asa net, profile picture
Uploaded byasa net
DOCX, PDF585,573 views

HALIMBAWA NG MAIKLING KWENTO

Si Tessie ay isang babae na nagdaranas ng sakit at kalungkutan dahil sa paglayo ng kanyang asawa na si Diego, na hindi nakontento sa kanilang buhay mag-asawa dahil sa kawalan ng anak. Sa kabila ng kanyang masigasig na pagsisikap na mabuntis, si Diego ay nagkaroon ng relasyon sa kanyang matalik na kaibigan, si Marie, na nagdulot ng labis na pighati kay Tessie. Sa kabila ng lahat ng sakit na naranasan ni Tessie, patuloy pa rin siyang umaasa na babalik si Diego sa kanyang buhay.

Embed presentation

Downloaded 895 times
“Babalik Karin” Dalawang taon ng kasal sina Diego at Tessie. Sa matagl nilang pagsasama ay ni hindi sila nagkaroon ng anak. Marami na silang sinubukang gamut para lamang mapadali ang pagbubuntis ni Tessie ngunit sa kabila ng pagod at hirap na kanilang dinaranas ay hindi parin ito nagbunga. Mabait at mapag-alagang asawa si Tessie. Lahat ay ginagawa niya para lang mapaligaya ang asawa maliban na lamang sa kagustuhang magkaroon ng anak. Ito ang kaisa-isang bagay na hindi kayang ibigay ni Tessie kay Diego, ang magkaroon gng anak. Ang akala ni Tessie ay masaya na si Diego at kontento na sa kanyang piling ngunit hindi, siya’y nagkamali. Nalaman niyang si Diego ay may kinakasamang iba at ngakaroon pa ito ng mga anak sa babae. Ang masaklap, ang kinakasama ng kanyang asawa ay ang matalik niyang kaibigan. “A no bang mali ang ginawa ko sayo? Bakit mo ako ginaganito? Ha?” A ng mangiyak-ngiyak na sabi ni Tessie kay Diego. “Wala! Wala! Pero may isang bagay na hindi mo kayang ibigay sa akin na siyang makapagpapaligayn sa akin ng lubusan. Gustong-gusto kong maging ama Tessie,. Gusto kong may tumawag saking papa. Gusto kong tawagin akong ama,…….. narinig mo yon? Narinig mo yon Tessie ha? Iyon ang tunay na makapagpapaligaya sa akin Tessie, kaya patawad….. humihina ang boses ni Diego. “Iiwan na kita Tesssie”. Mahal kita Diego,. . .mahal na mahal, alam mo naming lahat ay binibigay ko sayo mapaligaya kalang, pero alam mo naming parehas nating ginaw ang lahat mabuntis lang ako! Pero hindi!........hindi! , parehas lang tayo Diego, parehas lang tayo, gusto ko ring magkaanak. Gusto ko ring marinig na tawagin akong mama. Gustong-gusto!, alam mo ban g nadarama kong inggit sa tuwing nakakakita ako ng mga kasama ng kanilang mga anak/ alam mo ba?? Ha? Mahirap rin para sa akin Diego, napakahirap………huh….huhuhuh…..huhuh..” A ng nanginginig na boses ni Tessie habang umiiyak. “Sanay maintindihan mo ako Tessie”. Nakapagdesisyon na ako…….. iiwan na kita…….mas mabuting maghiwalay nalang tayo!” “Ha?” bakas sa mukha ni Tessie ang pag-aalal at tumutulo ang luha sa kanyang mga mata…….” Ganon nalang ba kadali iyon Diego?.. ganon nalang ba?. Baliwala nalang ba sayo ang mga pinagdaanan natin? Ha? Basta-basta mo nalan ba akong iiwan? Yon ba? Yon ba?........ ang pasigaw-sigaw na sambit ni Tessie na pawing nababaliw at habang umiiyak,. “Hindi rin madali ang desisyon kong ito Tessie, pero habang nagsasama tayo ay hinding-hindi ko matatamasan ang kaligayahang hinahanap ko!” A ng mga salitang ito ang lumabas sa bibig ni Diego habang nag-iimpaki ng mga gamit. “Iiwan na kita Tesssie, iiwan na kita paalam………” Diego, diego, diego……….huh…..huhuh…….. huhuhuh……halos lumubog na sa lupa si Tesssie habang umiiyak na parang bata at parang nasisisraan ng ulo. Pero hindi parin lumingon sa Diego kay Tessie, sa halip ay nagpatuloy pa ito sa paglakad. Unti-unti nang bumagsak si Tessie sa lupa at nawalan ito ng malay. Kinabukasan, naroon parin ang sakit na naramdaman ni Tessie naroon parin ang bigat sa kanyang dibdib. Hinding-hindi niya makakalimutan ang sakit na dinulot ni iniwan ni Diego sa kanya. Pero sa kabila ng pasakit na idinulot ni Diego kay Tessie ay hindi parin niya maalis-alis ang pag-ibig niya kay Diego. Sa nangyari, ay wala paring nagbago, mahal parin niya si lito at umaasa pari siya na baling araw ay babalikan siya ni Diego.
