Successfully reported this slideshow.

Oτι ξέρω για leadership... το έμαθα από σένα

282 views

Published on

Published in: Business
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Oτι ξέρω για leadership... το έμαθα από σένα

  1. 1. www.greekconomics.grΟ,τι ξέρω για leadership … το έμαθα από σένα! June 6th, 2012 Μυρτώ ΧαμπάκηΣτη ζωή μου έχω διαβάσει χιλιάδες βιβλία και μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι είμαι πολύ περήφανη για τη«βιβλιοθήκη» που έχω φτιάξει όλα αυτά τα χρόνια. Παραδόξως ενώ είμαι το τυπικό «book worm» που διαβάζειοτιδήποτε πέσει στο δρόμο του, είμαι ένας άνθρωπος που αποφεύγει συνειδητά τη λογοτεχνία. Τη θεωρώ χάσιμο χρόνουγι αυτό ανέκαθεν προτιμούσα βιβλία ψυχολογίας, management, οικονομικών, φιλοσοφίας – αλλά όχι λογοτεχνία. Δενμου αρέσουν οι φανταστικές ιστορίες, προτιμώ τις πραγματικές. Όταν μιλάμε για ανθρώπους και ανθρώπινεςσυμπεριφορές (έννοιες πάνω στις οποίες βασίζεται το management), η βάση μας δεν πρέπει να είναι το «φανταστικό» ήτο «ιδεατό» αλλά το πραγματικό, το ζωντανό και το … ανθρώπινο. Έτσι, μετά από χιλιάδες σελίδες διαβάσματος καιπληροφοριών είμαι πια σίγουρη ότι ένα ζωντανό παράδειγμα ισούται με χιλιάδες ώρες μελέτης και με εκατοντάδεςεργασίες επί εργασιών.Πολλές φορές, σε διαφορετικές περιστάσεις, «διδάχθηκα» για την σημασία του αποτελεσματικού management , τις ορθέςπρακτικές και τις τεχνικές που πρέπει να ακολουθεί ένας manager για να γίνει εν τέλει leader (αν γίνει ποτέ!) και να είναιαποτελεσματικός. Πολλές φορές αναρωτήθηκα θεωρητικά εάν Leader γεννιέσαι ή leader γίνεσαι στην πορεία.Διδάσκεται όμως η ηγεσία; H απλά είναι έμφυτη και όποιος την κουβαλάει στο DNA του είναι τυχερός; Για μένα,πολλές από αυτές τις απαντήσεις είναι πια προφανείς όχι γιατί τις διάβασα, αλλά γιατί τις «είδα» στην πράξη!Εδώ και πολύ καιρό σκέφτομαι να γράψω κάποιες απόψεις για το management και το leadership και όλο το αποφεύγωγιατί ξέρω ότι αυτό το θέμα θα με συγκινήσει. Θα μου πείτε πως μπορεί αυτό το θέμα να βγάλει συγκίνηση ; Για όσουςέχουν ζήσει κοντά σε ανθρώπους που είναι «text book cases» και όχι φανταστικά παραδείγματα ηγετών και managers…το θέμα αυτό όντως μπορεί να είναι βαθιά συγκινητικό. Σήμερα λοιπόν θα μιλήσω για το δικό μου πρότυπο , με τηνευχή κάποτε να καταφέρω να του μοιάσω έστω και έστω και λίγο…Μάθημα Νο1 : Αγάπα τη γνώση και πάλεψε γι αυτήν!Γεννήθηκε σε κάποιο χωριό της επαρχίας Λευκωσίας σε μια οικογένεια γεωργών. Τότε οι άνθρωποι δεν σπούδαζανεύκολα και η μόρφωση ήταν η πολυτέλεια των προνομιούχων . Ήταν πολύ έξυπνος όμως και τα έπιανε τα γράμματα καιοι δάσκαλοι του έλεγαν ότι είχε προοπτικές. Μόλις τέλειωσε το Γυμνάσιο όμως ο πατέρας του είπε ότι τα λεφτά δενέφταναν για να συνεχίσει. Έπρεπε να μάθει μια τέχνη. Τον έστειλε να γίνει ράφτης! Ο μικρός λοιπόν πήγε για λίγο ναμάθει την τέχνη του ράφτη αλλά δεν μπορούσε. Τον τραβούσαν τα βιβλία και το σχολείο. Μάζεψε λοιπόν τα πράγματατου, το έσκασε από το σπίτι και ζήτησε καταφύγιο στον παππού του τον αγροφύλακα με το μαύρο άλογο … τον«Σαρακηνό» (καλή του ώρα όπου και αν βρίσκεται κάποτε θα γράψω και γι αυτόν!)