Ferran Suay - Portaeran Eragiteko Proposamena (artikulua)
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Ferran Suay - Portaeran Eragiteko Proposamena (artikulua)

on

  • 1,407 views

 

Statistics

Views

Total Views
1,407
Views on SlideShare
1,389
Embed Views
18

Actions

Likes
0
Downloads
33
Comments
0

2 Embeds 18

http://www.emun.com 15
http://www.slideshare.net 3

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Ferran Suay - Portaeran Eragiteko Proposamena (artikulua) Ferran Suay - Portaeran Eragiteko Proposamena (artikulua) Presentation Transcript

  • Hizkuntz mendekotasunezko portaeran eragiteko proposamena: ikuspegi psikologikoa Gemma Sanginés Sáiz eta Ferran Suay i Lerma Societat Valenciana de Psicologia Laburpena: Lan honek ikuspegi psikologikotik komunitate minorizatuan dagoen hizkuntz mendekotasuna aztertzen du. Hizkuntz mendekotasuna sistematikoki hizkuntza dominatzailera aldatzeko portaera da; eta minorazioak inplikatzen du legez koofizialak diren bi hizkuntza agertzeko probabilitateak oso desberdinenak direla. Probabilitate hori bai ikaskuntzaren historiak bai berehalako erantzunetan izandako gertaerek baldintzatzen dute. Analisi psikologiko horretatik abiatuta, hiztunei hizkuntza gutxitua erabiltzen laguntzera bideratutako interbentziorako proposamen zehatza formulatzen da. 1. Katalan hiztunen hizkuntz mendekotasuna Oso gertaera behagarria da katalan hiztunak diren pertsonek ohikoa dutela hizkuntz mendekotasuna praktikatzea. Hau da, gaztelaniara aldatzen dute (edo frantsesera Ipar Katalunian) hizketakidea ez denean katalan hiztuna, edo baita ere, ez dela suposatzen dutenean. Gaztelaniarekin bateratzeko arau hori sistematikoki aplikatzeak gure hizkuntzaren biziari kaltea dakarkiola esateak ez du argumenturik behar. (ikus Melià 2004, eragin horren azalpen matematikorako). Beste alde batetik, mendekotasunezko portaera horren inplantazioa azaltzen duten arrazoi historiko eta politikoak oso ezagunak dira, eta lan honen helburua ez da kausa tipo horiek aztertzea, baizik eta fenomenoaren analisi psikologikoa egitea. Horrek aipatu portaeran eragiten duten aldagaiak identifikatzea suposatzen du, hau da, hizkuntza bat edo bestea aukeratzea baldintzatzen dutenak identifikatzea. Gainera, katalan hiztunak hizkuntza dominatzailearen mende sistematikoki makurtzea onartzen ez duenean gertatu daitezkeen gatazka egoerei aurre egiteko, baliabide interpertsonalak garatzera bideratuta dagoen interbentzio eredu bat proposatu nahi dugu. Gure kultura minorizazio sistematikora makurtuta egoteak, analisi mailan, norbanakoaren ongizateari eragiten dio identitate pertsonalari eragiten dion neurrian. Pertsonek identitate pertsonala erreferentziazko inguruarekin, familiarekin, taldeekin edo kolektiboekin duten 1 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • harremanetan oinarrituz eraikitzen dute. Komunitatearen ezaugarri bereizgarri batek kontsiderazio baxua edo gutxiespen jasotzen duenean, pertsonek propioak diren ezaugarriak baztertzeko joera dute, eta horrek ondoeza eragiten die. Hizkuntza ez dela soilik komunikazio bitartekoa, baizik eta identitate zeinua ere badela barneratzen dugu (Marino 1996), eta auto-estimu maila asegarria lortzeko, besteak beste, pertsonek gure identitatea argitu eta konplexurik gabe erakutsi behar dugula. Identitatearen adierazpen hori, sistematikoki, beste identitate baten mesedetan (beste ezaugarri batzuekin, beste hizkuntza batekoa…) baztertu eta zapuzten denean, zaila da auto-estimu maila osasungarriak mantentzea. Beste lan batzuetan azaldu den moduan (ikusi, esate baterako, Alexandre 2003) sarri gizarte valentziarrari egotzi zaion auto-estimu baxuak auto-gorrotoa sortzen laguntzen du. Fenomeno hori honela definitu daiteke: pertsona batek talde propioan gutxiesten dituen ezaugarriak izateagatik izan dezakeen lotsa sentimendua, ezaugarri horiek errealak edo imajinatuak izan. Gizarte valeentziarrean, duela urte asko, hizkuntza propioaren ordez gaztelania erabiltzea sozialki igotzeko baldintza bihurtu zen. Diskurtso ofizialak gaztelania “lehenengo mailako” hizkuntza kontsideratzen du, edozein erabileratarako balio duena, hasi erregistro kolokialenetik jasoenera arte; katalana, berriz, erregistro kolokialetara eta famili testuinguruetara baztertzen d a(diglosia). Ideia hori era desberdinetara indartu izan da. Hasi debeku esplizitutik (ikus Solé y Sabaté y Villarroya 1994), komunikabide ofizialetan