A HISTORIOGRAFÍA LATINA DAVID GARCÍA IGLESIAS
O XÉNERO LITERARIO Ó igual que en Grecia, distinguían  a Historia, como xénero literario (narracion de sucesos reais) das  fabulae  (narracions fantásticas) Presenta as seguintes características: Patriotismo Compromiso político Intencionalidade moral Retoricismo formal
AUTORES E PERÍODOS Orixes do xénero en Roma: Considérase  a Marco Porcio Catón o fundador. Historiografía republicana: Destacan César, Salustio e Nepote. Historiografía durante o Imperio: Os principais autores foron Tito Livio e Tácito. Historiografía tardía: Aurelio Víctor, Eutropio ou Amiano Marcelino
ORIX ES DA HISTORIOGRAFÍA ROMANA Entre os documentos máis antigos, están os oficiais e rexistros públicos: Annales Pontificum ou Annales Maximi. O primeiro autor de Annales de tipo literario foi Quinto Fabio Pictor, que escribiu en grego durante a guerra entre Cartago e Roma. O verdadeiro fundador da historiografía latina foi Marco Porcio Catón, autor de  Origines.
CÉSAR (s. I a.C.) Compuxo dúas obras que constitúen unha inestimable fonte de información para coñecer os acontecementos do período final da república: Guerra das Galias: describe as operacións militares da campaña de conquista dos territorios galos. Guerra civil: conta o seu enfrontamento militar con Pompeio. Nas obras apréciase, aínda que sen chegar a falsear a realidade, unha evidente intencionalidade apoloxética e propagandística da súa figura. Desde o punto de vista estilístico as obras destacan pola pureza, simplicidade e elegancia da lingua latina A súa prosa caracterízase pola claridade sintáctica, ausencia de anomalías gramaticais, un léxico claro con renuncia a sinonimia e a termos arcaicos ou raros.
SALUSTIO E NEPOTE (s. I a.C) Salustio: As súas principais obras son: A conxuración de Carilina: Monografía histórica. Trata do intento frustrado de Catilina de facerse co poder durante o consulado de Cicerón A guerra de Iugurta: Monografía histórica. Aborda a intervencion Romana no reino de Numidia para restablecer a sucesión dinástica lexítima. As historias: Obra que non chegou a terminar na cal narraba importantes sucesos da historia romana (só conservamos fragmentos). Mestre consumado na caracterización psicolóxica e dramática dos persoaxes Caracterízase estilísticamente polo abundante uso de elipse, supresión de redundancia expresiva e emprego de períodos asindéticos, infinitivo histórico e estilo paratáctico. Outros rasgos son o gusto pola variatio. Nepote:  De uiris Ilustribus: O primeiro libro biográfico romano no que se recollen vidas de persoaxes famosos de Roma e do estranxeiro.
TITO LIVIO (s. I a.C.-I d.C.) Ab urbe condita libri CXLII , que se distribúe da seguinte forma: 1-15: Contén a lenda da fundación de Roma e os sucesos acontecidos durante o periodo republicano ata o final da incursión dos galos 16-30: Narración das dúas primeiras guerras púnicas 31-45: Narración dos acontecementos ocorridos dende a guerra sas macedonias, ata a batalla de Pidna A súa obra non era nin unha investigación profunda, nin contrastaba os testimoños dos outros autores. Concebía a historia cun profundo amor á patria (patriotismo). É un magnífico exemplo de concepción do xénero historiográfico como opus oratorium (como obra de arte por encima de todo, seguindo os preceptos teóricos de Cicerón).
TÁCITO (s. I-II d.C.) Obras: Agrícola: Biografía enconomiástica do seu sogro Xulio Agricola, un xeral romano. Germania: Monografía de tipo xeográfico e etnográfico sobre os pobos xermanos. Historiae: Crónica da historia de Roma durante a dinastía flavia. Annales: Abarcan desde a morte de Augusto ata a de Nerón A súa obra caracterízase polo pesimismo e falta de confianza na condición humana. Predominio dos personaxes individuais como motores da historia. O seu estilo caracterízase pola  breuitas  e o gusto pola  uariatio  (= Salustio).
A HISTORIA AUGUSTA Son trinta biografías de distintos emperadores desde a época de Adriano ata a de Diocleciano Historiografía tardía: Epítomes: resumos de obras elaboradas anteriormente.  Brevaios: sínteses persoais dun autor a partir de obras anteriores. Amiano Marcelino: Compuxo  Res Gestae  (fazañas), que abarcaban o período entre 96 e 353 d.C

A Historiografía Latina

  • 1.
