Rozwiązania konstrukcyjne elektrowni
wiatrowych, wirników, łopat, wież, generatorów
Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej
Turbina jest jednym z podstawowych elementów elektrowni wiatrowej.
Turbina to silnik przepływowy wykorzystujący energię przez nią
przepływającą do wytwarzania energii mechanicznej.
Podstawowym elementem każdej turbiny jest łopatka, która jest
przymocowana do piasty, tarczy lub bębna. Łopatki są przymocowane na
całym obwodzie bębna lub tarczy, tworząc tak zwany wieniec łopatkowy
lub palisadę łopatkową. Piasta, bęben bądź tarcza jest osadzona na
wale; czasem są one wykonane jako jeden element. Wał razem z piastą
/tarczą /bębnem i wieńcem łopatkowym stanowią wirnik turbiny, na
którym generowany jest moment obrotowy.
Wyróżniamy kilka typów turbin wiatrowych, między innymi turbiny:
karuzelowe, bębnowe, śmigłowe i wielołopatowe. Najczęściej (na
farmach wiatrowych) można spotkać turbiny śmigłowe trójpłatowe,
które mają około 100 metrów wysokości i wirnik ustawiony w kierunku,
z którego wieje wiatr. Na przykładzie właśnie takiej turbiny, śmigłowej
trójpłatowej, zostanie omówiona budowa wiatraka.
Budowa turbiny:
1. Fundament
2. Wyjście do sieci
elektroenergetycznej
3. Wieża
4. Drabinka wejściowa
5. Serwomechanizm
kierunkowania elektrowni
6. Gondola
7. Generator
8. Wiatromierz
9. Hamulec postojowy
10. Skrzynia przekładniowa
11. Łopata wirnika
12. Siłownik mechanizmu
przestawiania łopat
13. Piasta
Wieża powinna być przede wszystkim wytrzymała. Dla
większych turbin wieże wykonywane są w postaci stalowej
rury. Można spotkać się z wieżą - kratownicą lub
żelbetonową rurą. Przy małych turbinach stosuje się maszt.
wieża- kratownica
wieża- maszt
Przyjmuje się powszechnie, że dla
elektrowni o mocy do 2 kW, ze
względu na ciężar gondoli, można
stosować maszty z odciągami
linowymi. Maszt umocowany jest na
stalowym, obrotowym sworzeniu,
umocowanym na sztywno w ziemi.
Odciągi rozpięte pod kątem około 600
usztywniają maszt w pionie. Wadą
takiego rozwiązania jest hałas
generowany przez wiatr świszczący
między linami.
Dla większych mocy ze względu na
konieczność stosowania wyższych
wież lepszym rozwiązaniem są
maszty wolno stojące, w postaci
kratownicy lub pełnego słupa. Ze
względu na koszty (materiał,
transport, montaż, konserwację) dla
celów małych elektrowni
wiatrowych korzystniej jest
stosować wieże kratownicowe. Poza
tym, że są lżejsze, mają jeszcze
jedną zaletę: z dużej odległości są
niewidoczne, z uwagi na ażurowość
konstrukcji. Dzięki temu nie
zakłócają tak harmonii naturalnego
krajobrazu jak konstrukcje słupowe.
Kratownicę unosi się za pomocą wolnego odciągu, asekurując z drugiej strony liną.
Obrót następuje wokół osi sworzeni. Po postawieniu na fundamencie pozostałe
stopy mocuje się do podłoża trwale. Kratownicę można też zmontować na miejscu
poprzez skręcanie ze sobą kolejnych segmentów konstrukcji. Wadą jest konieczność
zmontowania całej kratownicy na miejscu i stosunkowo mniejsza żywotność w
stosunku do masztów słupowych. Działające w okresie pracy generatora siły
dynamiczne ograniczają trwałość takich konstrukcji do około 20 lat.
Wirnik to najważniejsza część elektrowni
wiatrowej. Przechwytuje on energię
kinetyczną wiatru i przekazuje ją do
generatora. Wirnik jest osadzony na wale,
poprzez który napędzany jest generator.
Najczęstsza prędkość obrotu wirnika to
15-20 obr./min. Typowy generator
asynchroniczny wytwarza energię
elektryczną przy prędkości 1500 obr./min.
