Definición A ansiedadeé un estado que se caracteriza por un incremento das facultades perceptivas ante a necesidade fisiolóxica do organismo de incrementar o nivel dalgún elemento que neses momentos atópase por debaixo do nivel adecuado, o, polo contrario, ante o temor de perder un ben preciado.
4.
Síntomas Son moidiversos e tal vez os máis comúns consistan en hiperactividade vexetativa , que se manifesta con taquicardia, sensación de afogo, temblores nas extremidades, sensación de perda de control ou do coñecemento, transpiración, rixidez muscular, debilidade muscular, insomnio, inquietude motora, dificultades para a comunicación, pensamentos negativos e obsesivos, etc.
5.
Tratamento -Fármacos ansiolíticos. -Psicoterapia cognitivo-conductal: ésta debería ser dirixida por un psicólogo competente e experimentado. Inclúe técnicas de exposición graduada, modificación de pensamentos negativos… -Redución de estrés: pode incluír técnicas de relaxación e respiración, exercicio físico, ioga, etc . -Cambios na alimentación: a eliminación gradual do café, estimulantes, chocolate, azucre, tabaco, alcohol, refrescos que conteñan cafeína, etc
6.
Incidencia (Mundial) Naactualidade, 121 millóns de persoas sofren depresión e a carga que representan as enfermidades depresivas está aumentando. A incidencia desta enfermidade é ata dúas veces máis alta nas mulleres que nos homes.
7.
Incidencias (Europa eEspaña) Europa: Según un estudo, o 16% dos europeos padecerá un trastorno de ansiedade nalgún momento da súa vida. España: Afecta a case catro millóns de cidadáns. A patoloxía soe manifestarse ós 20-30 anos. Dous de cada dez españoles sufren esta enfermidade.
8.
Incidencia (Galicia) Un9% da poboación galega vive trastornos de ansiedade. Á hora de perfilar un retrato robot do prototipo de pacente tipo atendido nas unidades de saúde mental galegas, avánzase que se trata “dunha muller de mediana idade, frecuentemente ama de casa, con problemas de ansiedade y depresión, numerosos acontecementos estresantes no seu entorno e escasas actividades de lecer e relación social”.
9.
Medidas de prevenciónRelaxación diaria. Durmir o necesario (8h). Buscar ambientes agradables. Organizarse, planificar as actividades con antelación, deixando marxe para imprevistos. Afrontar e solucionar os problemas, non escondelos. Non hipervalorar a posibilidade de que todo sala mal. Non sufrir por un problema que aínda non existe. Fomentar as relacións sociais. Non complicarse máis a vida.
Definición + Descripción+ Síntomas Anorexia Nerviosa : Trastorno mental que consiste no rexeitamento a manter un peso corporal mínimo normal, medo intenso a gañar peso e nunha alteración significativa da percepción da forma ou tamaño do cuerpo. Bulimia nerviosa : É unha enfermidade mental que consiste en atracóns e en métodos compensatorios inapropiados para evitar a gañancia de peso.
12.
Síntomas a maioresAnorexia: Aparecen outro tipo de problemas físicos que acompañan á desnutrición, como é no caso das mulleres a retirada ou o retraso da menstruación. Exercicio físico excesivo. Conducta alimentaria extrana: come de pé, corta os alimentos en pequenos anacos. Incremento das horas de estudos e disminución das de sono.
13.
Síntomas a maioresBulimia: Preocupación obsesiva pola comida. Conductas inapropiadas de maneira repetida co obxetivo de non gañar peso: Vómitos autoprovocados, abuso de laxantes, diuréticos, enemas ou outros fármacos; Xaxúns e exercicios excesivos. Menstruacións irregulares. Medo a subir de peso.
14.
Tratamento Anorexia: Detera perda de peso e cubrir as necesidades nutricionais mínimas da persoa. Débese proporcionar progresivamente unha maior cantidade de alimentos básicos, ata chegar ó nivel adecuado dacordo á idade, sexo, talle e peso real ó principio do tratamento. Ó mesmo tempo deben amañarse os hábitos alimenticios, de maneira que a súa dieta sexa completa, equilibrada e ben distribuída durante todo el día. Os cambios na alimentación deben realizarse despacio, con tempo para que se asenten os cambios psicolóxicos necesarios para aceptar o incremento de peso.
15.
Tratamento Bulimia: Ocontrol de peso pasa a ser un obxetivo secundario, o obxectivo primordial será controlar as crises. Axudaráse á persoa a adquirir hábitos adecuados en todo o que se refire á conducta de alimentación: fixar horarios regulares de comidas, establecer ó menos 3 ou 4 comidas ó día sen omitir ningunha e dedicarlles o tempo necesario, e evitar sempre as dietas estrictas e os períodos longos de tempo sen inxerir ningún alimento.
16.
Incidencia (Mundial) Aanorexia nervosa ocorre nun 0.5 a 1% mentras que a bulimia nun 0.9 a 4.1% da población de mulleres adolescentes y adultos xóvenes, mentras que de forma adicional un 5 a 13% padece síndromes parciais de trastornos alimenticios.
17.
Incidencias (Europa eGalicia) Europa: Anorexia: 1 por 200 adolescentes occidentais. Bulimia: 2-3%. Galicia: Os enfermos anoréxicos baixaron dos 118 casos de 1998 a 91 en 1999, e os bulímicos de 32 a 22.
18.
Incidencias (España) Aproximadamenteunha de cada 100 adolescentes de entre 14 e 18 anos cae nas garras da anorexia, mentras que un 2,4% desenrrola bulimia. E non só o sexo femenino (a anorexia nerviosa afecta 15 veces máis a mulleres que a homes) tamén os varóns comezaron a verse reflexados significativamente nas estadísticas.
19.
Medidas de prevenciónBásicamente non deixarse enganar pola revistas, anuncios, cánones, etc.
Definición + DescriciónTrátase dun trastorno neurolóxico do comportamento caracterizado por distración moderada a severa, períodos de atención breve, inquietude motora, inestabilidade emocional e conductas impulsivas.
22.
Síntomas Non pareceescoitar. Amnesia. Manifiesta dificultades para seguir instruccións. Ten dificultades para prestar atención. Distráese con facilidade. Parece desorganizado. Non para quieto. Interrumpe ós demáis. Levántase cando non debe. Fala demasiado. Etc
23.
Tratamento Unha vezestablecido o diagnóstico, disponsee de diversas opcións de tratamento, incluíndo tratamiento conductual, programas de educación especial e medicación. Pais e mestres teñen que tomar parte no tratamento do neno cun reforzo positivo das boas conductas, animándolle e sendo taxantes no que atañe ó considerado inaceptable. Tamén é efectiva a atención adicional prestada por parte dos seus mestres o un menor número de alumnos por clase.
24.
Incidencias Mundial: Adultos afectados a nivel mundial oscila entre o 2% y el 6%. Europa: Non se coñecen datos. España: 4-8% do total da poboación infantil. Galicia: 2006 (último ano do que existe un balance) 4.727 nenos e adolescentes acudiron a unha primeira consulta nunha das 8 unidades de Psiquiatría infanto- xuvenil das que dispón a rede de Atención Primaria galega.
