Download to read offline
Uploaded byสำนักจุฬาราชมนตรี
คุฏบะฮฺ อีดิลฟิฏริ ฮ.ศ. 1436
คุฏบะฮฺ อีดิลฟิฏริ ฮ.ศ. 1436 "ความเข้มแข็งของมุสลิมจะนำความร่มเย็นสู่สังคม" โดย... ฝ่ายวิชาการและการศึกษา คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย
คุฏบะฮฺ อีดิลฟิฏริ ฮ.ศ. 1436
- 1. คุฏบะฮฺ อีดิลฟิฏริ ฮ.ศ.1436 โดย... ฝ่ายวิชาการและการศึกษา คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ความเข้มแข็งของมุสลิมจะนาความร่มเย็นสู่สังคม ُهاللرَبَْكأ(9)ُهاللُهرَبَْكأَُُُكاًرْيِب.ُِللهدْمَلحْاَوًُرْيِثَكا.َُناَحْبهسَوُِاللًُةَرْكهبًُلْيَِصأَو.َُناَحْبهسُِالل ُِللهدْمَلحْاَوَُلوِإَالَوُاالإُهالل.ُهاللَوُِللَوهرَبْكَأُهدْمَْحلا.ُِللهدْمَْحلَاُْيِّلَجَتهْملاُِوِتَمْحَرِبىَلَعُْهِادَبِع،ُِبْيِرَقْلَاُْنِم ُِلَْىأُِوِبتَحَمُِهِادَدِوَو،ُِامَقْلَاُِعُْنَمَُامَىُْيِفُِانَدْيَمُِهِّوهتهعُْهِادَنِعَو،ُِدْيِعهْملَاُِرْوهرُّالسىَلَعُِلَْىأُِانَمْيِالْا ُِمَلْسِالْاَو،ُهدَهْشَأَوَُْنأَُوَلِإَالُاالِإُهاللُهرِفْغَيَُبْوهنُّالذىَطْعهيَوُالهكُلِائَسَُْلأَاسَم،ُهدَهْشَأَوُانَأاَنَدِّيَس ًُدامَحهماُهلْوهسَرُِاللَُبِغَريِفُِةَاعاطالَُراذَحَوَُنِمُْلَسَكْلا.ُامههاللَاُِّلَصُْمِّلَسَوَُلىَعاَنِدِّيَسُدامَحهمُِبِّيَط ُِبْوهلهقْلاُْلَلِْعلاَو،َُلىَعَوُِوِآلُِوِباَحَْصأَوَُنْيِصِلْخهْملاُِلليِفُِامَيِّالصُِامَيِْقلاَو،اامَأُهدْعَب:يَفَُاُِاللَادَبِع ُْمهكْيِصْهوأُْيِسْفَنَوًُالاَوأىَوْقَتِبُِاللُْوِتَاعَطَو،ُْدَقَوَُالَقُهاللَُالىَعَتُْيِفُِوِباَتِك{ُُّلهكُْنَماَهْيَلَعُانَفىَقْبَيَو ُهوْجَوَُكِّبَرواهذُِلَلَالجُِامَرْكِالْاَو} ُهاللُهرَبْكَاُهاللُهرَبْكَاُهاللُهرَبْكَاُِللَوُهدْمَلحْا. ความสงบร่มเย็น เป็นสิ่งที่ผู้คนในทุกสังคมปรารถนา แต่กระนั้นก็ใช่ว่าทุกสังคมจะบรรลุสู่ความร่มเย็น ได้ สถานการณ์ของสังคมโลกทุกวันนี้ บ่งชี้ว่าความร่มเย็นกาลังหดหายไปจากผู้คน แต่ความทุกข์ยากเดือดร้อน จากสงครามและการเข่นฆ่า การเอาเปรียบแย่งชิง ความร่อยหรอของทรัพยากร และความวิปริตแปรปรวนของ ดินฟ้าอากาศ กลับเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง เป็นสิ่งบ่งชี้ว่ามีความผิดพลาดใหญ่หลวงบางอย่าง ในการดารงชีวิตของผู้คน จึงทาให้ไม่สามารถสร้างความสงบร่มเย็นได้ แม้ใครต่อใครจะปรารถนาก็ตาม ถามว่า ความผิดพลาดดังกล่าว คืออะไร? ตอบได้ว่า เพราะมนุษย์มิได้เดินไปบนเส้นทางที่นาสู่ความร่มเย็น แต่กลับเลือกที่จะก้าวไปบนเส้นทางที่ นาสู่ความรุ่มร้อนแทน มนุษย์คิดว่าตนเองมีความสามารถที่จะบรรลุสู่ความปรารถนาของตนได้ โดยมิพักต้อง พึ่งพิงอัลลอฮฺพระผู้เป็นเจ้า พวกเขาปฏิเสธพระองค์ และกาหนดกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ขึ้นเองโดยขัดแย้งสวนทางกับ คาสอนของพระองค์ (ฎอฮา : 124) مىْعَأُِةَيامِْقلُاَمْوَُيهههرهشْحَنَاُوًكْنَُضًةَشيِعَُمهوَلُانِإَفُيِرْكُِذْنَُعَضَرْعَأُْنَمَوُ “ผู้ใดหันห่างจากการระลึกถึงข้า เขาจะใช้ชีวิตในวังวนอันคับแคบ และข้าจะฟื้นชีพเขาอีกครั้งใน วันแห่งการพิพากษาในสภาพคนตาบอด” น่าเศร้ากว่านั้นก็คือ มุสลิมจานวนมากเช่นกันที่อ้างว่านับถืออัลลอฮฺ แต่กลับเดินตามแนวทางของผู้ ปฏิเสธอัลลอฮฺ ที่เป็นผู้ปกครองก็มิได้ปกครองตามบัญญัติแห่งอัลลอฮฺ ที่เป็นประชาชนก็ดิ้นรนขวนขวาย แสวงหาลาภยศจนลืมอาคิรอฮฺ นามาซึ่งภาวะความอ่อนแอ ความแตกแยก การทาลายล้าง และความ ระส่าระสาย ไม่ต่างกับผู้ปฏิเสธ เช่นกัน (อัลบะกอรอฮฺ : 145) ُْلُاَنُِم َكَاءَاُجَُمِدْعَنُبِّمُمهىَاءَوَْىأَُتْعَباُاتِنِئَلَوَُينِمِالاظُالَنِمالُاًذِإُ َكانِإُُِْملِع
- 2. 2 “แน่แท้ แม้นหากเจ้าคล้อยตามอารมณ์ของพวกเขา หลังจากที่เจ้าได้รับความรู้ต่างๆ (จากองค์ พระผู้เป็นเจ้า) แล้ว เจ้าก็ย่อมเป็นหนึ่งในผู้อธรรมทั้งหลาย” ความอ่อนแอของสังคมมุสลิม เป็นปัจจัยสาคัญที่ทาให้โลกระส่าระสาย เพราะแท้จริงมุสลิมคือผู้ต้องทา หน้าที่สร้างความสงบร่มเย็นในสังคม ผ่านการใช้ทางนาจากอัลลอฮฺในทุก ๆ มิติ ครั้นเมื่อมุสลิมหันหลังให้ทาง นา หรือนามาใช้เพียงบางส่วนเสี้ยวของชีวิต ก็ย่อมประสบปัญหาไม่ต่างจากสังคมของผู้ปฏิเสธ อ่อนแอ เช่นเดียวกับผู้ปฏิเสธหรืออ่อนแอมากกว่านั้น ในที่สุดก็ไม่มีใครทาหน้าที่ช่วยเหลือสังคมมนุษย์ให้รอดพ้นจาก บ่วงแห่งวิกฤติได้ แต่กลายเป็นสังคมที่ต้องรอรับความช่วยเหลือจากผู้อื่นอยู่ตลอดเวลา