BALIK:
Balığın ensık rastlanılan kullanımı İsa'nın simgeliği
olmuştur. Bunun nedeni Yunan alfabesiyle yazılan balık
sözcüğünün baş harfleridir. “İsa, Tanrının oğlu,
koruyucumuz” anlamına gelmektedir. Bu anlamda balık
simgesi özellikle ilk devir Hristiyan sanatı ve
edebiyatında kendini gösterir.
Balık aynı zamanda vaftiz olayının da simgesi olarak
kullanılır. Burada balık su olmadan nasıl yaşayamazsa,
gerçek Hristiyan da vaftiz suyunu tanımadan
yaşayamaz düşüncesi vardır.
KUZU:
Kuzu İsa'nınbir simgesi olarak Hristiyan sanatının tüm çağlarında
en sevilen ve en sık kullanılan birkaç simgeden biridir. İncilin
birçok bölümünde kuzu ile ilgili içerikler bulunur.
Rönesans boyunca kuzu sık sık "kutsal aile" kompozisyonlarında
çocuk Yuhanna ile birlikte resmedilmiştir. Burada kuzu
Yuhanna'nın İsa'nın öncüsü olarak görevine ve onun İsa'yı vaftizi
sırasında tanrının kuzusu olarak kabul edişine işaret eder. Bu
konu genellikle Yuhanna'nın sol elinde tuttuğu bir kuzuyu gösterir
şekilde betimlenir.
Kuzu İsa'nın gelini olduğunu ve evlenmeyi reddettiği için şehit
edilen St. Agnes'e işaret olarak verilmiştir. Aynı zamanda suyu
bulduğu noktaya kadar bir kuzu tarafından yol gösterilen St.
Clament'in de işareti bir kuzudur.
7.
KOÇ:
Koç, sürününönderi olduğundan bazen İsa'nın simgesi
olarak kullanılır. Yine aynı şekilde kurtla savaşıp onu
yendiği için, İblis ile savaşarak utkuya ulaşan İsa'ya
benzetilir.
Tanrı’nın İbrahimoğlu İsmail'in yerine kurban edilsin
diyerek dikenli ve çalılık bir yere indirdiği bu hayvan
aynı zamanda dikenlerden örülü bir taç giyen ve
insanlık için kurban edilen İsa'yı temsil eder. Genellikle
koç gücün simgesi olarak kullanılmıştır.
GÜNEŞ:
Güneş İsa'nınsimgesidir. Bu simgeleştirme incildeki:
"Fakat size isminden korkanlara doğruluğun güneşi
kanatlarında şifa olarak doğacak." sözünden almıştır.
İsa'nın çarmıha gerilme sahnelerinde güneş ve ay tüm
yaratılanların İsa’nın ölümünden duydukları kederi
anlatmak için gösterilir. St. Thomas Aguinus'da bazen
göğsünde bir güneşle resmedilir.
IŞIK:
• Işık İsa'nın simgesidir. Bu simgeleştirme İncil'den
kaynak bulur. "Bundan sonra İsa, yine onlara
söyleyerek dedi ki; ben dünyanın nuruyum, benim
ardımdan gelen karanlıkta yürümez ve kendisinde
yaşam ışığı olur."