1. Związki malarstwa Jusepe de Ribery z poezją Stanisława Grochowiaka Dwa sposoby postrzegania świata w wierszu „Don Kichot” Stanisława Grochowiaka i na obrazie „Apollo i Marsjasz” Jusepe de Ribery

2. Artyści turpistyczni Jusepe de Ribera Stanisław Grochowiak

3. „ Apollo i Marsjasz” Jusepe de Ribery Pierwszy plan: Apollo wymierza karę Marsjaszowi obdzierając go ze skóry Drugi plan: rozmawiający ludzie, niewyraźna roślinność Kontrast pomiędzy rozjaśnionymi postaciami pierwszoplanowymi a zaciemnionym tłem Dynamiczne pozy postaci: wiszący do góry nogami Marsjasz wrzeszczy z bólu i przerażenia, Apollo w rozwianej szacie zachowuje spokój i skupienie Ciemne i zlewające się tło wprowadza nastrój tajemniczości

4. Wnioski z analizy i interpretacji obrazu Na obrazie konfrontują się ze sobą piękno i brzydota Piękno jest symbolizowane poprzez postać boga Apolla, który w mitologii greckiej uważany był za boga piękna i światła; jest chłodym estetą z obrzydzeniem obserwującym męki satyra Brzydotą jest proces obdzierania Marsjasza ze skóry, bardzo plastycznie pokazany przez malarza Wplatanie elementów brzydoty w sztukę było popularnym motywem w sztuce baroku, tzw. piękne obrzydliwości

5. „ Don Kichot” Stanisława Grochowiaka I wreszcie rycerz obumarł. Klap!... Trumna i wieńce. Świece do nieba, A Pansa spłodził szesnaście bab, Pięciu chłopaków do tego, co trzeba. I ten, co domy i ten, co cię wiezie, I ta, co idąc, nie idzie, a tańczy I nawet w sklepie obwinią ci śledzie W moje liryki wnuka Sanczo Pansy. Antoniemu Podsiadowi Kiedy Don Kiszot wędrował przez świat... Akacja jabłoń czarne wąsy w winie Wciąż świszczał za nim okrutny bat, Mszczący się srogo na chudej oślinie. Don Kiszot przebył wiele, wiele dróg... Kobiety, dzbany, rude włosy nocą A Sanczo osła tłukł, tak jak mógł, Osioł zaniemógł. A Pansa szedł boso. I wtedy rycerz napotkał Ją Biodra-księżyce. Oczy ostre piki... Sanczo żarł kiszkę z bydlęcą krwią, Oczyszczał gnaty zagiętym nożykiem.

6. Analiza i interpretacja wiersza Utwór Don Kiszot przeciwstawia tytułowego rycerza jego giermkowi Sanczo Pansie Don Kiszot wędrując po świecie dostrzegał tylko subtelne piękno takie jak piękno drzew - akacji i jabłoni. Spotkał kobietę, opisywaną poetyckimi porównaniami : ("Biodra - księżyce. Oczy - ostre piki"). W tym czasie Sanczo Pansa zajmował się bardziej prozaicznymi czynnościami : Okładał osła, na którym podróżował; „żarł kiszkę z bydlęcą krwią”; „oczyszczał gnaty zagiętym nożykiem". Don Kiszot zmarł, a Sanczo Pansa miał kilkanaścioro dzieci.

7. Wnioski z analizy i interpretacji wiersza Świat postrzegany przez Grochowiaka jest ambiwalentny: Z jednej strony turpistyczny świat Sanczo Pansy przedstawiający uznawane za nieestetyczne przedmioty, krajobrazy czy czynności codzienne Z drugiej strony świat Don Kichota pełny piękna metaforycznego, dostrzegalnego tylko dla ludzi o niezwykłej wrażliwości - artystów Turpizm - tendencja we współczesnej poezji po 1956r. polegająca na programowym antyestetyzmie, wprowadzaniu do poezji elementów brzydoty, ułomności, kalectwa, choroby , starości i śmierci. Poecie bliższe jest codzienne życie niż wyniosłe poszukiwanie piękna. Mówi o tym nazywając się wnukiem Sanczo Pansy

8. Wnioski z analizy i interpretacji porównawczej Obydwie prace, mimo iż pochodzą z różnych epok, poruszają podobną problematykę. Artyści stawiają naprzeciw siebie piękno i brzydotę. Turpistyczna poezja Grochowiaka inspirowana jest barokowym zachwytem brzydotą, ułomnościami i wszelkimi obrzydliwościami. Stanisław Grochowiak wyraźnie przekłada zwyczajne życie nad poszukiwanie piękna, podczas gdy twórcy barokowi nie dokonywali takiego wyboru.