Taon na ang lumipas. Nanatiling mapag-isa si Tessie dahil naniniwala siyang babalik sa kanya si Diego. Nagging bulag sa pag-ibig sa Tessie. Mahal parin niya sa Diegokahit alam niyang may kinakasama na itong iba. Sinubukan ni Tessie na bisitahin si Diego , sinubukan niya kahit alam niyang masasaktan siya kapag nakikita niyang may iba nang kinakasama si Diego. Alam niya ang adress ni Diego sa maynila. Pinuntahan niya ito. Laking gulat na lamang niya nang Makita niya si Diego na hinihimas-himas ang tiyan ng isang babae na kung iyo,y titingnan ay malapit na ang kapanganakan nito. Sa maria ang babae na kanyang nakita. Sa maria ay ang matalik na kaibigan ni Tessie, nagging kaklase niya ito mula elementary hanggang hayskul. Palagi niya itong kasama, sa kasiyahan at kalungkutan. Kapatid niya ito kung ituring. Hindi niya sukat akalain na ang taong tinuring niyang kapatid ay ang taong tatraydor sa kanya at ang taong aagaw sa kanyang kasiyahan. Hindi makapaniwala si Tessie sa nasaksihan, hindi niya maipaliwanag ang sakit na nadarama tila sinakluban ng langit. Nagsisikip ang dibdib at agad na sumilay ang mga luha sa kanyang mga mata. Hindi namalayan ni Tessie na nakatingin na pala sa kanya sina Marie at Diego. Agad niyang pinahid ang mga luha at pabilis na tumakbo palayo. Sinubukan siyang habulin ni Marie ngunit hindi niya ito naabutan. Hindi sinasadyang nagtagpo ang landas ng dalawa, sina Tessie at Marie. Nagkatinginan ang dalawa. Masama ang tingin ni Tessie kay Marie at hindi niya maiwasang mapaiyak sapagkat si marie ang matalik niyang kaibigan. Nang biglang tumalikod si Tessie ay agad siyang tinawag ni Marie. “Tessie sandali…….. Tessie hintay”. Nagpatuloy parin sa paglaalkad si Tessie, hinabol siya ni Marie hanggang sa naabutan. Nang naabutan na ni Marie si Tessie ay agd niyang hinaakan sa balikat si Tessie. Paglingon na paglingon ni Tessie ay agad sinalubong sa sampal si Marie na habang umiiyak. “Walang hiya ka!!! Pano mo nagawa sa akin ito Marie, ha? Itinuring kitang higit pa sa aking kadugo, ngunit anong ginawa mo? Inagaw mo sa akin ang kaligayahan ko. Alam mong mahal na mahal ko si Diego Marie, mahal na mahal. Pero anong ginawa mo? Inagaw mo siya sa akin”. Hindi ko sinsasadya Tes, hindi. Patawrin mo na ako Tes. Muli ay dumapo ang mga kamay ni Tessie sa mukha ni Marie, isang malakas na sampal. Parehong umiiyak sina Tessie at Marie. Paulit-ulit na humingi ng tawad si Marie kay Tessie ngunit nagmatigas ito si Tessie, agad siyang umalis at pinahid ang mga luha sa mata. Iniwan niya sin g nakaluhod. Napag-isip-isip ni Tessie na bumalik na lamang sa probinsiya. Ginaw niya kahit labag sa kanyang kaloobang babalik ng mag-isa. Sa kabila ng mga pangyayaring nasaksihan ay nagging bulag parin siya sa pag-ibig ni Diego at umaasa pa siyang baling araw ay babalik at babalik parin si Diego sa kanyang piling na magsasama silang masaya’t matiwasay.
