1. Os transplantes Grupo 09C02 1.Introdución 2.Que é un transplante. Tipos. 3.Órganos transplantables 4.Preoperatorio. Compatibilidade e rechazo. 5.Organizacións de axuda. A tarxeta de doante. 6.Bibliografia.

2. Cal é o inicio dos transplantes Un dos avances máis significativos da cirurxia moderna é o transplante de órganos dunha persoa a outra. O primeiro transplante de ril realizouse no 1951 no Meter Bent Brigham Hospital en Boston, o primeiro transplante cardíaco humano realizouse no 1967 por Christian Barnard en Ciudad del Cabo, Sudáfrica.Este médico descubriu que o sistema inmune era o causante do rechazo e a enfermidade do factor RH. Eduard Konrad Zirm foi o primeiro en facer o transplante de córnea en 1906 en Checoslovaquia. Aínda que sabemos que o seu inicio sería moito anterior, sobre os anos 50 do século IIXX.

3. ¿Que é un transplante? O transplante é un proceso médico no que se permite que órganos, tecidos e células dunha persoa poidan reemplazar a outros órganos, tecidos e células enfermos doutra persoa, a maioria destes procesos úsanse para a salvación da vida dun paciente, pero existe o problema do abastacemento, do rechazo e a cirurxía, no caso dalguns transplantes pode ser moi custosa e perigosa.

5. Tipos de transplantes. Autotransplantes: no caso de que o doador e o receptor sexan o mesmo individuo, no caso de transplantes de pel, ósos… Isotransplantes: o caso de que os donante e o receptor sexan irmáns xemelgos identicos (xenéticamente identicos) ou univitelinos. Alotransplante: cando doador e receptor son da misma especia, pero diferentes xeneticamente. Xenotransplante: cando doador e receptor son de especies distintas, como no caso das válvulas cardiacas porcinas. Ortotopico: o órgano do receptor e sustituido polo órgano do doador. Heterotopico: o órgano do receptor permanece como apoio do órgano do doador, o órgano enfermo non é eliminado se non que é inactivado.

6. ¿Que órganos, tecidos e células son transplantables? Son posibles os transplantes de órganos vitais coma o corazón, córnea, figado, óso, ril, pulmón e pancreas. E outros órganos como a pel, o cabelo e as unllas. Algunhas células coma as células do páncreas, células nai de medula ósea tamén chamadas células proxenitoras hematopoeticas (procedentes do sangue ou cordón umbilical).

7. Preoperatorio Antes da operación de transplante é necesario unha serie de probas para comprobar que existe unha máxima compatibilidade. O primeiro o grupo sanguineo ten que coincidir entre recepetor e doante. Tamén faranse unha serie de probas para evitar enfermidades asi como a esteriliación do órgano transplantable.

8. Compatibilidade e rechazo A compatibilidade é moi importante antes dun transplante , tendo en conta o grupo sanguineo e o sistema HLA (antíxenos leucocitarios humanos) entre donante e receptor, aínda que sexa o mais similar algunhas veces a compatibilidade non é perfecta e é cando pode suceder o fenómeno do rechazo. O rechazo presentase cando o sistema inmune do receptor recoñece o órgano transplantada como un axente extraño e o ataca. Para evitar este proceso ao suxeito receptor aplicaselle fármacos e tratamentos na cal o paciente perde a sua inmunidade. Sin embargo non todos os transplantes sufren rechazo por exemplo o transplante de córnea xa que os antícorpos non chegan a falta de suministro sanguíneo.

11. Organizacións de axuda A organización nacional de transplantes: www.ont.es Ministerio de Sanidad e Política Social: www.msps.es Conselleria de sanidade: www.sergas.es Oficina de Coordinación de transplantes de Galicia

12. Conclusión Os avances en medicina permiten que os transplantes sexan un tratamento máis. O maior problema neste momento é obter o suficiente número de órganos e tecidos para transplantar a todos os enfermos que o necesitan, porque aínda hai enfermos que morren esperando un órgano. Todas as axudas son necesarias para resolver a escaseza de órganos. O mellor xeito para asegurar que exista maior número de órganos e tecidos utilizables é facerse doador e animar outros a facerse.

13. Tarxeta de doante É un documento que se solicita e formaliza en vida. No cal declárase a vontade de que se proceda á doazón de órganos e tecidos tras a morte. Pódese conseguir en diferentes sitios. Sempre é gratuíta e tela non implica un compromiso definitivo xa que pode anularse.

14. Bibliografía www.wikipedia.es http://www.monografias.com/trabajos16/transplantes-organos www.sergas.es www.ont.es www.google.com