Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Ուզո՞ւմ եք ունենալ քիթ, ինչպիսին Անջելինա Ջոլիինն է

989 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Ուզո՞ւմ եք ունենալ քիթ, ինչպիսին Անջելինա Ջոլիինն է

  1. 1. #13(222) 25 փետրվար 2012 թ.Ուզո՞ւմ եք ունենալ քիթ, ինչպիսին Անջելինա Ջոլիինն է Վլադ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ Թիվ 3 կլինիկական հիվանդանոցի պլաստիկ և վերականգնողական ծառայության ղեկավար, պլաստիկ վիրաբույժ Գևորգ Ստեփանյանը պնդում է, որ առայժմ բոլոր պլաստիկ վիրահատություններից թերևս ամենապահանջվածը` րինոպլաստիկան է` (քթի պլաստիկ վիրահատությունը): Ըստ պլաստիկ վիրաբույժի` քթի վիրահատությունն ազգային խնդիր է: Հայերը դժգոհում են սեփական քթի մեծությունից և հակառակը, շատերին էլ չեն գոհացնում քթանցքերը, դրանք երբեմն հավասարաչափ չեն լինում: Ոմանք էլ դիմում են պլաստիկ վիրաբույժի, երբ միջնապատը ծռված է լինում: Հիմնական այցելուները կանայք են: Տղամարդիկ մասնագետի դիմում են ծայրահեղ դեպքերում, երբ շնչելն անհնար է դառնում… Հարցին, թե լինո՞ւմ են դեպքեր, երբ բժիշկը մերժում ուհիվանդին չի վիրահատում, Գ. Ստեփանյանի պատասխանըհետևյալն էր. «30-40% դեպքերում ոչ թե մերժում եմ, այլպարզապես բացատրում, որ ինչ-ինչ պատճառներով արդյունքըձեզ չի գոհացնի: Մերժելով գործը գլուխ չի գա: Եթե մարդ մտքինդրել է վիրահատվել, ապա անպայման կանի` դիմելով այլմասնագետի, բայց երբ որ նա ռեալ գիտակցի, թե ինչ խնդիրներիառջև կարող է կանգնել հետագայում` հաստատվիրահատության չի գնա: Եվ խոսքը միայն քթի պլաստիկայիմասին չէ: Տարբեր խնդիրներ գոյություն ունեն: Եվ ի վերջո ամենինչ չէ, որ վիրաբույժի ձեռքին է: Խոսելով քթի պլաստիկայի մասին` բժիշկը նշում է, որ երբեմնմարդու քիթն այնպիսի արտահայտված ծռվածություն էունենում` վիրահատությունից հետո չի բացառվում դրականարդյունքի փոխարեն բացասականն ստանալը: Քիթն ունի իրորոշակի սահմանը, դրանից ավելին ոչինչ անել չես կարող:Հետաքրքրվեցի, թե Ստեփանյանն օգտագործո՞ւմ է ֆոտոշոփը,որպես հիվանդին ավելի գրավելու մեթոդ: «Տևական ժամանակ է` ինչ հետ եմ կանգնել դրանից: Չեմ անում, որովհետև անձնական փորձից գիտեմ, որհիվանդը տրամադրվում է, ուղեղում ֆիքսում այն պատկերը, ինչը տեսնում է լուսանկարին: Որպեսզի մարդհոգեբանորեն «չկոտրվի»` վիրահատությունից հետո հրաժարվում եմ լուսանկարներ ցուցադրելուց: Ամեն ինչփոխվստահության վրա ենք կառուցում»,- տեղեկացնում է բժիշկն ու պատասխանում այն հարցին, թե հիվանդի հետպայմանագիր կնքո՞ւմ են, թե ոչ: «Պարտադիր: Բայց պետք է պայմանագրի ձևը փոխել: Հիմա մենք կնքում ենք ընդհանուր վիրաբուժականպայմանագիր, որի մեջ նշվում են նաև հիվանդի