0.1     e s´
       G˛ sto´c elektronowa merów
Wyniki lokalizacji wygodnie jest ukaza´ w postaci czastkowej g˛ sto´ci elektrono-
                                         c          ˛         e s
wej powiazanej z danym merem, czyli warstwy macierzy D
           ˛                                               OAO . G˛ sto´ c mozna
                                                                    e s´      ˙
przedstawia´ jako macierz, w której rz˛ dy i kolumny reprezentuja poszczególne
             c                           e                        ˛
               ˙    ˙           c e s´
orbitale. Mozna tez prezentowa´ g˛ sto´c w formie izopowierzchni w bazie prze-
strzennej.
         ˙
    Ponizej przedstawiono g˛ sto´ci elektronowe układów 4H2 O, pi˛ cio- i pi˛ t-
                             e s                                     e         e
nastomerowej poliglicyny oraz liniowego dekanu. Domy´lna warto´cia izopo-
                                                          s ˛         s ˛
wierzchni g˛ sto´ci elektronowej jest 0, 01.
             e s

0.1.1 Poliwoda

                       Rysunek 1: Poliwoda STO-3G




                       Rysunek 2: Poliwoda 6-311G




                           ˙
    Nie ma widocznej róznicy mi˛ dzy czastkowymi g˛ sto´ciami wody w bazach
                                    e    ˛        e s
STO-3G i 6-311G , je´li g˛ sto´ci te prezentowane sa w przestrzeni R3 -(rys.2
                             s e s                   ˛
                         ˙
i rys.1 ). Z powodu róznych rozmiarów bazy, macierzowe wizualizacje 4H2 O
                                        ˙ ˛ e
STO-3G i 6-311G (rys.3 i rys.5 ) róznia si˛ . W przypadkach obu baz doszło
do dobrej lokalizacji (rys.4 i rys.6 ).

                                       1
Rysunek 3: Poliwoda STO-3G macierzowo




             e s´
Rysunek 4: G˛ sto´c elektronowa poliwody STO-3G rozseparowana na pojedyn-
cze czasteczki
      ˛




                                   2
Rysunek 5: Poliwoda 6-311G macierzowo




             e s´
Rysunek 6: G˛ sto´c elektronowa poliwody STO-3G rozseparowana na pojedyn-
cze czasteczki
      ˛




                                   3
0.1.2 Dekan
Na przykładzie dekanu 6-311G przedstawiono rozkład g˛ sto´ci elektronowej
                                                               e s
                                   ˙ acych oraz dla antywiazacych(rys. 7, 8, 9). Or-
dla orbitali jednocentrowych, wiaz ˛
                                  ˛                        ˛˙˛
          ˛˙ ˛           ˛˙ ˛
bitale wiazace i antywiazace sa dobrze zlokalizaowane. Orbitale zaj˛ te jednocen-
                                ˛                                      e
                                                 ˙ e       ˙ c
trowe zwykle sa dobrze zlokalizowane, ale moze si˛ zdazy´ nieco słabsza lokali-
                 ˛
zacja np. dla lokalizacji pierwszego meru dekanu metoda mer-mer-łacznik(rys.8 ).
                                                          ˛           ˛
  e s´
G˛ sto´c powiazana z orbitalami wirtualnymi (rys.7 ) jest najsłabiej zlokalizowana,
               ˛
                              ˙       ˙
ale koncentruje si˛ w poblizu rozwazanego meru.
                   e

          Rysunek 7: G˛ sto´ci elektronowe fragmentów dekanu 6-311G
                      e s




g˛ sto´ci czastkowe od lewej: wirtualnych orbitali zlokalizowanych jednocentrowych, orbitalu wia˙ acego, zaj˛ -
 e s        ˛                                                                                  ˛z ˛         e
tych orbitali zlokalizowanych jednocentowych, orbitalu antywia˙ acego
                                                              ˛z ˛




                                                      4
Rysunek 8: G˛ sto´ci elektronowe dekanu 6-311G i oraz g˛ sto´ci czaskowe
              e s                                      e s        ˛
powiazane z jego fragmentami
    ˛




                   ˛z ˛                          ˛z ˛                        n                       ´
     orbital antywia˙ acy(lewy górny), orbital wia˙ acy(prawy górny), mer kra´ cowy(lewy dolny), mer srodkowy
(prawy dolny)




                                     Rysunek 9: Warstwy DOAO




          e s´                                         e s´
Z lewej: G˛ sto´c orbitali jednocentrowych; Z prawej: G˛ sto´c orbitali wia˙ acych, co drugiego
                                                                          ˛z ˛




