Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Մինչ կյանքից հեռանալը պետք է լավ ապրել

561 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Մինչ կյանքից հեռանալը պետք է լավ ապրել

  1. 1. 15 մարտ 2012 Մինչ կյանքից հեռանալը պետք է լավ ապրելՄարտ 15, 2012 22:02 «Հորեղբայրս հաճախ էր բռնկվում, դյուրագրգիռ դառնում` այլևս չցանկանալով ապրել», – պատմում է հաշվապահ Ալլա Մանուկյանը: Ճարտարագետ Բաբկենն էլ հիշում է, թե ինչպես էր իր հայրը մինչ կյանքից հեռանալը տանջվում, սակայն ժպիտը երեսից չէր հեռանում: «Ապշում էի, թե որքան ուժեղ կարող էր լինել իմ հայրը..»: Դեռևս հին ժամանակներից մարդկությանը հետաքրքրելէ, թե ինչպիսին է մահացող մարդու հոգեբանությունը և ինչպես է այն դրսևորվում:Սակայն, ինչպես շատ հարցեր, այն ևս միանշանակ պատասխան չունի: Հոգեբաններն ու հոգեբույժներն ունեն իրենց մոտեցումն այդ հարցի շուրջ:«Ամենաերջանիկներն այն մարդիկ են, ովքեր գիտակցում են, որ լիարժեք և բարիկյանք են ապրել: Ուստի ապրելուց հոգնած`գնում են հանգիստ և խաղաղությամբ:Ավելի քիչ երջանիկ են նրանք, ում համար մահը հիվանդություններից, խղճի խայթից,կյանքի դժվարություններից և անիմաստ հոգսերից ազատվելու տարբերակ է», –ասում է հոգեթերապևտ Միհրդատ Մադաթյանը: Սակայն, ըստ վերջինի,ամենատանջվողներն նրանք են, ովքեր մահանում են հիվանդությունից, քանի որհաճախ իմանում են իրենց հետագա ճակատագրի մասին: «Ցավում եմ, որ կյանքը հավերժ չէ և մի օր պետք է հրաժեշտ տանք այսժամանակավոր «կացարանին»: Բայց միշտ էլ բարձր եմ գնահատել այն մարդկանց,ովքեր ուժ են գտել իրենց մեջ և հաղթահարել մահվան և կյանքի այդ անբացատրելիշեմը, ովքեր լիարժեք են ապրել և նպաստել այլոց կյանքի երջանկությանն ուհարատևմանը», – ասում է 35-ամյա իրավագետ Իգոր Անիսիմովը: Ըստ Միհրդատ Մադաթյանի` անհույս հիվանդների պարագայում դիտարկվում էմահացողների հոգեպաթոլոգիկ 10 տեսակ, որոնցից ամենահաճախ հանդիպողներնեն` տագնապային-դեպրեսիվ համախատանիշը (արտահայտվում է վախով,ընկճվածությամբ` մոտալուտ մահի մտքի նկատմամբ, որի ժամանակ շատերի մոտնկատվում է սուիցիդալ վարքագիծ), դիսֆորիկ համախտանիշը (արտահայտվում էդյուրագրգռությամբ, շրջապատի նկատմամբ դժգոհությամբ, իրենց հիվանդությանըբերող պատճառների փնտրտուքով, բուժաշխատողների կամ հարազատներիհասցեին հնչող մեղադրանքներով: Վարքագիծ, որի հիմքում հաճախ ընկած էճնշված տագնապը), ասթենո-հիպոխոնդրիկ համախտանիշը (հանդիպում էհետվիրահատական շրջանում) և այլն: «Օրինակ`դեպերսոնալիզացիոն-դերեալիզացիոն հիվանդները բողոքում են իրականության զգացումի կորստից`
  2. 2. ասելով, որ չեն զգում ոչ շրջապատը, ոչ էլ սեփական մարմինը: Նրանք հաճախքնաբեր են պահանջում, թեպետ առանց դրա էլ հանգիստ են քնում: Իսկ Էյֆորիկհամախտանիշը հաճախ արտահայտվում է հետվիրահատական շրջանում `բարձրտրամադրությամբ և վիճակի, հնարավորությունների գերագնահատմամբ», –բացատրում է հոգեթերապեւտը: Որքան էլ բարդ է հասկանալ, առավելևս ընդունել իրականությունը,այնուամենայնիվ մասնագետները հորդորում են, որ արժե փնտրել ճանապարհներ`ապրելու և հնարավորինս վայելելու այս հրաշալի կյանքը: Ելենա Չոբանյան

×