Download to read offline
![ภาษาซี (C)
เป็นภาษาโปรแกรมสา หรับวตัถุประสงค์ทวั่ไป
เริ่มพัฒนาขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2512-2516 (ค.ศ. 1969-
1973) โดยเดนนิส ริชชี่(Denis Retchie)
ทเี่อทีแอนด์ทีเบลล์แล็บส์ (AT&T Bell Labs) [4][5]
ภาษาซีมีเครื่องมืออา นวยความสะดวกสา หรับการเขี
ยนโปรแกรมเชิงโครงสร้างและอนุญาตให้มีขอบข่า
ยตวัแปร (scope) และการเรียกซ้า (recursion)
ในขณะทรี่ะบบชนิดตวัแปรอพลวตัก็ช่วยป้องกนักา
รดา เนินการที่ไม่ต้งัใจหลายอย่าง
เหมือนกบัภาษาโปรแกรมเชิงคา สั่งส่วนใหญ่ในแบ
บแผนของภาษาอัลกอล
การออกแบบของภาษาซีมีคอนสตรักต์ (construct)
ทโี่ยงกบัชุดคา สั่งเครื่องทวั่ไปได้อย่างพอเพียง
จึงทา ให้ยังมีการใชใ้นโปรแกรมประยุกต์ซึ่งแต่ก่อน
ลงรหัสเป็นภาษาแอสเซมบลี
คือซอฟต์แวร์ระบบอันโดดเด่นอย่างระบบปฏิบัติกา
รคอมพิวเตอร์ ยูนิกซ์ [6]
ภาษาซีเป็นภาษาโปรแกรมหนึ่งที่ใช้กนัอย่างแพร่
หลายมากที่สุดตลอดกาล [7][8]
และตัวแปลโปรแกรมของภาษาซีมีให้ใช้งานได้
สา หรับสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์และระบบปฏิ
บัติการต่าง ๆ เป็นส่วนมาก
ภาษาหลายภาษาในยุคหลังได้หยิบยืมภาษาซีไปใ
ช้ทั้งทางตรงและทางอ้อม ตัวอย่างเช่น ภาษาดี
ภาษาโก ภาษารัสต์ ภาษาจาวา จาวาสคริปต์
ภาษาลิมโบ ภาษาแอลพีซี ภาษาซีชาร์ป
ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี ภาษาเพิร์ล ภาษาพีเอชพี
ภาษาไพทอน ภาษาเวอริล็อก
(ภาษาพรรณนาฮาร์ดแวร์) [3]
และซีเชลล์ของยูนิกซ์
ภาษาเหล่านี้ได้ดึงโครงสร้างการควบคุมและคุณ
ลักษณะพื้นฐานอื่น ๆ มาจากภาษาซี
ส่วนใหญ่มีวากยสัมพันธ์คล้ายคลึงกบัภาษาซีเป็
นอย่างมากโดยรวม
(ยกเว้นภาษาไพทอนที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง)
และตั้งใจที่จะผสานนิพจน์และข้อความสั่งที่จา แ
นกได้ของวากยสัมพันธ์ของภาษาซี
ด้วยระบบชนิดตัวแปร ตัวแบบข้อมูล
และอรรถศาสตร์ที่อาจแตกต่างกนัโดยมูลฐาน
ภาษาซีพลัสพลัสและภาษาอ็อบเจกทีฟ-
ซีเดิมเกดิขึ้นในฐานะตัวแปลโปรแกรมที่สร้างรหั
สภาษาซี
ปัจจุบันภาษาซีพลัสพลัสแทบจะเป็นเซตใหญ่ขอ
งภาษาซี [9] ในขณะที่ภาษาอ็อบเจกทีฟ-
ซีกเ็ป็นเซตใหญ่อันเคร่งครัดของภาษาซี [10]
กอ่นที่จะมีมาตรฐานภาษาซีอย่างเป็นทางการ
ผู้ใช้และผู้พัฒนาต่างกเ็ชื่อถือในข้อกา หนดอย่างไ
ม่เป็นทางการในหนังสือที่เขียนโดยเดนนิส ริตชี
และไบรอัน เคอร์นิกนั (Brian Kernighan)
ภาษาซีรุ่นนั้นจึงเรียกกนัโดยทั่วไปว่า
ภาษาเคแอนด์อาร์ซี (K&R C) ต่อมา พ.ศ. 2532
สถาบันมาตรฐานแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา
(ANSI)
ได้ตีพิมพ์มาตรฐานสา หรับภาษาซีขึ้นมา
เรียกกนัว่า ภาษาแอนซีซี (ANSI C) หรือ
ภาษาซี89 (C89) ในปีถัดมา
องค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน
(ISO)
ได้อนุมัติให้ข้อกา หนดเดียวกนันี้เป็นมาตรฐานส
ากล เรียกกนัว่า ภาษาซี90 (C90)](https://image.slidesharecdn.com/microsoftworddocument-140915011530-phpapp02/85/Microsoft-word-document-1-320.jpg)
![ภาษาซี (C)
เป็นภาษาโปรแกรมสา หรับวตัถุประสงค์ทวั่ไป
