7
BOERDERIJ 102 —no. 2 (11 oktober 2016)
→
der onder spanning
FOTO: BERT JANSEN
Er is veel discus-
sie over de maai-
regimes. Op de foto
maakt Jos Wen-
nekens in opdracht
van waterschap
Peel en Maasvallei
een sloot in Yssel-
steyn (L.) schoon.
dat schappen dit jaar volledig aan hun zorgplicht
hebben voldaan.
Hans Huijbers, ZLTO-voorzitter, betwist dit. “Juri-
disch zal het kloppen, maar moreel zeker niet.” Hij
laakt vooral de integrale plicht van waterschappen.
“Het systeem is vijftien jaar geleden ingericht op de
grote rivieren, niet op het water dat uit het achter-
land komt. Daar moest het water bij pieken worden
tegengehouden. Dat is begrijpelijk, maar dit jaar
werd in mei al veel regenval voorspeld en hadden
Maas en Waal allebei een laag waterpeil. Toch werd
dogmatisch vastgehouden aan het principe om het
water van grotere beken als de Aa en de Dommel
niet af te voeren. Het kon dus wel. De schappen
moeten veel flexibeler zijn en durven schakelen. Bij
extremen moeten ze zich niet verschuilen achter de
Flora- en faunawet. Daar is bovendien echt niet alles
verboden.”
Die verschillende belangen van natuur- en boe-
renorganisaties botsen vaker. Waterschappen kun-
nen ook niet altijd alleen de landbouwkant kiezen.
Een voorbeeld is het maairegime. Voor 1 juni
• Waterschappen herschikken takkenpakket; meer knelpuntgericht
• Meer flexibiliteit gevraagd bij waterschappen
• Boeren kunnen zelf ook meer doen in communicatie met waterschap
• laagliggende percelen niet geschikt voor elk gewas