egun egiten den hizkuntzaren dekonstrukzioa edo agintari politikoen erabilera minimora arte, are nulura arte (Suay y Sanginés 2004). Testuinguru sozial horretan, lurraldeko hizkuntza propioak bigarren mailako rola du, eta etengabe atzera egiten du. Hain aldarrikatua den elebitasunetik urrun, Herrialde Valentziarrean diskriminazio egoera dago, eta “herri eta hizkuntza batekoa izaten irmo mantentzen direnak, lurralde propioan aparheid batera eramaten dira, hizkuntza propioan espresatzeko baimen eskuzabalarekinquot; (Adell 2003). Laburtuz, asko erraztu da hizkuntza baztertzea: Valentziako hainbat sektoreren artean egoera hori oso zabalduta dago, eta horrek belaunaldien artean katalanaren transmisioa galtzea eragin du. Sarri, mendekotasun linguistikoa, hau da, hipotetikoki edo benetan katalana hitz egiten ez duten pertsonen aurrean hizkuntza propioaren erabilera legitimoa abandonatzeko portaera interpretatzen da adeitasun edo kortesia moduan (batez ere praktikatzen dutenen aldetik). Eta, aldiz, ezin da horrela kontsideratu, beti zentzu berean gertatzen baita (katalan hiztuna da gaztelaniara aldatzen dena), eta 2 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • beste zentzuan inoiz ez, ezta bi hiztunek katalanez dakitenean ere. Beraz, mendeko portaera moduan ulertzen dugu hizkuntza propioa abandonatzeko portaera bideragarria den edozein egoeratan, eta indarrean dauden arauak kontuan izanda. Baina ez dugu kontsideratzen gaztelaniaz hitz egitea beti mendekotasun portaera denik. Ez da Cuenca edo Segovian gaztelaniaz egiten dugunean, baina bai Gandian edo Ulldeconan egiten dugunean. Ez diogu tiro ezaugarria eman nahi. Ez dago pertsona mendeko eta ez mendekorik, gerta daiteke pertsonok egoera batzuetan mendekotasunez jokatzea eta beste egoera batzuetan ez. Pertsona mendekoak baino gehiago, portaera mendekoak eta ez mendekoak daude. Esan beharra dago hizkuntzarekiko leialtasuna gertatzeko probabilitatea ere badela. Hain zuzen ere, aukera bakoitza gertatzeko probabilitatea ez delako %50era gerturatzen, hizkuntza leialtasuna handitzeko modua aztertzen dugu, pertsonak izan edota lortu ditzakeen baliabide espezifikoen bidez. Josep Murgadesek azaltzen duen moduan(2003), hizkuntz mendekotasunaren fenomenoak zerikusi handia du auto-gorrotoarekin, baina hemen baliabide psikologikoak eskura izatearekin duen harremana lantzea interesatzen zaigu; hau da, banakako hiztunak testuinguru bakoitzean hizkuntza aukeratu behar duenean mendekotasunak eragiten dion modua konkretuki, eta bereziki, interesatzen zaigu, psikologiatik egin daitezkeen ekarpenak hiritar katalan hiztunen auto-estimua eta ongizatea handitzeko. Egia da egun hizkuntza ordezkatzeko jasaten ari garen prozesua iraultzeko maila desberdinetan eragin behar dela, baina, horrekin batera, egia da prozesu hori ulertu eta bertan eragiterakoan jaitsi dezakegun azken mailan hiztun indibiduala dagoela. Edozein hizkuntz politikak, eraginkorra izan dadin, hizkuntza erabiltzeko eredu konkretuak sortu behar ditu. Finean, hiztun indibiduala da egoera bakoitzean erabiliko duen hizkuntza aukeratuko duena. Ikuspuntu psikologikotik, hizkuntza aukeratzea portaera bat da eta, horrenbestez, ikasketa arauen arabera ikasten da. Horrela, testuinguru zehatz batean hizkuntza aukeratzeko eragina duten elementuak dira, batetik, aurreko estimuluak, horiek aukera bakoitzaren kostu-onura harremana zehazten baitute, eta bestetik, egindako aukeraketaren ondorioak. Artikulu honetan hizkuntz mendekotasuna aztertu nahi dugu, Portaeraren Analisi Funtzionalaren ereduari jarraituz. Horrek bere baitan hartzen du hizkuntza aukeratzeko portaeran aldagai nabarmenak direnak identifikatzea, ondoren aldagai horietako batzuetan eragiteko interbentzio 3 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • eredu bat proposatzeko. Eredu hori hizkuntz gatazka interpertsonala gertatzen den egoerei aurre egiteko gaitasunak garatzera bideratuta egongo da. Horrekin, ekarpena egin nahi diogu: (a) hizkuntz mendekotasunaren fenomenoa ulertzeari, eta (b) jendea katalanez espresatzeko probabilitatea handitzeari. Psikologia portaera edo jokabidea aztertzen zentratzen da. Horrela, fenomeno bat psikologikoki aztertzeak inplikatzen du parte hartzen duten pertsonen portaeran zentratzea, eta horrek portaera ebaluatzeko prozesu bat exijitzen du. Portaera ebaluatzeko eredu baten ezaugarri nagusietako bat da eskuragarri dagoen informazio guztia integratzeko