Kwento ng Isang Dayuhang Pinoy Si Ryeowook Camorra ay isang guro na nagtuturo sa isang pribadong paaralan.Ang kanyang tinituro ay tungkol sa asignaturang Agham ukol sa Kimiko (Chemistry III).Sa kanyang pangalan ay isang Koreano pero lahing Pinoy.Ang ina niya ay isang Koreano habang ang kanyang ama ay isang Pilipino.Si Ryeowook ay matangkad,mabait at matalino pero siya ay isang maykaya lamang sa buhay.Nang mga ilang taon ay namatay ang kanyang Ina dahil sa sakit na kanser.Nagdesisyon ang kanyang ama na bumalik siya sa ibang bansa upang magtrabaho bilang isang doktor.si Ryeowook ay laging iuugnay sa kanyang kariktan ng buhay o kahit saan mang kagandahan sa isang tanawin, sa isang kaisipan o maging sa isang tunog.Nagsisikap siyang magtrabaho para sa kanyang pamilya.Si Ryeowook ay pangkaraniwang lamang. May nakapansin sa sanya bakit guro ang kinuha niyang trabaho imbes na ang kanyang itsura ay pwedeng ipasok sa mga pang opisinang trabaho. Tinawag si Ryeowook na "G. Mabuti"dahil siya ay magaling magturo at mabait sa mga estudyante.Minsan siyay palabiro sa mga estudyante.Nang minsan papunta si Ryeowook sa isang gilid ng silid-aklatan upang doo'y umiyak. Naalala niya ang mga pangyayaring naganap sa kanyang mga magulang. Napansin niyang mayroon ding isang babaeng estudyante na kanyang kaeskwela na doo'y umiiyak. Tinanong niya ito ngunit ito'y di-nagsalita… Nagkasabay sa pag-uwi si Ryeowook at ang batang babae na si Anita. Nang mga oras na iyon,naalala ng bata ang itatanong niya kay Mabuti. Nag uusap sila bakit umiyak si Anita sa gilid ng silid aklatan.Sinagot niya na "Kasi po G.,naalala ko po ang aking nmga magulang.Iniwan nila ako sa aking lola,at hindi ko po alam kung buhay pa po ba sila sa ngayon?".Nadama ni Ryeowook ang lungkot at lumuha ang kanyang mga mata.Habang nag-uusap sila pa-uwi,ang sinabi ni Ryeowook,"Huwag kang umiyak,ipagdasal mo ang mga magulang mo kung silay nabubuhay pa ngayon."Pagkatapos ay may halong biruan si Ryeowook at humalakhak ng malakas si Anita. Sa tuwing nagtuturo ng asignaturang Kimiko III,si G. Mabuti ay walang siyang binigkas kundi ang kanyang buhay.Ikinuwento niya iot at ibinahagi sa kanyang mag-aaral.Makalipas ang pagkukuwento ng isang oras,umiyak at naawa ang mga mag-aaral.Alam nila kung gaano kahirap ang buhay ng gurong si Ryeowook. Mataas sana ang pangarap ni Ryeowook para sa kanyang magulang.Nang dumating ang kanilang kahirapan sa kanilang buhay,hindi na niya ito natuloy ang pag-aaral niya.Gusto niya sana itong magiging isang magaling na doktor tulad ng kanyang ama.Kapag naituloy niya ang pagiging isang magaling na doktor ay gagamutin niya ang kanyang Ina, pero wala na siyang pera pampaaral niya sa medisina dahil ang pera ay ibinili niya ng gamot sa kanyang Ina.May pag asa pa si Ryeowook na pumasok ulit at mag-aral ng medisina para mabago ang kanyang buhay sa pagiging mahirap,at gagamutin niya ang mga taong maysakit.Ipapakita niya ito sa mga mamamayan kung gaano ba ito kagaling si Ryeowook magturo sa paaralan at sa pagiging niyang doktor.
