“… Сачу заразвіццём сучаснай польскай і
заходняй паэзіі. Хоць цяжка нешта
меркаваць аб апошняй па перакладах, але
мне здаецца, што нараджаецца нейкая
паэзія – паэзія без радзім.
Баюся, што будучым археолагам і іншым
вучоным лягчэй будзе акрэсліць культуру і
жыццё народа па старажытных асірыйскіх
гліняных таблічках ці егіпецкіх папірусах, як
па некаторых сучасных зборніках”.
14.
«…Мама і татаўсё жыццё
вельмі любілі адзін аднаго.
Рамэа і Джульета блякнуць перад імі!»
Галоўны рэдактар часопiса"Полымя»,
старшыня Саюза пiсьменнiкаў Беларусi,
дэпутат Вярхоўнага Савета БССР i СССР,
старшыня Вярхоўнага Савета БССР .
18.
Не, доўга тутне згадзіўся жыць бы,
Насіць на плечах небаскробаў цень,
І паўтараць замест імёнаў лічбы
Людзей і стрытаў, кожны час і дзень,
Або сядзець на тысячным паверху,
Дзе ні жывога гоману, ні смеху,
Дзе толькі бачыш хмары над зямлёй
І не відаць, што робіцца на ёй.