Najczęściej spotykane są wirniki
trójpłatowe, które zbudowane są z
włókna szklanego wzmocnionego
poliestrem. W piaście wirnika znajduje się
serwomechanizm pozwalający na
ustawianie kąta nachylenia łopat (skoku).
Gondola obraca się o 360 stopni, zawsze
ustawia się pod wiatr. Możność obracania
się gondoli zapewnia zainstalowany na
szczycie wieży silnik. Obrót gondoli
odbywa się dzięki przekładni zębatej w
silniku.
Ponadto w gondoli znajdują się:
transformator, łożyska, układy
smarowania oraz hamulec zapewniający
zatrzymanie wirnika w sytuacjach
awaryjnych.
1) sterownik piasty 2) cylinder
systemu sterowania łopatami 3) oś
główna 4) chłodnica oleju 5)
skrzynia przekładniowa 6)
sterownik VIP z konwerterem 7)
hamulec postojowy 8) dźwig
serwisowy 9) transformator 10)
piasta wirnika 11) łożysko łopaty
12) łopata 13) układ blokowania
wirnika 14) układ hydrauliczny
15) tarcza hydraulicznego układu
hamowania wirnika 16) pierścień
układu kierunkowania 17) rama
18) koła zębate układu
kierunkowania 19) generator 20)
chłodnica generatora.
Łopaty wirnika mają odpowiednią sztywność, by przy mocniejszym wietrze nie doszło do
ich zderzenia z wieżą. Materiał, z którego łopaty są zbudowane, powinien być trwały i
wytrzymać cały cykl życia siłowni, czyli minimum 20 lat. Pomimo swej trwałości łopaty są
lekkie. Od kształtu końcówki płata zależy, jaki poziom hałasu łopaty będą generować.
Produkuje się je, aby wytrzymały ewentualny dodatkowy ciężar związany z możliwym
oblodzeniem. Są odporne na wyładowania atmosferyczne.
Kształt łopat zapewnia im odpowiednie własności aerodynamiczne i ściśle wiąże się z
działaniem siły nośnej. Rysunek poniżej przedstawia przekrój skrzydła oraz sposób, w jaki
porusza się dookoła powietrze.
Generator ma za zadanie
zamienić energię mechaniczną w
elektryczną. Jego konstrukcja
trochę różni się od typowych
prądnic. Jest to spowodowane
między innymi tym, że źródło
mocy (wirnik turbiny wiatrowej)
dostarcza zmieniający się, w
zależności od warunków
wiatrowych, moment napędowy.
Elektrownie wiatrowe
wykorzystują moc wiatru w
zakresie jego prędkości od 4 do 25
m/s. Przy prędkości wiatru
mniejszej od 4 m/s moc wiatru
jest niewielka, a przy prędkościach
powyżej 25 m/s ze względów
bezpieczeństwa elektrownia jest
zatrzymywana.
Generatory asynchroniczne stosowane
w elektrowniach wiatrowych
budowane są często jako maszyny o
zmiennej (przełączalnej) liczbie par
biegunów (zazwyczaj o 2 lub 3 parach
biegunów). Znane są również
konstrukcje zawierające dwa
niezależne generatory w jednej
obudowie. W tym przypadku zasada
działania jest następująca. Przy słabych
wiatrach pracuje mały generator,
którego prędkość synchroniczna jest
równa 750 obr./min, natomiast kiedy
prędkość wiatru wzrasta, włączany jest
tzw. duży generator, którego prędkość
synchroniczna to 1500 obr./min.
Stosunkowo mała prędkość obrotowa koła
wiatrowego (wirnika turbiny wiatrowej), która wynosi
nie więcej jak 40 obr./min oraz stosowanie
generatorów szybkoobrotowych wymusza
zastosowanie przekładni między wirnikiem turbiny a
generatorem o przekładni zazwyczaj większej niż 60.
Pomimo względnie małej prędkości kątowej koła
wiatrowego koniec łopaty wirnika osiąga bardzo duże
prędkości liniowe, często większe niż 60 m/s (216
km/h) w stanie pracy ustalonej i jeszcze nieco większe
w stanach przejściowych. Energia elektryczna jest
wytwarzana w czasie pracy elektrowni wiatrowej przy
prędkościach wiatru od 3 m/s do max. 25 m/s. Przy
maksymalnej prędkości wiatru, w celach
bezpieczeństwa następuje automatyczne zatrzymanie
pracy elektrowni poprzez zadziałanie hamulca
hydraulicznego. Moc znamionowa elektrowni jest
osiągana przy dość dużej, jak na warunki polskie,
prędkości wiatru, równej w zależności od konstrukcji
wiatraka od 12 do 16 m/s.