                                                       5
0.1.3 Poliglicyna - warstwy DOAO
Na przykładzie pi˛ ciomerowej poliglicycyny 6-31G porównano lokalizacje hur-
                   e
towe z uwzgl˛ dnieniem i bez uwzgl˛ dnienia wiaza´ kowalencyjnych mi˛ dzy me-
               e                      e           ˛ n                    e
                     e s´                     e s´
rami. Prawie cała g˛ sto´c elektronowa, to g˛ sto´c powiazana z orbitalami jedno-
                                                         ˛
                          e s´                                             ˙
centrowymi, wi˛ c pełna g˛ sto´c elektronowa (metoda hurtowa), niewiele rózni si˛
                 e                                                               e
od g˛ sto´ci elktronowej powiazanej tylko z orbitalami jednocentrowymi (metoda
     e s                        ˛
hurtowa PPlik) (rys.10 ).
      e s´
     G˛ sto´c elektronowa powiazana z wiazaniami kowalencyjnymi jest wyra´ nie
                                  ˛        ˛                                  z
                                            ˙                   e´ ´
zlokalizowana na wiazaniach, ale, w odróznieniu od dekanu, cz˛ sc takiej g˛ sto´ci
                      ˛                                                    e s
znajduje si˛ na elektroujemnych sasiadach(na tlenie) lub jest wyciagni˛ ta w ich
            e                        ˛                               ˛ e
                              e s                   ˛˙ ˛
kierunku(azotu) (rys.11 ). G˛ sto´ci orbitali antywiazacych sa zlokalizowane, jed-
                                                             ˛
                                   ˙     ˙
nak ich kształt jest bardziej złozony, niz ich odpowiedników dla alkanów ( rys.7
                           ˛           c       ˙
i rys.11 ). Nie wykazuja one, cho´ by zblizonej, symetrii obrotowej wokół osi
wiazania (rys.11 ).
   ˛

                       e s´
          Rysunek 10: G˛ sto´c elektronowa peptydu pi˛ ciu glicyn 6-31G
                                                     e




Z lewej: Prosta lokalizacja hurtowa nr 3; Z prawej: Lokalizacja hurtowa Pplik, tylko orbitale jednocentrowe




                e s       ˛               e                        ˛˙ ˛
Rysunek 11: G˛ sto´ci czastkowe peptydu pi˛ ciu glicyn. Orbitale wiazace(z lewej)
                 ˛˙ ˛
i orbitale antywiazace (z prawej)




                                                      6
0.1.4 Poliglicyna - porównanie dokładno´ci lokalizacji
                                       s
                                                        ˙
Przykład pi˛ tnastomerowej poliglicyny 6-31G słuzy do porównania wyników
              e
lokalizacji mer po merze, hurtowej oraz hurtowej Pplik. W metodzie mer po merze
    ˙      s´
moze doj´c propagujacego si˛ bł˛ du niewła´ciwego przyporzadkowania orbitali do
                       ˛       e e         s                   ˛
merów. Zwykle jednak (rys.12 ) niewielkie kawałki g˛ sto´ci ko´ cowych merów
                                                          e s      n
znajduja si˛ na poprzednich merach. W przypadku lokalizacji hurtowej (rys.13 )
         ˛ e
 e s´                                                ˙
g˛ sto´c, oprócz lokalizacji na danym merze, jest takze zlokalizowna na niekoniecz-
nie sasiednim wiazaniu kowalencyjnym. Dla lokalizacji hurtowej pPlik rys.14 g˛ -
      ˛            ˛                                                                e
    s      ˛                ˙
sto´ci czastkowe w rozwazanym przypadku były najlepiej zlokalizowane spo´ród      s
porównanych metod. Na rysunku 15 przedstawiono wyninki lokalizacji hurtowej
                                                                             e´
pi˛ tnastomerowej poliglicyny. Jedyny istotny defekt takiej lokalizacji to cz˛ sciowe
  e
lokalizowanie g˛ sto´ci dalszych merów na pierwszym wiazaniu kowalencyjnym.
                 e s                                        ˛

             e s´ e
Rysunek 12: G˛ sto´c pi˛ tnastego meru poliglicyny 6-31G metoda mer po merze




               e s´ e
  Rysunek 13: G˛ sto´c pi˛ tnastego meru poliglicyny 6-31G metoda hurtowa




                                         7
e s´ e
Rysunek 14: G˛ sto´c pi˛ tnastego meru poliglicyny 6-31G      metoda hurtowa
Pplik




             e s´
Rysunek 15: G˛ sto´c elektronowa poliglicyny podzielona na g˛ sto´ci czastkowe;
                                                            e s        ˛
metoda hurtowa




                                      8
0.1.5 Poliglicyna-dodatek
Przedstawiono wyniki lokalizacji dla pi˛ ciomeru glicyny 6-31G .
                                       e