จึงมีความจาเป็นที่เราในฐานะมุสลิม จะต้องก้าวออกจากบ่วงแห่งฟิตนะฮฺให้ได้ เพื่อทาหน้าที่เป็น แบบอย่างอันดีแก่มนุษย์ชาติ ในการสร้างความสงบร่มเย็น และความสาเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า สมดังที่ อัลลอฮฺทรงให้เราทาหน้าที่เป็นเมตตาธรรมแก่เพื่อนมนุษย์ ดังในซูเราะฮฺ อัลอัมบิยาอฺ : 107 اَمَوَُاكَْنلَسَْرأُاالِإًُةَمْحَرَُينِمَلاَْعلِلُ “เรามิได้ส่งเจ้ามาเพื่อเป็นอะไร นอกจากเป็นเมตตาธรรมแก่สากลโลก” เป็นเมตตาธรรมแก่สากลโลก เป็นได้อย่างไร? มีหนทางเดียว คือ การกลับสู่แนวทางที่อัลลอฮฺกาหนด และดาเนินชีวิตตามแบบฉบับแห่งศาสนทูต ของพระองค์นบีมุหัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม) ซึ่งหากจะประมวลแนวทางดังกล่าว ก็อาจสรุป เป็น 2 แนวทางใหญ่ ๆ คือ 1. การศรัทธาต่ออัลลอฮฺอย่างเต็มเปี่ยม ()آمنوا 2. การลงมือปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ อันแสดงออกถึงความศรัทธานั้น ( عملواُالصالحات ) ทั้งนี้เป็นไปตามพระดารัสแห่งอัลลอฮฺ (ซูเราะฮฺ อันนูร: 55) ُ َُدَعَوُهوالالَُينِذالاواهنَآمُْمهكْنِمواهلِمَعَوُِاتَحِالاصالُْمهاهنَفِلْخَتْسَيَليِفُِضَْرْاْلاَمَكَُفَلْخَتْاسَُينِذالا ُْنِمُْمِهِلْبَقُانَنِّكَمهيَلَوُْمههَلُهمههَينِديِذالاُىَضَتْارُْمههَلُ ُُِْمهاهنَلِّدَبهيَلَوُْنُِدْعَبُْمِهِفْوَخاًنَْمأۚيِنَنوهدهبْعَيَُالُهيَُنوهكِرْشيِباًئْيَشُُْۚنَمَوَُرَفَكُهمهُى َكِئَلهوأَفُ َكِلَذَُدْعَب َُنوهقِاسَفْلا “อัลลอฮฺทรงสัญญาไว้แก่ผู้ศรัทธาต่อพระองค์ และประพฤติปฏิบัติสิ่งดี ๆ ทั้งหลายว่า จะทรงให้ พวกเขาปกครองแผ่นดินเหมือนที่เคยทรงให้บรรดาคนก่อน ๆ ได้ปกครองมาแล้ว อีกทั้งจะทรงให้พวกเขา สามารถดาเนินชีวิตตามหลักศาสนาที่พระองค์ทรงพอพระทัย และจะทรงเปลี่ยนสภาวะที่พวกเขาอยู่กับ ความหวาดกลัว เป็นความมั่นคงปลอดภัยแทน พวกเขาสักการะต่อข้า โดยไม่ตั้งภาคีใด ๆ ต่อข้าเลย หลัก จากนั้นหากมีใครปฏิเสธข้า พวกเขาย่อมเป็นผู้ฝุาฝืน” ความศรัทธา ความศรัทธาที่แท้ต้องมาจากตื่นรู้และความเข้าใจ มิใช่ความศรัทธาที่มาจากการลอกเลียนแบบ มุสลิม จึงต้องเป็นผู้ใช้สติปัญญาเพื่อการศึกษา