    A HISTORIOGRAFÍA LATINADAVID GARCÍA IGLESIAS
  • 2.
    O XÉNERO LITERARIOÓ igual que en Grecia, distinguían a Historia, como xénero literario (narracion de sucesos reais) das fabulae (narracions fantásticas) Presenta as seguintes características: Patriotismo Compromiso político Intencionalidade moral Retoricismo formal
  • 3.
    AUTORES E PERÍODOSOrixes do xénero en Roma: Considérase a Marco Porcio Catón o fundador. Historiografía republicana: Destacan César, Salustio e Nepote. Historiografía durante o Imperio: Os principais autores foron Tito Livio e Tácito. Historiografía tardía: Aurelio Víctor, Eutropio ou Amiano Marcelino
  • 4.
    ORIX ES DAHISTORIOGRAFÍA ROMANA Entre os documentos máis antigos, están os oficiais e rexistros públicos: Annales Pontificum ou Annales Maximi. O primeiro autor de Annales de tipo literario foi Quinto Fabio Pictor, que escribiu en grego durante a guerra entre Cartago e Roma. O verdadeiro fundador da historiografía latina foi Marco Porcio Catón, autor de Origines.
  • 5.
    CÉSAR (s. Ia.C.) Compuxo dúas obras que constitúen unha inestimable fonte de información para coñecer os acontecementos do período final da república: Guerra das Galias: describe as operacións militares da campaña de conquista dos territorios galos. Guerra civil: conta o seu enfrontamento militar con Pompeio. Nas obras apréciase, aínda que sen chegar a falsear a realidade, unha evidente intencionalidade apoloxética e propagandística da súa figura. Desde o punto de vista estilístico as obras destacan pola pureza, simplicidade e elegancia da lingua latina A súa prosa caracterízase pola claridade sintáctica, ausencia de anomalías gramaticais, un léxico claro con renuncia a sinonimia e a termos arcaicos ou raros.
  • 6.
    SALUSTIO E NEPOTE(s. I a.C) Salustio: As súas principais obras son: A conxuración de Carilina: Monografía histórica. Trata do intento frustrado de Catilina de facerse co poder durante o consulado de Cicerón A guerra de Iugurta: Monografía histórica. Aborda a intervencion Romana no reino de Numidia para restablecer a sucesión dinástica lexítima. As historias: Obra que non chegou a terminar na cal narraba importantes sucesos da historia romana (só conservamos fragmentos). Mestre consumado na caracterización psicolóxica e dramática dos persoaxes Caracterízase estilísticamente polo abundante uso de elipse, supresión de redundancia expresiva e emprego de períodos asindéticos, infinitivo histórico e estilo paratáctico. Outros rasgos son o gusto pola variatio. Nepote: De uiris Ilustribus: O primeiro libro biográfico romano no que se recollen vidas de persoaxes famosos de Roma e do estranxeiro.
  • 7.
    TITO LIVIO (s.I a.C.-I d.C.) Ab urbe condita libri CXLII , que se distribúe da seguinte forma: 1-15: Contén a lenda da fundación de Roma e os sucesos acontecidos durante o periodo republicano ata o final da incursión dos galos 16-30: Narración das dúas primeiras guerras púnicas 31-45: Narración dos acontecementos ocorridos dende a guerra sas macedonias, ata a batalla de Pidna A súa obra non era nin unha investigación profunda, nin contrastaba os testimoños dos outros autores. Concebía a historia cun profundo amor á patria (patriotismo). É un magnífico exemplo de concepción do xénero historiográfico como opus oratorium (como obra de arte por encima de todo, seguindo os preceptos teóricos de Cicerón).
  • 8.
    TÁCITO (s. I-IId.C.) Obras: Agrícola: Biografía enconomiástica do seu sogro Xulio Agricola, un xeral romano. Germania: Monografía de tipo xeográfico e etnográfico sobre os pobos xermanos. Historiae: Crónica da historia de Roma durante a dinastía flavia. Annales: Abarcan desde a morte de Augusto ata a de Nerón A súa obra caracterízase polo pesimismo e falta de confianza na condición humana. Predominio dos personaxes individuais como motores da historia. O seu estilo caracterízase pola breuitas e o gusto pola uariatio (= Salustio).
  • 9.
    A HISTORIA AUGUSTASon trinta biografías de distintos emperadores desde a época de Adriano ata a de Diocleciano Historiografía tardía: Epítomes: resumos de obras elaboradas anteriormente. Brevaios: sínteses persoais dun autor a partir de obras anteriores. Amiano Marcelino: Compuxo Res Gestae (fazañas), que abarcaban o período entre 96 e 353 d.C