. DAYUHAN - uenaventura S. Medina, Jr. Isang gabi, napakislot sa pagkakahiga ang persona ng maikling kwentong ito (may-akda) nang marinig na naman niya ang daing ng kanyang masakiting ama mula sa silid nito. Nagbalikwas siya para tunguhin ang silid ng kanyang ama, subalit nagbaga na naman ang kanyang damdaming hindi maipaliwanag. Nang buksan niya ang kanyang pinto, nakita niya ang kanyang ina at sa pamamagitan ng tingin nito'y alam na niya ang dapat gawin. Pumunta siya sa lansangang-bayan para tawagin si Dr. Santos. Sumama naman ang doktor para tingnan ang kalagayan ng kanyang ama. Matagal ng may sakit ang kanyang ama ngunit hindi rin lubusang gumaling dahil sa lagi nitong sinusuway ang bilin ng doktor. Kung paalalahanan naman ng kanyang ina, nagagalit ang kanyang ama dahil alam daw nito ang kanyang ginagawa. Dahil tanging lalaking sa pamilya, ay inako na niya ang tungkuling tumawag ng manggagamot sa anumang oras naroroon siya tuwing maririnig niya ang daing ng kanyang ama. Iyon ay isang gawain na matapat na niyang nagagampanan matapos ibinilin sa kanya ng mga kapatid ang kalagayan ng kanilang ina nang nagsisama ang mga ito sa kanilang napangasawa sa Kabisayaan. At ito nga ang kanyang ginagawa, ang tulungan ang ina sa pag-aalaga sa kanyang ama. Lubos na lamang ang kanyang pagtataka kung bakit nasabi ng kanyang mga nakakatandang kapatid na siya na ang bahala sa kanilang ina. May mga bagay siyang hindi nalalaman na tanging mga kapatid lamang niyang nakakatanda ang nakakaalam mula sa kanilang pinag-uusapan. Ngunit nabuo na sa isip nito ang pinag-uusapan nila, sapagkat sa ibang umpukan sa maliit na pamayanang iyon, ay narinig niya: Ang kanyang ama, si Ading at isang sanggol. At sa isip niya, marahil ay marami pang Ading at marami pang sanggol sa buhay ng kanyang ama. Ang mga luhang nakikita niya sa kanyang ina, ang hinanakit ng kanyang mga kapatid sa ama, ang natuklasang katotohanan tungkol sa ama at kay Ading at sa sanggol ay ang mga rason marahil kung bakit nakakaramdam siya ng isang damdaming dayuhan. At iyon nga ang kanyang nararamdaman sa tuwing makikita niya ang ama sa silid nito at tila ba isa siyang dayuhan sa pook na iyon. Nang marating na niya at ni Dr. Santos ang kanilang bahay, nakita niya ang ina at dalawang nakakabatang kapatid sa pinto ng silid ng kanyang ama. Pumunta siya sa sariling silid ngunit muling nagbalikwas ng marinig ang mga hirap na paghingal at pigil na pag-iyak. Nasalubong niya si Dr. Santos at sinabihan na maiwan nalang at huwag na siyang ihatid dahil kakailanganin daw siya. Mula sa mga sinasabi ng kanyang ina, iyakan ng mga kapatid hanggang sa nakaratay na ama, napagtanto niyang nalalapit na talaga ang oras ng kamatayan ng kanyang ama. May kumurot sa kanyang laman, at bigla ay nadama niyang kilala na niya ang silid na iyon at lumapit siya siya sa ama.
