HISTORY

1. ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ
Ιστορία του Κολοσσαίου
• Το Κολοσσαίο βρίσκεται στην καρδιά της πόλης της Ρώμης στην Ιταλία.
Γνωστό και ως Φλαβικό Αμφιθέατρο, είναι μια κατασκευή ωοειδούς
σχήματος, η μεγαλύτερη που έχει κατασκευαστεί ποτέ.
• Πιστεύεται ότι το όνομα Κολοσσαίο προήλθε από το άγαλμα του Νέρωνα.
(που έχει κολοσσιαίο μέγεθος)
• Η κατασκευή του Κολοσσαίου άρχισε υπό την κυριαρχία του αυτοκράτορα
Βεσπασιανού γύρω στο 70-72 μ.Χ. Μέχρι το θάνατό του, το 79, είχε
ολοκληρωθεί μέχρι τον τρίτο όροφο. Ο γιος του Βεσπασιανού, ο Τίτος,
ολοκλήρωσε την κατασκευή το έτος 80.
• Υπέστη αρκετές αλλαγές κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Φλαβιανού,
και γι' αυτό ονομάστηκε Φλαβιανό Αμφιθέατρο.
• Η κατασκευή του Κολοσσαίου χρηματοδοτήθηκε από τα λάφυρα που πήραν
κατά την πολιορκία της Ιερουσαλήμ.
• Το Κολοσσαίο χτίστηκε από Εβραίουσ αιχαμαλώτους.
• Αλλά για τις πιο εξειδικευμένες εργασίες, ο αυτοκράτορας Βεσπασιανός
προσέλαβε μια ομάδα επαγγελματιών Ρωμαίων καλλιτεχνών, ζωγράφων,
οικοδόμων και μηχανικών.
• Σύμφωνα με ορισμένους υπολογισμούς, το Κολοσσαίο μπορούσε να
φιλοξενήσει 50.000 έως 80.000 θεατές. Είχε 80 εισόδους και εξόδους, 76
από τις οποίες χρησιμοποιούνταν από τους απλούς πολίτες, ενώ οι
υπόλοιπες τέσσερις προορίζονταν για τον αυτοκράτορα, τις πολιτικές και
θρησκευτικές αρχές και τους πρωταγωνιστές των θεαμάτων.

2. Τα θεάματα στο Κολοσσαίο
• Ο πρωταρχικός σκοπός του Κολοσσαίου ήταν να ικανοποιήσει τον
ενθουσιασμό του κοινού για παιχνίδια και θεάματα.
• Το Κολοσσαίο χτίστηκε κυρίως για τη φιλοξενία μονομαχιών και άλλων
διαφόρων εκδηλώσεων.
• Οι αγώνες, που ονομάζονταν επίσης "munera",(αναπαριστά μια μάχη
μεταξύ δύο ανδρών) οργανώνονταν συνήθως από ιδιώτες και όχι από το
κράτος - πρώτα ως θρησκευτικές τελετές και μετά ως επίδειξη
οικογενειακού κύρους και δύναμη. Οι Ρωμαίοι από την αριστοκρατική τάξη
διοργάνωναν αυτούς τους αγώνες για να κερδίσουν ψήφους
• Στα "venationes" έβαζαν τους άνδρες εναντίον ζώων. Οι μονομάχοι ήταν
ελεύθεροι Ρωμαίοι, σκλάβοι, καταδικασμένοι εγκληματίες ή αιχμάλωτοι
πολέμου. Σε περίπτωση που ο μονομάχος κέρδιζε αρκετές μάχες, είχε το
δικαίωμα να ζητήσει από τον αυτοκράτορα την ελευθερία του. Ως ένδειξη
του αποδεκτού αιτήματος, ο μαχητής έπαιρνε ένα ξύλινο σπαθί, το οποίο
αντιπροσώπευε την ελευθερία του και την υπόσχεση ότι δεν θα χρειαζόταν
να πολεμήσει ποτέ ξανά.
Εσωτερικό του Κολοσσαίου και η διαρίθμηση των θέσεων
Όπως συμβαίνει σήμερα στα γήπεδα, όλοι όσοι εισέρχονταν στο Κολοσσαίο
είχαν ένα εισιτήριο που αντιστοιχούσε στον αριθμό πάνω από μία από τις
πύλες εισόδου. Το εισιτήριο έδειχνε επίσης τα υποχρεωτικά μονοπάτια που
οδηγούσαν στις βαθμίδες των καθισμάτων.
Τα δημόσια καθίσματα (cavea) χωρίζονταν με βάση μια κοινωνική τάξη.
Χωριζόταν σε 5 τομείς που χωρίζονταν από διαδρόμους. Οι θέσεις που
βρίσκονταν πιο κοντά στην αρένα προορίζονταν για τους γερουσιαστές. Οι
ιππότες και άλλες κοινωνικές κατηγορίες καταλάμβαναν τις ανώτερες
κερκίδες, ενώ ο υψηλότερος τομέας, γνωστός και ως summa cavea,
προοριζόταν για τους πληβείους.
Το συγκρότημα είχε σχεδιαστεί όχι μόνο για να ελέγχει τα πλήθη, αλλά και
για να τα διατηρεί άνετα. Είχε 110 βρύσες για πόσιμο νερό και δύο
τουαλέτες αρκετά μεγάλες ώστε να μπορούν να φιλοξενήσουν ένα