erabilgarria izatea da, eta, ondorioz, portaera azaldu eta aurresatea posible egitea. Portaeran eragiten duten aldagaiak identifikatzea da kontua; kasu honetan, hizkuntza bat edo bestea aukeratzea testuinguru jakin batean espresatzerako orduan. Ebaluatzeko tresna moduan, Portaeraren Analisi Funtzionalak (Segura, Sanchez y Barbado, 1991) portaera eta edozein erantzun gertatzeko probabilitatea modulatzen duten aldagai desberdinak baieztatzeko eta estimulu funtzioak behatzeko oinarrizko gako batzuk eskaintzen ditu. Portaera ulertzen dugu gertaera jakin batzuen arteko harreman funtzional moduan, ordena jakin batean gertatzeko joera dutenak, eta ez fenomeno monokausal moduan. Horrenbestez, aldagai dependenteen eta independenteen nozioaren ordez, hau da, erantzuna estimuluaren araberakoa dela eta estimulua organismoarekiko independentea dela dioen nozioaren ordez, norabide bikoitzeko eskema bat erabiltzen da, eta hori estimuluen eta erantzunen arteko harremana: Es ↔ Er (Kantor 1978). Izaera interaktiboko analisia da, zeinean portaera ez den soilik hizkuntza aukeratzeko ekintza, baizik eta ekintza horren eta berarekin harremana duten kontingentzien arteko konexioa, aurrekariak eta ondorioak barne. Beraz, giroa portaeraren berezko osagaia da, eta portaera ulertu eta aurresateko ebaluatu beharreko ezinbesteko elementua da. Portaera definitzeko giroaren aldagaiak identifikatu behar dira, baita organismoak berez dituenak ere. Landuko dugun portaeraren sekuentzia ondorengo hau da: . Aurreko estimulazioa ↔ Portaera ↔ Ondorengo estimulazioa Portaeraren sekuentzia horrek osagai bakoitzaren funtzio espezifikoa zein den detektarazten du, osagaien arteko interakzioaren funtzionalitatea ahaztu gabe. Portaera kate horretan, sekuentzia jakin 4 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • batean Ondorengo estimulazioa dena, ondorengo sekuentzian Aurreko estimulazioa izango da, horrela portaerari koherentzia eta jarraikortasuna ematen dioten pauso desberdinak lotuz. 1. Taulan etorkizunean portaera bat izateko eragin dezaketen aldagai tipoak daude. 1. Taula PORTAERAN ERAGINA DUTEN ALDAGAI TIPOAK ALDAGAI DISPOSIZIONALAK ALDAGAI FUNTZIONALAK ESTIMULU FUNTZIOA ERANTZUN FUNTZIOA INGURUKOAK NORBANAKOARENAK (Aurreko estimulazioak) (Ondorengo estimulazioak) Hurbileko Espezifikoak: Egoera Indartzaileak testuingurua Ikasketaren historia Erantzun baldintzatuak: Testuinguru zabala Pribazioa/Asetzea Fisiologikoak Zigorrak Balio sozialak Orokorrak: Psikologikoak Une ebolutiboa Gorabehera funtzionalak Egiturako gorabeherak Trebetasunak Estimulazio tasa indartuz gero Lehentasunezko berrespen funtzioa Portaera bat behatzeko, aldagai funtzionalak eta disposizionalak kontuan izan behar dira, eta azken horiek banatu egiten dira, portaeraren bi osagaiak ebaluatzeko: norbanakoa eta bere ingurua. Beraz, bi sarrerako koadroa marraz dezakegu, lau zatitan banatuta (1 irudia). 1 irudia. Aldagai disposizionalak eta funtzionalak (Segura et al. 1991, aldatua) ALDAGAI DISPOSIZIONALAK Inguruaren baldintza Norbanakoaren fisiko eta sozialak baldintza fisikokimiko eta biografikoak INGURUA NORBANAKOA Estimulu funtzioak Erantzun funtzioak ALDAGAI FUNTZIONALAK 5 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • Aldagai disposizionalak norbanakoaren eta bere inguruaren baldintza dira, interakzioa gertatzeko eragina dute, gertatzea probableago egiten dute edo alde edo kontra agintzen egiten dute (Segura, 1991). Beraz, inguruaren aldagai disposizionalak aztertzen ari garen portaera gertatzeko probabilitatea aldatu dezaketen baldintza anbientalak dira. Testuinguru zehatz batean komunikatzeko, katalana aukeratzean eragina duten aldagai disposizionalak hauek izan daitezke: zuzentzen garen pertsonak edo taldeak hitz egiten duen hizkuntza, erreferentzi taldearen hizkuntz erabilera, edo hizkuntza bat edo bestea aukeratzearen aurreikusitako ondorioak. Modu horretan, (a)zuzentzen garen taldeak katalanez hitz egiten duen testuinguru batean, (b) hizkuntza horretan espresatzea ohikoa bada eta (c) katalanez hitz egitea ondo kontsideratzen bada, hizkuntza hori aukeratzeko probabilitatea maximoa izango da. Bestalde, probabilitatea gutxitu egingo da (a) taldea erdal hiztuna denean, (b) katalanez espresatzen den beste pertsonarik ez dagoenean eta (c) katalana hizkuntza prestigioduna ez denean. Hizkuntza batean hitz egitean eragin handia duen beste aldagai tipo bat balio sozialak dira. Balio