Cechą generatorów
asynchronicznych jest
występowanie zjawiska poślizgu, a
wadą konieczność zasilenia
uzwojenia stojana
(namagnesowania) przed
rozpoczęciem pracy.
Wykorzystywanie generatorów
asynchronicznych wymusza
stosowanie skrzynek
przekładniowych w konstrukcji
elektrowni wiatrowej, przez co
gondola musi być bardzo
rozbudowana. Przykład elektrowni
wiatrowej z przekładnią - Nordex
Drugim typem elektrowni wiatrowych
są elektrownie bezprzekładniowe
wyposażone w generatory
synchroniczne, np. firmy VENSYS.
Generator synchroniczny nie jest w tym
przypadku łączony z systemem
elektroenergetycznym bezpośrednio, a
przez przekształtnik
energoelektroniczny. Brak przekładni i
mała prędkość koła wiatrowego (do 40
obr./min) wymuszają stosowanie
generatorów synchronicznych
specjalnych konstrukcji tj. z bardzo
dużą liczbą par biegunów - dochodzącą
do kilkudziesięciu.
Opis:
1. Łopata wirnika,
2. Zamocowanie centralne,
3. System ustawiania łopaty
4. Wirnik generatora
5. Stator generatora
6. System nakierowania
7. System pomiaru wiatru
8. Podstawa urządzania
9. Wieża
10. Dodatkowy wyciąg
Gondola turbiny firmy VENSYS
Największą pracującą na świecie turbiną typu
Darrius’a jest siłownia o mocy 4MW
zainstalowana na farmie Cap Chat na
terytorium Kanady. Średnica dwupłatowego
wirnika w najszerszym miejscu wynosi 64 m.
Turbina, której czas eksploatacji to około 30
lat, pracuje przy prędkości wiatru (4,5-22,5)
m/s. Przy wyższych prędkościach siłownia jest
wyłączana i blokowana. Podstawowa wada
wirników o pionowej osi obrotu to
praktycznie zerowy moment startowy, dlatego
wymagają one wstępnego rozruchu. W celu
wyeliminowania tej niedogodności
opracowano liczne modyfikacje związane ze
zmiennymi kątami nachylenia lub położenia
łopat wirników.
Jednym z rozwiązań turbiny typu
Darrieus’a jest turbina wiatrowa
wyposażona dodatkowo w dwa
pomocnicze wirniki typu Savoniusa.
Inne rozwiązanie to konstrukcja
samorozruchowej turbiny Darrius’a,
gdzie w części centralnej wirnika
umieszczono system łopatek
rozruchowych, które umożliwiają
start przy prędkości wiatru 3,6 m/s.
Przy optymalnej prędkości wiatru
równej 10,5 m/s uzyskiwana moc
wynosi 400 kW. Obecnie siłownie
wiatrowe z wirnikiem Darrieus’a są
wyposażone najczęściej w
dodatkowe silniki elektryczne, które
wymuszają ich początkowy rozruch.
Inną odmianą wirnika jest rozwiązanie o
nazwie H-Darrieus (kształt litery H).
Konstrukcja odznacza się dużą sprawnością
oraz prostszą konstrukcją w stosunku do
rozwiązań tradycyjnych, gdyż łopaty wirnika
są proste i umieszczone w osi pionowej.
Turbiny tego typu osiągnęły stosunkowo
duże wartości mocy jednostkowej, sięgające
nawet 300 kW. W turbinie H – Darrieus’a
łopaty wirnika znajdują się w maksymalnej
dla tego rozwiązania odległości od osi
obrotu. W czasie ruchu obrotowego, gdy
jedna z łopat pracuje pod wiatr, druga z
łopat (znajdująca się po przeciwnej stronie)
stanowi dla niej opór, co w konsekwencji
powoduje zmniejszenie sprawności takiego
rozwiązania.
