ELEMENTOS ESTRUTURAIS
BÁSICOS DA NOVELA
A HISTORIA
É o asunto de
que trata a
obra, os
sucesos e leis
que rexen o
seu
transcurso.
NARRADOR

PROTAGONISTA:
Utiliza a 1ª persoa. O
narrador e o
protagonista principal
son a mesma persoa.
NARRADOR
TESTEMUÑA:
Dá conta co seu
testemuño dos feitos
acaecidos. Usa a 1ª ou
3ª persoas.
NARRADOR
OMNISCIENTE:
Está fóra da historia.
Conta en 3ª persoa
todo o que lles sucede
aos personaxes; sabe
todo deles, ata os más
íntimos pensamentos.
NARRADOR
En 2ª persoa, cando o
narrador se dirixe a
un “ti” ou a un “vós”.
Técnica epistolar.
PERSONAXES
Son os intérpretes da
acción, situados nun
espazo e tempo
determinados.

• Principais.
• Secundarios
O ESPAZO
É o marco onde se
desenvolve a
acción. Pode ser
moi importante e
marcar o rumbo
dos
acontecementos.
Mesmo hai espazos
simbólicos.
O TEMPO
É a sucesión dos acontecementos na historia.
TEMPO EXTERNO

TEMPO INTERNO

Época na que se sitúa a
historia narrada. E a
referencia a horas,
días, anos…

Tempo do discurso:
é a organización
narrativa da cronoloxía dos
sucesos. Pode haber:
Analepses.
Prolepses.
Elipses.
Resumos.
ESTRUTURA
Clásica:
Introdución- nó- desenlace, na orde cronolóxica.
In media res: Non segue a orde cronolóxica
porque se inicia o relato cuns feitos para despois
narrar o anterior e o posterior.
Flash-back (analepse ou salto atrás): coménzase
co desenlace da acción e a continuación retómanse
os feitos desde o comenzo ata ese desenlace.
MODOS DO DISCURSO
Narración: modo discursivo que representa
sucesos e accións nos que está presente a
temporalidade.
A descrición: enumera e representa espazos,
obxectos, personaxes, emocións…. Pode ser
obxectiva ou subxectiva.
O diálogo:
representa as palabras que
enuncian os personaxes. Pódese usar o estilo
directo ou indirecto.

Elementos estruturais da novela

  • 1.
  • 2.
    A HISTORIA É oasunto de que trata a obra, os sucesos e leis que rexen o seu transcurso.
  • 3.
    NARRADOR PROTAGONISTA: Utiliza a 1ªpersoa. O narrador e o protagonista principal son a mesma persoa.
  • 4.
    NARRADOR TESTEMUÑA: Dá conta coseu testemuño dos feitos acaecidos. Usa a 1ª ou 3ª persoas.
  • 5.
    NARRADOR OMNISCIENTE: Está fóra dahistoria. Conta en 3ª persoa todo o que lles sucede aos personaxes; sabe todo deles, ata os más íntimos pensamentos.
  • 6.
    NARRADOR En 2ª persoa,cando o narrador se dirixe a un “ti” ou a un “vós”. Técnica epistolar.
  • 7.
    PERSONAXES Son os intérpretesda acción, situados nun espazo e tempo determinados. • Principais. • Secundarios
  • 8.
    O ESPAZO É omarco onde se desenvolve a acción. Pode ser moi importante e marcar o rumbo dos acontecementos. Mesmo hai espazos simbólicos.
  • 9.
    O TEMPO É asucesión dos acontecementos na historia. TEMPO EXTERNO TEMPO INTERNO Época na que se sitúa a historia narrada. E a referencia a horas, días, anos… Tempo do discurso: é a organización narrativa da cronoloxía dos sucesos. Pode haber: Analepses. Prolepses. Elipses. Resumos.
  • 10.
    ESTRUTURA Clásica: Introdución- nó- desenlace,na orde cronolóxica. In media res: Non segue a orde cronolóxica porque se inicia o relato cuns feitos para despois narrar o anterior e o posterior. Flash-back (analepse ou salto atrás): coménzase co desenlace da acción e a continuación retómanse os feitos desde o comenzo ata ese desenlace.
  • 11.
    MODOS DO DISCURSO Narración:modo discursivo que representa sucesos e accións nos que está presente a temporalidade. A descrición: enumera e representa espazos, obxectos, personaxes, emocións…. Pode ser obxectiva ou subxectiva. O diálogo: representa as palabras que enuncian os personaxes. Pódese usar o estilo directo ou indirecto.