sozialak aurretiazko ideia multzo bat dira (aurreiritziak), talde sozial handiek partekatuak eta orokor gisa kontsideratu ohi direnak. Aztertzen ari garen portaeraren kasuan, oso garrantzitsuak dira testuinguru jakinetan hizkuntza bat edo bestea erabiltzearen egokitasunari buruzko balio sozialak. Kontuan hartu beharreko berezitasun bat da sarri katalanez hitz egiteak suposatzen duen konnotazio ideologikoa. Bereziki Valentziako metropoli area handietan, komunikazio hizkuntza moduan gaztelania erabiltzea ohiko bihurtu da populakuntzaren zati handi batentzat, eta katalanez hitz egitea ohikotzat duen portaera politikoki konnotatuta gelditu da, ideologia nazionalistaren portaera propio modura. Gaztelaniaz hitz egitea, ordea, ez da interpretatzen ideologia gaztelau nazionalista moduan, baizik eta jarrera neutro moduan. Nabarmena da gezurra dela, baina egia da pertsonok nahiago izaten dugula burutzen ditugun interakzio sozial guztietan geure ideologia modu irekian ez adierazi, eta politikoki konnotatzen duen hizkuntza bat aukeratzeak aukera horri kostu bat gehitzen dio. Kontrako zentzuan, esan beharra dago baita ere, komunikazio hizkuntz moduan katalanaren erabilera orokorragoa den inguruetan, hizkuntza hori erabiltzearekin harremana duten indartzaile eta zigorren arteko harremana oso desberdina izan daitekeela. Baldintza horietan hizkuntzaren balio konnotatiboa, gutxienez, txikiagoa da. Edozein modutan, aitortu dezakegu balio sozial onartuenek katalanari bigarren mailako kategoria (eta eginkizuna) ematen diotela, hau da, ez da ezinbestekoa 6 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • zirkunstantzia batzuetan zein besteetan. Gaztelaniak, ordea, lehentasunezko hizkuntzaren kontsiderazioa du, eta bere erabilerak ez du kalte indibidual berehalakorik ia inongo kasutan. Horrez gain, norbanakoaren aldagai disposizionalek erreferentzia egiten diote hainbat alderdiri: hiztunaren konpetentzia linguistikoari, espresatzeko duen gaitasunari, bere trebetasun psikologikoei, edo hizkuntza bakoitzaren erabileraren historiarekin harremana duten datu biografiko batzuei, hau da, bere ikasketaren historia indibidualari. Dudarik gabe, hizkuntza bat erabiltzeagatik jasotako aitorpenen eta zigorren arteko harremanak baldintzatzen du pertsona bakoitzaren portaera linguistikoa. Katalanak azkeneko mendeetan zigor baldintza zehatzak izan ditu, eta espresuki esparru jakin batzuetan erabiltzea debekatzen zuten legeak ere egon dira. Baldintzatzearen paradigmaren arabera, zigor sistematikoa jaso duen portaera batek gertatzeko probabilitate txikiagoa izango du. Kontrako baldintza sozial eta legalek oso modu garrantzitsuan kaltetu dute katalanaren prestigio soziala; prestigioan modu negatiboan eragiten dute agintari eta pertsonaia publikoek gutxi erabiltzeak. Horrenbestez, giro bat sortu da, eta bertan jotzen da edukazio txarrekoa edo baztertzailea dela pertsona bat testuinguru publikoetan katalanez aritzea, edo besterik gabe erdal hiztunen aurrean. Horrek eta beste balio sozial batzuek (hizkuntza komunikazio tresna hutsa dela sinestea, edo benetan garrantzitsua dena elkar ulertzea dela, edo katalanez hitz egitea nolabaiteko txokokeria dela edo kosmopolitismo falta adierazten duela) hiztunek hizkuntza propioan hitz egiteko probabilitatea murriztea laguntzen dute ( betiere hizkuntza gaztelania ez denean). Portaeran eragina duten aldagai funtzionalen artean estimulu funtzioa aztertu behar da. Indibiduo batek ez die erantzuten bere inguruko estimulu guztiei, balio esanguratsua dutenen aurrean bakarrik erantzuten du. Horrela, lau estimulu talde desberdindu ditzakegu. Denbora kontuan izanik, aurreko estimuluei eta ondorengo estimuluei buruz aritu gaitezke, eta, jatorriaren arabera, kanpo estimuluei eta barne estimuluei buruz. “Aurreko estimulazioak kasu bakoitzean berari lotuta dagoen erantzunerako funtzionatzen du, berarekin harremana daukan beste estimulu baten seinale, iragarle edo errepresentazio moduan” (Segura, 1991). Egokitutako estimuluak dira, portaera jakin bat eragiteko propietatea hartu dutenak. Ondorengo estimuluaren funtzioa, berriz, etorkizunean antzeko baldintzak gertatzen direnean interakzio mota berdina gertatzeko probabilitatea handitzea edo txikitzea da. Estimulu horiek, beren balio subjektiboa dela eta, errefortzu propietateak hartzen dituzte, bai izaera positiboarekin (saritzea), bai negatiboarekin (kontrako sentsazioa arintzea). Modu horretan, erantzun