1. CONSTELACIÓNS DE INVERNO

2. 0RIENTARSE NO CEO Atopar constelacións é un estímulo para calquera principiante. A clave quizá consista en identificar as estrelas mais brillantes, pescudar a que constelacións pertencen e así ir aos poucos coñecendo o “ crebacabezas” do ceo. Orientarse no ceo pode resultar ao principio un pouco desalentador, pero non é mais difícil, por exemplo, que interpretar un mapa de estradas. O mais fácil é localizar unha estrela como referencia e ir saltando de estrela en estrela, e descubrir a constelación a que pertencen. No noso hemisferio, temos a sorte da existencia dunha estrela fácil de ver, que está practicamente no polo Norte, a estrela polar . O xeito mellor de localizala é coa axuda da Ursa Major ou Osa Maior , formada, fundamentalmente, por sete estrelas brillantes en forma de carro ou cazo, moi fácil de localizar

3. CONSTELACIÓNS CIRCUMPOLARES VISIBLES DURANTE TODO O ANO

4. Se mentalmente debuxamos unha liña imaxinaria que unha as dúas estrelas máis brillantes da osa, e alargamos esta distancia unhas cinco veces atoparemos a estrela polar . Esta estrela é a última da cola da constelación chamada Ursa Minor ou Osa Menor . As estrelas desta última constelación son menos brillantes e ocupan unha extensión moito menor que a Osa Maior.

5. OSA MAIOR E OSA MENOR Observar as diferenzas de brillo e cor entre as súas estrelas.

6. OSA MAIOR COMPLETA

7. Localizadas a Osa Maior e a Osa Menor, atopamos Casiopea na parte diametralmente oposta á Osa Maior. Trazando unha liña imaxinaria desde a estrela central da cola da Osa Maior ata a estrela polar e continuándoa alén da polar chegamos a Cassiopeia ou Casiopea . A súa forma é peculiar xa que segundo a época do ano en que a observemos terá forma de M ou forma de W .

8. CASIOPEA

9. POLAR OSA MAIOR, OSA MENOR, E CASIOPEA

10. Se continuamos coa liña imaxinaria que trazabamos na localización da estrela polar, acabaremos localizando a constelación en forma de casa con tellado chamada Cepheus ou Cefeo.

11. OSA MAIOR, OSA MENOR, CEFEO E CASIOPEA

12. No espazo existente entre a Osa Maior e a Osa menor nace a constelación de Draco ou Dragón , ocupa no ceo un espazo bastante grande

13. CEFEO, DRAGÓN, OSA MENOR E OSA MAIOR Cefeo Osa Menor Dragón Osa Mayor

14. Seguindo a liña da cola da Osa Maior, mais alá da estrela Polar, esténdese unha ampla zona moi pobre en estrelas brillantes, corresponde á constelación de Camelopardalis ou Xirafa Jirafa

15. As SEIS CONSTELACIÓNS CIRCUMPOLARES As frechas indican as formas, xa vistas, de localización.

16. CONSTELACIÓNS TÍPICAS DE INVERNO

17. CONSTELACIÓNS TÍPICAS DE INVERNO

18. Volvamos á Osa Maior. Se prolongamos a liña como indica a figura localizaremos a unha preciosa estrela amarela denominada Capella . Áchase na constelación de Auriga ou Cocheiro.

19. COCHEIRO OU AURIGA

20. Entre as constelacións de Auriga e Casiopea descubrimos a constelación de Perseo . Está situada preto das zonas circumpolares por iso é observable durante gran parte do ano, desde agosto ata abril .

21. PERSEO ENTRE CASIOPEA E AURIGA Auriga

22. PERSEO

23. Entre os meses de Novembro e Febreiro, podemos localizar facilmente a preciosa constelación de Orion ou Orión , unha das xoias máis marabillosas do ceo. Pódese ver xusto na metade do Norte e o Sur. Para os antigos gregos era “o gran cazador celeste”. Está formada por moitas estrelas brillantes.

24. ORION

25. Localizada Orión se imaxinamos unha liña que parta do cinto de Orión localizaremos á estrela máis brillante dos nosos ceos, a Sirio . Áchase na constelación de Canis Major ou Can Maior .

26. CAN MAIOR

27. Se pola contra, a liña imaxinaria dirixímola en sentido contrario a Sirio estaremos chegando a Aldebarán , estrela mais brillante da constelación de Taurus ou Touro . E se continuamos a liña chegaremos a localizar ás sete cabriñas ou ao cúmulo de estrelas azuis das Pléiades. Pléyades

28. TAURUS E ORION

29. De novo localicemos Orion. Partamos das dúas estrelas de arriba e prolonguemos a liña imaxinaria unhas dúas veces e media, e aí localizaremos a Proción , estrela mais brillante de Canis Minor ou Can Menor.

30. CAN MENOR

31. Con Orion á fronte e seguindo a liña desde unha das estrelas do cinto de Orión en dirección a Betelgeuse , a estrela avermellada por excelencia da zona, chegaremos a localizar a unha distancia dunhas catro veces a Castor que xunto con Pollux forma parte da preciosa constelación de Gemini ou Xemelgos

32. XEMELGOS O GEMINI

33. Situada ao sur ou, aos pés de Orion, e ao oeste de Can Maior, xa que logo bastante fácil de identificar nos ceos invernais do hemisferio norte, atópase a constelación de Lepus ou Lebre

34. Lepus SITUACIÓN DE LEPUS

35. LEPUS O LEBRE

36. Situada no ecuador celeste pegada a Orion polo leste, atópase a constelación de Monoceros ou Unicornio . É rica en cúmulos estelares e estrelas non precisamente brillantes.

37. Monoceros LOCALIZACIÓN DE MONOCEROS

38. Ao leste da constelación de auriga e ao sur da constelación de Gemini atópase a constelación de Linx ou Lince . Está formada por estrelas moi débiles, e xa que logo, hai que ter ollos de lince para detectala

39. Gemini LOCALIZACIÓN DE LINX OU LINCE

40. Ao sudoeste de Orion e ao oeste de Lepus e Canis Major, atópase a constelación de Eridanus ou Eridano . É unha enorme constelación que abarca unha ampla zona, desde a nosa latitude non é visible na súa totalidade, unha parte dela queda fóra do noso horizonte.

41. ERIDANUS O ERIDANO