“Todo saber ten de ciencia o que ten 
de matemática”. POINCARÉ.
XOGO DE FORMAS CHINO 
“Deus , ás veces , xeometriza.” PLATÓN.
Inventouse en China, probablemente 
entre 1796 e 1801. Coñécese có nome de 
Ch’i ch’iao t’u, que significa Sete pezas 
da sabiduría.
Consta de 7 pezas, 
chamadas "Tans": 
 5 triángulos 
rectángulos :2 grandes, 
2 pequenos e 1 
mediano 
 1 cadrado 
 1 paralelogramo 
romboide. 
Normalmente os "Tans" 
gárdanse formando un 
cadrado.
 O xogo consiste en formar figuras empregando 
as sete pezas sen solapalas. 
 Para xogar na rede: 
http://www.matemath.com/juegos1.php?cadena=1-3
 Curiosidade: a máis extensa enciclopedia sobre o 
tangram foi escrita en 1858 por unha muller, 
Ch’ien Yun-Chi, e constaba de 6 volumes, nos que 
se propoñían 1.700 figuras para construir coas 7 
pezas.
 Emprégase como pasatempo. 
 No ensino das matemáticas, o Tangram 
emprégase para introducir conceptos de 
xeometría plana e para promover o 
desenvolvemento das capacidades 
psicomotrices e intelectuais dos rapaces e 
rapazas.
“As matemáticas son a música da razón”. SILVESTER
A orixe dos cadrados 
máxicos é moi antiga. Unha 
lenda china conta que arredor 
do 2.200 a.C. o emperador Yu 
viu ás beiras do río Amarelo un 
cadrado máxico gravado na 
cuncha dun sapoconcho. 
Chamáronlle Lou-Shu e 
atribuíronlle propiedades máxi-cas 
e relixiosas. 
En occidente os cadrados 
máxicos aparecen por primeira 
vez no ano 130 d. C. nos 
traballos de Teón de Esmirna.
Un cadrado máxico é 
unha taboa onde se 
dispoñen unha serie de 
números enteiros nun 
cadrado; de forma tal que 
a suma dos números por 
columnas, filas e 
diagonais principais sexa 
a mesma, a constante 
máxica.
Na Idade Media foron empregados en Europa 
para predicir o futuro, curar enfermidades e como 
amuleto para previr pragas e meigallos. 
Hoxe empréganse como pasatempo, e seguen a 
ter un lugar destacado nas ciencias ocultas. 
PARA XOGAR NA REDE: 
http://sauce.pntic.mec.es/jdiego/calculo/cuadrados/cuadrados.htm
O cadrado máxico de Alberto 
Durero, tallado na súa obra 
”Melancolía”. 
A constante máxica é 34.
A Fachada da Paixón do 
Templo expiatorio da 
Sagrada Familia, deseñado 
por Gaudí. Mostra un 
cadrado máxico de orde 4. 
A constante máxica é 33, a 
idade de Xesús.
“Calquera nova serie de descubrimentos é Matemática en 
forma, debido a que non podemos ter outra guía”. 
C. G. DARWIN.
As torres de Hanoi ou torres de diamante é 
un xogo oriental moi antigo, que conta con 
moitas lendas . A que segue é unha delas. 
“No gran templo de Benarés, baixo a cúpula que sinala o centro 
do mundo, repousa unha bandexa de cobre sobre a que están colocadas 
tres agullas de diamante. Cóntase que unha mañá de choiva, o rei 
mandou colocar nunha das agullas 64 discos de ouro puro, ordenados 
por tamaños; dende o maior, que repousa na bandexa, ata o máis 
pequeño, no alto da agulla. Chámase a torre de Brahma. 
Incansablemente, día tras día, os sacerdotes do templo moven os 
discos pasándoos dunha agulla a outra, segundo as leis de Brahma, que 
dictan que o sacerdote en turno non mova máis dun disco á vez, nin o 
sitúe enriba dun disco menor. 
O templo de Benarés xa non existe e non hai ningún xogo con esas 
características. O incrible desta lenda é que ten miles de anos e , aínda 
que non o pareza, moitas matemáticas.
 Consta de tres columnas e 
unha serie de discos de 
distintos tamaños. Os 
discos están acomodados 
de maior a menor nunha 
das columnas. 
 O xogo consiste en 
pasar todos os discos a 
outra das columnas e 
deixalos acomodados 
como estaban de maior 
a menor. 
 Non se pode mover 
máis dun disco á vez. 
 Non se pode colocar un 
disco encima doutro de 
menor tamaño. 
 O gañador é o que 
realiza o proceso no 
menor número de 
movementos.
O número mínimo de movementos é -1 
sendo n= nº de discos empregados. 