jakin bat eman ostean atzeman daitezkeenez, etorkizunean berriz gertatzeko probabilitatea handitu egiten da. 7 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • Horrela, hizkuntza batean espresatzen den pertsona batek, baldin eta sistematikoki erantzun moduan ulertu ezina, indiferentzia edo gaitzespen nolabait nabarmena jasotzen badu, hizkuntza hori erabiltzeari uzteko joera izango du. Eskolan katalanez mintzo ziren umeei ahoa xaboiaz garbitzen zitzaien garaiak ez daudela urruti gogoratu beharra badaukagu ere, egia da orain ohikoagoak direla beste zigor tipo batzuk, sotilagoak izanda ere besteak bezain efektibo direnak. Hala ere, bada hizkuntza propioan hitz egiteagatik zigortzearekin harremana duen fenomeno aipagarri bat, hizkuntz mendekotasunaren oinarrietan dagoelako. Ikasitako babesgabetasuna da (learned helplessness), eta definizioa izan daiteke “erantzunen eta berrespenaren artean harremanik ez dagoelako hartutako espektatiba” (Ursin eta Eriksen 2004). Fenomenoa hasiera batean animaliengan behatu zen, konkretuki txakurrengan: txoke elektriko saihestezinen mende egon ostean (txakurren erantzuna edozein izanda ere txokea ez zen gelditzen ), ikasketa hori orokortu egiten zuten, eta ihes egitea posible zen beste egoera batzuetan ere ez zuten ihes egiteko ahaleginik egiten. Babesgabetasunaren oinarrizko ezaugarri bat da erantzun orokorturako espektatiba izatetik erantzun posible guztiak izatera pasatzen dela. Hori animaliengan eta baita gizakiengan ere ikusi da. Izan ere, ikasitako babesgabetasuna Seligmanek formulatutako depresioaren eredu kognitiboaren oinarrian dago (1975). Esku artean dugun gaiari dagokionez, babesgabetasuna (edo indefentsioa) ikastea adibide zehatz baten bidez azaldu dezakegu. 40ko eta 50eko hamarkadetan eskolatutako belaunaldietan ohikoa zen eskolaumeak katalanez hitz egiteagatik zigortzea. Sarri askotan, pertsona horiek beraiek irainduak izaten ziren gaztelaniaz hitz egiten zutenean, beren azentua zela eta, eta gaztelaniaz hitz egiteko zailtasunak zituztelako. Beraz, bi erantzun posible zituen egoera batean (katalanez hitz egitea edo gaztelaniaz hitz egitea), zigorra jasotzen zuten portaera bategatik eta zigorra halaber besteagatik. Zigorretik ihes egiteko, pertsona horietako askok beren hizkuntza ezkutatu ez ezik, beren identitatea ere ezkutatu dute. Eta norbere identitatea sistematikoki ezkutatzea onartu denean, oso probablea da horrek dakarren disonantzia kognitiboa murriztea aukeratzea, eta azkenean nortasunari berari uko egitea. Hain zuzen ere egoera horretan oinarritu daiteke autogorrotoaren fenomenoa, baldintzapenean oinarritutako perspektiba batetik. 8 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • Kontzeptu berriago batek, desesperantzak (hoplessness), aztertzen ari garen jarrera linguistikoak hobeto ulertzen lagun diezaguke. Desesperantza definitu daiteke “erantzun gehienek edo guztiek emaitza negatiboak ekartzen dituztelako jasotako espektatiba” moduan (Ursin eta Eriksen 2004). Aurretik ikusi dugunean ez bezala, honetan kontrola dago; erantzunek eraginak dituzte, baina eragin guztiak negatiboak dira. Horrek, gizakioi dagokigunez, erruduntasunaren elementua sartzen du, eta batez ere horregatik esan da desesperantza depresio eredu hobea dela, babesgabetasuna baino (Johnson et al. 2001). Ziurrenik, hori hobeto egokitzen da egun bizi dugun hizkuntza egoerara. Katalan hiztunok badakigu gure hizkuntzan espresatu gaitezkeela eta, hala ere, horrek eragin negatiboak ekarri ohi ditu (eta lehenaldian ekarri zituen, eta desesperantzaren ikasketa indartu). Beharbada orain ez gara kolpe edo zigor fisikoei buruz ari, baina bai gutxieste, indiferentzia, marjinazio edo, besterik gabe, gatazkari buruz. Katalanez hitz egiteak gatazka badakar (ondorio negatiboa da) pertsonek hori egiteari uzteko joera izango dute. Bestalde, egin dezaketela dakitenez (nolabait, beraien esku dagoela) errudun sentitu daitezke, eta justu hori da desesperantza. Beste alde batetik, gaztelaniaz hitz egitea, eta hori portaera alternatiboa da, modu negatiboan indartzen da, ez duelako inolako zigorrik suposatzen. Horrela, pertsonek egoera jakinetan gaztelaniaz espresatzen ikasten dute, horrela zigorra jasotzea saihesten dutelako. Berrespen positiboari dagokionez, esan beharra dago katalanez hitz egiteak sari batzuk izan ditzakeela. Jatorrizko katalan hiztun batentzat, sari horiek harremana izan dezakete nagusiki erosotasunarekin