հետվիրահատական խնդիրները և այլն, բայց պետք է ավելի լավնմուշ մշակել, ավելի հստակեցնել կետերը: Այսօր պլաստիկ վիրաբույժներն ապահովագրված չեն շատ ու շատհարցերում»,- հայտնում է մեր զրուցակիցը: Գևորգին հարցրեցինք նաև, թե արդյոք բոլոր վիրաբույժները կարո՞ղ են պլաստիկ վիրահատություններովզբաղվել, ունե՞ն արդյոք դրա իրավունքը: Մասնագետը վստահեցրեց. «Վիրաբուժության մեջ կան մի քանի ճյուղեր`ընդհանուր վիրաբուժություն, պլաստիկ վիրաբուժություն, միկրովիրաբուժություն և այլն: Եթե ընդհանուրվիրաբույժն ավելի շատ գործ ունի աղիների հետ, ապա միկրովիրաբույժը` նյարդերի, ջլերի վնասման հետ: Պլաստիկվիրաբույժն ավելի շատ աշխատում է գեղեցկացնել, ուստի ոչ բոլոր վիրաբույժներն իրավունք ունեն զբաղվելպլաստիկ վիրահատություններով»: Ի դեպ պլաստիկ վիրաբույժը պնդում է, որ ՀՀ տարածքում բոլոր պլաստիկ վիրաբույժներն էլ պլաստիկվիրաբույժների ասոցիացիայի անդամ են, բժշկական համալսարանն են ավարտել, խստագույն ձևով անցել ենհետուսումնական ուսուցումը: Շատ երկրներում կոսմետոլոգներն սկսում են զբաղվել շուլերությամբ, մեզանումհստակ կարող եմ ասել` նման բան գոյություն չունի: Հետաքրքրվեցինք նաև այսքան շատ տարփողված լիպոսակցիայով` ճարպերի հեռացմամբ: Բժիշկը հետևյալպատկերը ներկայացրեց. «Հայ կանայք արդեն եկել են այն եզրակացության, որ հնարավորինս շուտ պետք է
  2. 2. մոռանան փորիկի մասին, հատկապես հետհղիության ընթացքում: Բժշկական լեզվով ասած` հնարավորինս շուտպետք է ազատվեն ճարպային գոգնոցից»: Գ. Ստեփանյանն ընդգծում է, որ դեպքեր են լինում, որ երկրորդ անգամ էլկինը գալիս է վիրահատության` նույն խնդրանքով: Տեսականորեն, ըստ մասնագետի, ճարպը կարելի է կրկինհեռացնել, ինչն էլ արվում է, սակայն հիվանդին խորհուրդ է տրվում ճիշտ սնվել: «Հարկ է վիրահատությունից հետոկյանքի ռիթմը փոխել»,- ասում է զրուցակիցս: Խոսելով մամոպլաստիկայի մասին (կրծքի պլաստիկ վիրահատություն)` զրուցակիցս անգամ հնարավորությունընձեռեց սեփական ձեռքերում զգալ սիլիկոնե իմպլանտները: Ի դեպ Ստեփանյանն օգտվում է արտասահմանյանֆիրմաներից մեկից, որը նաև հարմար է գնային առումով: Մամոպլաստիկան բժշկի թերևս ամենասիրելիվիրահատությունն է. «Բանն այն է, որ մամոպլաստիկայի և լիպոսակցիայի ժամանակ արդյունքը հենց հաջորդ օրն էզգացվում: Քթի համար ամիսներ են պետք` մինչև վերջնական արդյունքը տեսնես»,- իր մասնագիտականգաղտնիքներն է բացահայտում բժիշկն ու պնդում, որ մամոպլաստիկան միշտ չէ, որ ցուցված է լինում կնոջը. «Մինչհիվանդին վիրահատելը պարտադիր կատարվում է մամոգրաֆիա, պետք է հետազոտվեն կրծքագեղձերը: Եթեկարիք կա` պետք է նաև սոնոգրաֆիա անել: Այդ ամենն արվում է, եթե կնոջ մարմնում հայտնաբերվում