Я спытаў чалавека,
Які прайшоў праз агонь,
І воды,
І медныя трубы:
- Што самае цяжкае
На гэтым свеце?
І ён адказаў:
- Прайсці праз вернасць.
Бацька - Іван Фёдаравіч
Маці - Домна Іванаўна
«…Толькі заўсёды,
Як мы зберымося дамоў
I на стол пакладзе рукі маці,
Быццам ад сонца, ад іх
пасвятлее ў хаце
I ў сэрцы».
“…відаць… пад сонцам цыганскім радзіўся…”,
бо ўсе свае дні
“…размяняў на вандроўкі, паходы…”
"згушчаць чым найбольш думку на
палатне вобразу"
“… Сачу за развіццём сучаснай польскай і
заходняй паэзіі. Хоць цяжка нешта
меркаваць аб апошняй па перакладах, але
мне здаецца, што нараджаецца нейкая
паэзія – паэзія без радзім.
Баюся, што будучым археолагам і іншым
вучоным лягчэй будзе акрэсліць культуру і
жыццё народа па старажытных асірыйскіх
гліняных таблічках ці егіпецкіх папірусах, як
па некаторых сучасных зборніках”.
«…Мама і тата ўсё жыццё
вельмі любілі адзін аднаго.
Рамэа і Джульета блякнуць перад імі!»
«…заўсёды заставаўся выдатным
гаспадаром, любіў наведваць кірмашы
і пагаварыць любіў, нават з
незнаёмымі людзьмі заўсёды заводзіў
размовы пра жыццё-быццё».
Галоўны рэдактар часопiса "Полымя»,
старшыня Саюза пiсьменнiкаў Беларусi,
дэпутат Вярхоўнага Савета БССР i СССР,
старшыня Вярхоўнага Савета БССР .
Не, доўга тут не згадзіўся жыць бы,
Насіць на плечах небаскробаў цень,
І паўтараць замест імёнаў лічбы
Людзей і стрытаў, кожны час і дзень,
Або сядзець на тысячным паверху,
Дзе ні жывога гоману, ні смеху,
Дзе толькі бачыш хмары над зямлёй
І не відаць, што робіцца на ёй.
«…моцным творчым парываннем разрывае
абалонку звыклай штодзённасцi».
Максiм   Танк – волат паэтычнага свету
Максiм   Танк – волат паэтычнага свету
Максiм   Танк – волат паэтычнага свету
Максiм   Танк – волат паэтычнага свету
Максiм   Танк – волат паэтычнага свету

Максiм Танк – волат паэтычнага свету

  • 2.
    Я спытаў чалавека, Якіпрайшоў праз агонь, І воды, І медныя трубы: - Што самае цяжкае На гэтым свеце? І ён адказаў: - Прайсці праз вернасць.
  • 5.
    Бацька - ІванФёдаравіч Маці - Домна Іванаўна
  • 6.
    «…Толькі заўсёды, Як мызберымося дамоў I на стол пакладзе рукі маці, Быццам ад сонца, ад іх пасвятлее ў хаце I ў сэрцы».
  • 10.
    “…відаць… пад сонцамцыганскім радзіўся…”, бо ўсе свае дні “…размяняў на вандроўкі, паходы…”
  • 11.
    "згушчаць чым найбольшдумку на палатне вобразу"
  • 13.
    “… Сачу заразвіццём сучаснай польскай і заходняй паэзіі. Хоць цяжка нешта меркаваць аб апошняй па перакладах, але мне здаецца, што нараджаецца нейкая паэзія – паэзія без радзім. Баюся, што будучым археолагам і іншым вучоным лягчэй будзе акрэсліць культуру і жыццё народа па старажытных асірыйскіх гліняных таблічках ці егіпецкіх папірусах, як па некаторых сучасных зборніках”.
  • 14.
    «…Мама і татаўсё жыццё вельмі любілі адзін аднаго. Рамэа і Джульета блякнуць перад імі!»
  • 15.
    «…заўсёды заставаўся выдатным гаспадаром,любіў наведваць кірмашы і пагаварыць любіў, нават з незнаёмымі людзьмі заўсёды заводзіў размовы пра жыццё-быццё».
  • 16.
    Галоўны рэдактар часопiса"Полымя», старшыня Саюза пiсьменнiкаў Беларусi, дэпутат Вярхоўнага Савета БССР i СССР, старшыня Вярхоўнага Савета БССР .
  • 18.
    Не, доўга тутне згадзіўся жыць бы, Насіць на плечах небаскробаў цень, І паўтараць замест імёнаў лічбы Людзей і стрытаў, кожны час і дзень, Або сядзець на тысячным паверху, Дзе ні жывога гоману, ні смеху, Дзе толькі бачыш хмары над зямлёй І не відаць, што робіцца на ёй.
  • 20.
    «…моцным творчым парываннемразрывае абалонку звыклай штодзённасцi».