Sa
Aking
Mga
Kabata
Dr. Jose Rizal
Dr. Jose Rizal
• He wrote the poem in 1869 to express
the importance of loving one’s native
tongue.
• It was his first poem and written in
his childhood.
“Ang hindi magmahal sa kanyang
salita, mahigit sa hayop at malansang
isda.”
Kapagka ang baya’y sadyang umiibig
Sa kanyang salitang kaloob ng langit,
Sanlang kalayaan nasa ring masapit
Katulad ng ibong nasa himpapawid
’Pagka’t ang salita’y isang kahatulan
Sa bayan, sa nayo’t, mga kaharian
At ang isang tao’y katulad kabagay
Ng alin mang likha noong kalayaan
Ang hindi magmahal sa kanyang salita
Mahigit sa hayop at malansang isda
Kaya ang marapat pagyamaning kusa
Na tulad sa Inang tunay na nagpala
Ang wikang Tagalog tulad din sa Latin,
Sa Ingles, Kastila, at salitang anghel
Sapagka’t ang Poong maalam tumingin
Ang siyang naggawad, nagbigay sa atin
Ang salita nati’y tulad din sa iba
Na may alfabeto at sariling letra
Na kaya nawala’y dinatnan ng sigwa
Ang lunday sa lawa noong dakong una
Sa Aking
Mga
Kabata
Reflection
• Though it was his first poem and written in his childhood, it contains
meaningful ideas. The townsmen were even in disbelief that the young
Pepe was its author. They could not imagine that a kid has such
knowledge and skill.
• The view of the poem is eternal as it was timely not only for their time
but also the future generations. The theme of loving one's native
language is a good reminder for the youth and mature citizens. It was
an eye-opener to value our own languages more than foreign languages.
Sa
Aking
Mga
Kabata
Reported by
Raihanie A. Ayunan

SA AKING MGA KABATA.pptx

  • 1.
  • 2.
    Dr. Jose Rizal •He wrote the poem in 1869 to express the importance of loving one’s native tongue. • It was his first poem and written in his childhood. “Ang hindi magmahal sa kanyang salita, mahigit sa hayop at malansang isda.”
  • 3.
    Kapagka ang baya’ysadyang umiibig Sa kanyang salitang kaloob ng langit, Sanlang kalayaan nasa ring masapit Katulad ng ibong nasa himpapawid ’Pagka’t ang salita’y isang kahatulan Sa bayan, sa nayo’t, mga kaharian At ang isang tao’y katulad kabagay Ng alin mang likha noong kalayaan Ang hindi magmahal sa kanyang salita Mahigit sa hayop at malansang isda Kaya ang marapat pagyamaning kusa Na tulad sa Inang tunay na nagpala Ang wikang Tagalog tulad din sa Latin, Sa Ingles, Kastila, at salitang anghel Sapagka’t ang Poong maalam tumingin Ang siyang naggawad, nagbigay sa atin Ang salita nati’y tulad din sa iba Na may alfabeto at sariling letra Na kaya nawala’y dinatnan ng sigwa Ang lunday sa lawa noong dakong una Sa Aking Mga Kabata
  • 4.
    Reflection • Though itwas his first poem and written in his childhood, it contains meaningful ideas. The townsmen were even in disbelief that the young Pepe was its author. They could not imagine that a kid has such knowledge and skill. • The view of the poem is eternal as it was timely not only for their time but also the future generations. The theme of loving one's native language is a good reminder for the youth and mature citizens. It was an eye-opener to value our own languages more than foreign languages.
  • 6.