BOOK

2. O SOUTO DE FIGUEIRIDO
O final dese abafante verán significaba
para Catuxa algunhas cousas boas:
podería, por exemplo, encher o bandullo
coas uvas recollidas na vide do avó, ou ir
cos seus irmáns, Iria e Nuno, apañar
castañas ao souto de Figueirido.

4. SESGAÑA
Sesgaña contaba cun castelo grande e
dúas pontes que cruzaban o río: a Ponte
Vella, que comunicaba con Tordollobre, e
a Ponte Nova, que chegaba até o Lugar
da Veiga.

7. MÓRTIMER
Mais case un ano despois de coidados e
boa vida convertérase nunha negra bóla
de pelo que gustaba de pasar as horas
mortas a durmir co bandullo cara ao ceo,
nunha postura moi pouco felina.

9. TORDOLLOBRE
Era o mellor amigo de Catuxa no colexio;
porén, case nunca coincidían fóra do
recinto escolar, xa que Ulises vivía en
Tordollobre, no outro lado da ría.

11. O LUGAR DO SAPO
O avó, o pai do pai dos irmáns, vivía no
Lugar do Sapo, un pequeno rueiro
composto por tres casas arredor dunha
aira e un lavadoiro onde nadaban sapos e
ras.

13. A PRAZA DO CHAFARIZ
Nuno, malia estricar o brazo todo o que
puido, non conseguiu deter o balón, que
pasou a rentes dos dedos da súa man
esquerda. A pelota continuou a súa
traxectoria polo aire até pousar na pía da
fonte, onde ficou aboiando na auga.

15. MERCADO VELLO
-Maldituria sexa a miña sorte! –bufou
Xildas entre lágrimas -. Desde que
cheguei a esta viluria vivín no Mercadurio
Vellurio e fun feliz. Cada noite saía do
meu agochurio para facer falcatradurias.

17. A FRAGA DO CONDE
Nacera había 110 anos na Fraga do
Conde, afastada un bo feixe de
quilómetros río arriba da vila de Sesgaña.
A fraga era un territorio verde e salvaxe
que gabeaba polas abas dos montes en
ambas as dúas beiras do río.

19. O CASTELO DE SESGAÑA
Nun recanto do patio erguíase a vella
torre, a única que ficaba de pé tras o
incendio provocado séculos atrás polas
revoltas campesiñas.

21. A COSTA DO CAL
A Costa do Cal zigzagueaba entre os
rexos castiñeiros do Souto de Figueirido,
cuxas poboadas pólas facían de falsos
paraugas para os catro nenos e o trasno.

23. A FRAGA DA CURUXEIRA
Segundo se afastaban do Lugar do Sapo
e se ían internando na Fraga da
Curuxeira, a costa facíase máis e máis
estreita, até transformarse nun angosto
carreiriño flanqueado por toxos que lles
rabuñaban as pernas.

25. finalMoitas grazas a todos!!!