Unha fría mañá de
inverno ao erguerme
contemplei, dende a
miña ventá, que a
paisaxe estaba toda
cuberta de xiada.
Despois de
tomar un bo
almorzo,abrigueime
ben e puxen a
bufanda e o gorro de
lá para saír pescar
co meu pai.
Dirixímonos ao
peirao de Beluso para
embarcar rumbo a
Illa de Ons.
Cando xa estabamos
no medio do mar
démonos conta de
que a penas nos
quedaba gasóleo e
por iso decidimos
fondear preto da praia
de Mourisca.
Nada máis desembarcar
notamos unhas pegadas
moi estrañas ao longo da
area. Eran coma doce
carreiros que chegaban
ata as rochas que hai alá,
ao final da praia.
Fómonos acercando… e
de súpeto…
Vimos como asomaba a
cabeza xigante dun
enorme POLBO.
    - Que,que,… que
GRANDE –dixen eu cos
ollos abertos coma
pratos.
    O polbo moveu os
seus raxos e saltou
intentando alcanzarnos.
Nós corremos, corremos
e refuxiámonos nun
bosque
Entón lembrei que levaba
unha cámara na mochila.
-Voulle facer unha foto.
-Ten coidado –dixo meu
pai.
Arrimeime todo o que
poiden e… CLIC!, pero
coa luz do flash, o polbo
cegouse e quedou
desmaiado no medio da
praia.
Aproveitamos a ocasión e
marchamos na procura
do gasóleo.
Cando voltamos ao
 cabo dunhas horas
 pudemos comprobar
 que o polbo xa non
 estaba. So había
 unha enorme
 ÁRBORE DE NADAL
 con doce ponlas
 cheas de boliñas.
Conforme nos fomos
achegando a aquela
fantástica árbore,
apreciamos que algo
raro pasaba: Ademáis
de ponlas tiña unha
especie de cabeza
con ollos na parte de
arriba.
Meu pai foi de atrevido,
tocoulle nunha das ramas
e nese mesmo momento
quedou cuberto cunha
tinta negra e pegañenta.
   - Pero, isto que é? –
dixen eu, aguantando na
risa ao ver a meu pai
todo manchado de negro
   - Que vai ser? –
contestou papá moi
enfurruñado- É O
POLBO!
Empecei a recuar
chamando polo meu pai:
- Vente, vente…
    Entón unha das
ponlas da ÁRBORE
moveuse e comezou a
escribir na area:
         QUERO SER O
VOSO AMIGO,
POR FAVOR .
Papá e máis eu
mirámonos con cara
de sorpresa.
 -Que facemos?
     Observamos
atentamente ao
POLBO-ÁRBORE e
dixémoslle:
 -Queres vir con nós á
Illa de Ons?
O polbo amodiño,
amodiño, foi baixando
as ponlas-raxos e,
arrastrándose pola
area, seguíunos ata o
barco. Cando
intentabamos botar o
gasoleo, díxonos:
 -Non vos molestedes
xa vos levo eu.
Os autores e autoras deste conto foron os
nenos e nenas de 3º de Primaria do
Colexio de Beluso contando coa axuda de
Moisés que conseguiu que os seus
debuxos chegasen á Praia de Mourisca.

        Beluso, decembro de 2010

Conto de inverno

  • 2.
    Unha fría mañáde inverno ao erguerme contemplei, dende a miña ventá, que a paisaxe estaba toda cuberta de xiada.
  • 3.
    Despois de tomar unbo almorzo,abrigueime ben e puxen a bufanda e o gorro de lá para saír pescar co meu pai.
  • 4.
    Dirixímonos ao peirao deBeluso para embarcar rumbo a Illa de Ons.
  • 5.
    Cando xa estabamos nomedio do mar démonos conta de que a penas nos quedaba gasóleo e por iso decidimos fondear preto da praia de Mourisca.
  • 6.
    Nada máis desembarcar notamosunhas pegadas moi estrañas ao longo da area. Eran coma doce carreiros que chegaban ata as rochas que hai alá, ao final da praia. Fómonos acercando… e de súpeto…
  • 7.
    Vimos como asomabaa cabeza xigante dun enorme POLBO. - Que,que,… que GRANDE –dixen eu cos ollos abertos coma pratos. O polbo moveu os seus raxos e saltou intentando alcanzarnos. Nós corremos, corremos e refuxiámonos nun bosque
  • 8.
    Entón lembrei quelevaba unha cámara na mochila. -Voulle facer unha foto. -Ten coidado –dixo meu pai. Arrimeime todo o que poiden e… CLIC!, pero coa luz do flash, o polbo cegouse e quedou desmaiado no medio da praia. Aproveitamos a ocasión e marchamos na procura do gasóleo.
  • 9.
    Cando voltamos ao cabo dunhas horas pudemos comprobar que o polbo xa non estaba. So había unha enorme ÁRBORE DE NADAL con doce ponlas cheas de boliñas.
  • 10.
    Conforme nos fomos achegandoa aquela fantástica árbore, apreciamos que algo raro pasaba: Ademáis de ponlas tiña unha especie de cabeza con ollos na parte de arriba.
  • 11.
    Meu pai foide atrevido, tocoulle nunha das ramas e nese mesmo momento quedou cuberto cunha tinta negra e pegañenta. - Pero, isto que é? – dixen eu, aguantando na risa ao ver a meu pai todo manchado de negro - Que vai ser? – contestou papá moi enfurruñado- É O POLBO!
  • 12.
    Empecei a recuar chamandopolo meu pai: - Vente, vente… Entón unha das ponlas da ÁRBORE moveuse e comezou a escribir na area: QUERO SER O VOSO AMIGO, POR FAVOR .
  • 13.
    Papá e máiseu mirámonos con cara de sorpresa. -Que facemos? Observamos atentamente ao POLBO-ÁRBORE e dixémoslle: -Queres vir con nós á Illa de Ons?
  • 14.
    O polbo amodiño, amodiño,foi baixando as ponlas-raxos e, arrastrándose pola area, seguíunos ata o barco. Cando intentabamos botar o gasoleo, díxonos: -Non vos molestedes xa vos levo eu.
  • 15.
    Os autores eautoras deste conto foron os nenos e nenas de 3º de Primaria do Colexio de Beluso contando coa axuda de Moisés que conseguiu que os seus debuxos chegasen á Praia de Mourisca. Beluso, decembro de 2010