1. 50-, 60- 70 veya 80-li yıllarda mı büyüdün .. ¿ Nasıl oldu da hayatta kalmayı başardın ?

2. 1 .- Arabaların emniyet kemeri, kafalıkları, ve kesinlikle hava yastıkları yoktu.

3. 2 .- Arka koltuk tehlikeli değil de eğlenceliydi .

4. 3 .- Bebek yatakları ve oyuncaklar renkliydi. Ya da en azından kurşunlu, muhtelif zehirli maddeler ile boyanmıştı.

5. 4 .- Prizlerin, araba kapılarının, ilaç şişelerin ve kimyasal ev temizliyicilerinin üzerinde çocuk kilitleri yoktu...

6. 5 .- Kasksız bisiklete biniliyordu .

7. 6 .- Steril su şişelerinden değil de bahçe hortumundan yada muhtelif başka kaynaklardan su içiliniyordu...

8. 8 .- Oyun oynamaya çıkmanın tek şartı hava kararmadan önce eve dönmekti. Ceptelefonu yoktu ... ve hiçkimse nerelerde gezdiğimizi bilmiyordu . Inanılmaz!!!

9. 9 .- Okul öğlen bitiyordu... ve öğlen yemeği için evimize geliyorduk...

10. 10 .- Bir sürü yaramız , kırılmış kemiğimiz , ve kırılmış dişimiz vardı , fakat hiçbir zaman birileri bu yüzden mahkemeye verilmiyordu.... Kendimizden başka kimse sorumlu değildi...

11. 11 .- Bolca tatlılar ve tereyağlı ekmekler yiyorduk , ve gerçek şekerli içecekler içiyorduk ve hiç kilo sorunumuz olmazdı - çünkü hep dışarda oynardık aktif olarak ...

12. 12 .- Dört çocuk bir limonatayı paylaşabiliyorduk ... aynı bardaktan içebiliyorduk , ve kimse bu yüzden ölmüyordu.

13. 13 .- Playstation, Nintendo 64, X boxes, Vídeo oyunlarımız , 99 kablolu kanalımız , Dolby surround , Cep telefonumuz , Bilgisayarımız , Internet de Chat odalarımız YOKTU onun yerine ARKADAŞLARIMIZ vardı bolca!!!

14. 14 .- Yürüyerek veya bisiklet ile uzakta oturan arkadaşlarımızı ziyaret edebiliyorduk, kapılarını çalıp hatta çalmıyarak içeri girip onları oyun oynamaya çağırabiliyorduk!!!

15. 15 .- Evet dışarda , o acımasız korkunç dünyada ! Korumamız olmadan! nasıl mümkün oluyordu bu ? Tek kale üzerine maç yapardık ve birisi takıma alınmadığında psikolojik travma oluşmuyordu ya da dünyanın sonu gelmiyordu .

16. 16 .- Bazı öğrenciler diğer öğrenciler gibi başarılı değildi ve sınıfta kalabiliyordu. Fakat bu yüzden kimse Psikoloğa ya da Pedagoğa gönderilmiyordu . Kimsede Dislexia, konsantrasyon sorunu veya hiperaktivite yoktu, basitçe o okul yılını tekrarlıyordu.

17. 17 .- Özgürlüğümüz , üzüntülerimiz , başarılarımız , görevlerimiz vardı ... ve bunlar ile yaşamayı öğreniyorduk .

18. Soru : nasıl oldu da bütün bunlara rağmen hayatta kalmayı başardık ??? Ve daha da önemlisi kendi kişiliğimizi bu şartlar altında nasıl oldu da geliştirebildik???

19. Sende bu jenerasyondan mısın ? Yanıtın evet ise, bu mesajı yaşıtlarına gönder , veya çocuklarına ve yeğenlerine geçmişte nasıl yaşamışız bir fikirleri olsun ............

20. Büyük bir olasılık ile bizim yaşama şeklimizi sıkıcı bulacaklar - fakat- çok güzel ve mutlu yaşadık !!!!!! değil mi ????