 Para xogar na rede: 
http://www.uterra.com/juegos/juegos.php
“O xadrez, interesantísimo; é un xogo de deuses: ¡manexar ao 
noso antollo un mundo en pequeño con todas as súas figuras! Quen sabe 
se o mundo non será en resumidas contas máis ca eso, un gran tableiro 
de xadrez ao que uns seres superiores xogan con nos como nos xogamos 
coas figuras de xadrez” . 
Jacinto Benavente.
 Este xogo, tal como se coñece actualmente, xurdiu 
en Europa durante o S. XV, como evolución do 
xogo persa shatranj que á súa vez xurdiu a partir 
do chaturanga un xogo que se practicaba na India 
no século VI.
Está demostrado que xogar ao xadrez desenvolve as nosas 
capacidades intelectuais. Obríganos a resolver problemas 
constantemente, cada xogada é un problema en concreto. Tamén 
fomenta a creatividade a un tempo que nos divirte.
“As abellas, en virtude dunha certa intuición xeométrica, saben 
que o hexágono é maior có cadrado e có triángulo, e que 
poderá conter máis mel có mesmo gasto de material.” 
Pappus de Alexandría
 Son xogos de razonamento 
lóxico, xeométrico e espacial. 
 Trata conceptos como polí-gonos, 
paralelismo, perpendi-cularidade, 
suma resta, trans-formacións 
xeométricas (xiros, 
simetrías, traslación..) 
 Están relacionados coa 
TOPOLOXÍA, parte da mate-máticas 
que estuda as propieda-des 
dos corpos xeométricos que 
permanecen inalterables para 
as transformacións.
“Cómo pode ser que a Matemática, sendo un produto do 
pensamento humano independente da experiencia, estea tan 
admirablemente adaptada aos obxectos da realidade ? 
ALBERT EINSTEIN.
 Foi inventado en 1974 polo 
escultor e profesor de 
arquitectura maxiar Ernő 
Rubik. 
 A cantidade de combinacións posibles que 
pode adoptar o Cubo de Rubik é de 
43.252.003.274.489.856.000. 
 Jessica Fridrich, resolve o cubo de Rubik 
en só 10,56 segundos.
 É o xoguete máis 
vendido do mundo. 
Vendéronse máis de 
350 millóns de 
cubos! 
 Grazas a iso, 
Rubik goza dunha 
apacible xubilación 
na súa Hungría 
natal.
“O que miras non é o que ves”.
Un estereograma é unha imaxe tridimensional oculta 
nunha imaxe bidimensional. 
A súa visualización realízase sen lentes, simplemente 
realizando un pequeno esforzo de concentración visual e 
mental. 
Esta ilusión óptica fundaméntase na maneira en que 
o noso cerebro forma as imaxes, coa nosa visión estereoscópica. 
Cada ollo capta unha imaxe lixeiramente diferente. O cerebro 
as procesa e, ao superpoñelas, obtén volumes e distanzas. Así, 
os estereogramas esconden no seu patrón dúas imáxes similares 
con lixeiras diferenzas, colocadas de tal modo que se logra a 
visión tridimensional ao interpretar o cerebro esas diferenzas.
Suxeita a lámina de forma que te toque o 
naris. Relaxa os ollos e fixa a vista no espazo, 
como se mirases a través da imaxe. Cando esteas 
relaxado e sen cruzar a vista, vai afastando a folla 
un par de cm cada 2-3 segundos. 
Non fixes a vista na folla, mira a través dela! 
Queres practicar
“A ignorancia non ten principio, a iluminación non ten final, e 
compoñen un círculo” . Buda
Un mandala é un diagrama 
circular, con formas e 
estampandos debuxados 
arredor dun punto central. 
Simboliza todo o Universo, o 
cosmos e a deus, o ser 
humano e a vida. 
Todo o que nos rodea ten a 
forma de círculo. 
Podemos ver mandalas na 
forma do átomo, da célula e 
dunha galaxia, dos planetas, 
das nosas pupilas, do sol. 
Tamén podemos percibilos 
na natureza, nos árbores, nas 
flores e froitos.
Na cultura budista e hinduista os mandalas 
empregábanse para meditar.
 É o nome que reciben 
os mandalas da India. 
 Empréganse como 
amuleto ou talismán. 
Popularmente crese 
que ofrecen 
protección contra as 
malas enerxías e 
fovorecen a fortuna.
Carl Gustav Jung 
(Suiza, 1875- 1961) 
Foi médico psiquiatra, psicólogo e 
ensaista. 
Figura clave na etapa inicial 
do psicoanálise. 
 Na època moderna , na nosa cultura occidental, 
os mandalas foron estudados por C.G. Jung que 
os considerou como expresión da psique, 
podendo axudar no desbloqueo de situacións de 
caos psíquico. 
 Constitúen unha axuda para afondar no 
coñecemento dun mesmo.
