1. Alteracións motoras TIPOLOXÍAS ALTERACIÓN RETRASO TRANSTORNO DEFICIENCIA DISCAPACIDADE MINUSVALÍA REHABILITACIÓN INTEGRACIÓN NORMALIZACIÓN AXUDAS TÉCNICAS SISTEMAS ALTERNATIVOS COMUNICACIÓN AFECTACIÓNS NO SISTEMA MOTOR: Estructuras corporais : Relacionadas co sistema nervioso (cerebro, médula…), coa voz e a fala, co movemento (extremidades, tronco, cuello…) Funcións : mentais relacionadas co movemento voluntario, reflexo, funcións psicomotoras (coordinación, …) Actividades e participación :(Resposta) móvemento preciso,camiña, séntase, gatea, corre, salta, anda á pata coxa, baixa pola pendente … OUTRAS FECTACIÓNS NO DESENVOLVEMENTO : Sensoriais, cognitivas, perceptivas, de comunicación… ( + factores individuais e contexto. MULTIDIMENSIONAL)

2. Alteracións motoras TIPOLOXÍAS Deficiencias físicas atendendo á sua orixe (Martín Caro, 1996) 􀂙 Orixe cerebral: Parálise cerebral. Causas : prenatal (infeccións, traumatismos craneoencefálicos..), perinatal (sufrimento fetal…)e postnatal (traumatismos, enf víricas…). 􀂙 Orixe espiñal: Espíña bífida. Lesións medulares dexenerativas. Causas: Influencia hereditaria, Poliomelite aguda. 􀂙 Orixe muscular: Miopatías (distrofía muscular de Duchenne). Causas: desordes xenéticos. 􀂙 Orixe óseo-articular: Causas: malformacións conxénitas, reumatismo na infancia, lesións osteoarticulatorias.

3. Alteracións motoras TIPOLOXÍAS PARÁLISE CEREBRAL: Perda do control motor debido a unha lesión dos centros motores do cerebro que ten como consecuencia unha desorganización permanente do tono, a postura e do movemento. ESPIÑA BÍFIDA: Desenvolvemento incompleto ou malformación de unha porción da médula e dos nervios que controlan os músculos e as sensacións da parte inferior do corpo como consecuencia de unha anomalía conxénita das vértebras que conteñen a médula espinal. Segundo onde se localice a lesión afecta a toda ou parte dos membros. DISTROFIAS MUSCULARES Desordes xenéticos que provocan debilidade e desgaste muscular. A De Duchenne ten máis prevalencia infantil e afecta á debilidade nos músculos da pelvis. LESIÓNS OSTEOARTICULARES Malformacións conxénitas ou afectacións que provocan fraxilidade no sístema óseo e articular, dificultando a execución do movemento.

4. Alteracións motoras CARACTERÍSTICAS 􀂙 PARÁLISE CEREBRAL Defínese así cando o dano acontece antes dos 3 anos (despois dano cerebral adquirido) Síntomas: Non hai 2 persoas coa mesma afectación nin situación. Patróns de movemento propios e dificultade para executar o movemento. Dificultades e necesidades: 􀂾 Comunicación : Alto nivel de comprensión da linguaxe pero déficit na expresión. 􀂾 Movilidade : Grandes limitacións na exploración, manipulación, desprazamento, control corporal, coidado e hixiene corporal e no intercambio de experiencias coas persoas e obxetos. 􀂾 Motivación : falta de motivación pola incapacidade de actuar de forma eficaz sobre os obxetos, situacións, personas .

5. Alteracións motoras CARACTERÍSTICAS E tipoloxía 􀂙 PARÁLISE CEREBRAL: Segundo o tipo de afectación: leve, moderada, severa Segundo a extensión e zona afectada: Parálise (monoplexia, hemiplexia, tetraplexia, paraplexia) e paresia (monoparesia, hemiparesia…). Segundo o tipo de PC ESPÁSTICA: Hipertonía. Repercusións: equilibrio, coordinación, control postural e linguaxe. ATETOIDE OU DISCINÉTICA : falta de control do tono muscular. Repercusións: movementos sen control (tamén fonación), esteriotipias, espasmos, repeticións involuntarias nos xestos e movementos. ATÁXICA : Hipotonía. Repercusións: falta de control postural, movementos lentos e torpes, equilibrio e marcha, non mide dirección do movemento.. MIXTA : Combina as diferentes afectación, é a máis común.

6. Alteracións motoras NECESIDADES COMÚNS Necesidades motoras: Autonomía no desprazamento e a manipulación. Necesidades a nivel social e emocional debido á hospitalización e ás limitacións como o control de esfínteres. Necesidades educativas especiais: 􀂾 Comunicación: Expresión: Señalización. Visualización. Verbalización. Diferenciar o que é capaz de comprender e expresar. 􀂾 Movilidade :Non sedestación. Sedestación. Bipedesatación. Gateo. Movementos involuntarios. 􀂾 Manipulación : Prensión. Pinza. Señalización e mirada. 􀂾 Motivación: Indefensión. Atribucións, comparacións. Autoestima. 􀂾 Cognición: Sistemas de axuda. Áreas curriculares.

7. Alteracións motoras INTERVENCIÓN E SEGUIMENTO Cómo detectamos e cales son os pasos habituais? A través da revisión dos hitos do desenvolvemento Indagamos nas pautas de crianza e na estimulación Informar á familia+ ao equipo multidisciplinar de atención temperá da zona Avaliación en coordinación (eq. Orientación, médicos, logo e fisioterapeuta, pedagoxía terapéutica…) Elaborar informe psicopedagóxico con Necesidades educativas e sí é preciso coa Documento de adaptación curricular individual: Datos, necesidades, orientacións, adaptación de obxectivos, contidos, metodoloxía, modalidades de apoio, coordinación..

8. Alteracións motoras INTERVENCIÓN E SEGUIMENTO Cales son as pautas que nos guían como educadores/as? Crear un clima de confianza para verbalizar con naturalidade as diferenzas Manter unha actitude constante de observación e escoita Manter unha relación estreita e de coodinación coas familias Adaptar as actividades para que todas/os participen Adaptar o espazo físico, os materiais, os ritmos… Empregar axudas técnicas e sistemas alternativos de comunicación Buscar información para poder comprender e actuar adecuadamente ante a situación concreta con todo o grupo. Recursos: www.tadega.net , www.discapnet.org, www.ceapat.org, www.agat, www.atenciontemprana.com, edu.xunta.es/atención á diversidade