เริ่มพัฒนาขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2512-2516 (ค.ศ. 1969-
1973) โดยเดนนิส ริชชี่(Denis Retchie)
ทเี่อทีแอนด์ทีเบลล์แล็บส์ (AT&T Bell Labs) [4][5]
ภาษาซีมีเครื่องมืออา นวยความสะดวกสา หรับการเขี
ยนโปรแกรมเชิงโครงสร้างและอนุญาตให้มีขอบข่า
ยตวัแปร (scope) และการเรียกซ้า (recursion)
ในขณะทรี่ะบบชนิดตวัแปรอพลวตัก็ช่วยป้องกนักา
รดา เนินการที่ไม่ต้งัใจหลายอย่าง
เหมือนกบัภาษาโปรแกรมเชิงคา สั่งส่วนใหญ่ในแบ
บแผนของภาษาอัลกอล
การออกแบบของภาษาซีมีคอนสตรักต์ (construct)
ทโี่ยงกบัชุดคา สั่งเครื่องทวั่ไปได้อย่างพอเพียง
จึงทา ให้ยังมีการใชใ้นโปรแกรมประยุกต์ซึ่งแต่ก่อน
ลงรหัสเป็นภาษาแอสเซมบลี
คือซอฟต์แวร์ระบบอันโดดเด่นอย่างระบบปฏิบัติกา
รคอมพิวเตอร์ ยูนิกซ์ [6]
ภาษาซีเป็นภาษาโปรแกรมหนึ่งที่ใช้กนัอย่างแพร่
หลายมากที่สุดตลอดกาล [7][8]
และตัวแปลโปรแกรมของภาษาซีมีให้ใช้งานได้
สา หรับสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์และระบบปฏิ
บัติการต่าง ๆ เป็นส่วนมาก
ภาษาหลายภาษาในยุคหลังได้หยิบยืมภาษาซีไปใ
ช้ทั้งทางตรงและทางอ้อม ตัวอย่างเช่น ภาษาดี
ภาษาโก ภาษารัสต์ ภาษาจาวา จาวาสคริปต์
ภาษาลิมโบ ภาษาแอลพีซี ภาษาซีชาร์ป
ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี ภาษาเพิร์ล ภาษาพีเอชพี
ภาษาไพทอน ภาษาเวอริล็อก
(ภาษาพรรณนาฮาร์ดแวร์) [3]
และซีเชลล์ของยูนิกซ์
ภาษาเหล่านี้ได้ดึงโครงสร้างการควบคุมและคุณ
ลักษณะพื้นฐานอื่น ๆ มาจากภาษาซี
ส่วนใหญ่มีวากยสัมพันธ์คล้ายคลึงกบัภาษาซีเป็
นอย่างมากโดยรวม
(ยกเว้นภาษาไพทอนที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง)
และตั้งใจที่จะผสานนิพจน์และข้อความสั่งที่จา แ
นกได้ของวากยสัมพันธ์ของภาษาซี
ด้วยระบบชนิดตัวแปร ตัวแบบข้อมูล
และอรรถศาสตร์ที่อาจแตกต่างกนัโดยมูลฐาน
ภาษาซีพลัสพลัสและภาษาอ็อบเจกทีฟ-
ซีเดิมเกดิขึ้นในฐานะตัวแปลโปรแกรมที่สร้างรหั
สภาษาซี
ปัจจุบันภาษาซีพลัสพลัสแทบจะเป็นเซตใหญ่ขอ
งภาษาซี [9] ในขณะที่ภาษาอ็อบเจกทีฟ-
ซีกเ็ป็นเซตใหญ่อันเคร่งครัดของภาษาซี [10]
กอ่นที่จะมีมาตรฐานภาษาซีอย่างเป็นทางการ
ผู้ใช้และผู้พัฒนาต่างกเ็ชื่อถือในข้อกา หนดอย่างไ
ม่เป็นทางการในหนังสือที่เขียนโดยเดนนิส ริตชี
และไบรอัน เคอร์นิกนั (Brian Kernighan)
ภาษาซีรุ่นนั้นจึงเรียกกนัโดยทั่วไปว่า
ภาษาเคแอนด์อาร์ซี (K&R C) ต่อมา พ.ศ. 2532
สถาบันมาตรฐานแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา
(ANSI)
ได้ตีพิมพ์มาตรฐานสา หรับภาษาซีขึ้นมา
เรียกกนัว่า ภาษาแอนซีซี (ANSI C) หรือ
ภาษาซี89 (C89) ในปีถัดมา
องค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน
(ISO)
ได้อนุมัติให้ข้อกา หนดเดียวกนันี้เป็นมาตรฐานส
ากล เรียกกนัว่า ภาษาซี90 (C90)](https://image.slidesharecdn.com/microsoftworddocument-140915011530-phpapp02/75/Microsoft-word-document-1-2048.jpg)
Microsoft word document
