1. คำนำม
คำนำม คือ คำที่ใช้แทนชื่อ คน สัตว์ สิ่งของ สิ่งมีชีวิต ไม่มีชีวิต นำมธรรม รูปธรรม เช่น บ้ำน ครู นักเรียน นก ควำมรักควำม
สำมัคคี ฯลฯ
คำนำมแบ่งออกเป็น 5 ชนิด
1. คำนำมทั่วไป (สำมำนยนำม) คือ คำนำมที่ใช้ชื่อทั่ว ๆ ไปของคน สัตว์สิ่งของ เช่น
• เด็กนั่งอยู่ในโรงเรียน
• บ้ำนเป็นที่อยู่ของคน
• พระอยู่ในวัด
• ครูเตรียมสอน
• นักเรียนทำกำรบ้ำน
• มีวิชำเหมือนมีทรัพย์
2. คำนำมชื่อเฉพำะ (วิสำมำนยนำม) คือ คำที่ใช้แทนที่เฉพำะของ คน สัตว์ สิ่งของ สถำนที่ เป็นชื่อเฉพำะเจำะจง เช่น
• โรงเรียนสำมโก้วิทยำยน เปิดเรียนแล้ว
• ครูเสถียรสอนวิชำภำษำไทย
• มะม่วงเขียวเสวยรำคำแพงมำก
• พระครูปัญญำจำพรรษำอยู่ที่วัด
• สมชำยขำดโรงเรียน
• อำเภอสำมโก้ จังหวัดอ่ำงทอง
3. นำมบอกลักษณะ (ลักษณะนำม) คือ คำนำมที่ประกอบนำมอื่น เพื่อแสดงรูปลักษณะ ขนำด หรือปริมำณ เช่น
• รถยนต์ 1 คัน
• บรรทุกผู้โดยสำร 10 คน
• ต้นไม้ล้ม 2 ต้น
• เรือ 1 ลำ
• มีพำย 1 เล่ม
• พ่อซื้อแหมำ 2 ปำก
• ตู้เย็น 1 หลัง
• ช้ำง 2 เชือก
• ฟันของน้องขึ้น 2 ซี่
4. คำนำมหมวดหมู่ (สมุหนำม) คือคำนำมที่แสดงหมวดหมู่ กอง หรือคำนำมที่รวมกันเป็นหมู่ เช่น
• คณะครูกำลังประชุม
• โขลงช้ำงเดินข้ำมภูเขำ
• ฝูงม้ำอยู่ในป่ำ
• รัฐบำลบริหำรงำนไม่ดี
• บริษัทขอแสดงควำมยินดีกับพนักกงำน
• ศำลติดสินโทษประหำรนักโทษ
• กองทหำรกำลังรักษำกำรณ์

2. • พวกกรรมกร เดินขบวนขอขึ้นค่ำแรง
5. คำนำมบอกอำกำร (อำกำรนำม) คือ คำนำมที่บอกควำมหมำยถึงสิ่งที่ไม่มีรูปร่ำง ไม่มีขนำดแต่เรำสำมำรถเข้ำใจกันได้
โดยมำก จะมีคำว่ำ “กำร” และ “ควำม” นำหน้ำ คำกริยำและวิเศษณ์ เช่น
• กำรเดิน กำรนอน
• ควำมสุข ควำมทุกข์
• กำรวิ่ง กำรกิน
• ควำมกตัญญู ควำมดี
• ควำมรู้ ควำมรัก
• ควำมคิด ควำมชั่ว
หน้ำที่คำนำมในภำษำไทย
คำนำมทำหน้ำที่ในประโยคดังนี้
1. คำนำมทำหน้ำที่ประธำนในประโยค ตัวอย่ำง
ครูเล่นกีฬำ สมชำยดื่มน้ำ
โรงเรียนประกวดเรียงควำม บริษัทมอบทุนให้พนักงำน
2. คำนำมทำหน้ำที่เป็นกรรม ตัวอย่ำง
ฉันรู้จักบ้ำนเธอแล้ว เขำกินขนมหมดแล้ว
เรำไปตลำด เขำตีสุนัข
3. คำนำมทำหน้ำที่ขยำยนำมหรือสรรพนำม
ป้ำพรแม่ค้ำส้มตำประกวดนำงสำวไทย
สมชำย นำยอำเภอขยันทำงำน
เขำคนนั้นจำกเรำไปแล้ว
เสถียรครูภำษำไทยไม่มำโรงเรียน
4. คำนำมทำหน้ำทีขยำยคำกริยำ
ตัวอย่ำง เขำนั่งรถไปทำงำนทุกวัน ฉันไปโรงเรียน ตอนเช้ำ
ตัวอย่ำง เขำเป็นครู ท่ำนคือพ่อเรำ
เรำอยู่บ้ำนทุกวัน เธอเหมือนแม่มำก