3. κατάμεστο θέατρο. Το Κολοσσαίο διέθετε ακόμη και αναδιπλούμενη
οροφή. Τις ζεστές ημέρες μια τέντα που ονομαζόταν βελάριο ξεδιπλώνονταν
πάνω από το πάνω κατάστρωμα για να σκιάζει τους θεατές από τον ήλιο.
Το δάπεδο της αρένας ήταν ξύλινο και καλυμμένο με άμμο. Κάτω από την
Αρένα υπήρχε το Υπόγειο, ένα εκτεταμένο πλέγμα σηράγγων και
διαδρόμων καθώς και κελάρια που είναι ακόμη και σήμερα ορατά στο
κέντρο της κατασκευής.
Τα κελάρια χρησιμοποιούνταν ως θάλαμοι για τους μονομάχους, τους
σκλάβους, τα όπλα, τον εξοπλισμό που απαιτούνταν για τους αγώνες και τα
κλουβιά για τα ζώα. Η κατασκευή περιείχε ανελκυστήρες που
λειτουργούσαν με τροχαλίες και σχοινιά, οι οποίοι οδηγούσαν απευθείας
στην αρένα μέσω των καταπακτών.
ΠΛΑΤΙΝΟΣ ΛΟΦΟΣ
ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΡΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΡΩΜΥΛΟΥ
Ο Ρέμος και ο Ρωμύλος ήταν παιδιά της Ρέας αλλα ο πατέρας τους
παραμένει άγνωστο καποίοι λένε ότι ήταν ο Ηρακλής ή ο Άρης . Το θέμα
ήταν πως για κάθε μια που διατηρούσε σεξουαλικές επαφές εκτός γάμου, η
τιμωρία ήταν θάνατος και της ίδιας και των παιδίων της . Όμως, ο βασιλιάς
Αμούλιος, έχοντας ακούσει τις τρομερές ιστορίες για τη θεϊκή φύση του
άντρα που συνευρέθηκε η Ρέα, τρομοκρατήθηκε μήπως οι θεοί θυμώσουν
μαζί του, επειδή θα έβλαπτε τα παιδία του για αυτό άφησε τα παιδία να
γεννηθούν. Διέταξε, λοιπόν, να φυλακίσουν τη γυναίκα και έβαλε έναν
υπηρέτη του να αφήσει τα παιδιά στον ποταμό Τίβερη. Θεώρησε πως ίσως
με αυτόν τον τρόπο θεωρηθεί πως τα παιδιά χάθηκαν από φυσικά αίτια και
γλιτώσει την τιμωρία των θεών. Όταν, όμως, ήρθε η στιγμή ο υπηρέτης να
αφήσει τα παιδιά, σκέφτηκε, με τη σειρά του, πως εάν οι φήμες αποδειχτούν
αληθινές, θα θεωρηθεί ο ίδιος υπαίτιος για τον θάνατο των παιδιών, γεγονός
που μπορεί να τον οδηγήσει σε άσχημη κατάληξη. Γι’ αυτό έβαλε τα παιδιά
σε ένα καλάθι και το άφησε στην κρίση του ποταμού. Ο ποτάμιος θεός