- 1. ภาษาซี (C) เป็นภาษาโปรแกรมสาหรับวตัถุประสงค์ทวั่ไป เริ่มพัฒนาขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2512-2516 (ค.ศ. 1969- 1973) โดยเดนนิส ริชชี่(Denis Retchie) ทเี่อทีแอนด์ทีเบลล์แล็บส์ (AT&T Bell Labs) [4][5] ภาษาซีมีเครื่องมืออา นวยความสะดวกสา หรับการเขี ยนโปรแกรมเชิงโครงสร้างและอนุญาตให้มีขอบข่า ยตวัแปร (scope) และการเรียกซ้า (recursion) ในขณะทรี่ะบบชนิดตวัแปรอพลวตัก็ช่วยป้องกนักา รดา เนินการที่ไม่ต้งัใจหลายอย่าง เหมือนกบัภาษาโปรแกรมเชิงคา สั่งส่วนใหญ่ในแบ บแผนของภาษาอัลกอล การออกแบบของภาษาซีมีคอนสตรักต์ (construct) ทโี่ยงกบัชุดคา สั่งเครื่องทวั่ไปได้อย่างพอเพียง จึงทา ให้ยังมีการใชใ้นโปรแกรมประยุกต์ซึ่งแต่ก่อน ลงรหัสเป็นภาษาแอสเซมบลี คือซอฟต์แวร์ระบบอันโดดเด่นอย่างระบบปฏิบัติกา รคอมพิวเตอร์ ยูนิกซ์ [6] ภาษาซีเป็นภาษาโปรแกรมหนึ่งที่ใช้กนัอย่างแพร่ หลายมากที่สุดตลอดกาล [7][8] และตัวแปลโปรแกรมของภาษาซีมีให้ใช้งานได้ สา หรับสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์และระบบปฏิ บัติการต่าง ๆ เป็นส่วนมาก ภาษาหลายภาษาในยุคหลังได้หยิบยืมภาษาซีไปใ ช้ทั้งทางตรงและทางอ้อม ตัวอย่างเช่น ภาษาดี ภาษาโก ภาษารัสต์ ภาษาจาวา จาวาสคริปต์ ภาษาลิมโบ ภาษาแอลพีซี ภาษาซีชาร์ป ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี ภาษาเพิร์ล ภาษาพีเอชพี ภาษาไพทอน ภาษาเวอริล็อก (ภาษาพรรณนาฮาร์ดแวร์) [3] และซีเชลล์ของยูนิกซ์ ภาษาเหล่านี้ได้ดึงโครงสร้างการควบคุมและคุณ ลักษณะพื้นฐานอื่น ๆ มาจากภาษาซี ส่วนใหญ่มีวากยสัมพันธ์คล้ายคลึงกบัภาษาซีเป็ นอย่างมากโดยรวม (ยกเว้นภาษาไพทอนที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง) และตั้งใจที่จะผสานนิพจน์และข้อความสั่งที่จา แ นกได้ของวากยสัมพันธ์ของภาษาซี ด้วยระบบชนิดตัวแปร ตัวแบบข้อมูล และอรรถศาสตร์ที่อาจแตกต่างกนัโดยมูลฐาน ภาษาซีพลัสพลัสและภาษาอ็อบเจกทีฟ- ซีเดิมเกดิขึ้นในฐานะตัวแปลโปรแกรมที่สร้างรหั สภาษาซี ปัจจุบันภาษาซีพลัสพลัสแทบจะเป็นเซตใหญ่ขอ งภาษาซี [9] ในขณะที่ภาษาอ็อบเจกทีฟ- ซีกเ็ป็นเซตใหญ่อันเคร่งครัดของภาษาซี [10] กอ่นที่จะมีมาตรฐานภาษาซีอย่างเป็นทางการ ผู้ใช้และผู้พัฒนาต่างกเ็ชื่อถือในข้อกา หนดอย่างไ ม่เป็นทางการในหนังสือที่เขียนโดยเดนนิส ริตชี และไบรอัน เคอร์นิกนั (Brian Kernighan) ภาษาซีรุ่นนั้นจึงเรียกกนัโดยทั่วไปว่า ภาษาเคแอนด์อาร์ซี (K&R C) ต่อมา พ.ศ. 2532 สถาบันมาตรฐานแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา (ANSI) ได้ตีพิมพ์มาตรฐานสา หรับภาษาซีขึ้นมา เรียกกนัว่า ภาษาแอนซีซี (ANSI C) หรือ ภาษาซี89 (C89) ในปีถัดมา องค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน (ISO) ได้อนุมัติให้ข้อกา หนดเดียวกนันี้เป็นมาตรฐานส ากล เรียกกนัว่า ภาษาซี90 (C90)
- 2. ในเวลาต่อมาอีก องค์การฯ กไ็ด้เผยแพร่ส่วนขยายมาตรฐานเพื่อรองรับสากล วิวัตน์ (internationalization) เมื่อ พ.ศ. 2538 และมาตรฐานที่ตรวจชา ระใหม่เมื่อ พ.ศ. 2542 เรียกกนัว่า ภาษาซี99 (C99) มาตรฐานรุ่นปัจจุบันกไ็ด้รับอนุมัติเมื่อเดือนธันว าคม พ.ศ. 2554 เรียกกนัว่า ภาษาซี11 (C11)