Turbiny firmy Wind Harvest to zespoły
o większej liczbie łopat, łatwe w montażu,
które nie sprawiają trudności w posadowieniu
ze względu na stosunkowo nieduże rozmiary
oraz prostą konstrukcję. Rotacja w osi
pionowej, odpowiednio dobrana długość
ostrzy i inne mechanizmy zostały
zaprojektowane w taki sposób, że siłownie
Windstar są dużo cichsze niż inne turbiny.
Windstar 3000 jest turbiną
o wysokości 1,5 m i szerokości 2,3 m, mogącą
pracować przy prędkościach wiatru w zakresie
(4,5-30) m/s. Moc znamionowa wynosi 75 kW.
Można ją osiągnąć w krótkim czasie i przy
różnych prędkościach wiatru. Zaletą jest
instalacja bezpośrednio na powierzchni ziemi,
bez konieczności budowania wysokich
i drogich konstrukcji nośnych.
Innym rozwiązaniem wirników
typu Darrieus’a są turbiny
miejskie. Zastosowanie wirnika
w postaci potrójnej helisy
o pionowej osi obrotu
zdecydowanie obniżyło poziom
generowanego hałasu oraz
uniezależniło wartość
produkcyjnej energii elektrycznej
od kierunku i pośrednio od energii
wiatru.
Innym rozwiązaniem siłowni
wiatrowych o pionowej osi obrotu jest
wirnik skonstruowany przez S. J.
Savonius’a. Wirnik ten ma znacznie
mniejszą sprawność od typowych
generatorów o poziomej osi obrotu, a
także od turbiny typu Darrieus’a. Zaletą
jest prosta konstrukcja, duży moment
rozruchowy oraz praktycznie bezgłośna
praca samego wirnika. Do wad można
zaliczyć niską sprawność i związaną z
tym konieczność powiększenia
rozmiarów w celu zwiększenia uzyskanej
mocy.
Zaletą rozwiązania tego typu jest możliwość
pracy w bardzo dużym zakresie prędkości: od
1,5 do 60 m/s. Takie siłownie już przy
powierzchni łopat wynoszącej 2 m
kwadratowe osiągają moc 50 W. Całkowita
masa siłowni wiatrowej wynosi 200 kg.
Napęd z wirnika przenoszony jest
bezpośrednio na prądnicę, bez konieczności
stosowania przekładni zębatych. Dzięki temu
siłownie są stosunkowo lekkie i niedrogie, co
pozwala instalować je na obiektach,
budynkach, murach, wieżach (nawet w
zestawy składające się z kilku lub kilkunastu
jednostek).
Są to instalacje, które nie wymagają kosztownych
konstrukcji nośnych, niskoszumowe, nie powodują
wibracji mogących uszkodzić budynek, a także
stosunkowo niedrogie, łatwe w konserwacji i
montażu. Turbina o poziomej osi obrotu składa się z
pięciu śmigieł umieszczonych w pierścieniu o
średnicy (1,6-2,1) m w zależności od mocy. Do rotora
przymocowane są dwie tzw. płetwy ogonowe
ukierunkowujące turbinę na najlepsze warunki
wiatrowe oraz wyłączające turbinę przy dużych
prędkościach wiatru. Części ruchome turbiny
wykonane są z włókien węglowych wzmacnianych
wewnętrznym rdzeniem kewlarowym. Zastosowanie
pięciu śmigieł powoduje, że jest to turbina
strukturalnie mocniejsza i bardziej wytrzymała od
typu rozwiązania z trzema śmigłami. Zastosowany
pierścień spełnia kilka funkcji, np. zmniejsza
powstający hałas przez zapobieganie przepływowi
powietrza poza końcami śmigieł. Stożkowaty kształt
pierścienia zasysa wiatr, zwiększając jego prędkość w
obrębie wirnika oraz wzmacnia trwałość i stabilność
całej konstrukcji.
Największe farmy wiatrowe:
1. Tymieniec -zachodniopomorskie
- elektrownia wiatrowa o mocy 50
MW
2. Kisielice - pomorskie -
elektrownia wiatrowa o mocy 40,5
MW
3. Zagórze - zachodniopomorskie -
elektrownia wiatrowa o mocy 30
MW.
W Polsce zainstalowano 142
elektrownie wiatrowe o łącznej
mocy 216 MW.
W trakcje realizacji: elektrownie
wiatrowe o mocy 180 MW na
Podkarpaciu i Dolnym Śląsku.
1. Boczar T., Energetyka wiatrowa, Wydawnictwo PAK,
Warszawa 2007.
