1. Juliusz Słowacki jako człowiek i poeta w wierszu „Testament mój”

2. Lekcja multimedialna przygotowana w oparciu o witryny internetowe: - Fundacji Nowoczesna Polska – Wolne Lektury -CBN Polona

3. Logo wykorzystanych witryn

4. Oto manuskrypt wiersza ze zbiorów CBN Polony: http:// www.polona.pl / dlibra /doccontent2?id=8478&from=editionindex&from=-3search&dirids=8&lang=pl (wybierz ilustrację 4)

5. A to – strona tytułowa pierwszego pełnego wydania dzieł Słowackiego z 1909 roku http:// www.polona.pl / dlibra /doccontent2?id=8478&from=editionindex&from=-3search&dirids=8&lang=pl (wybierz []) przed ilustracją 1)

6. Tak w tym wydaniu wyglądał wydrukowany wiersz „Testament mój” http:// www.polona.pl / dlibra /doccontent2?id=8478&from=editionindex&from=-3search&dirids=8&lang=pl (wybierz strony 106-107)

7. Tak wygląda on współcześnie na portalu Wolne Lektury http://www.wolnelektury.pl/katalog/lektura/testament-moj/

8. „ Testament mój” w pliku pdf z portalu Wolne Lektury http://www.wolnelektury.pl/media/lektura/testament-moj______.pdf

9. Zbiór motywów do wiersza „Testament mój” według portalu Wolne Lektury Okręt Patriota Poeta Pogrzeb Przyjaźń Samotnik Serce Obowiązek Naród, Nieśmiertelność, Anioł Duch Dziedzictwo Matka Naród Nauka Nieśmiertelność Obowiązek Ojczyzna

10. Spróbujmy wykorzystać podane motywy w dwojakim celu: 1. Rozmieśćmy je na całej przestrzeni tekstu tak, aby stworzyły swoistą mapę mentalną utworu. 2. Na podstawie „Testamentu mojego” i sugerowanych w nim motywów zrekonstruujmy osobowość Słowackiego jako: prywatnego człowieka osoby publicznej czyli poety

11. A oto „Testament mój” z przypisanymi motywami według portalu Wolne Lektury http:// www.wolnelektury.pl /katalog/lektura/ testament-moj.html

12. Okoliczności powstania utworu Słowacki napisał ten wiersz na przełomie 1839/40 w Paryżu, po powrocie z licznych podróży. Miał wówczas około 30 lat, co w tamtych – romantycznych – czasach uznawane było za wejście w „smugę cienia”.

13. Zagadkowe intencje Słowackiego odnośnie napisania utworu Kiedy poeta pisał ten wiersz, pozostało mu ponad 9 lat życia – a więc wcale nie umierał! W „Testamencie moim” autor żegna się z ludźmi i ze światem - zupełnie jakby sam siebie skazywał na śmierć… Testament ten w żadnym razie nie może być traktowany jako dokument. Ale jako duchowe świadectwo - jak najbardziej.

14. Pozostają zatem pytania, na które odpowiedzi Słowacki zabrał ze sobą do grobu: Dla kogo i w jakim celu został napisany ten wiersz? Czy dla najbliższych? Czy dla ówcześnie żyjących? Czy dla potomnych? Czy dla współczesnych? – Dla nas? Kto i jak może tu zostać spadkobiercą?

15. Okazuje się, że uważna lektura wiersza przynosi odpowiedzi na poprzednie pytania! Warto też szczególnie uważnie przyjrzeć się dwóm końcowym zwrotkom utworu…

16. Kto drugi tak bez świata oklasków się zgodzi Iść?... taką obojętność, jak ja, mieć dla świata? Być sternikiem duchami napełnionej łodzi I tak cicho odlecieć, jak duch, gdy odlata?

17. Chwila refleksji, czyli co warto zauważyć: - W jakiej roli postrzega tu siebie Słowacki? - Czy jest to jedna rola czy może kilka ról?... - Czego mimo wszystko Słowacki żałuje? - Jak sam postrzega swoje odejście? - Czy w świetle naszej dzisiejszej wiedzy o Słowackim to, co napisał o sobie, traktować można jako poetycką fantazję, czy jako proroctwo?

18. Jednak zostanie po mnie ta siła fatalna, Co mi żywemu na nic, tylko czoło zdobi; Lecz po śmierci was będzie gniotła niewidzialna, Aż was, zjadacze chleba — w aniołów przerobi.

19. Ciekawostka, o której warto wiedzieć: Słowacki zostawił po sobie prawdziwy testament, sporządzony rok prze śmiercią w obecności notariusza. W istocie – jego majątek materialny był bardzo skromny. Zostawił natomiast niezwykle szczegółowe wytyczne odnośnie pośmiertnych wydań swojej poezji… - Jaki więc z tego wniosek?

20. Ostatni rzut oka na wiersz. Bardzo dziwne i ciekawe! Przerabianie zjadaczy chleba w aniołów? – Jak różnie można to rozumieć!

21. A oto spełniony cud na miarę „Testamentu” Słowackiego Przyjrzyjmy się figurkom z murów toruńskiej starówki i tamtejszej specjalnej biblioteki…

22. Najpierw czytający byli nieskrzydlaci…

23. Ale w miarę poznawania kolejnych książek…

24. … w sposób niebudzący wątpliwości dostawali skrzydeł.

25. Na zakończenie Tego magicznego uskrzydlenia na całe życie życzę wszystkim – a zwłaszcza po lekturze utworów Słowackiego.

26. Dziękuję serdecznie za uwagę – zarówno już uskrzydlonym jak i tym jeszcze nieskrzydlatym. autorka prezentacji Joanna Wenek