● Η καχυποψίααπέναντι στις ηγετικές ικανότητες των
γυναικών που πηγάζει από τη στερεοτυπική θέασή
τους, έχει ως αποτέλεσμα την περιορισμένη
παρουσία των γυναικών στις υψηλές πολιτικές
θέσεις. Έτσι, αν και υπάρχουν πλέον πολύ
περισσότερες γυναίκες στα κοινοβούλια ανά τον
κόσμο απ’ ό,τι στο άμεσο παρελθόν, εντούτοις ο
αριθμός τους συνεχίζει να υστερεί σημαντικά έναντι
του αντίστοιχου των ανδρών.
●
●
3.
•
Η Γαλλία ήτανμια χώρα στην οποία οι
γυναίκες, από το μεσαίωνα ακόμα,
συμμετείχαν στα κοινά εκφέροντας επισήμως
γνώμη σε θέματα που αφορούσαν στο δήμο
και στην πόλη. Το ίδιο και η Σουηδία. Στην
Κορσική οι γυναίκες ψήφιζαν από το 1755 για
την κυβέρνησή τους που αποτελείτο από
κατοίκους άνω των 25 ετών, ανάμεσα στους
οποίους και γυναίκες (ανύπανδρες ή χήρες),
-αν και αυτή η ελευθερία καταρρίφθηκε το
1769 που η Γαλλία κατέλαβε το νησί
4.
•
Το 1979 ταΗνωμένα Έθνη έκαναν ένα
συνέδριο στο οποίο συζητήθηκε η απάλειψη
κάθε είδους διάκρισης όσον αφορά στο
γυναικείο φύλο και οι αποφάσεις τους
τέθηκαν σε ισχύ από τις χώρες-μέλη στις 3
Σεπτεμβρίου του 1981.
5.
•
Στην -πολιτισμένη κατάτα άλλα- Ευρώπη μέχρι το 1907
καμία χώρα δεν είχε παραχωρήσει εκλογικό δικαίωμα
στο ασθενές φύλο και την εκκίνηση έδωσε η Φιλανδία
που απέκτησε, επίσης, και 19 γυναίκες στη Βουλή της την
ίδια χρονιά. Τα χρόνια που προηγήθηκαν του Α'
Παγκοσμίου Πολέμου ακολούθησαν και άλλες ευρωπαϊκές
χώρες: η Νορβηγία το 1913 και η Δανία το 1915 και, κοντά
στο τέλος του πολέμου, οι κυρίες του Καναδά, της
Σοβιετικής Ρωσίας, της Γερμανίας και της Πολωνίας
συνωστίστηκαν στις κάλπες. Οι Βρετανίδες άνω των 30
ετών απέκτησαν δικαίωμα ψήφου το 1918, οι Ολλανδές το
1919 και οι Αμερικανίδες, μετά από 80 χρόνια
προσπάθειας, το 1920. Ακολούθησαν οι γυναίκες στην
Τουρκία που βρέθηκαν στις εκλογικές επάλξεις το 1926
ενώ στη Βρετανία, μέχρι το 1928, κατάφερε το ασθενές
φύλο να έχει ισάξια δικαιώματα όσον αφορά στο θέμα των
εκλογών, με το ισχυρό -δηλαδή δικαίωμα ψήφου για τους
ενήλικες άνω των 21 ετών.
6.
•
Αν σκεφτούμε ότιοι Ελληνίδες απέκτησαν το
δικαίωμα να ψηφίζουν μόλις το 1952 και ότι
το Οικογενειακό δίκαιο που θεωρούσε τον
άνδρα «κεφαλή της οικογενείας» άλλαξε το
1983, κατανοούμε ότι ακόμα υπάρχουν
ανισότητες σε βάρος των γυναικών στην
ελληνική κοινωνία. Γι' αυτό το Σύνταγμα δεν
εξασφαλίζει μόνον ίσες δυνατότητες στα δύο
φύλα να αναπτύσσουν την προσωπικότητά
τους, αλλά παίρνει και μέτρα για κατάργηση
τυχόν ανισοτήτων σε βάρος των γυναικών.