…με μοναδικό αίτημα «να συνεχίσειτο σχολείο». Ο παππούς συγκινήθηκε, ήταν και τέτοιος άνθρωπος …ένας άνθρωπος δυνατός αλλά ταυτόχρονα απίστευτασυναισθηματικός! Ο παππούς έπεισε τον πατέρα του να συνεχίσει το σχολείο. Ο πατέρας συμφώνησε και ο μικρός τοσυνέχισε. Το πάλεψε, διάβαζε 18 ώρες τη μέρα, κατάφερε και πήρε την μοναδική υποτροφία για το Πανεπιστήμιο καισπούδασε (την ιστορία με την υποτροφία και τις εξετάσεις στο Παγκύπριο Γυμνάσιο την έχω ακούσει τόσες φορές πουείναι σαν να την έχω ζήσει…). Και συνέχισε να σπουδάζει καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του… μέχρι που κατάφερε ναείναι απόφοιτος από πανεπιστήμια όπως αυτά της Οξφόρδης και της Νέας Υόρκης και μάλιστα με διακρίσεις. Σε όλη τουτη ζωή μάθαινε αυτό το … παραπάνω! Όχι γιατί του το επέβαλε κανείς, όχι σαν αγγαρεία, αλλά γιατί το ήθελε…τηναγαπά τη γνώση. Και ακόμα και τώρα λέει «Γηράσκω αεί διδασκόμενος» και είναι έτοιμος κάθε μέρα να μάθει ακόμακάτι παραπάνω. Αυτό που με εντυπωσιάζει πάντα σε αυτόν τον άνθρωπο είναι ότι δίπλα του …δεν χρειάζεσαι το
  2. 2. Google! Έχει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα …μπορεί να συζητήσει ακόμα και για τα πιο απίθανα πράγματα. Είναιένα ζωντανό παράδειγμα γνώσης, σοφίας και κριτικής σκέψης. Η γνώση του αυτή τον έκανε αυθεντία στον τομέα τουκαι πρακτικά του έδινε την αποδοχή των ανθρώπων με τους οποίους συνεργαζόταν.Η αποδοχή όμως δεν είναι απαραίτητη για να μπορέσεις να ηγηθείς μιας ομάδας ανθρώπων; Η αποδοχή είναι βασικό«κλειδί» στην διοίκηση και την ηγεσία. Πως την αποκτάς; Με την γνώση – με το να έχεις τη ικανότητα να δώσεις λύσειςσε προβλήματα που οι άνθρωποι των οποίων ηγείσαι αδυνατούν να λύσουν ή με το να προχωρήσεις ένα βήμα πάρα πέρααυτά που ήδη έχει επιτύχει η ομάδα σου. Όταν οι άνθρωποι μπορούν να στηρίζονται πάνω σου, τότε σε αποδέχονταιφυσιολογικά ως manager …έτσι αποφεύγεις πολλά άσκοπα παιχνιδάκια εξουσίας.Μάθημα Νο2 : Να μην ξεχνάς… την αξιοπρέπεια και την ηθική ακεραιότητα! Το χρήμα δεν είναι το παν …. Ο μικρός της ιστορίας μας λοιπόν όταν μεγάλωσε και ανέβηκε στην ιεραρχία γρήγορα. Ήταν αποτελεσματικός στηδουλειά του, είχε μέθοδο, οργάνωση και αγάπη γι αυτό που έκανε. Το εντυπωσιακό σε όλη του την καριέρα ήταν ότιποτέ δεν «χρωματίστηκε» πολιτικά προκειμένου να πάρει μια μεγαλύτερη θέση και ποτέ δεν έκανε εκπτώσεις στον τομέατης «ηθικής ακεραιότητας». Τα «πιστεύω» του ήταν σταθερά και δεν άλλαζαν με την κάθε αλλαγή στο πολιτικό ή τοεργασιακό τοπίο. Θυμάμαι πάντα να λέει ότι «δεν θέλω να χρωστάω χάρες σε κανένα … γιατί όταν πρέπει να πάρω μιααπόφαση, θα πρέπει να πάρω τη σωστή για μένα απόφαση». Δεν θα ξεχάσω όταν του δόθηκε μια μεγάλη προαγωγή μεπερισσότερα λεφτά την αρνήθηκε γιατί ήθελε να παραμείνει στη θέση του, που την αγαπούσε. «Τα λεφτά δεν είναι τοπαν , δεν είναι το μόνο κριτήριο…» είχε πει τότε «είναι σημαντικό να νιώθεις και καλά με αυτό που κάνεις». Είμαισίγουρη, αναλογιζόμενη τη ζωή του, πως εάν παρέκαμπτε λίγο τις αξίες του και εάν ήταν λίγο πιο φιλοχρήματος τώρα θαήταν πάμπλουτος γιατί είχε τις ικανότητες