www.greekconomics.grΟ Μορμόλης Micromanager… Part I   February 23rd, 2012   Μυρτώ ΧαμπάκηΤι έχουμε όταν ένα «άδειο κουτί» ...
αναθέτει καθήκοντα σκοπίμως, επιβαρύνει ένα τομέα μια επιχείρησης ή την ίδια την επιχείρηση στο σύνολο της καιενδεχομένως ...
δυσλειτουργική σχέση που πιθανό να είχαν εντός της οικογένειας τους ως παιδιά, στον εργασιακό χώρο. Η υπερβολικήκριτική πο...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

O μορμόλης ... micromanager

521 views

Published on

Published in: Business
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
521
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
3
Actions
Shares
0
Downloads
2
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

O μορμόλης ... micromanager

  1. 1. www.greekconomics.grΟ Μορμόλης Micromanager… Part I February 23rd, 2012 Μυρτώ ΧαμπάκηΤι έχουμε όταν ένα «άδειο κουτί» γίνει manager; Το Μορμόλη Micromanager!Tι σου είναι το ανθρώπινο μυαλό! Κάπου πήρε το μάτι μου ότι « Ο Μορμόλης – το στοιχειό της πόλης» παίζεται σεκουκλοθέατρο αυτές τις μέρες στην Αθήνα. Θα μου πείτε , ποιος είναι αυτός ο Μορμόλης επιτέλους που διεκδικεί τοντίτλο ενός άρθρου; Και τι δουλειά έχει σε ένα blog για τα Greek economics; Ακολουθώντας τις δικές μου εγκεφαλικέςσυνάψεις ελεύθερα … σαφώς και έχει!Ο Μορμόλης με πήγε πίσω κάπου στα 80’s , όπου πια παιδάκι του δημοτικού είχα παρακολουθήσει μια εξαιρετικήπαιδική παράσταση του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου που με εντυπωσίασε τόσο όσο να θυμάμαι ακόμα και σήμερατου στίχους από το ομώνυμο τραγουδάκι : « Ο Μορμόλης, ο Μορμόλης είναι το στοιχειό της πόλης και αν κανένας τονκοιτάξει ο Μορμόλης τον δαγκώνει».Βέβαια, το συγκεκριμένο θεατρικό δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από μια γλυκιά παιδική ιστορία, όπου ο Μορμόλης, πουστην πραγματικότητα είναι ένα άδειο κουτί, είναι ο φανταστικός φίλων δύο μικρών παιδιών. Ο Μορμόλης είναισύμμαχος των παιδιών στις σκανταλιές, είναι αθυρόστομος, λέει αλήθειες που πονάνε αλλά εν τέλει διδάσκει τουςμεγάλους την αγάπη και την αποδοχή για τα παιδιά τους. Για τη δική μας ιστορία greekconomias θα κρατήσουμε το«άδειο κουτί» και φυσικά το «στοιχειό της πόλης». Ο Μορμόλης έχει καταγραφεί στο δικό μου «παιδικό» μυαλό ως κάτιτο τρομακτικό. Εξίσου «τρομακτικός» όμως είναι για το «ενήλικο» μυαλό μου ένας micromanager.Ο Μορμόλης micromanager έχει όλα τα χαρακτηριστικά που θα παρέπεμπαν στον χαρακτηρισμό «το στοιχειό τηςπόλης» : ναρκισσιστική τις περισσότερες φορές , καταπιεστική προσωπικότητα με συγκεντρωτικές προεκτάσεις, πουτρομοκρατεί, αδικεί, προκαλεί το χάος και αφήνει πίσω του αθώα, «εξαντλημένα» (burnout) θύματα. Είναι ο managerπου θα αρπάξει από όλους τα εύσημα ενώ παράλληλα δεν θα έχει κανένα δισταγμό να μεταφέρει τις ευθύνες ακόμα καιστο συνεργείο καθαρισμού τζαμιών προκειμένου να τονίσει ότι η δική τους ανικανότητα (τα θαμπά τζάμια με τιςκουτσουλιές απ τις μύγες) τον δυσκόλεψαν στο θεάρεστο έργο του. Για όλα φταίνε οι άλλοι.Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Ο όρος micromanagement δεν παραπέμπει σε θετικούς συνειρμούς, ασχέτως εάνκάποιος μπορεί με την πρώτη ματιά να σκεφτεί ότι με το micromanagement πιθανώς να εννοούμε τη λογική του «κοιτάωτο δέντρο αντί το δάσος» δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στη μονάδα. Ζονκ! Ο όρος micromanager προκύπτει από το«μικρός» και χαρακτηρίζει managers οι οποίοι έχουν αυτό το ιδιαίτερο στυλ της «μικρο – παρακολούθησης» και ελέγχουτων πάντων : από το χαρτί του φωτοτυπικού μέχρι μετοχικό κεφάλαιο της εταιρίας.Το μεγαλύτερο πρόβλημα ενός micromanager είναι η ανάθεση ευθυνών. Ο micromanager θα ελέγξει τα πάντα, θαπρέπει να επέμβει στα πάντα και φυσικά θα πρέπει να γνωρίζει τα πάντα – πράγμα αδύνατο και αν όχι αδύνατο είναιαπίστευτα χρονοβόρο. Αυτή η αντιμετώπιση όμως έχει ως αποτέλεσμα τις συστηματικές καθυστερήσεις στη λήψηαποφάσεων και στο ρυθμό αντίδρασης αφού όταν πλέον τα φλέγοντα θέματα φτάσουν σε αυτόν αποτελούν «περυσινάξινά σταφύλια». Έτσι, ο τομέας ή η επιχείρηση του micromanager χάνει τη δυνατότητα να λειτουργεί προληπτικά καιεπιθετικά στις εξελίξεις. Αναγκαστικά λειτουργεί πυροσβεστικά, αμυντικά, χωρίς τη δυνατότητα έγκαιρης παρέμβασηςκαι ανατροπής των δεδομένων. Συνεπώς η δυσκολία ενός micromanager να αναθέσει καθήκοντα ή επιλογή του να μην
  2. 2. αναθέτει καθήκοντα σκοπίμως, επιβαρύνει ένα τομέα μια επιχείρησης ή την ίδια την επιχείρηση στο σύνολο της καιενδεχομένως να καταστεί και ολέθρια σε συνθήκες κρίσης.Ο Μορμόλης micromanager αρέσκεται συχνά και στη γραφειοκρατία. Μια ατέλειωτη αλυσίδα πρωτοκόλλων,εκτυπώσεων, εγκρίσεων, εκθέσεων, υπομνημάτων και ότι άλλο χωράει ο ανθρώπινος νους, στα οποία μάλιστα δίνειεξαιρετική σημασία στην ασήμαντη λεπτομέρεια (μήπως να γράψουμε αυτή τη λέξη ή την άλλη;) ροκανίζοντας γιαακόμα μια φορά τους χρόνους ανταπόκρισης. Η γραφειοκρατία σε συνδυασμό με την αχρείαστη πολυπλοκότητα καισημασία στην ασήμαντη λεπτομέρεια, το μόνο που επιτυγχάνει είναι να αποπροσανατολίσει και τον ίδιο αλλά κυρίωςτου συνεργάτες του από τους ουσιαστικούς στόχους της συγκεκριμένης εργασίας.Στις περισσότερες περιπτώσεις η συμπεριφορά ενός micromanager έχει παρατηρηθεί ότι συνοδεύεται και από άλλαακόμα πιο επικίνδυνα χαρακτηριστικά όπως η σκόπιμη απόκρυψη πληροφοριών από συνεργάτες που ασχολούνται μεένα θέμα ή και η μεταφοράαντικρουόμενων πληροφοριών από συνεργάτη σε συνεργάτη που ασχολούνται και οι δύο μετο ίδιο θέμα. Πολλές φορές ο micromanager αναθέτει το ίδιο θέμα σε διαφορετικούς συνεργάτες χωρίς