2. http://www.windenergy.pl/
3. http://www.elektrownia-wiatrowa.pl/

Turbiny wiatrowe

  • 1.
    Rozwiązania konstrukcyjne elektrowni wiatrowych,wirników, łopat, wież, generatorów Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej
  • 2.
    Turbina jest jednymz podstawowych elementów elektrowni wiatrowej. Turbina to silnik przepływowy wykorzystujący energię przez nią przepływającą do wytwarzania energii mechanicznej. Podstawowym elementem każdej turbiny jest łopatka, która jest przymocowana do piasty, tarczy lub bębna. Łopatki są przymocowane na całym obwodzie bębna lub tarczy, tworząc tak zwany wieniec łopatkowy lub palisadę łopatkową. Piasta, bęben bądź tarcza jest osadzona na wale; czasem są one wykonane jako jeden element. Wał razem z piastą /tarczą /bębnem i wieńcem łopatkowym stanowią wirnik turbiny, na którym generowany jest moment obrotowy. Wyróżniamy kilka typów turbin wiatrowych, między innymi turbiny: karuzelowe, bębnowe, śmigłowe i wielołopatowe. Najczęściej (na farmach wiatrowych) można spotkać turbiny śmigłowe trójpłatowe, które mają około 100 metrów wysokości i wirnik ustawiony w kierunku, z którego wieje wiatr. Na przykładzie właśnie takiej turbiny, śmigłowej trójpłatowej, zostanie omówiona budowa wiatraka.
  • 3.
    Budowa turbiny: 1. Fundament 2.Wyjście do sieci elektroenergetycznej 3. Wieża 4. Drabinka wejściowa 5. Serwomechanizm kierunkowania elektrowni 6. Gondola 7. Generator 8. Wiatromierz 9. Hamulec postojowy 10. Skrzynia przekładniowa 11. Łopata wirnika 12. Siłownik mechanizmu przestawiania łopat 13. Piasta
  • 4.
    Wieża powinna byćprzede wszystkim wytrzymała. Dla większych turbin wieże wykonywane są w postaci stalowej rury. Można spotkać się z wieżą - kratownicą lub żelbetonową rurą. Przy małych turbinach stosuje się maszt. wieża- kratownica wieża- maszt
  • 5.
    Przyjmuje się powszechnie,że dla elektrowni o mocy do 2 kW, ze względu na ciężar gondoli, można stosować maszty z odciągami linowymi. Maszt umocowany jest na stalowym, obrotowym sworzeniu, umocowanym na sztywno w ziemi. Odciągi rozpięte pod kątem około 600 usztywniają maszt w pionie. Wadą takiego rozwiązania jest hałas generowany przez wiatr świszczący między linami.
  • 6.
    Dla większych mocyze względu na konieczność stosowania wyższych wież lepszym rozwiązaniem są maszty wolno stojące, w postaci kratownicy lub pełnego słupa. Ze względu na koszty (materiał, transport, montaż, konserwację) dla celów małych elektrowni wiatrowych korzystniej jest stosować wieże kratownicowe. Poza tym, że są lżejsze, mają jeszcze jedną zaletę: z dużej odległości są niewidoczne, z uwagi na ażurowość konstrukcji. Dzięki temu nie zakłócają tak harmonii naturalnego krajobrazu jak konstrukcje słupowe.
  • 7.
    Kratownicę unosi sięza pomocą wolnego odciągu, asekurując z drugiej strony liną. Obrót następuje wokół osi sworzeni. Po postawieniu na fundamencie pozostałe stopy mocuje się do podłoża trwale. Kratownicę można też zmontować na miejscu poprzez skręcanie ze sobą kolejnych segmentów konstrukcji. Wadą jest konieczność zmontowania całej kratownicy na miejscu i stosunkowo mniejsza żywotność w stosunku do masztów słupowych. Działające w okresie pracy generatora siły dynamiczne ograniczają trwałość takich konstrukcji do około 20 lat.
  • 8.