พินิจพิจารณาสรรพสิ่งต่าง ๆ เพื่อให้เข้าถึงการศรัทธาต่ออัลลอฮฺ อย่าง แท้จริง และจะต้องไม่เป็นมุสลิมเพียงเพราะสืบสายเลือดมาจากบิดามารดาที่เป็นมุสลิมเท่านั้น เนื่องจากการมี ชีวิตโดยไร้ศรัทธา หรือมีศรัทธาที่บางเบาฉาบฉวย จะทาให้ชีวิตเปรียบดังต้นไม้ที่ไร้รากแก้ว (ฮิบรอฮีม : 26)
- 3. 3 ُهلَثَمَوُةَمِلَكُةَيثِبَخُةَرَجَشَكُةَيثِبَخُْاتثهتْاجنِمُِقْوَفُِضَْرْاْلاَماَهَلنِمُارَرَق “คติเลว ๆ ก็เหมือนต้นไม้เลวๆ ซึ่งถูกถอนรากถอนโคนโดยง่าย และไร้ซึ่งความมั่นคง” สิ่งที่เราท่านทั้งหลายไม่อาจปฏิเสธได้ในวันนี้ คือ มุสลิมจานวนมากเป็นมุสลิมอยู่เฉพาะเปลือกนอก ขณะที่จิตใจถูกกระชากความศรัทธาออกไป จนมีชีวิตอยู่โดยไม่คิดสร้างความดีอะไรเพื่ออัลลอฮฺ แต่อยู่ไปเพื่อ แสวงหาความสุขบนโลกเท่านั้น ที่สุดจึงนาไปสู่การยื้อแย่งแข่งขัน และทาลายล้างกันไม่ต่างจากผู้ปฏิเสธ การประกอบกิจที่ดี สิ่งที่จะต้องอยู่คู่กับความศรัทธาอันหนักแน่น คือ การประกอบกิจการงานที่ดี ( اوعملالصاحلات ) อย่าง ต่อเนื่อง ซึ่งในยามวิกฤติเช่นปัจจุบัน กิจการที่จาเป็นต้องฟื้นฟูขึ้นอย่างเร่งด่วนในสังคมมุสลิม มีหลายหลาย ประการ อาทิ การสร้างญะมาอะฮฺที่มีความเป็นปึกแผ่น แทนความแตกแยกขัดแย้งดังที่เป็นอยู่ ทั้งนี้เพราะความแตกแยกขัดแย้งคือบ่อเกิดของความอ่อนแอใน ทุก ๆ สังคม” ดังคาเตือนจากอัลลอฮฺในซูเราะฮฺอัล อันฟาล : 46 واهيعَِطأَوَُوالالُهوَلوهسَرَوَُالَوواهعَازَنَتواهلَشْفَتَفَُبَىْذَتَوُْمهكهيحِرۚواهرِبْاصَوُُۚانِإَُوالالَُينِرِبااصُالَعَم “จงภักดีต่ออัลลอฮฺและศาสนทูตของพระองค์เถิด และอย่าได้ทะเลาะเบาะแว้งกัน เพราะจะทาให้ พวกเจ้าล้มเหลว และความเข้มแข็งจะหายไป จงอดทนเถิด แท้จริงอัลลอฮฺทรงอยู่กับผู้อดทน” เพื่อให้เกิดความเป็นญะมาอะฮฺอย่างแท้จริง มุสลิมจาเป็นต้องเคารพเชื่อฟังต่อผู้นาของตน ในทุกเรื่อง ที่ไม่ใช่การทรยศเนรคุณต่ออัลลอฮฺพระผู้เป็นเจ้า และไม่นาประเด็นปัญหาปลีกย่อยทางศาสนา มาเป็นชนวน สร้างความแตกแยกในสังคม ทั้งนี้เพราะความแตกต่างในประเด็นปลีกย่อยมีไว้เพื่อเป็นรอหฺมะฮฺ หาใช่ไว้ใช้ เสี้ยมให้เกิดความแตกแยกไม่ ท่านรอซู้ล(ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม) กล่าวไว้ว่า