1. ENFERMIDADES MENTAIS

2. QuÉ s0n? Afeccións ou síndromes psíquicos e condutuais, opostos aos propios dos individuos que gozan de boa saúde mental.

3. QuÉ pRoVoCaN? Angustia. Deterioro en importantes áreas do funcionamento psíquico. Afectan ao equilibrio emocional, ao rendemento intelectual e á adaptación social.

4. AlGúNs ExEmPl0s SoN... Ansiedade. Trastornos Alimentarios. Hiperactividade.

5. AnSiEdAdE Temor anticipado dun peligro futuro, cuxa orixe é descoñecida ou non se recoñece. Cando a ansiedade se provoca por unha determinada cousa recibe o nome de fobia. Síntomas: Intenso malestar mental. Sentimento de non ser capaz de controlar sucesos futuros. Tensión muscular. Súor nas palmas das mans. Molestias estomacais. Respiración entrecortada. Sensación de desmaio inminente. Nervios, fatiga, irritabilidade. Problemas para durmir.

6. Tratamento: Fármacos. Psicoterapia: comunicación verbal e emocional. Modificación de condutas e comportamentos. Tratamentos de apoio: técnicas de relaxación. Prevención: - Vivir en lugares tranquilos. - Respiración controlada e respiración . - Pensar en cousas relaxantes.

7. TrAst0Rn0s aLiMeNtAri0s Anorexia nerviosa Caracterízase polo medo intenso a gañar peso e por unha imaxe distorsionada do propio corpo (dismorfofobia). Conduce a un grave adelgazamento debido a unha dieta esaxerada e a un exceso de exercicio. Síntomas: Negativa a manter o peso corporal por riba dun peso normal mínimo para a idade e a altura. Intenso temor a aumentar de peso ou engordar. Percepción distorsionada do seu corpo. Nas mulleres, a ausencia da regra (amenorrea). Baixa autoestima. Depresión.

8. Tratamentos: Farmacolóxicos. Dietéticos Nutricionais: establecer hábitos alimentarios normais. Psicolóxicos. Internamento: en casos extremos. Prevención: Defenderse do culto excesivo ao corpo. Mellorar a autoestima. Ter uns hábitos alimenticios axeitados. Non deixarse influír polos cánones de beleza.

9. Consecuencias: Alteracións nos ciclos hormonais. Inmunodepresión con aumento do risco de infeccións. Desnutrición: chegando a provocar a morte. Bulimia As persoas que padecen bulimia son incapaces de dominar os impulsos que lles levan a comer, pero o sentimento de culpa e vergoña tras inxerir moitos alimentos lévalles a xaxunar e provocarse vómitos para previr o aumento de peso. Síntomas: Sobreinxesta de alimentos: o enfermo come unha grande cantidade nun espazo moi curto de tempo. Non ten control sobre o que come e, é tal a ansiedade, que cre que non pode parar de comer. Para previr o aumento de peso despois dos atracóns provócase vómitos, utiliza fármacos, laxantes,etc. Os ciclos de atracóns e vómitos maniféstanse como mínimo 2 veces por semana. A autoestima do enfermo é baixa e identíficaa co seu corpo.

10. Consecuencias: Arritmias que poden desembocar en infartos. Deshidratación. Hernia hiatal. Perforación do esófago. Roturas Gástricas. Prevención: Non se coñecen medidas preventivas para reducir a incidencia da bulimia. Sen embargo, poden reducir a gravidade dos síntomas..... A detección e intervención temperás. É de gran axuda.... - Ter hábitos alimentarios saudables - Actitudes realistas en canto o peso e a dieta.

11. Tratamentos: Utilízanse terapias de grupo e de condicionamento. Antidepresivos: moitos bulímicos sofren tamén depresión.

12. HiPeRaCtIvIdAdE Alteración hiperactiva por déficit de atención. Afecta a nenos de corta idade e maniféstase porque presentan altísimos niveis de actividade, dificultade de concentración, incapacidade para controlar os impulsos, intolerancia para a frustración e, en moitos casos, problemas de comportamento. Recentes estudios demostran que os nenos afectados pola enfermidade non teñen alteracións orgánicas cerebrais e non padecen un trastorno mental. Descoñécese a súa causa.

13. Síntomas: - Frecuentemente movemento involuntario de mans e pés. -Levantarse en situacións nas que se debe permanecer sentado. -Correr ou saltar excesivamente en situacións inapropiadas. -Dificultade para divertirse en silencio ou tranquilamente. -Estar sempre en movemento. -Frecuentemente falan en exceso -Soen ter unha gran cantidade de accidentes. Prevención: Non hai posible prevención, pois non se coñece a súa causa.

14. Tratamento: É controvertido: - Os fármacos estimulantes como o metilfenidato (Ritalin). - Unha dieta libre de aditivos mellora o cadro clínico. - Programas de educación deseñados específicamente para estes nenos ata que acaden a adolescencia (período no que melloran estes problemas). - Aulas cun ambiente que non xere distraccións e técnicas que fomenten a concentración en tarefas sinxelas.

15. Adela Agrafojo López Marta Bravo Pérez Sara Maceiras Mariño 1º Bach A