μάλιστα ναενημερώσει τον έναν για τη πρόθεση του να εμπλέξει και τον άλλο. Αποτέλεσμα ; Ανεκτίμητα ζημιογόνο. Το πρώτοερώτημα που έρχεται στο μυαλό του κάθε φυσιολογικού στελέχους που θα διαβάσει αυτή την περιγραφή θα είναι : « Mαποιο είναι το όφελος μιας τέτοιας συμπεριφοράς; » Το όφελος, στο μυαλό του micromanager είναι η διατήρηση τουαπόλυτου ελέγχου της κατάστασης ή του απόλυτου φαινομενικού ελέγχου, αφού στόχος του δεν είναι το καλύτεροδυνατό αποτέλεσμα της ομάδας του, αλλά για ακόμα μια φορά η δική του προσωπική επιβεβαίωση.Psychology 101 λοιπόν. Η σκόπιμη απόκρυψη πληροφοριών δεν αφήνει το περιθώριο σε κανένα στέλεχος – πέραν τουmicromanager – να έχει μια συνολική εικόνα του θέματος για το οποίο όλοι δουλεύουν. Άρα, ο micromanager δίνει απόμόνος του συγκριτικό πλεονέκτημα στον εαυτό του. Η παροχή αντικρουόμενων πληροφοριών οδηγεί πάλι στοναποπροσανατολισμό της ομάδας η οποία ομάδα ναι θα ψάξει όλα τα ενδεχόμενα προς όφελος πάντα διαμόρφωσης μιαςολοκληρωμένης άποψης μόνο από τον ίδιο τον micromanager που θα λάβει όλη την πληροφορία και θα τηναξιολογήσει.Αρα, δεύτερο συγκριτικό πλεονέκτημα για τον micromanager. Όσο για την ανάθεση του ίδιου θέματος σεδιαφορετικούς συνεργάτες, χωρίς ο ένας να γνωρίζει για την εμπλοκή του άλλου, μιλάμε για text book case του «διαίρεικαι βασίλευε». Ο micromanager με αυτή τη κίνηση από τη μία δείχνει ότι δεν έχει εμπιστοσύνη ούτε στον ένα αλλά ούτεστον άλλο συνεργάτη (μην παίρνετε και θάρρος ότι τα ξέρετε!) και από την άλλη δημιουργεί έχθρες εντός της ομάδας.Και ως γνωστό , ομάδες χωρισμένες πάντα νικημένες! Τρίτο συγκριτικό πλεονέκτημα για τον micromanager : η ομάδατου αλληλο- μαχαιρώνεται για να κερδίσει την αίγλη του και αφού όλοι είναι απασχολημένοι να ακονίζουν τα μαχαίριατους , κανένας δεν ασχολείται με τα δικά του λάθη και κανένας δεν φέρνει αντιρρήσεις. Όλα τα γρανάζια δουλεύουν γιατο προσωπικό όφελος του micromanager και δυστυχώς όχι για το όφελος της επιχείρησης ….Είναι τελικά τρομακτικός ο Μορμόλης micromanager! Τα πράγματα γίνονται και χειρότερα εάν συνυπολογίσουμε ότισυχνά – πυκνά το micromanagement συνοδεύεται και από εκφοβισμό στον εργασιακό χώρο (work place bullying). Οεκφοβισμός εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους αλλά κυρίως συντελείται με τη χρήση επιθετικής, καταπιεστικής καιπολλές φορές εξευτελιστικής συμπεριφοράς προς τους υφισταμένους. Με λίγα λόγια, ο micromanager δεν θα σεβαστείκανέναν γιατί στο πίσω μέρος του μυαλού του υποβόσκει και το «σύνδρομο του Θεού» (εγώ και ο Θεός ίσως….)