czymjestplankton?
Plankton jest toskupisko najmniejszych żyjących organizmów Ziemi. Brak planktonu
spowodowałby załamanie łańcucha pokarmowego. Większość organizmów planktonu nie posiada
zdolności do pływania więc unoszone są prądem morskim albo falami.
3.
kategoriesystematyczne planktonu
Plankton zwierzęcy- zooplankton - drobne organizmy zwierzęce występujące stale lub okresowo w planktonie
Plankton roślinny - fitoplankton - tworzą go mikroskopijne glony i sinice unoszące się w toni wodnej
Plankton pierwotniakowi - należą do niego pierwotniaki zasiedlające strefę otwartej toni wodnej
Plankton bakteryjny - bakterioplankton - tworzą go bakterie unoszące się w toni wodnej
Plankton wirusowy - wirioplankton - są to wirusy zawieszone w toni wodnej, które SA najmniejszym składnikiem planktonu
4.
podzialodwielkosci:
Femtoplankton - 0,02- 0,2 μm - plankton wirusowy i części najmniejszych bakterii
Pikoplankton - 0,2 - 2,0 μm - plankton bakteryjny i fitofikoplankton, czyli najmniejsze glony i sinice
Nanoplankton - 2,0 - 20,0 μm - liczne glony, wiciowce, najmniejsze okrzemki i orzęski
Mikroplankton - 20,0 - 200,0 μm - liczne okrzemki, brunatnice, zielenice, kolonijne sinice, większość orzęsków Acantaria i Radiolaria (tylko
w morzach), wrotki, najmniejsze wioślarki, formy larwalne drobnych skorupiaków
Mezoplankton - 0,2 - 20,0 mm - większość najważniejszych przedstawicieli planktonu zwierzęcego, słodkowodnego i morskiego
Makroplankton - 2,0 - 20,0 cm - swobodnie pływające jamochłony, meduzy, żebropławy, osłonice
podzialogolny:
plankton właściwy (euplankton,heloplankton) - właściwy składnik planktonu. W jego skład wchodzą organizmy, które cały cykl życiowy
zawieszone są w toni wodnej bez kontaktu z trwałym podłożem
plankton okresowy (hemiplankton, meroplankton) - są to organizmy, które przez część swojego cyklu życiowego - najczęściej larwalną,
unoszą się w toni wodnej. Pozostałą część życia spędzają w innym środowisku np. na dnie jako element bentosu.
7.
skladplanktonu:
Do fitoplanktonu zaliczamyglony: okrzemki, zielenice, bruzdnice, eugleny. W większości są bardzo niewielkich rozmiarów, ponieważ
zbudowane są tylko z jednej komórki lub tworzą kolonie. Pomimo prostej budowy przyjmują różnorodne kształty i barwy. Do zooplanktonu
zaliczamy: pierwotniaki, wrotki, parzydełkowce, skorupiaki, mięczaki, larwy owadów. Są to formy jednokomórkowe, jak i wielokomórkowe. U
niektórych skorupiaków (rozwielitka) występuje zjawisko cyklomorfozy, polegające na tym, że zmienia się ich rozmiar i kształt ciała w ciągu
roku.
Nie wszystkie organizmy cały cykl życia przebywają w formie planktonowej – przykładem mogą być owady. W postaci larwalnej żyją w
wodzie, a po przeobrażeniu w osobnika dorosłego zmieniają tryb życia na lądowy, a tylko częściowo przebywają nad wodą, żerując.
8.
utrzymywanienapowierzchniwody
Ciało planktonu jestwłaściwie przezroczyste, a jego ciężar bliski jest zeru. Wynika to z przystosowania się do środowiska, w
jaki żyją te organizmy. Utrzymywanie się na powierzchni wody wymaga wytwarzania określonych substancji
wspomagających, jak np. galaretek lub kropli tłuszczu. Niektóre odmiany planktonu posiadają również pęcherzyki gazowe.
9.
znaczenieplanktonu
W przyrodzie planktonmoże odgrywać pozytywną lub negatywną rolę. W środowisku wodnym wchodzi on w skład łańcucha pokarmowego
stanowiąc menu dla wielu zwierząt wodnych: ryb, płazów, gadów, ptaków i ssaków. Fotoplankton oceaniczny produkuje 50% tlenu na Ziemi,
pozostałą ilość wytwarzają lasy deszczowe. Do negatywnych zjawisk wywołanych działalnością człowieka na środowisko jest zakwit wód.
Ludzie spuszczając do rzek ścieki komunalne i rolnicze wprowadzają materię organiczną i minerały- pokarm dla organizmów planktonowych.
To pod ich wpływem dochodzi do nadmiernego porastania zbiornika fitoplanktonem. Prowadzi to do zaburzenia równowagi życia w wodzie.
Zakwity w naszym klimacie umiarkowanym pojawiają się na wiosnę i jesień, bo wtedy temperatura jest optymalna do rozwoju planktonu.
Prowadzi to do ograniczenia ilości tlenu w zbiorniku, który jest nadmiernie pobierany przez glony. Pozostałe organizmy wodne duszą się i
obumierają na skutek braku tlenu lub zanieczyszczenia wody substancjami pochodzącymi z rozkładu fitoplanktonu.