eta komunitatearekiko identifikazioarekin; katalan hiztun berriak, berriz, beste indartzaile batzuetan zentratuko dira, esate baterako, zoriondua izatean, lanpostua lortzean edo jasotzen dituen komunitatean integratuta sentitzean. Izan ere, identitate zeinu moduan, hizkuntza tresna demokratiko eta igualitarioena da (Joan 2004). Ezaugarri etniko edo jatorrizkoengatik (leinu edo linajeak) identifikatzen diren komunitateetan, kanpotik datorren pertsonarentzat ezinezkoa da integratzea. Aldiz, hizkuntzak identifikatutako komunitatean integratzeko egin behar den guztia hizkuntza ikasi eta erabiltzea da. Eta gure lurraldean katalana integratzeko hizkuntza da: katalana hitz egiten duten pertsona guztiek gure komunitateko kide bihurtzen dira. 9 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • Laburbilduz, esan dezakegu mendekotasun linguistikoa ikasitako portaera dela, ia kuestionatzen ez den testuinguru batean gertatzen dena. Horrela, berrespen positiboengatik (onarpen soziala), eta berrespen negatiboengatik (gatazka saihestea) mantentzen da. Posible da hori praktikatzen duten pertsonak mendeko portaera bat izateaz kontziente ez izatea, eta kortesia erakustea edo edukazio ona izatea kontsideratzera iristea. Aldiz, guk mendeko portaeratzat jotzen dugu (modu sistematikoan amore eman eta hizkuntza propioa baztertzea beste hizkuntzaren presentzia hutsaren aurrean) eta horrek neurri handi batean azaltzen du egozten zaigun auto-estimu baxua. Horregatik pentsatzen dugu horrela jokatzeko baliabideak eskuratzeak katalan hiztunen ongizatea eta auto-estimua handitu ditzakeela. 3. Hizkuntz mendekotasunean eragin. Katalana komunikazio hizkuntza izan dadin ekarpena egin nahi dugu, hizkuntz gatazkak dituzten egoerak konpontzeko gaitasuna handitzera bideratuta, eta gure ikuspegi akademiko eta profesionaletik, hau da, Psikologiatik, interbentzio estrategia bat garatu dugu: Taller de espacio lingüístico personal (TELP). TELP horrek hizkuntz gatazkari aurre egiteko baliabide pertsonalak sortu nahi ditu, eta dagoeneko existitzen direnak hobetu. TELP katalan hiztunengana bideratuta dago (jatorrizkoak edo adopziokoak, berdin-berdin), zeinak beste batzuentzako portaera eredu izan daitezkeen, maila desberdinetan. Horrek barne hartzen ditu lider politiko eta sozialak, irakasleak, gurasoak eta abar. Jakin dakigu hizkuntz leialtasunari buruzko ereduen gabezia oztopo larria dela hiztun berriek katalana komunikazio hizkuntz moduan hartzeko. Hori oso nabarmena da Valentziako gizartean, izan ere, salbuespenak salbuespen, buruzagi politiko eta agintariek gaztelaniazko kulturarekiko erabateko mendekotasuna praktikatzen dute, eta bakarrik identitate valentziarraren aspekturik folklorikoenak aldarrikatzen dituzte (normalean gaztelaniaz). Horrenbestez, ezinbestekoa iruditzen zaigu pertsonek baliabideak ikastea hizkuntz leialtasunari eusteko (eta norbere ongizateari), eta, ondorioz, eragina duten beste pertsona batzuentzat eredugarri izatea. Printzipioz, dagoeneko hizkuntz kontzientzian nahikoa maila duten pertsonentzat pentsatutako iniziatiba da hau. Pertsona horiek, nahiz eta kontzientzia maila izan, maila indibidualean hizkuntza minorizatua hitz egitearen eragozpenak jasaten dituzte, eta horrek ongizate soziala eta pertsonala nabarmen kaltetzen die. Ez dugu posibilitate bat ahaztu behar: pertsona horien 10 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • hizkuntz asertibitateak beste pertsona batzuei kontzientzi maila altuagoetara iristen laguntzea, baina hori ez da TELPen lehentasunezko helburua. Lan saio sorta bat da, metodo interaktiboa jarraitzen da Portaeraren, Kirol Psikologiaren eta Antzerkiaren Terapiatik datozen teknika eta metodoak erabiliz, eta portaeraren analisiaren hiru mailetan eragiten da: maila fisiologikoan, kognitiboan eta motorrean, gatazka egoerei aurre egitetik eratortzen diren kostuak minimizatzeko, eta ahal den neurriraino eratortzen diren satisfazioak handitzeko. 