عليكمُبالجماعةُوإياكمُوالفرقةُفإنُالشيطانُمعُالواحدُوىوُمنُاالثنينُ،أبعدُمنُادرأُبحبوحةُالجنةُ فليلزمُالجماعةُُ(رواهُالترمديُفيُالفتنُ6622ُوالحاكمُوصححوُعلىُشرطُالشيخين) “ท่านทั้งหลายจงยึดมั่นอยู่ในญะมาอะฮฺเถิด และจงระวังความแตกแยกให้หนัก แท้จริงซาตานจะ อยู่กับผู้แปลกแยกไปเพียงลาพัง มันจะห่างออกเมื่ออยู่ร่วมกันสองคน ผู้ใดประสงค์จะอยู่ ณ ใจกลางแห่ง สวรรค์ก็จงยึดมั่นในญะมาอะฮฺเถิด” การเป็นผู้ให้ ญะมาอะฮฺหนึ่งจะเข้มแข็งได้ นอกจากต้องเคารพเชื่อฟังผู้นาแล้ว คนในญะมาอะฮฺจะต้องรู้จักเป็นผู้ให้ และไม่เห็นแก่ตัวด้วย ความเห็นแก่ตัวทาให้ความสัมพันธ์ของคนในสังคมและแม้แต่ในครอบครัวเดียวกันเสื่อมทรามลง จึงไม่ ช่วยให้สังคมเข้มแข็งได้ ขณะที่การเป็นผู้ให้และความเสียสละจะช่วยให้ความสัมพันธ์แข็งแกร่งขึ้น และสังคม จะเข้มแข็งขึ้นด้วย ความสาเร็จจึงอยู่ที่เอาชนะความเห็นแก่ตัวให้ได้ ดังพระดารัสของอัลลอฮฺในซูรอฮฺ อัลฮัชร์: 9 نَمَوَُقوهيُاحهشُِوِسْفَنَُكِئَلهوأَفُهمهىَُنوهحِلْفهْملا “ผู้ใดรักษาตนให้พ้นจากความตระหนี่เห็นแก่ตัวได้ พวกเขาก็คือ ผู้ได้รับความสาเร็จ” เป็นความสาเร็จที่ไม่ได้เกิดเฉพาะในโลกอาคิรอฮฺเท่านั้น แต่จะได้สัมผัสความสาเร็จในโลกนี้ด้วย เหมือนดังที่ชาวมุฮาญิรีนและอันศอร เคยประสบผลสาเร็จในการสร้างความแข็งแกร่งแก่นครมาดีนะฮฺมาก่อน
- 4. 4 ความมีจิตอาสา ในที่นี้ หมายถึง จิตอาสาในการส่งเสริมความดีและยับยั้งความชั่วเพราะสังคมที่ขาดคนต่อสู้ด้วย จิตอาสาเพื่ออัลลอฮฺ จะกลายเป็นสังคมต่างคนต่างอยู่ ตัวใครตัวมัน ซึ่งจะกลายเป็นช่องว่างกว้างใหญ่ให้ ความชั่วร้ายต่าง ๆ เข้ามาทาลายสังคมได้ โดยไร้ผู้ต่อต้านขัดขืน สังคมของประชาชาติก่อน ๆ จึงล่มสลายไปเพราะขาดคนจิตอาสานี้เอง ดังอัลลอฮฺทรงเตือนไว้ ในซูเราะฮฺฮูด : 116 َُنُِمَناَكُالْوَلَفُُاَنْيَجْنَأُْنامِيلُمِلَقُالِإُ ِضَْرْليُاُِفِادَسَفْلُاِنَُعَنْوَهْنَُيةايِقَوُبهلهوأُْمهكِلْبَُقْنُِمِونهرهقْلا َُينِمِرْجهواُمهناَكَُوِيوِواُفهفِرْتهأُاَواُمهمَلَظَُينِذالُاَعَبااتَُوْمههْنِم “ควรอย่างยิ่งที่ประชาชาติต่าง ๆ ก่อนหน้าพวกเจ้า