και ήταν πραγματικά χαρισματικός. Μια φορά τον είχα ρωτήσει : «Είναιανάγκη πάντα να πηγαίνεις με το σταυρό στο χέρι;» και μου είχε απαντήσει «Όταν είσαι καλός σε αυτό που κάνεις δενχάνεσαι … μπορεί να αργείς λίγο περισσότερο να φτάσεις στο στόχο σου, αλλά όταν φτάσεις το κάνεις με το σπαθί σουκαι την αξιοπρέπεια σου». Και πόσο δίκαιο είχε. Γιατί πέραν της οποιαδήποτε επαγγελματικής «μανούβρας» προς τηνεπιτυχία … κάθε βράδυ ο καθένας μας πρέπει να κοιμάται με τη συνείδηση του (όσοι την διαθέτουν τουλάχιστον!). Καιτην συνείδηση δεν μπορείς να την κοροϊδέψεις , ούτε να την ξεγελάσεις με διπλωματικά τερτίπια και υπεκφυγές. Είναιεκεί και σου μιλάει και σου υπενθυμίζει ότι φέρθηκες … σκουληκιάρικα… για να πετύχεις κάτι που δεν άξιζες.Η ηθική ακεραιότητα ( και τα business ethics) , η αίσθηση ότι είσαι δίκαιος και σωστός με τους ανθρώπους καθώς καιότι δεν είσαι το φιλοχρήματο «ανθρωπάκι» που θα πουλούσε ακόμα και τη μάνα του για να βγάλει πέντε φράγκαπαραπάνω, ή που άγεται και φέρεται γλοιωδώς από τα εκάστοτε συμφέροντα, δεν είναι χαρακτηριστικά ενός manager/ηγέτη;Μάθημα Νο3 : Πάνω από όλα να είσαι … άνθρωπος και όπου μπορείς μέντορας!Η αλήθεια είναι ότι με έχουν συγκινήσει και με έκαναν περίφανη πολλές φορές τα σχόλια που έχω ακούσει γι αυτόν τονάνθρωπο. Πολλοί μου διηγήθηκαν το πώς του βοήθησε να προχωρήσουν στη ζωή τους, άλλοι πως τους βοήθησε ναλύσουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα, άλλοι πάλι μιλούσαν για το πόσο σημαντικός υπήρξε για την εξέλιξη της καριέραςτους. Δεν θα ξεχάσω τα λόγια ενός άλλου μεγάλου πια manager (τον οποίο επίσης θαυμάζω) που μου είχε πει ότι ανβρίσκεται εκεί που βρίσκεται σήμερα το χρωστάει στο πως άνθρωπος αυτός τον έσπρωξε στο να επιλέξει μιασυγκεκριμένη καριέρα και να σπουδάσει. Ένας άλλος πάλι, μεγαλογιατρός, μιλάει για την αγάπη που του μετέδωσε γιατα γράμματα … και πως τον θυμάται ακόμα να μιλάει και να τους εμψυχώνει να συνεχίσουν να αναζητούν τη γνώση.Εγώ η ίδια τον είδα να προσπαθεί να βοηθήσει ανθρώπους και να τους στηρίξει έστω και με μια καλή κουβέντα στησωστή στιγμή. Η ανθρώπινη πλευρά του απέναντι στους ανθρώπους … δεν του μείωσε ποτέ τη «δύναμη» του ωςmanager. Αντίθετα, τον έκανε πιο αγαπητό – τον μετέτρεπε σε ηγέτη – και η ομάδα του λειτουργούσε ακόμα πιο«δεμένα» και αποτελεσματικά. Το να είσαι ανθρώπινος δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμος. Η ανθρωπιά προϋποθέτειψυχική δύναμη. Αν μέσα σε όλα τα διοικητικά «τρεχάματα» βρίσκεις τον χρόνο να ακούσεις, να καταλάβεις, ναψυχολογήσεις, να αφουγκραστείς … να νιώσεις τους ανθρώπους δίπλα σου τότε βγαίνεις διπλά κερδισμένος : γνωρίζειςτους ανθρώπους σου και οι άνθρωποι σου γνωρίζουν εσένα. Μια διοικητική θέση δεν προϋποθέτει στο job descriptionότι πρέπει να είσαι απάνθρωπος, κακότροπος και αναίσθητος. Οι πρακτικές του μοντέρνου management τονίζουν τηνσημασία του mentoring, το χάρισμα του να ανακαλύπτεις ταλέντα (talent management) και να τα βοηθάς να εξελιχθούνκαι την ενσυναίσθηση (empathy) – την ικανότητα να μπορείς να συναισθάνεσαι το πώς αισθάνονται οι άλλοι.