Eryk
Lipińs
ki Klaudia Makarwicz
Współpracował jako rysownik, ilustrator i grafi k z
czasopismami: „Szpilki” (projekt winiety, serie: „Jak
wyglądałaby Gioconda, gdyby malowali ją…”, „Stylowe
fotele”, „Cechy Polaków”, „Siedem grzechów głównych”,
„Przysłowia polskie”, rubryka „Zefi rek historii”), „Mucha”,
„Przekrój” (cykle: „Przygody Otka”, „Jaka to postać
historyczna?”, „Jaka to postać literacka?” - z Otto Axerem i
jego psem, jamnikiem Taxi w rolach głównych, „Człowiek
stwarza samego siebie”), „Karuzela”, „Literatura” (cykl
„Pisarze polscy”), „Kurier Polski” (felietony „Zdaniem
pesymisty”), „Polityka”, „Przegląd Kulturalny”, „Panorama”,
„Zwierciadło”, „Polska”, „Stolica”, „Świat”, „Świerszczyk”
(projekt winiety), „Przyjaciel” (projekt winiety), „Trybuna
Ludu” (m.in. plakaty), „Express Wieczorny” oraz z
wydawnictwami: „Czytelnik” (m.in. Biblioteka Satyry i
Biblioteka „Szpilek”), „Iskry” (m.in. Biblioteka Stańczyka),
Wydawnictwo Poznańskie, Wydawnictwo Literackie, Instytut
Wydawniczy „PAX”, Krajowa Agencja Wydawnicza,
Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Wydawnictwo
Artystyczno-Graficzne, RSW „Prasa-Książka-Ruch”
(Kalendarze „Szpilek”).
Projektowanie ogłoszeń prasowych wynikło u Lipińskiego ze zbiegu
okoliczności - wybitny, graficzny tandem Jan Levitt - Jerzy Him
wyjeżdżając do Wielkiej Brytanii, przekazał swoich dotychczasowych
klientów właśnie Lipińskiemu. Tak rozpoczęło się projektowanie
drobnych form dla Braci Jabłkowskich, potem dla "Plutona" (także
opakowania, stoiska na Targi Poznańskie). Projektował też znaki (AZS,
Tobis, Pepeo, Wojskowy Instytut Naukowo-Badawczy, Liga Kobiet, CRZZ,
Płudy, Czapka Frygijska, Turniej o Tytuł Sztukmistrza Warszawy i inne),
koperty na płyty, okładki, stoiska wystawiennicze.
Plakaty Lipińskiego cechuje swoisty kontrast jakości materii.
Z jednej strony zgrubnie używał warsztatu malarskiego i
rysunkowego, redukował półtony, co wygładzało,
upraszczało i powiększało powierzchnie, stosował proste
techniki wycinankowe, balansował pomiędzy makabrą a
groteską, z drugiej zaś - stosował wyrafinowane, bliskie
ozdobnemu inicjałowi liternictwo, stylowy secesyjny
ornament, wplatał plastyczne cytaty historyczne.
Był ważną postacią Międzynarodowego Biennale Plakatu w
Warszawie - inicjatorem, uczestnikiem i kuratorem pierwszego
konkursu. W 1978 roku założył w Warszawie Muzeum Karykatury,
objął tam funkcję dyrektora, którą pełnił aż do śmierci, a jego
własne zbiory stały się kamieniem węgielnym kolekcji.
Zainicjował też powstanie Stowarzyszenia Polskich Artystów
Karykatury (SPAK), którego został prezesem oraz w 1980 roku -
Społecznego Komitetu Opieki nad Cmentarzami i Zabytkami
Kultury Żydowskiej w Polsce. Został odznaczony Złotym Krzyżem
Zasługi za całokształt działalności artystycznej. W 1991 roku
otrzymał tytuł Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata.
Plakatowa twórczość Lipińskiego
zaowocowała nagrodami i
wyróżnieniami. W 1945 roku wygrał
konkurs na plakat antyhitlerowski
(Projekt Lipińskiego Zniszczymy faszyzm
do końca został zatwierdzony do druku).
W roku 1948 otrzymał I nagrodę za
plakat Wiosna Ludów (plakat reprodukcji
doczekał się dopiero przy okazji
obchodów rocznicy rewolucji 1905 roku -
wówczas go przekomponowano i
dostosowano do nowego tematu) oraz
aż siedem nagród na Międzynarodowej
Wystawie Plakatu w Wiedniu.