4. οδήγησε με ήρεμη ροή το καλάθι πάνω σε μια συκιά που βρισκόταν στον
Παλάτινο λόφο. Από εκεί, τα πήρε στη προστασία της μια λύκαινα και τα
μεγάλωσε σαν δικά της παιδιά μέσα σε μια σπηλιά για λίγο καιρό, σώζοντας
τα βρέφη. Μετά, τα ανακάλυψε ένας βοσκός και ανέλαβε την ανατροφή
τους μαζί με τη γυναίκα του.
Οι δύο νέοι μεγαλώνοντας έγιναν βοσκοί. Όμως, μια μέρα –πάνω σε έναν
καυγά με κάτι βοσκούς του βασιλιά Αμουλίου– ο Ρέμος φυλακίστηκε και
μεταφέρθηκε στο παλάτι. Τότε, ο Ρωμύλος, αφού μάζεψε μια ομάδα
βοσκών, απελευθέρωσε τον αδερφό του και σκότωσε τον βασιλιά Αμούλιο.
Μετά το τραγικό συμβάν, οι κάτοικοι πρότειναν στα δύο αδέρφια να γίνουν
εκείνοι βασιλιάδες της πόλης. Εκείνοι αρνήθηκαν και ξεκίνησαν μια
αναζήτηση για να βρουν το ιδανικό μέρος να ιδρύσουν το δικό τους
βασίλειο. Ωστόσο, διαφώνησαν έντονα, καθώς ο Ρωμύλος ήθελε να
ιδρύσουν την αυτοκρατορία στον Παλατίνο λόφο, ενώ ο Ρέμος στον
Αβεντίνο λόφο. Κατέφυγαν, τότε, στη λύση της προφητείας, για να
διευθετηθεί η διαφωνία τους. Διάλεξαν ο καθένας έναν ιερό χώρο, ώστε να
παρατηρήσουν από ένα πτηνό (όποιος έβλεπε τα περισσότερα πτηνά ήταν ο
νικητής).
Ο Ρέμος ανέφερε πως είδε έξι πτηνά, ενώ ο Ρωμύλος δώδεκα. Ο Ρέμος,
όμως, δεν δέχτηκε τη νίκη του αδερφού του και υποστήριξε σαν επιχείρημα
πως είδε πρώτος τα πτηνά. Ο Ρωμύλος, παρόλα αυτά, ευχαριστημένος από
την έκβαση της προφητείας, ξεκίνησε να χτίζει τα τείχη στον Παλατίνο
λόφο. Ο Ρέμος για να υποβαθμίσει τη προσπάθεια του αδερφού του,
ανέβηκε πάνω στα τείχη και έκανε υποτιμητικά άλματα από εκεί. Στο
σημείο αυτό, οι διηγήσεις διαφέρουν, αν και η κατάληξη είναι μια. Ο Ρέμος
βρίσκει τραγικό θάνατο και η Ρώμη ιδρύεται. Η πόλη έλαβε το όνομα από
τον ιδρυτή της, Ρωμύλο. Για τον θάνατο του Ρέμου άλλοι γράφουν πως τον
σκότωσε ο αδερφός του για την ασέβεια και την κοροϊδία που επέδειξε,
άλλοι πως σκοτώθηκε μόνος από την πτώση και, τέλος, κάποιοι
ισχυρίζονται πως δολοφονήθηκε από έναν ακόλουθο του Ρωμύλου.
ΙΣΤΟΡΙΑ
 Κατά την διάρκεια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, ο Παλατίνος Λόφος
ήταν ένα πολύ καλό σημείο για να ζήσει κάποιος, κυρίως για την

5. (ανώτερη τάξη) εν μέρει λόγω της υπέροχης θέας από την κορυφή του
λόφου και από την άλλη πίστευαν ότι ο αέρας ήταν καθαρότερος στην
κορυφή του λόφου και ότι εκείνοι που ζούσαν εκεί, ήταν λιγότερο
πιθανό να κολλήσουν τις ασθένειες της εργατικής τάξης η οποία
ανέπνεε τον αέρα χαμηλότερα.
 Ο λόφος έγινε συνώνυμο με την λέξη παλάτι. Στην πραγματικότητα,
σε πολλές γλώσσες, όπως στα Αγγλικά, η λέξη «παλάτι» προέρχεται
από το «Palatine».
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΙΝΟΥ ΛΟΦΟΥ
 Σήμερα μόνο ερείπια παραμένουν από μεγαλοπρεπή παλάτια και
ναούς, κατά την διάρκεια των Αυτοκρατορικών χρόνων.
 Ο Παλατινός Λόφος είναι ο κεντρικότερος από τους 7 λόφους της
Ρώμης και ταυτόχρονα το αρχαιότερο μέρος της πόλης, καθώς
στοιχεία από αρχαιολογικές ανασκαφές αποδεικνύουν ότι ο λόφος
κατοικήθηκε ήδη από τον 10 αιώνα π.Χ. Βρίσκεται ανάμεσα στα
αξιοθέατα όπως το Circus Maximus, το Κολοσσαίο και τη Ρωμαϊκή
Αγορά.
 Oι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι στο Παλατίνο λόφο γεννήθηκε ο
πρώτος αυτοκράτορας της Ρώμης Αύγουστος.
ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΛΗΣ ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