10-15 pertsonarentzat pentsatuta dago, guztira 10-20 ordutan, eta bertan daude: (a) Hurbilpen teorikoa: egoera jakin batean hizkuntza aukeratzeko prozesua maila indibidualean nola gertatzen den ulertzeko ezinbestekoak diren ezagutza minimoak eman nahi dira. Aukeratze prozesua hainbat eraginen mende dago, eta eragin horiek aukera bakoitzaren probabilitatea aldatzen dute. Portaeraren analisiaren ikuspuntutik, aukera posible bakoitzetik eratortzen diren ondorio positiboek eta negatiboek pertsonaren portaera gidatuko dute etorkizun hurbilean. Modu horretan, katalanez hitz egiteak, probabilitate handiagoarekin, hizkuntz gatazkara eramango du (subjektuarentzat ezatseginak izan ohi dira), eta horrek berriz egiteko probabilitatea murritzaraziko du, katalana erabiltzea – gatazka egoera - horri lotutako ondoeza sekuentziaren errepikapena handitzen den neurrian. Gure iritziz, portaera hori erregulatzen duten mekanismoak ulertzeak lagundu egiten du katalanaren alde gertatzeko probabilitatea aldatzera bideratutako portaera estrategiak lantzen. Arazoa Psikologiaren ikuspegitik lantzeak inplikatzen du erantzun indibidualean zentratzea. Nahiz eta beste analisi maila batzuk ahaztu ez (analisi soziala, legala, politikoa…), gure formazioak portaera indibidualean esku hartzeko gaitasuna ematen digu. Proposatzen dugun esku hartzea portaera aztertzeko eredu zientifikoetan oinarritzen da, eta horrek ulertarazten digu nola sortu diren portaerak eta zergatik mantentzen diren. “Interakzio sozialetan katalanez hitz egiteko” portaera gertatzeko probabilitatea handitzeko xedearekin, gure hizkuntza sozialki erabiltzen dugunean ongizatea eta satisfazioa esperimentatu ahal izatea ahalbidetuko diguten baliabideak ikas daitezke (b) Hizkuntz gatazka duten egoerak sailkatzeko proposamen funtzionala egiten da, eta hizkuntz gatazka duten egoerei modu desberdinetan aurre egin dakiekeela erakutsi nahi du, ezaugarri batzuen arabera, esate baterako, hizketakideen arteko harreman motaren arabera, elkarrekintzaren aurreikusteko moduko ondorioen edo eragiten digun inplikazio emozionalaren mailaren arabera. 11 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • Portaeraren baldintzatzaile garrantzitsu batzuek testuinguruko faktore batzuekin dute zerikusia, esaterako, aurrez aipatutakoek. Egungo egoera da katalan hiztun gehienek mendekotasun linguistikoa praktikatzen dutela, egoera sozial askotan beren hizkuntza baztertuz. Egoera horietako batzuek hiztunarentzat ondorio kaltegarri zuzenak ekar ditzakete (esate baterako, lan bat galtzea edo ez lortzea). Kasu horretan uler dezakegu, sinplifikatuz, hizkuntza irizpide instrumentalen arabera aukeratuko dela. Beste egoera batzuk, berriz, hierarkikoki alderantzizkoak dira, eta katalan hiztuna da pertsona posizio supraordinatuan kokatzen dena. Teknikoki katalana aukeratzeko probabilitateak alderantzizko bi egoera horietako bakoitzean oso desberdina izan beharko litzateke. Eta aldiz, behaketa soilak esaten digu ez dela hori juxtu gertatzen dena. Katalanek mendekotasuna praktikatu ohi dute, bai hizketakide subordinatuekin, bai supraordinatuekin. Hizkuntz gatazka desberdinak deskribatu eta sailkatzeak lagundu egiten du erantzun (portaera) desberdinak eta egoera bakoitzaren ezaugarrietara doituagoak aukeratu eta emateko estrategia berriak jasotzen. (c) Dagoeneko dauzkagun baliabideak identifikatzea, garatzeko xedearekin, eta teknika eta baliabide berriak ikastea. Hori dramatizazioen bidez eta taldeka eta bikoteka lan eginez egiten da, antzerkiko teknika batzuei buruzko oinarrizko formazioa txertatuz. Praktika eta ariketa horien bidez partaideen ahozko eta ez ahozko espresiorako gaitasunak optimizatu nahi ditugu komunikazioa ezartzeko orduan efikazagoak izan (eta sentitu) daitezen. Ziur gaude pertsonak, baliabide efikaz gehiago dituzten heinean, benetako hizkuntz aukera bat egiteko libreagoak direla, beren hizketakideekiko mendekotasuna sistematikoki praktikatzera behartuta egon gabe. Argi dago baliabideak dituzten pertsonek baliabide horiek erabili edo ez erabili aukeratu dezaketela, baina baliabiderik ez dutenek ezin dute. Finean, erabakia hiztunarena da. Halaber, esan behar da gure proposamenak ez duela izaera dikotomikorik. Alternatibak ez dira (a) denboraren %100ean katalanez hitz egin, edo (b) hizkuntz abandonua praktikatu. Aitzitik, 12 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • gradualtasun zabala onartzen duen proposamena da eta, beraz, hizkuntzarekin konpromiso maila desberdina duten pertsonek asumitu dezakete. Horrela, orain komunikazio sozialerako batez ere gaztelania erabiltzen duten hiztunek oso pauso erraza egitea planteatu dezakete, etorkizuneko interakzioak katalanez hasi, aurrerago erabakitzeko, hizketakidearengandik jasotako erantzunaren arabera, hizkuntza horretan jarraitu edo beste batean. Pauso erraz horrek saihestuko du, esate baterako, hain ezaguna den fenomenoa gertatzea: bi katalan hiztun elkarren artean gaztelaniaz hitz egitea, besterik gabe biek (gaizki) aplikatu dutelako gaztelaniara berdintzeko arau ezaguna, hizketakidearen hizkuntza zein den ezagutu aurretik. Esan beharra dago era berean, progresibitatea elementu erabakigarria dela katalan hiztunen hizkuntz asertibitatea handitzeko. Esan berri duguna egitea erabaki duten pertsonek (eta beharrezko baliabideak eskuratu dituztenek) aurkituko dute, denbora gutxira, katalanez hitz egiteari eusten askoz erosoago sentituko direla, katalanez hitzik egin ez baina zailtasunik gabe ulertzen dutela erakusten duten hizketakideen. Eta progresio gradualak ahalbidetzen du, hain zuzen ere, hizkuntz normaltasunerantz bilakaera arrazoizkoa eta erosoa egitea. Normaltasun hori, finean, ez da beste munduko ezer. Mundu honetan erraz asko ikus dezakegu, buelta eman eta gaztelaniaz mintzo diren gure herrikideei begiratu besterik ez dugu. 13 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • 4. Ondorioak Laburki lan honetan adierazten diren ideia nagusiak jasoko ditugu: 1. Katalan hiztunei sarri egozten zaien auto-estimu baxuaren oinarrian hizkuntz mendekotasuna dago. 2. Katalan hiztun askok hizkuntz mendekotasuna praktikatzeko arrazoi historiko, politiko eta sozialak daude. 3. Finean , ikasitako portaera da eta, beraz, aldatu daiteke. 4. Fenomeno hau Psikologiatik aztertzeak esan nahi du hizkuntza aukeratzeko portaerarekin harremana duten eta portaera hori eragiten duten estimulu eta ondorioetan zentratzea. 5. Komunikazio hizkuntza gisa katalana aukeratzeko probabilitatea handitzeko modu bat gatazkari aurre egiteko baliabide pertsonalak handitu eta garatzea da. 6. TELP lantegia katalana komunikazio hizkuntza izatea nahi duten baina testuinguru ez oso aldekoetan katalanez aritzen direnean zailtasunak edo ondoeza esperimentatzen duten pertsonei bideratuta dago. 7. Gure iritziz, pertsona batzuek hizkuntz gatazkari efikazia eta atsegin handiagoarekin aurre egiteak eragina izan dezake beste pertsona batzuek hizkuntz mendekotasunari uzteko eta, horren ordez, portaera atseginago eta osasungarriagoa izateko. 8. Edozein hiztunek aldatu dezake, kostu gutxirekin, egungo hizkuntz jarrera, bere bizitzan eboluzio handia egin beharrik gabe, eta hizkuntz jarrera asertiboetarantz eboluzionatuz. 9. Hizkuntz mendekotasuna modu mailakatuan abandonatu daiteke, gure hizkuntza erabiltzen dugun egoera kopurua progresiboki handituz. 14 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA
  • Erreferentziak Adell, Marc Antoni: Autoestima i identitat: enfocament psicològic. En Gibert, Q.; Murgades, Josep.; Adell, i Joan, Bernat.: Autoestima i Països Catalans. La Busca edicions, 2003. Alexandre, Víctor: Catalanitats. T. Strubell (koord.): L’autoestima dels catalans. Pòrtic, 2003 Joan, Bernat.: Normalitat lingüística i llibertat nacional. Contextos 3 i 4, 2002 Johnson, Jeffrey G., Alloy, Lauren B., Panzarella, Catherine, Metalsky, Gerald.I., Rabkin, Judith G., Williams, Janet B., Abramson, Lyn.Y., (2001). Hopelessness as a mediator of the association between social support and depressive symptoms:findings of a study of men with HIV. J Consult Clin Psychol 69, 1056–1060 Kantor, Jacob Robert (1978): Psicologia interconductual. Trillas, Mexiko Marí, Isidor (1996): Plurilingüisme europeu i llengua catalana . Biblioteca Lingüística Catalana, 1996 Melià, Josep Lluís. (2004). Com es destrueix la llengua dels valencians: un model binomial pels efectes de la regla de submissió lingüística. Anuari de Psicologia, 9 (1), 55-68 Murgades, Josep (2003): Baixa autoestima (o autoodi) i identitat: enfocament sociolingüístic. En Gibert, Q.; Murgades, J.; Adell, M.A. i Joan, B.: Autoestima i Països Catalans. La Busca edicions Segura, Mariana, Sanchez, Pilar, Barbado, Pilar (1991). Análisis funcional de la conducta. Granadako Unibertsitatea. Seligman, Martin E.P. (1975). Helplessness: On Depression, Development and Death. Freeman, San Francisco. Solé i Sabaté, Josep Maria i Villaroya, Joan (1994). Cronologia de la repressió de la llengua i la cultura catalanes 1936-1975. Curial argitaletxea, Bartzelona Suay, Ferran. i Sanginés, Gemma. (2004): Un model d’anàlisi i intervenció en la submissió lingüística. Anuari de Psicologia, 9 (1): 95-110 Ursin, Holger i Eriksen, Hege (2004). The cognitive activation theory of stress. Psychoneuroendocrinology 29 (2004) 567–592 15 Motibazioa eta hizkuntza normalizazioa JARDUNALDIA