    Wirnik to najważniejszaczęść elektrowni wiatrowej. Przechwytuje on energię kinetyczną wiatru i przekazuje ją do generatora. Wirnik jest osadzony na wale, poprzez który napędzany jest generator. Najczęstsza prędkość obrotu wirnika to 15-20 obr./min. Typowy generator asynchroniczny wytwarza energię elektryczną przy prędkości 1500 obr./min. Najczęściej spotykane są wirniki trójpłatowe, które zbudowane są z włókna szklanego wzmocnionego poliestrem. W piaście wirnika znajduje się serwomechanizm pozwalający na ustawianie kąta nachylenia łopat (skoku). Gondola obraca się o 360 stopni, zawsze ustawia się pod wiatr. Możność obracania się gondoli zapewnia zainstalowany na szczycie wieży silnik. Obrót gondoli odbywa się dzięki przekładni zębatej w silniku. Ponadto w gondoli znajdują się: transformator, łożyska, układy smarowania oraz hamulec zapewniający zatrzymanie wirnika w sytuacjach awaryjnych.
  • 9.
    1) sterownik piasty2) cylinder systemu sterowania łopatami 3) oś główna 4) chłodnica oleju 5) skrzynia przekładniowa 6) sterownik VIP z konwerterem 7) hamulec postojowy 8) dźwig serwisowy 9) transformator 10) piasta wirnika 11) łożysko łopaty 12) łopata 13) układ blokowania wirnika 14) układ hydrauliczny 15) tarcza hydraulicznego układu hamowania wirnika 16) pierścień układu kierunkowania 17) rama 18) koła zębate układu kierunkowania 19) generator 20) chłodnica generatora.
  • 10.
    Łopaty wirnika mająodpowiednią sztywność, by przy mocniejszym wietrze nie doszło do ich zderzenia z wieżą. Materiał, z którego łopaty są zbudowane, powinien być trwały i wytrzymać cały cykl życia siłowni, czyli minimum 20 lat. Pomimo swej trwałości łopaty są lekkie. Od kształtu końcówki płata zależy, jaki poziom hałasu łopaty będą generować. Produkuje się je, aby wytrzymały ewentualny dodatkowy ciężar związany z możliwym oblodzeniem. Są odporne na wyładowania atmosferyczne. Kształt łopat zapewnia im odpowiednie własności aerodynamiczne i ściśle wiąże się z działaniem siły nośnej. Rysunek poniżej przedstawia przekrój skrzydła oraz sposób, w jaki porusza się dookoła powietrze.
  • 11.
    Generator ma zazadanie zamienić energię mechaniczną w elektryczną. Jego konstrukcja trochę różni się od typowych prądnic. Jest to spowodowane między innymi tym, że źródło mocy (wirnik turbiny wiatrowej) dostarcza zmieniający się, w zależności od warunków wiatrowych, moment napędowy. Elektrownie wiatrowe wykorzystują moc wiatru w zakresie jego prędkości od 4 do 25 m/s. Przy prędkości wiatru mniejszej od 4 m/s moc wiatru jest niewielka, a przy prędkościach powyżej 25 m/s ze względów bezpieczeństwa elektrownia jest zatrzymywana.
  • 12.
    Generatory asynchroniczne stosowane welektrowniach wiatrowych budowane są często jako maszyny o zmiennej (przełączalnej) liczbie par biegunów (zazwyczaj o 2 lub 3 parach biegunów). Znane są również konstrukcje zawierające dwa niezależne generatory w jednej obudowie. W tym przypadku zasada działania jest następująca. Przy słabych wiatrach pracuje mały generator, którego prędkość synchroniczna jest równa 750 obr./min, natomiast kiedy prędkość wiatru wzrasta, włączany jest tzw. duży generator, którego prędkość synchroniczna to 1500 obr./min.
  • 13.
    Stosunkowo mała prędkośćobrotowa koła wiatrowego (wirnika turbiny wiatrowej), która wynosi nie więcej jak 40 obr./min oraz stosowanie generatorów szybkoobrotowych wymusza zastosowanie przekładni między wirnikiem turbiny a generatorem o przekładni zazwyczaj większej niż 60. Pomimo względnie małej prędkości kątowej koła wiatrowego koniec łopaty wirnika osiąga bardzo duże prędkości liniowe, często większe niż 60 m/s (216 km/h) w stanie pracy ustalonej i jeszcze nieco większe w stanach przejściowych. Energia elektryczna jest wytwarzana w czasie pracy elektrowni wiatrowej przy prędkościach wiatru od 3 m/s do max. 25 m/s. Przy maksymalnej prędkości wiatru, w celach bezpieczeństwa następuje automatyczne zatrzymanie pracy elektrowni poprzez zadziałanie hamulca hydraulicznego. Moc znamionowa elektrowni jest osiągana przy dość dużej, jak na warunki polskie, prędkości wiatru, równej w zależności od konstrukcji wiatraka od 12 do 16 m/s.