Wiosna ludów
Dziękuję za uwagę.

Artur Lipiński

  • 1.
  • 2.
    Współpracował jako rysownik,ilustrator i grafi k z czasopismami: „Szpilki” (projekt winiety, serie: „Jak wyglądałaby Gioconda, gdyby malowali ją…”, „Stylowe fotele”, „Cechy Polaków”, „Siedem grzechów głównych”, „Przysłowia polskie”, rubryka „Zefi rek historii”), „Mucha”, „Przekrój” (cykle: „Przygody Otka”, „Jaka to postać historyczna?”, „Jaka to postać literacka?” - z Otto Axerem i jego psem, jamnikiem Taxi w rolach głównych, „Człowiek stwarza samego siebie”), „Karuzela”, „Literatura” (cykl „Pisarze polscy”), „Kurier Polski” (felietony „Zdaniem pesymisty”), „Polityka”, „Przegląd Kulturalny”, „Panorama”, „Zwierciadło”, „Polska”, „Stolica”, „Świat”, „Świerszczyk” (projekt winiety), „Przyjaciel” (projekt winiety), „Trybuna Ludu” (m.in. plakaty), „Express Wieczorny” oraz z wydawnictwami: „Czytelnik” (m.in. Biblioteka Satyry i Biblioteka „Szpilek”), „Iskry” (m.in. Biblioteka Stańczyka), Wydawnictwo Poznańskie, Wydawnictwo Literackie, Instytut Wydawniczy „PAX”, Krajowa Agencja Wydawnicza, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne, RSW „Prasa-Książka-Ruch” (Kalendarze „Szpilek”).
  • 3.
    Projektowanie ogłoszeń prasowychwynikło u Lipińskiego ze zbiegu okoliczności - wybitny, graficzny tandem Jan Levitt - Jerzy Him wyjeżdżając do Wielkiej Brytanii, przekazał swoich dotychczasowych klientów właśnie Lipińskiemu. Tak rozpoczęło się projektowanie drobnych form dla Braci Jabłkowskich, potem dla "Plutona" (także opakowania, stoiska na Targi Poznańskie). Projektował też znaki (AZS, Tobis, Pepeo, Wojskowy Instytut Naukowo-Badawczy, Liga Kobiet, CRZZ, Płudy, Czapka Frygijska, Turniej o Tytuł Sztukmistrza Warszawy i inne), koperty na płyty, okładki, stoiska wystawiennicze.
  • 4.
    Plakaty Lipińskiego cechujeswoisty kontrast jakości materii. Z jednej strony zgrubnie używał warsztatu malarskiego i rysunkowego, redukował półtony, co wygładzało, upraszczało i powiększało powierzchnie, stosował proste techniki wycinankowe, balansował pomiędzy makabrą a groteską, z drugiej zaś - stosował wyrafinowane, bliskie ozdobnemu inicjałowi liternictwo, stylowy secesyjny ornament, wplatał plastyczne cytaty historyczne.
  • 5.
    Był ważną postaciąMiędzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie - inicjatorem, uczestnikiem i kuratorem pierwszego konkursu. W 1978 roku założył w Warszawie Muzeum Karykatury, objął tam funkcję dyrektora, którą pełnił aż do śmierci, a jego własne zbiory stały się kamieniem węgielnym kolekcji. Zainicjował też powstanie Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury (SPAK), którego został prezesem oraz w 1980 roku - Społecznego Komitetu Opieki nad Cmentarzami i Zabytkami Kultury Żydowskiej w Polsce. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za całokształt działalności artystycznej. W 1991 roku otrzymał tytuł Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata.
  • 6.
    Plakatowa twórczość Lipińskiego zaowocowałanagrodami i wyróżnieniami. W 1945 roku wygrał konkurs na plakat antyhitlerowski (Projekt Lipińskiego Zniszczymy faszyzm do końca został zatwierdzony do druku). W roku 1948 otrzymał I nagrodę za plakat Wiosna Ludów (plakat reprodukcji doczekał się dopiero przy okazji obchodów rocznicy rewolucji 1905 roku - wówczas go przekomponowano i dostosowano do nowego tematu) oraz aż siedem nagród na Międzynarodowej Wystawie Plakatu w Wiedniu. Wiosna ludów
  • 7.