Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Supremecourt14905 2556-drug act2510section32

5,072 views

Published on

ศาลฎีกามีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๑๔๙๐๕/๒๕๕๖ ซึ่งเป็นคำพิพากษากรณีผู้รับอนุญาตขายยาแผนปัจจุบันซึ่งมียาอันตรายหรือยาควบคุมพิเศษอยู่ในร้านขายยา และไม่มีการแสดงเจตนาว่าจะไม่มีการขายยาอันตรายหรือยาควบคุมพิเศษในขณะที่เภสัชกรไม่อยู่ปฏิบัติหน้าที่ เช่น ไม่ได้ขึ้นป้ายว่าเภสัชกรไม่อยู่ ไม่ได้ล็อคตู้ยา ไม่ใช้ผ้าปิดบัง ย่อมเป็นข้อบ่งชี้ว่ามีเจตนาที่จะขายยาทุกประเภทในร้าน รวมถึงยาอันตรายหรือยาควบคุมพิเศษด้วย เมื่อพิจารณานิยามคำว่า “ขาย” ตามพระราชบัญญัติยา พ.ศ.๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๐ หมายความว่า “ขายปลีก ขายส่ง จำหน่าย จ่าย แจก แลกเปลี่ยนเพื่อประโยชน์ในทางการค้า และให้หมายความรวมถึงการมีไว้เพื่อขายด้วย” แม้ว่าขณะนั้นจะมีเพียงยาไว้เพื่อขายไม่ได้มีการซื้อขายเกิดขึ้นจริงก็ตาม แต่การมีไว้เพื่อขายก็ถือว่าอยู่ในความหมายของคำว่า “ขาย” ด้วย ดังนั้น การขายหรือการมีไว้เพื่อขายยาแผนแผนปัจจุบันที่เป็นยาอันตรายหรือยาควบคุมพิเศษในระหว่างที่เภสัชกรไม่อยู่ปฏิบัติหน้าที่ จึงเป็นความผิดอย่างเดียวกัน คือ เป็นความผิดฐานผู้รับอนุญาตขายยาอันตรายหรือยาควบคุมพิเศษในระหว่างที่เภสัชกรไม่อยู่ปฏิบัติหน้าที่ อันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติยา พ.ศ.๒๕๑๐ มาตรา ๓๒ ต้องระวางโทษตามมาตรา ๑๐๗

Published in: Law
  • Be the first to comment

×