են չարորակգոյացություններ: Խստիվ արգելվում է վիրահատական միջամտություն կատարելը: Մենք վիրահատում ենք միայնառողջ մարդկանց: Պլաստիկան ցուցված է լիարժեք առողջ մարդու համար»: Ըստ Գ. Ստեփանյանի` հեռացված կրծքերի դեպքերում էլ ցուցվում է իմպլանտներ տեղադրելը: Վերջերս բժիշկըհետաքրքրվել և իմացել է, որ օնկոլոգիայում, երբ հեռացնում են գեղձը, միանգամից տեղադրում են իմպլանտը, ինչը,շատ լավ է: Հարցրեցի, թե պատահո՞ւմ է, որ իրեն պարբերաբար դիմի միևնույն հիվանդը, ում շարունակ չի գոհացնումսեփական արտաքինը: «Այո, դա հոգեկան հիվանդություն է: Պատահում է` հիվանդը պարզապես սիրահարվում էբժշկին և պատրվակ է փնտրում կրկին տեսնելու նրան: Նման դեպքերում սովորաբար մերժվում են բոլոր տեսակիվիրահատությունները»: Ի դեպ Ստեփանյանը չի կարծում, թե վիրահատությունից առաջ հիվանդը պետք էհոգեբանական թեստ լրացնի, այն անիմաստ է համարում: «Յուրաքանչյուր պլաստիկ վիրաբույժ հոգեբան է, նապետք է կարողանա փոխադարձ վստահություն հաստատել: Երբեմն մեզանից այնպիսի բաներ են պահանջում,կարծես Աստված ենք: Քաղաքում դեպքեր են գրանցվել` անգամ մարդիկ ինքնասպանության են գնացել, որովհետևվիրահատությունը չի արդարացրել սպասումները. չի ստացվել, ասենք Անջելինա Ջոլիի քթիկից»,- ասում էՍտեփանյանն ու պատասխանում մեր վերջին հարցին` պլաստիկ վիրաբույժին այցելությունը հայերը նախընտրումեն գաղտնի՞ պահել: «Ոչ միշտ, շատ դեպքերում գլուխ գովելու առիթ էլ կարող է ստեղծել: Կա բժշկական գաղտնիք հասկացություն:Իմ մոտիկ ընկերները գիտեն, որ ինձ այցելում են հայտնի մարդիկ, աստղեր, բայց դա չի նշանակում, թե ես ամենպատի տակ պետք է գոռամ դրա մասին: Չի կարելի: Կկորցնեմ վստահությունը: Եվ դրա իրավունքն էլ չունեմ»: Հ. Գ. Ներկայացնում ենք լրագրողական հետաքննության արդյունքները: Զանգահարելով երևանյան կլինիկաներ`ճշտեցինք նրանց գնային քաղաքականությունը: Ըստ որի` րինոպլաստիկայի արժեքը 120-300000 դրամ է,մամոպլաստիկան` 110-350000 դրամ, օտոպլաստիկա (ականջներ) 80-225000 դրամ, լիպոսակցիա` 150-300000դրամ: Ի դեպ Միհրդատ ՄԱԴԱԹՅԱՆ. Դժգոհ են մնում անգամ վիրահատությունից հետո Հոգեբան Միհրադատ Մադաթյանը պարզաբանել է, թե ինչ է նշանակում դիսմորֆոֆոբիա հիվանդությունը: Ըստհոգեբանի` դիսմորֆոֆոբիա հիվանդության ժամանակ մարդիկ շարունակ դիմում են պլաստիկ վիրաբույժի: Նրանքերբևէ գոհ չեն լինում իրենց արտաքին տեսքից: Այս հիվանդության տեր մարդիկ հնարավոր է` ուղղակի նայենհայելու մեջ և ասեն, որ իրենք գեր են, իրենց դուր չի գալիս քթի կառուցվածքը: Այստեղ էլ սկսվում է պլաստիկվիրաբույժին դիմելու անհագ ցանկությունը: Այս կարգի հիվանդներին սովորաբար սկսում են ճանաչել գրեթե բոլորպլաստիկ վիրաբույժները, քանի որ այցելուն, որպես կանոն, չի բավարարվում մեկ-երկու մասնագետիխորհրդատվությամբ: Լուրջ մասնագետները մերժում են նման այցելուի ցանկությունները: Բանն այն է, որ նմանհիվանդները դժգոհ են մնում անգամ վիրահատությունից հետո: Դիսմորֆոֆոբիան բավական լուրջ հիվանդություն է: Այս հիվանդության արմատները, հավանաբար,մանկությունից են գալիս: Փոքր տարիքում անբավարարվածության զգացողություն են ունեցել, ինչը հետագայումնման հիվանդության պատճառ է դարձել: Նման մարդիկ հաճախ իրենք իրենց հրեշ են անվանում: Նման հիվանդներՀայաստանում շատ կան: Սա բարդույթ չէ, որը կարելի լինի շատ արագ շտկել: Այս կարգի հիվանդները սովորաբար խուսափում են դիմել հոգեբանին: Խորհուրդը` դիմել հոգեբանի, ընկալվումէ որպես վիրավորանք: Վահե ՍԱԲՈՒՆՋՅԱՆ. Ցավազրկված հիվանդին բժիշկը շատ ավելի հանգիստ է վիրահատում Թիվ 3 կլինկական հիվանդանոցի անեսթեզիոլոգիայի և վերակենդանացման բաժանմունքի վարիչ ՎահեՍաբունջյանին հարցրինք, թե ինչու են պլաստիկ միջամտությունների հատկապես րինոպլաստիկայի ժամանակօգտագործում ընդհանուր անզգայացում, իսկ նախկինում, տեղայինով են բավարարվել.
  3. 3. «Բավականին ճիշտ ու մարդկային մոտեցում է` վիրաբուժական գործողություն կատարել ընդհանուրանզգայացմամբ: Քանի որ բժշկության այս ոլորտը և դեղագործությունը բավականին առաջ են գնացել, այսօր մերբոլոր օգտագործած դեղամիջոցներն անվնաս են առողջության համար: Բանն այն է, որ տեղային անզգայացումը չիապահովում հիվանդի լիարժեք ցավազարկումը: Ցավային յուրաքանչյուր զգացում, նամանավանդ վիրահատականմիջամտության ժամանակ, առաջացնում է սթրեսային վիճակ, որը կարող է նաև շոկային վիճակի առաջացնել,հիվանդին փրկելը շատ ծանր է լինում: Երկրորդ` յուրաքանչյուր պլաստիկ վիրաբուժական միջամտությունսպառնում է գանգուղեղային վնասվածքով: Աստիճանի բարդությունը որոշել դժվար է: Լիարժեք ցավազրկվածհիվանդին վիրաբույժը շատ ավելի հանգիստ է վիրահատում` առանց շտապողականության, առանց ավելորդգործողություններ կատարելու: Իսկ տեղային անզգայացման ժամանակ ինչ քանակությամբ էլ դեղը ներարկվի,միևնույն է, ներծծվելու է և ունի ավելի տոքսիկ ազդեցություն, ավելի անցանկալի հետևանքներ կարող է ունենալհիվանդի առողջության համար, քան մեր օգտագործած դեղամիջոցները: Ճիշտ է` դրանք թանկ հաճույք ենհիվանդանոցի համար, սակայն մեր ադմինիստրացիան գնացել է այդ քայլին: Մենք շատ ենք անցկացնումհետվիրահատական հարցազրույցներ, հիվանդների կարծիքներն ենք հարցնում: Դժգոհ հիվանդ չենք ունեցել:Հակառակը, բոլորը վախենալով գալիս են ու շնորհակալ հեռանում»,- նշում է մասնագետն ու հավելում, որ իրենքբացարձակ ոչ ոքի իրավունք չունեն որևէ բան մերժել:

×