6.  H Οικία του Αυγούστου. Επίσης η Οικία της Λιβίας, συζύγου του
Αυγούστου· έτσι ονομάζεται συμβατικά μία κατοικία, διότι βρέθηκε σε
αυτήν ένα κεραμικό με το όνομά της και είναι κοντά με τον Οίκο του
Αυγούστου.
 To Παλάτι του Δομιτιανού
 Η Οικία του Σεβήρου.
 Το Σεπτιζόδιον, ναός των επτά θεών των πλανητών.
 Ο Ναός της Κυβέλης.
 Ο Ναός του Παλατινού Απόλλωνα.
 Η Οικία του Τιβερίου. Είναι δίπλα στον ναό της Κυβέλης και τώρα είναι
εκεί οι Κήποι Φαρνέζε
Το 1865 ο Πιέτρο Ρόζα ξεκίνησε ανασκαφές. Οι ανασκαφές ήταν μέρος ενός
μεγαλύτερου προγράμματος, που γινόταν με εντολή του Ναπολέοντα Γ΄ της
Γαλλίας. Αυτό περιελάμβανε μία σε βάθος ανασκαφή του οίκου του Αυγούστου,
που βρισκόταν στο νότιο μέρος.
Το 1937 ο Αλφόνσο Μπάρτολι έκανε περαιτέρω έρευνες στην περιοχή και βρήκε
αρχαιολογικά υπολείμματα από αψίδες, που είχαν καταρρεύσει.
Το 1956 άρχισαν εκτενείς ανασκαφές από τον Τζανφιλίππο Καρεττόνι. Αυτές οι
αρχικές ανασκαφές αποκάλυψαν μία κατασκευή, που αποτελείτο από ένα σύνολο
δωματίων.
Απέδωσε την κατασκευή στον Αύγουστο, βασιζόμενος στην εγγύτητα με τον ναό
του Απόλλωνα, που ήταν ανατολικά.
ΠΑΛΑΤΙ ΤΟΥ ΔΟΜΙΤΙΑΝΟΥ

7. ΡΩΜΑΙΚΗ ΑΓΟΡΑ
Είναι ορθογωνική πλατεία περιβαλλόμενη από τα ερείπια αρκετών σημαντικών
αρχαίων κυβερνητικών κτιρίων στο κέντρο της πόλης της Ρώμης. Οι πολίτες της
αρχαίας πόλης αναφέρονταν σ΄ αυτό το μέρος, αρχικά αγορά, ως Φόρουμ
Μάγκνουμ ή απλά Φόρουμ. Εδώ λάμβαναν χώρα οι σημαντικότερες εκδηλώσεις
(εκλογές και ανάδειξη άρχουσας τάξης ,αγορεύσεις και ρητορίες). Η κατασκευή
και η ολοκήρωση διήρκησε 900 χρόνια.Στην αρχή η πλατεία λειτουργούσε ως
νεκρόπολη και στη συνέχεια με την ανάδειξη της δημοκρατίας ξεκίνησαν να
χτίζονται τα διάφορα κτήρια.
Τις 3 αψίδες θριάμβου που χτίστηκαν στο φόρουμ. Έγιναν από από αυτοκράτορες
για να τιμήσουν τις νίκες τους.
 Του Αύγουστο χτίστηκε το 29 π.Χ..
 Η Αψίδα του Τίτου, που χτίστηκε το 81 μ.Χ.,
 Η Αψίδα του Σεπτίμιου Σεβήρου. Χτίστηκε το 203 μ.Χ.
Το τελευταία έργα που οικοδομήθηκαν το 4ον
αιώνα Μ.Χ επί Μαξεντίου ήταν
ένας ναός που κτίστηκε από τον ίδιο τον Μαξέντιο προς τιμη του νεκρού γιο
του του Ρομύλου και το μνημείο που κτίστηκε προς τιμή του αυτοκράτορα
Φωκά.
ΑΨΙΔΑ ΤΟΥ ΤΙΤΟ