1. Lois PereiroDezasete de maio do 2011

2. Nado en Monforte de Lemos o 16 de febreiro de 1958 e finado na Coruña o 24 de maio de 1996 foi un escritor e poeta galego ao que neste ano 2011 se lle dedican as letras galegas.‘Tristemente convivo coa túa ausenciasobrevivo á distancia que nos negamentres bordeo a fronteira entre dous mundossen decidir cal deles pode darmea calma que me esixo para amartesen sufrir pola túa indiferenciaa miña retirada preventivadunha batalla que xa sei perdidaresolto a non entrar xamais en tipero non á tortura de evitarte.’

3. Biografía básicaNaceu en Monforte de Lemos dunha familia procedente do Incio.Cursou os seus primeiros estudos nos Escalopios e con 15 anos comezou a escribir.Ao remata-lo COU, marchou a Madrid co seu irmán a estudar Ciencias Políticas e Socioloxía, carreira que abandonaría anos máis tarde.Pasa unha época de volta en Monforte traballando na empresa de vidro do seu pai pero finalmente volve a Madrid a estudar inglés, francés e alemán.Durante esta estancia en Madrid funda a revista Loia xunto a Manuel Rivas, Antón Patiño e o seu irmán, Xosé Manuel Pereiro.Destacou sempre o seu gusto pola música, sobre todo por grupos coma Lou Reed, Pink Floyd ou Joy Division, e pola literatura en linguas xermánicas, á que xa era afeccionado dende a súa adolescencia.

4. En 1981 volta a Galiza e instalase na Coruña, onde colabora na revista la Naval e toma contacto cun grupo de poetas coma Xulio Valcárcel, Xabier Seoane ou Francisco Salinas Portugal.Participa en varias antoloxías poéticas coma ‘De amor e desamor’ ou ‘De amor e desamor II’En 1997 publicaríanse na revista Luzes de Galiza os oito primeiros capítulos da súa novela inconclusa ‘Náufragos do Paraíso’En 1983 e 1987 viaxou con Fernando Saco por Europa a destinos coma Berlín ou París, onde visitaba, entre outras cousas, as casas dos escritores ó que admiraba (dado que era un entusiasta da literatura xermánica) ou incluso tumbas de músicos, coma a de Jim Morrison en Père-Lachaise (París).Traballou na dobraxe de cinema en inglés e alemán, tanto con películas convencionais coma coa industria do porno.

5. En vida, publicou dous poemarios ‘Poemas 1981/1991 ‘ e ‘Poesía última de amor e enfermidade ‘En 1996, o ano da súa morte, publícase ‘Poemas para unha Loia ‘, que inclúe poemas escritos na súa etapa en Madrid e publicados na revista Loia e o ensaio Modesta proposición para renunciar a facer xirar a roda hidráulica dunha cíclica historia universal da infamia, publicado en Luzes de Galiza.Lois morreu a causa da SIDA despois do seu envelenamento con aceite de colza desnaturalizado, o mesmo día no que descubriu a causa da súa enfermidade.

6. Durante o final da súa vida, destacou o feito de que en ningún momento lle faltou compaña e foron moitos os amigos, compañeiros, familiares e coñecidos que o acompañaron na súa estancia no hospital.Foi soterrado no cemiterio de Santa Cristina de Viso, no Incio, e ten coma epitafio gravado na súa tumba os seguintes versos ‘Cuspídeme enriba cando pasedes por diante do lugar onde eu repouse, enviándome unha húmida mensaxe de vida e de furia necesaria.’A tumba de Lois converteuse nestes anos nun lugar de peregrinación para a xente da súa xeración, debido ao seu potente valor icónico.

7. Contra a morte No ano 2009, rematou de gravarse ‘Contra a morte’ un documental sobre a vida de Lois no que participaron familiares: a súa nai e a súa irmá, o seu irmán Xosé Manuel Pereiro, Piedad Cabo, e os seus amigos e compañeiros de xeración: Manuel Rivas, Santi Romero, Raúl López Sueiro, Xabier Seoane, Menchu Lamas, Antón Patiño, Lino Braxe ou Miguel Anxo Fernán-Vello. Tamén os fotógrafos que o retrataron: Manuel Vilariño, Xurxo Lobato ou Vari Caramés.Manuel Rivas e Xosé Manuel Pereiro durante a rodaxe de ‘Contra a morte’

8. Somentes intentaba conseguir deixar na terraalgo de min que me sobrevivisesabendo que debería ter sabido impedirme a min mesmo descubrir que só fun un interludioatroz entre dous muros de silencio só puiden evitar vivindo á sombrainocularlle para sempre a quen amabadoses letais do amor que envelenaba a súa alma cunha dor eterna sustituíndo o desexo polo exilio iniciei a viaxe sen retorno deixándome levar sen resistenciaó fondo dunha internaaniquilación chea de nostalxia.

9. Recoñecemento Levábase xa varios anos reivindicando a figura de Lois Pereiro como merecedor de ser homenaxeado o día das Letras Galegas, sobre todo por parte do seu irmán e de Manuel Rivas, os que presentaron a súa candidatura, para a que traduciron a súa obra ó castelán, catalán e vasco. Finalmente, o 26 de xuño de 2010 a Real Academia Galega, por medio do seu presidente Xosé Luís Méndez Ferrín fixo pública a súa decisión de dedicarlle o 17 de maio de 2011 a Lois Pereiro.

10. Ao comunicar esta decisión a RAG tamén explicou que apreciara no autor ‘evidentes pegadas expresionistas, referencias á literatura xermánica e certos trazos de contracultura [...] unha imaxe e unha estética que fixeron del un autor de culto. Cartografou coma ninguén o labirinto do mundo contemporáneo conciliando para tal fin o individualismo escéptico coa tradición demoledora do expresionismo centroeuropeo.’ Manuel Rivas, expresou a súa alegría pola decisión desta forma ‘Adicarlle a Lois o Día das Letras 2011 foi unha decisión valente da Academia, porque é un autor de culto, pero en canto se difunda a súa obra será un autor moi popular’

11. ObraPoemas 1981/1991 (1992)Poesía última de amor e enfermidade (1995)Poemas para unha Loia (1996)Náufragos do Paraíso (Novela inconclusa) (1997)

12. Bibliografíahttp://gl.wikipedia.org/wiki/Lois_Pereirohttp://vieiros.com/nova.php?Ed=1&id=50151http://www.vieiros.com/nova/74063/todo-o-que-desprezamos-na-literatura-galega-ponemolo-fronte-a-lois-pereiro-para-que-el-o-ataque-rdquohttp://www.galiciae.com/nova/31085.htmlhttp://poesias.es/tags/poesias-de-lois-pereiro