  • 14.
    Cechą generatorów asynchronicznych jest występowaniezjawiska poślizgu, a wadą konieczność zasilenia uzwojenia stojana (namagnesowania) przed rozpoczęciem pracy. Wykorzystywanie generatorów asynchronicznych wymusza stosowanie skrzynek przekładniowych w konstrukcji elektrowni wiatrowej, przez co gondola musi być bardzo rozbudowana. Przykład elektrowni wiatrowej z przekładnią - Nordex
  • 15.
    Drugim typem elektrowniwiatrowych są elektrownie bezprzekładniowe wyposażone w generatory synchroniczne, np. firmy VENSYS. Generator synchroniczny nie jest w tym przypadku łączony z systemem elektroenergetycznym bezpośrednio, a przez przekształtnik energoelektroniczny. Brak przekładni i mała prędkość koła wiatrowego (do 40 obr./min) wymuszają stosowanie generatorów synchronicznych specjalnych konstrukcji tj. z bardzo dużą liczbą par biegunów - dochodzącą do kilkudziesięciu. Opis: 1. Łopata wirnika, 2. Zamocowanie centralne, 3. System ustawiania łopaty 4. Wirnik generatora 5. Stator generatora 6. System nakierowania 7. System pomiaru wiatru 8. Podstawa urządzania 9. Wieża 10. Dodatkowy wyciąg Gondola turbiny firmy VENSYS
  • 16.
    Największą pracującą naświecie turbiną typu Darrius’a jest siłownia o mocy 4MW zainstalowana na farmie Cap Chat na terytorium Kanady. Średnica dwupłatowego wirnika w najszerszym miejscu wynosi 64 m. Turbina, której czas eksploatacji to około 30 lat, pracuje przy prędkości wiatru (4,5-22,5) m/s. Przy wyższych prędkościach siłownia jest wyłączana i blokowana. Podstawowa wada wirników o pionowej osi obrotu to praktycznie zerowy moment startowy, dlatego wymagają one wstępnego rozruchu. W celu wyeliminowania tej niedogodności opracowano liczne modyfikacje związane ze zmiennymi kątami nachylenia lub położenia łopat wirników.
  • 17.
    Jednym z rozwiązańturbiny typu Darrieus’a jest turbina wiatrowa wyposażona dodatkowo w dwa pomocnicze wirniki typu Savoniusa. Inne rozwiązanie to konstrukcja samorozruchowej turbiny Darrius’a, gdzie w części centralnej wirnika umieszczono system łopatek rozruchowych, które umożliwiają start przy prędkości wiatru 3,6 m/s. Przy optymalnej prędkości wiatru równej 10,5 m/s uzyskiwana moc wynosi 400 kW. Obecnie siłownie wiatrowe z wirnikiem Darrieus’a są wyposażone najczęściej w dodatkowe silniki elektryczne, które wymuszają ich początkowy rozruch.
  • 18.
    Inną odmianą wirnikajest rozwiązanie o nazwie H-Darrieus (kształt litery H). Konstrukcja odznacza się dużą sprawnością oraz prostszą konstrukcją w stosunku do rozwiązań tradycyjnych, gdyż łopaty wirnika są proste i umieszczone w osi pionowej. Turbiny tego typu osiągnęły stosunkowo duże wartości mocy jednostkowej, sięgające nawet 300 kW. W turbinie H – Darrieus’a łopaty wirnika znajdują się w maksymalnej dla tego rozwiązania odległości od osi obrotu. W czasie ruchu obrotowego, gdy jedna z łopat pracuje pod wiatr, druga z łopat (znajdująca się po przeciwnej stronie) stanowi dla niej opór, co w konsekwencji powoduje zmniejszenie sprawności takiego rozwiązania.
  • 19.