                  Rysunek 16: Poliglicyna 6-311G mer 1




                  Rysunek 17: Poliglicyna 6-311G mer 2




                                     9
Rysunek 18: Poliglicyna 6-311G mer 3




Rysunek 19: Poliglicyna 6-311G mer 4




                10
Rysunek 20: Poliglicyna 6-311G mer 5




                11

D

  • 1.
    0.1 e s´ G˛ sto´c elektronowa merów Wyniki lokalizacji wygodnie jest ukaza´ w postaci czastkowej g˛ sto´ci elektrono- c ˛ e s wej powiazanej z danym merem, czyli warstwy macierzy D ˛ OAO . G˛ sto´ c mozna e s´ ˙ przedstawia´ jako macierz, w której rz˛ dy i kolumny reprezentuja poszczególne c e ˛ ˙ ˙ c e s´ orbitale. Mozna tez prezentowa´ g˛ sto´c w formie izopowierzchni w bazie prze- strzennej. ˙ Ponizej przedstawiono g˛ sto´ci elektronowe układów 4H2 O, pi˛ cio- i pi˛ t- e s e e nastomerowej poliglicyny oraz liniowego dekanu. Domy´lna warto´cia izopo- s ˛ s ˛ wierzchni g˛ sto´ci elektronowej jest 0, 01. e s 0.1.1 Poliwoda Rysunek 1: Poliwoda STO-3G Rysunek 2: Poliwoda 6-311G ˙ Nie ma widocznej róznicy mi˛ dzy czastkowymi g˛ sto´ciami wody w bazach e ˛ e s STO-3G i 6-311G , je´li g˛ sto´ci te prezentowane sa w przestrzeni R3 -(rys.2 s e s ˛ ˙ i rys.1 ). Z powodu róznych rozmiarów bazy, macierzowe wizualizacje 4H2 O ˙ ˛ e STO-3G i 6-311G (rys.3 i rys.5 ) róznia si˛ . W przypadkach obu baz doszło do dobrej lokalizacji (rys.4 i rys.6 ). 1
  • 2.
    Rysunek 3: PoliwodaSTO-3G macierzowo e s´ Rysunek 4: G˛ sto´c elektronowa poliwody STO-3G rozseparowana na pojedyn- cze czasteczki ˛ 2
  • 3.
    Rysunek 5: Poliwoda6-311G macierzowo e s´ Rysunek 6: G˛ sto´c elektronowa poliwody STO-3G rozseparowana na pojedyn- cze czasteczki ˛ 3
  • 4.
    0.1.2 Dekan Na przykładziedekanu 6-311G przedstawiono rozkład g˛ sto´ci elektronowej e s ˙ acych oraz dla antywiazacych(rys. 7, 8, 9). Or- dla orbitali jednocentrowych, wiaz ˛ ˛ ˛˙˛ ˛˙ ˛ ˛˙ ˛ bitale wiazace i antywiazace sa dobrze zlokalizaowane. Orbitale zaj˛ te jednocen- ˛ e ˙ e ˙ c trowe zwykle sa dobrze zlokalizowane, ale moze si˛ zdazy´ nieco słabsza lokali- ˛ zacja np. dla lokalizacji pierwszego meru dekanu metoda mer-mer-łacznik(rys.8 ). ˛ ˛ e s´ G˛ sto´c powiazana z orbitalami wirtualnymi (rys.7 ) jest najsłabiej zlokalizowana, ˛ ˙ ˙ ale koncentruje si˛ w poblizu rozwazanego meru. e Rysunek 7: G˛ sto´ci elektronowe fragmentów dekanu 6-311G e s g˛ sto´ci czastkowe od lewej: wirtualnych orbitali zlokalizowanych jednocentrowych, orbitalu wia˙ acego, zaj˛ - e s ˛ ˛z ˛ e tych orbitali zlokalizowanych jednocentowych, orbitalu antywia˙ acego ˛z ˛ 4
  • 5.
    Rysunek 8: G˛sto´ci elektronowe dekanu 6-311G i oraz g˛ sto´ci czaskowe e s e s ˛ powiazane z jego fragmentami ˛ ˛z ˛ ˛z ˛ n ´ orbital antywia˙ acy(lewy górny), orbital wia˙ acy(prawy górny), mer kra´ cowy(lewy dolny), mer srodkowy (prawy dolny) Rysunek 9: Warstwy DOAO e s´ e s´ Z lewej: G˛ sto´c orbitali jednocentrowych; Z prawej: G˛ sto´c orbitali wia˙ acych, co drugiego ˛z ˛ 5
  • 6.