! Οεκφοβισμός μπορεί να είναι λεκτικός, ψυχολογικός ακόμα και σε ακραίες περιπτώσεις σωματικός. Η κλασσικότερημέθοδος του εκφοβισμού στον εργασιακό χώρο είναι ο εξευτελισμός και ειδικότερα ο δημόσιος εξευτελισμός. Ανθυμηθούμε τις πολύ βασικές αρχές management , o manager « επαινεί δημοσίως και κάνει παρατηρήσεις ιδιαιτέρως». Οmicromanager δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να φέρει σε δύσκολη θέση (ακόμα και σε εξαιρετικά δύσκολη θέση)τους πάντες ,μπροστά σε όλους , υποβιβάζοντας τους χωρίς κανένα ενδοιασμό στα μάτια ανωτέρων και κατωτέρων καικαταστρέφοντας τους έτσι την όποια δημόσια εικόνα έχουν χτίσει. Ο λόγος ; Απλός. Πέραν του απόλυτου ελέγχου πουαποκτά ο micromanager στις «καριέρες» όλων , με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνει ακόμα ένα στόχο του , αυτόν του «εγώ τακάνω όλα και εσείς είστε απλά οι βοηθοί μου»!Για το micromanagement και τους «οπαδούς» του μπορούμε πραγματικά να μιλάμε για ώρες. Ένα καταπληκτικό βιβλίοκαι αρκετά ανατρεπτικό σαν concept, που είχα την τύχη να διαβάσω πριν από λίγο καιρό με τίτλο « The No Assholerule» από τον καθηγητή Robert Sutton, του Πανεπιστημίου του Stanford , εξηγεί περιγραφικά τα χαρακτηριστικά τωνmicromanagers και ευτυχώς παρουσιάζει και πρακτικούς τρόπους αντιμετώπισης τους στην εργασιακή καθημερινότητα.Οπότε ο Μορμόλης micromanager θα έχει και sequel στα greekconomics!Και αφού ανέφερα στην αρχή το «άδειο κουτί» και το «στοιχειό της πόλης» , νιώθω την ανάγκη, αφού το «στοιχειό τηςπόλης» ένα περίπου το περιέγραψα, να αναφερθώ και λίγο στο «άδειο κουτί». Το «άδειο κουτί» αναφέρεται στηψυχολογία του ατόμου που φλερτάρει με τις «τεχνικές» micromanagement. Και γιατί είναι άδειο ; H ανάγκη απόλυτουελέγχου έρχεται ως αποτέλεσμα της προσωπικής ανασφάλειας. Οι «γεμάτοι» άνθρωποι , οι ασφαλείς αν θέλετεάνθρωποι, σε καμία περίπτωση δεν θα χρησιμοποιούσαν τις μεθόδους ενός micromanager. Όλες οι συμπεριφορές τωνανθρώπων έχουν συγκεκριμένα αίτια. Και σύμφωνα με σχετικές μελέτες που διενεργήθηκαν εργασιακούς ψυχολόγους ,οι micromanagers με τη συμπεριφορά που του χαρακτηρίζει πρακτικά μεταβιβάζουν και αναβιώνουν ασυναίσθητα την
  3. 3. δυσλειτουργική σχέση που πιθανό να είχαν εντός της οικογένειας τους ως παιδιά, στον εργασιακό χώρο. Η υπερβολικήκριτική που δέχτηκαν ή η υπερβολική καταπίεση σε συνδυασμό με το άγχος απόδοσης και της επιβεβαίωσης τηςπροσωπικής αξίας που ενδεχομένως η στάση των γονέων να τους δημιούργησε, οδήγησαν στην διαμόρφωση μιαςελεγχο-κεντρικής προσωπικότητας. Η προσωπικότητα αυτή σε εργασιακά περιβάλλοντα όπου η σχετική εργασιακήκουλτούρα εντείνει την αβεβαιότητα και απαιτεί υψηλές αποδώσεις , λειτουργεί καταστροφικά για την ομάδα.Ποιες είναι οι επιπτώσεις του micromanagement για ένα τμήμα ή μια εταιρία; Και επιτέλους ποιος φοβάται τον Μορμόληmicromanager ; Σίγουρα δεν τον φοβάται αυτός που ξέρει πως να τον αντιμετωπίσει! Αλλά αυτό απαιτεί υπομονή,επιμονή, θάρρος και μέθοδο … στον Μορμόλη Part II ίσως βρεθεί η λύση!

×