    Turbiny firmy WindHarvest to zespoły o większej liczbie łopat, łatwe w montażu, które nie sprawiają trudności w posadowieniu ze względu na stosunkowo nieduże rozmiary oraz prostą konstrukcję. Rotacja w osi pionowej, odpowiednio dobrana długość ostrzy i inne mechanizmy zostały zaprojektowane w taki sposób, że siłownie Windstar są dużo cichsze niż inne turbiny. Windstar 3000 jest turbiną o wysokości 1,5 m i szerokości 2,3 m, mogącą pracować przy prędkościach wiatru w zakresie (4,5-30) m/s. Moc znamionowa wynosi 75 kW. Można ją osiągnąć w krótkim czasie i przy różnych prędkościach wiatru. Zaletą jest instalacja bezpośrednio na powierzchni ziemi, bez konieczności budowania wysokich i drogich konstrukcji nośnych.
  • 20.
    Innym rozwiązaniem wirników typuDarrieus’a są turbiny miejskie. Zastosowanie wirnika w postaci potrójnej helisy o pionowej osi obrotu zdecydowanie obniżyło poziom generowanego hałasu oraz uniezależniło wartość produkcyjnej energii elektrycznej od kierunku i pośrednio od energii wiatru.
  • 21.
    Innym rozwiązaniem siłowni wiatrowycho pionowej osi obrotu jest wirnik skonstruowany przez S. J. Savonius’a. Wirnik ten ma znacznie mniejszą sprawność od typowych generatorów o poziomej osi obrotu, a także od turbiny typu Darrieus’a. Zaletą jest prosta konstrukcja, duży moment rozruchowy oraz praktycznie bezgłośna praca samego wirnika. Do wad można zaliczyć niską sprawność i związaną z tym konieczność powiększenia rozmiarów w celu zwiększenia uzyskanej mocy.
  • 22.
    Zaletą rozwiązania tegotypu jest możliwość pracy w bardzo dużym zakresie prędkości: od 1,5 do 60 m/s. Takie siłownie już przy powierzchni łopat wynoszącej 2 m kwadratowe osiągają moc 50 W. Całkowita masa siłowni wiatrowej wynosi 200 kg. Napęd z wirnika przenoszony jest bezpośrednio na prądnicę, bez konieczności stosowania przekładni zębatych. Dzięki temu siłownie są stosunkowo lekkie i niedrogie, co pozwala instalować je na obiektach, budynkach, murach, wieżach (nawet w zestawy składające się z kilku lub kilkunastu jednostek).
  • 23.
    Są to instalacje,które nie wymagają kosztownych konstrukcji nośnych, niskoszumowe, nie powodują wibracji mogących uszkodzić budynek, a także stosunkowo niedrogie, łatwe w konserwacji i montażu. Turbina o poziomej osi obrotu składa się z pięciu śmigieł umieszczonych w pierścieniu o średnicy (1,6-2,1) m w zależności od mocy. Do rotora przymocowane są dwie tzw. płetwy ogonowe ukierunkowujące turbinę na najlepsze warunki wiatrowe oraz wyłączające turbinę przy dużych prędkościach wiatru. Części ruchome turbiny wykonane są z włókien węglowych wzmacnianych wewnętrznym rdzeniem kewlarowym. Zastosowanie pięciu śmigieł powoduje, że jest to turbina strukturalnie mocniejsza i bardziej wytrzymała od typu rozwiązania z trzema śmigłami. Zastosowany pierścień spełnia kilka funkcji, np. zmniejsza powstający hałas przez zapobieganie przepływowi powietrza poza końcami śmigieł. Stożkowaty kształt pierścienia zasysa wiatr, zwiększając jego prędkość w obrębie wirnika oraz wzmacnia trwałość i stabilność całej konstrukcji.
  • 24.
    Największe farmy wiatrowe: 1.Tymieniec -zachodniopomorskie - elektrownia wiatrowa o mocy 50 MW 2. Kisielice - pomorskie - elektrownia wiatrowa o mocy 40,5 MW 3. Zagórze - zachodniopomorskie - elektrownia wiatrowa o mocy 30 MW. W Polsce zainstalowano 142 elektrownie wiatrowe o łącznej mocy 216 MW. W trakcje realizacji: elektrownie wiatrowe o mocy 180 MW na Podkarpaciu i Dolnym Śląsku.
  • 25.
    1. Boczar T.,Energetyka wiatrowa, Wydawnictwo PAK, Warszawa 2007. 2. http://www.windenergy.pl/ 3. http://www.elektrownia-wiatrowa.pl/