จะมีผู้ทรงปัญญาที่คอยยับยั้งห้ามปรามมิให้ เกิดความเสื่อมทรามในแผ่นดิน แต่กลับไม่มี ยกเว้นบุคคลจานวนน้อย ซึ่งเราได้ช่วยให้พวกเขาเอาตัวรอด ได้ ส่วนบรรดาผู้อธรรมทั้งหลายนั้นมักเดินตามอารมณ์ที่ถูกปรนเปรอ และพวกเขาก็กลายเป็นอาชญากร” อายะฮฺนี้บอกเราว่า สาเหตุสาคัญที่ทาให้อัลลอฮฺทรงลงโทษประชาชาติหนึ่ง ๆ คือ การที่ผู้คนเอาแต่ ความสุขสบายส่วนตน ปรนเปรอชีวิตด้วยความบันเทิงเริงรมย์ต่าง ๆ ตามอารมณ์ปรารถนา จนเกิดความ เลวร้ายทั่วไป ครั้นเกิดความเลวร้ายเช่นนั้นแล้ว ก็หามีใครออกมายับยั้งห้ามปรามไม่ เพราะถือว่ามิใช่กิจของตน จนเป็นเหตุให้เกิดหายนะในที่สุด ในทางตรงกันข้าม หากเรามีจิตอาสาที่จะช่วยเหลือสังคมจริง โดยการร่วมในกิจกรรมความดี และ ช่วยกันยับยั้งความชั่วตามกาลังความสามารถ อัลลอฮฺก็จะทรงประทานความแข็งแกร่งให้ และสังคมนั้นก็จะ กลายเป็นแม่แบบของสังคมเข้มแข็งอย่างแท้จริง ดังปรากฏคายกย่องอัลลอฮฺในซูรอฮฺ อาลฮิมรอน : 110 ُْمهنتهكَُرْيَخُةامهأُْتَجِرْخهأُِااسنلِلَُنوهرهْمأَتُِوفهرْعَْملاِبَُنْوَهْنَتَوُِنَعُِرَكنهْملاَُنوهنِمْؤهتَوُِوالالِبُْوَلَوَُنَآمُهلَْىأ ُِابَتِْكلاَُناَكَلاًرْيَخمههالُهمههْنِّمَُنوهنِمْؤهْملاُهىهرَثْكَأَوُهمَُنوهقِاسَفْلا “พวกเจ้าเป็นประชาชาติอันประเสริฐสุดแล้วที่ถูกทาให้ปรากฏแก่มวลมนุษยชาติ อันเนื่องจาก พวกเจ้าส่งเสริมการทาความดี และช่วยกันยับยั้งความชั่ว โดยพวกเจ้าต่างศรัทธาต่ออัลลอฮฺ...” ดังนั้น หากวันนี้ มุสลิมเราต้องการความเข้มแข็งเพื่อที่จะไม่เป็นเหยื่อความอธรรมของใคร และ สามารถช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อ่อนแอทั้งหลายได้ เราจะต้องฟื้นฟูความแข็งแกร่งของเรากลับมา ผ่านกระบวนการ สาคัญทั้งสองอย่างนี้ ُ(آمنواُُوعملواُُالصالحاتُ) หาไม่แล้ว นอกจากเราจะไม่สามารถช่วยเหลือใครได้ เรายัง จะตกเป็นเหยื่อของการกดขี่ ทาลาย และการบีบคั้นต่าง ๆ จนอาจไม่เหลือความดีใด ๆ ไว้อีกด้วย ُهلْوهَقأُْيِلْوَقاَذَىَُاللهرِفْغَتَْسأَوَُمْيِظَْعلاُْيِلُْمهكَلَوَُنْيِمِلْسهْملاِرِائَسِلَوُِاتَمِلْسهْملاَوَُنْيِنِمْؤهْملاَوُُِاتَنِمْؤهْملاَو ُههْوهرِفْغَتْاسَفُهوانا ِِوهىرْوهفَغْلا َُِهمْيِحارال هِ