 Colorear, crear mandalas ou meditar con eles, constitúe 
unha forma lúdica de aproximarse ao seu coñecemento e 
ao coñecemento dun mesmo.
Outubro 2014. 
Biblioteca do Ies Anxel Fole

MATEMÁTICAS DIVERTIDAS

  • 1.
    “Todo saber tende ciencia o que ten de matemática”. POINCARÉ.
  • 2.
    XOGO DE FORMASCHINO “Deus , ás veces , xeometriza.” PLATÓN.
  • 3.
    Inventouse en China,probablemente entre 1796 e 1801. Coñécese có nome de Ch’i ch’iao t’u, que significa Sete pezas da sabiduría.
  • 4.
    Consta de 7pezas, chamadas "Tans":  5 triángulos rectángulos :2 grandes, 2 pequenos e 1 mediano  1 cadrado  1 paralelogramo romboide. Normalmente os "Tans" gárdanse formando un cadrado.
  • 5.
     O xogoconsiste en formar figuras empregando as sete pezas sen solapalas.  Para xogar na rede: http://www.matemath.com/juegos1.php?cadena=1-3
  • 6.
     Curiosidade: amáis extensa enciclopedia sobre o tangram foi escrita en 1858 por unha muller, Ch’ien Yun-Chi, e constaba de 6 volumes, nos que se propoñían 1.700 figuras para construir coas 7 pezas.
  • 7.
     Emprégase comopasatempo.  No ensino das matemáticas, o Tangram emprégase para introducir conceptos de xeometría plana e para promover o desenvolvemento das capacidades psicomotrices e intelectuais dos rapaces e rapazas.
  • 8.
    “As matemáticas sona música da razón”. SILVESTER
  • 9.
    A orixe doscadrados máxicos é moi antiga. Unha lenda china conta que arredor do 2.200 a.C. o emperador Yu viu ás beiras do río Amarelo un cadrado máxico gravado na cuncha dun sapoconcho. Chamáronlle Lou-Shu e atribuíronlle propiedades máxi-cas e relixiosas. En occidente os cadrados máxicos aparecen por primeira vez no ano 130 d. C. nos traballos de Teón de Esmirna.
  • 10.
    Un cadrado máxicoé unha taboa onde se dispoñen unha serie de números enteiros nun cadrado; de forma tal que a suma dos números por columnas, filas e diagonais principais sexa a mesma, a constante máxica.
  • 11.
    Na Idade Mediaforon empregados en Europa para predicir o futuro, curar enfermidades e como amuleto para previr pragas e meigallos. Hoxe empréganse como pasatempo, e seguen a ter un lugar destacado nas ciencias ocultas. PARA XOGAR NA REDE: http://sauce.pntic.mec.es/jdiego/calculo/cuadrados/cuadrados.htm
  • 12.
    O cadrado máxicode Alberto Durero, tallado na súa obra ”Melancolía”. A constante máxica é 34.
  • 13.
    A Fachada daPaixón do Templo expiatorio da Sagrada Familia, deseñado por Gaudí. Mostra un cadrado máxico de orde 4. A constante máxica é 33, a idade de Xesús.
  • 14.
    “Calquera nova seriede descubrimentos é Matemática en forma, debido a que non podemos ter outra guía”. C. G. DARWIN.
  • 15.
    As torres deHanoi ou torres de diamante é un xogo oriental moi antigo, que conta con moitas lendas . A que segue é unha delas. “No gran templo de Benarés, baixo a cúpula que sinala o centro do mundo, repousa unha bandexa de cobre sobre a que están colocadas tres agullas de diamante. Cóntase que unha mañá de choiva, o rei mandou colocar nunha das agullas 64 discos de ouro puro, ordenados por tamaños; dende o maior, que repousa na bandexa, ata o máis pequeño, no alto da agulla. Chámase a torre de Brahma. Incansablemente, día tras día, os sacerdotes do templo moven os discos pasándoos dunha agulla a outra, segundo as leis de Brahma, que dictan que o sacerdote en turno non mova máis dun disco á vez, nin o sitúe enriba dun disco menor. O templo de Benarés xa non existe e non hai ningún xogo con esas características. O incrible desta lenda é que ten miles de anos e , aínda que non o pareza, moitas matemáticas.
  • 16.
     Consta detres columnas e unha serie de discos de distintos tamaños. Os discos están acomodados de maior a menor nunha das columnas.  O xogo consiste en pasar todos os discos a outra das columnas e deixalos acomodados como estaban de maior a menor.  Non se pode mover máis dun disco á vez.  Non se pode colocar un disco encima doutro de menor tamaño.  O gañador é o que realiza o proceso no menor número de movementos.
  • 17.
    O número mínimode movementos é -1 sendo n= nº de discos empregados.  Para xogar na rede: http://www.uterra.com/juegos/juegos.php
  • 18.
