Ang heograpiya ay may mahalagang papel sa pagbuo at pag-unlad ng mga sinaunang kabihasnan. Ang mga pisikal na katangian ng kapaligiran—gaya ng mga ilog, bundok, kapatagan, at klima—ay naging batayan sa pagpili ng mga lugar kung saan nanirahan ang mga tao at bumuo ng mga organisadong lipunan.
Halimbawa, ang mga sinaunang kabihasnan tulad ng Mesopotamia sa pagitan ng Tigris at Euphrates, Egypt sa paligid ng Ilog Nile, Indus Valley sa Ilog Indus, at China sa Ilog Huang Ho ay umusbong sa mga lambak-ilog. Sa mga lugar na ito, ang mayamang lupa at saganang tubig ay naging susi sa agrikultura, kalakalan, at pag-usbong ng kultura at teknolohiya.
Dahil sa heograpikal na katangian ng kanilang kapaligiran, nagkaroon ng natatanging pamumuhay, sistemang politikal, at pananampalataya ang bawat kabihasnan. Sa kabuuan, ang heograpiya ay hindi lamang nagsilbing tirahan kundi naging pundasyon ng pag-unlad at kasaysayan ng mga sinaunang kabihasnan sa daigdig.