    0.1.3 Poliglicyna -warstwy DOAO Na przykładzie pi˛ ciomerowej poliglicycyny 6-31G porównano lokalizacje hur- e towe z uwzgl˛ dnieniem i bez uwzgl˛ dnienia wiaza´ kowalencyjnych mi˛ dzy me- e e ˛ n e e s´ e s´ rami. Prawie cała g˛ sto´c elektronowa, to g˛ sto´c powiazana z orbitalami jedno- ˛ e s´ ˙ centrowymi, wi˛ c pełna g˛ sto´c elektronowa (metoda hurtowa), niewiele rózni si˛ e e od g˛ sto´ci elktronowej powiazanej tylko z orbitalami jednocentrowymi (metoda e s ˛ hurtowa PPlik) (rys.10 ). e s´ G˛ sto´c elektronowa powiazana z wiazaniami kowalencyjnymi jest wyra´ nie ˛ ˛ z ˙ e´ ´ zlokalizowana na wiazaniach, ale, w odróznieniu od dekanu, cz˛ sc takiej g˛ sto´ci ˛ e s znajduje si˛ na elektroujemnych sasiadach(na tlenie) lub jest wyciagni˛ ta w ich e ˛ ˛ e e s ˛˙ ˛ kierunku(azotu) (rys.11 ). G˛ sto´ci orbitali antywiazacych sa zlokalizowane, jed- ˛ ˙ ˙ nak ich kształt jest bardziej złozony, niz ich odpowiedników dla alkanów ( rys.7 ˛ c ˙ i rys.11 ). Nie wykazuja one, cho´ by zblizonej, symetrii obrotowej wokół osi wiazania (rys.11 ). ˛ e s´ Rysunek 10: G˛ sto´c elektronowa peptydu pi˛ ciu glicyn 6-31G e Z lewej: Prosta lokalizacja hurtowa nr 3; Z prawej: Lokalizacja hurtowa Pplik, tylko orbitale jednocentrowe e s ˛ e ˛˙ ˛ Rysunek 11: G˛ sto´ci czastkowe peptydu pi˛ ciu glicyn. Orbitale wiazace(z lewej) ˛˙ ˛ i orbitale antywiazace (z prawej) 6
  • 7.
    0.1.4 Poliglicyna -porównanie dokładno´ci lokalizacji s ˙ Przykład pi˛ tnastomerowej poliglicyny 6-31G słuzy do porównania wyników e lokalizacji mer po merze, hurtowej oraz hurtowej Pplik. W metodzie mer po merze ˙ s´ moze doj´c propagujacego si˛ bł˛ du niewła´ciwego przyporzadkowania orbitali do ˛ e e s ˛ merów. Zwykle jednak (rys.12 ) niewielkie kawałki g˛ sto´ci ko´ cowych merów e s n znajduja si˛ na poprzednich merach. W przypadku lokalizacji hurtowej (rys.13 ) ˛ e e s´ ˙ g˛ sto´c, oprócz lokalizacji na danym merze, jest takze zlokalizowna na niekoniecz- nie sasiednim wiazaniu kowalencyjnym. Dla lokalizacji hurtowej pPlik rys.14 g˛ - ˛ ˛ e s ˛ ˙ sto´ci czastkowe w rozwazanym przypadku były najlepiej zlokalizowane spo´ród s porównanych metod. Na rysunku 15 przedstawiono wyninki lokalizacji hurtowej e´ pi˛ tnastomerowej poliglicyny. Jedyny istotny defekt takiej lokalizacji to cz˛ sciowe e lokalizowanie g˛ sto´ci dalszych merów na pierwszym wiazaniu kowalencyjnym. e s ˛ e s´ e Rysunek 12: G˛ sto´c pi˛ tnastego meru poliglicyny 6-31G metoda mer po merze e s´ e Rysunek 13: G˛ sto´c pi˛ tnastego meru poliglicyny 6-31G metoda hurtowa 7
  • 8.
    e s´ e Rysunek14: G˛ sto´c pi˛ tnastego meru poliglicyny 6-31G metoda hurtowa Pplik e s´ Rysunek 15: G˛ sto´c elektronowa poliglicyny podzielona na g˛ sto´ci czastkowe; e s ˛ metoda hurtowa 8
  • 9.
    0.1.5 Poliglicyna-dodatek Przedstawiono wynikilokalizacji dla pi˛ ciomeru glicyny 6-31G . e Rysunek 16: Poliglicyna 6-311G mer 1 Rysunek 17: Poliglicyna 6-311G mer 2 9
  • 10.
    Rysunek 18: Poliglicyna6-311G mer 3 Rysunek 19: Poliglicyna 6-311G mer 4 10
  • 11.
    Rysunek 20: Poliglicyna6-311G mer 5 11