    “O xadrez, interesantísimo;é un xogo de deuses: ¡manexar ao noso antollo un mundo en pequeño con todas as súas figuras! Quen sabe se o mundo non será en resumidas contas máis ca eso, un gran tableiro de xadrez ao que uns seres superiores xogan con nos como nos xogamos coas figuras de xadrez” . Jacinto Benavente.
  • 19.
     Este xogo,tal como se coñece actualmente, xurdiu en Europa durante o S. XV, como evolución do xogo persa shatranj que á súa vez xurdiu a partir do chaturanga un xogo que se practicaba na India no século VI.
  • 20.
    Está demostrado quexogar ao xadrez desenvolve as nosas capacidades intelectuais. Obríganos a resolver problemas constantemente, cada xogada é un problema en concreto. Tamén fomenta a creatividade a un tempo que nos divirte.
  • 21.
    “As abellas, envirtude dunha certa intuición xeométrica, saben que o hexágono é maior có cadrado e có triángulo, e que poderá conter máis mel có mesmo gasto de material.” Pappus de Alexandría
  • 22.
     Son xogosde razonamento lóxico, xeométrico e espacial.  Trata conceptos como polí-gonos, paralelismo, perpendi-cularidade, suma resta, trans-formacións xeométricas (xiros, simetrías, traslación..)  Están relacionados coa TOPOLOXÍA, parte da mate-máticas que estuda as propieda-des dos corpos xeométricos que permanecen inalterables para as transformacións.
  • 23.
    “Cómo pode serque a Matemática, sendo un produto do pensamento humano independente da experiencia, estea tan admirablemente adaptada aos obxectos da realidade ? ALBERT EINSTEIN.
  • 24.
     Foi inventadoen 1974 polo escultor e profesor de arquitectura maxiar Ernő Rubik.  A cantidade de combinacións posibles que pode adoptar o Cubo de Rubik é de 43.252.003.274.489.856.000.  Jessica Fridrich, resolve o cubo de Rubik en só 10,56 segundos.
  • 25.
     É oxoguete máis vendido do mundo. Vendéronse máis de 350 millóns de cubos!  Grazas a iso, Rubik goza dunha apacible xubilación na súa Hungría natal.
  • 26.
    “O que mirasnon é o que ves”.
  • 27.
    Un estereograma éunha imaxe tridimensional oculta nunha imaxe bidimensional. A súa visualización realízase sen lentes, simplemente realizando un pequeno esforzo de concentración visual e mental. Esta ilusión óptica fundaméntase na maneira en que o noso cerebro forma as imaxes, coa nosa visión estereoscópica. Cada ollo capta unha imaxe lixeiramente diferente. O cerebro as procesa e, ao superpoñelas, obtén volumes e distanzas. Así, os estereogramas esconden no seu patrón dúas imáxes similares con lixeiras diferenzas, colocadas de tal modo que se logra a visión tridimensional ao interpretar o cerebro esas diferenzas.
  • 28.
    Suxeita a láminade forma que te toque o naris. Relaxa os ollos e fixa a vista no espazo, como se mirases a través da imaxe. Cando esteas relaxado e sen cruzar a vista, vai afastando a folla un par de cm cada 2-3 segundos. Non fixes a vista na folla, mira a través dela! Queres practicar
  • 31.
    “A ignorancia nonten principio, a iluminación non ten final, e compoñen un círculo” . Buda
  • 32.
    Un mandala éun diagrama circular, con formas e estampandos debuxados arredor dun punto central. Simboliza todo o Universo, o cosmos e a deus, o ser humano e a vida. Todo o que nos rodea ten a forma de círculo. Podemos ver mandalas na forma do átomo, da célula e dunha galaxia, dos planetas, das nosas pupilas, do sol. Tamén podemos percibilos na natureza, nos árbores, nas flores e froitos.
  • 33.
    Na cultura budistae hinduista os mandalas empregábanse para meditar.
  • 35.
     É onome que reciben os mandalas da India.  Empréganse como amuleto ou talismán. Popularmente crese que ofrecen protección contra as malas enerxías e fovorecen a fortuna.
  • 36.
    Carl Gustav Jung (Suiza, 1875- 1961) Foi médico psiquiatra, psicólogo e ensaista. Figura clave na etapa inicial do psicoanálise.  Na època moderna , na nosa cultura occidental, os mandalas foron estudados por C.G. Jung que os considerou como expresión da psique, podendo axudar no desbloqueo de situacións de caos psíquico.  Constitúen unha axuda para afondar no coñecemento dun mesmo.
  • 37.
     Colorear, crearmandalas ou meditar con eles, constitúe unha forma lúdica de aproximarse ao seu coñecemento e ao coñecemento dun mesmo.
  • 38.
    Outubro 2014. Bibliotecado Ies Anxel Fole