Αυτάλοιπόν για ακόμα μια φορά είναι τα χαρακτηριστικά ενός manager / ηγέτη …που τώρα μπορώ να τα αναγνωρίσω και μετην κατάλληλη ορολογία!Μάθημα Νο 4: Οργάνωση … οργάνωση και πάλι οργάνωση , προετοιμασία, σοβαρότητα!Η οργάνωση αυτού του ανθρώπου ήταν (και είναι) παροιμιώδης – στα πάντα! Πριν την ευρεία διάδοση τη φιλολογίαςπερί «εταιρικής διακυβέρνησης» (πάλι η κατάλληλη ορολογία!) τα πάντα στον δικό του οργανισμό είχανκαταγεγραμμένες διαδικασίες , υπεύθυνα άτομα, οργανογράμματα κλπ. Οι υποχρεώσεις όλων ήταν ξεκάθαρες καθώς καιτο γεγονός ότι ήταν υπόλογοι για αυτές τις υποχρεώσεις. Για όλα υπήρχε ένα πρόγραμμα που έπρεπε να ακολουθείται.Όπου και αν βρέθηκε όλα δούλευαν ρολόι…
  3. 3. Δεν υπήρξε μέρα που δεν προετοιμαζόταν ο ίδιος για τις αυριανές συναντήσεις, για επερχόμενες εκδηλώσεις, για ομιλίες… για το οτιδήποτε. Δεν άφηνε (και ούτε αφήνει!) τίποτα στην τύχη και τίποτα για την τελευταία στιγμή. Αντιμετώπιζετη δουλειά του με τη δέουσα σοβαρότητα και ήταν αυστηρός (χωρίς να είναι ο μπαμπούλας!) όταν οι άλλοι δεν έπαιζανμε τους εργασιακούς όρους που έθετε ή δεν σεβόντουσαν τη γραμμή ιεραρχίας. Αυτό που καταλάβαινα πάντα ήταν ότι οισυνεργάτες του τον σεβόντουσαν όχι γιατί ήταν υποχρεωμένοι (λόγω της θέσης του) αλλά γιατί το ένιωθαν. Και αυτόήταν ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία …Μάθημα Νο 5 : Η έπαρση δεν βοήθησε ποτέ κανέναν … Και όμως, αυτός ο άνθρωπος πήρε τόσα πτυχία, τόσες προαγωγές, τόσες βραβεύσεις …θεωρείται ένας επιτυχημένοςάνθρωπος με πολλά achievements στο ενεργητικό του (πολύ περισσότερα από ορισμένους που κορδώνουν σαν γύφτικασκεπάρνια που είδαν τον ίσκιο τους στο Θεό) ούτε μια φορά δεν έχει πει «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;»! Πάντα χαμηλώντόνων, ήρεμος , απλός και προσιτός είναι έτοιμος να «μοιραστεί» τις γνώσεις και τις εμπειρίες του χωρίς φανφάρες, μεεκείνη τη πραότητα που έχουν οι άνθρωποι που πραγματικά ΑΞΙΖΟΥΝ σε αυτή τη ζωή. Δεν έχει να αποδείξει λεκτικάτίποτα σε κανέναν…οι πράξεις του τα αποδεικνύουν. Δεν χρειάζεται να πείσει κανέναν για την αξία του … η αξία τουφαίνεται. Έτσι, σε κάνει να τον εκτιμάς ακόμα περισσότερο … Θα μπορούσα να γράψω χιλιάδες σελίδες για τον άνθρωπο αυτό, αυτά είναι μόνο η «κορυφή» του παγόβουνου. Ταπράγματα που έχω μάθει από αυτόν είναι χιλιάδες και είμαι πολύ τυχερή που τον έχω δίπλα μου να με καθοδηγεί στηδική μου ζωή – σαν πρότυπο ζωής. Ξέρω πως αυτά που γράφω θα τον κάνουν ευτυχισμένο και περήφανο (και γω είμαιπερίφανη γι αυτόν) – πιο περήφανο και από την βράβευση της ίδιας την Ακαδημίας Αθηνών! . Του το χρωστάω όμως ,όπως του χρωστάω και οτιδήποτε είμαι (αν είμαι) εγώ. Ξέρω πως στην προσπάθεια να ακολουθήσω όλα αυτά που μου έμαθες σε αυτή τη ζούγκλα που ζούμε σήμερα …δυσκολεύομαι λίγο παραπάνω και στεναχωριέμαι και που και που απογοητεύομαι. Ξέρω ότι μου είναι δύσκολο πολλέςφορές να αποδεχτώ πρόσωπα και καταστάσεις μέσα μου, γιατί «είδα» το σωστό σου να γίνεται πράξη. Αντλώ όμως δύναμηαπό το δικό σου παράδειγμα … και ξέρω κατά βάθος πως το να κάνεις το σωστό τελικά «αξίζει τον κόπο» !Σ’ ευχαριστώμπαμπά…

×