Walang panginoon – Deogracias rosario Ito ay kwento ng isang lalaking nagngangalang Marcos na sukdulan ang galit sa mayamang asenderong si Don Teong. Si Don Teong ang kontrabida sa buhay ng pamilya ni Marcos. Siya ang dahilan kung bakit namatay sa sama ng loob ang ama, dalawang kapatid, at kasintahan ni Marcos. Ang kasintahan ni Marcos ay si Anita, anak ni Don Teong. Ilang beses nang tinitimpi ni Marcos ang kaniyang galit kay galit kay Don Teong, kung hindi lang dahil sa ina niya ay matagal na sanang wala sa mundo si Don Teong. Para kay Marcos ang pang-aapi ni Don Teong ay hindi lamang simpleng pang-aalipin sa pamilya nila kundi pagyurak na rin sa kanilang dangal at pagkatao. Sina Marcos ay pinagbabayad ng buwis para sa lupang kanilang sinasaka kahit na ito'y kanilang minana sa kanilang mga ninuno. Dahil sa walang kakayahang ipagtanggol ang kanilang karapatan, napipilitan silang magbayad sa kanilang sariling pag-aari. iyan ang dahilan ng pagkamatay ng kaniyang ama at dalawang kapatid. Namatay silang punung-puno ng sama ng loob kay Don Teong na matagal nilang pinagsilbihan. Lalong sumidhi ang galit ni Marcos kay Don Teong nang malaman niyang ang ahilan ng pagkamatay ng kaniyang kasintahang si Anita ay si Don Teong. Sinaktan ni Don Teong si Anita na siyang ikinamatay nito. Sa dami nang mga nawalang mahal sa buhay ni Marcos, hindi katakatakang takot siyang marinig ang animas, ang malungkot na tunog ng kampana. Hidni pa aman humuhupa ang galit niya, siya namang pagdating ng isang kautusan ng pamahalaan na sila ay pinaaalis na sa kanilang tahanan, ngayon pang malago na ang kanyang palayan dahil sa dugo at pawis sa maghapong pagbubukid. Binigyan sila ni Don Teong ng isang buwang palugit upang lisanin ang lupang kanilang tinitihan. Alam niyang ang mga nangyayaring iyon sa buhay nila ay kagagawan ng mapangsamantalang si Don Teong. Dahil sa galit na nararamdaman ni Marcos kay Don Teong, nag-isip siya ng paraan kung paano siya makakapaghiganti dito. Nagbihis si Marcos nang tulad ng kay Don Teong at kaniyang pinahihirapan ang kaniyang paboritong alagang kalabaw. Ginawa niya iyon upang magalit ang kalabaw sa imahe ni Don Teong. Pinag-aralang mabuti ni Marcos ang bawat kilos ni Don Teong at inabangan niyang mamasyal sa bukid si Don Teong nag hapong iyon. Pinakawalan niya ang kaniyang kalabaw at hinayaang suwagin ang kaawa-awang si Don Teong. Kinabukasan, huling araw na pananatili ng mag-ina sa bukid, habang nagiimpake na sila ng kanilang mga gamit, mabilis na kumalat ang balitang patay na si Don Teong. Mahinahong pinakinggan ni Marcos ang malungkot na tunog ng kampana, hindi tulad ng dati na ayaw na ayaw niya itong marinig. Sa halip na ipanalangin niya ang kaluluwa ng namatay na si Don Teong ay mas inisip pa niya ang kaniyang matapang na kalabaw.
KAY ESTELLA ZEEHANDELAAR Salin ni Ruth Elynia S. Mabanglo Mula sa Mga Liham ng Isang Prinsesang Javanese Japara, Mayo 25, 1899 Ibig na ibig kong makilala ng isang “babaeng moderno” iyong babaeng malaya, nakapagmamalaki’t makaakit ng aking loob! Iyong masaya, may tiwala sa sarili, masigla’t maagap na hinaharap ang buhay, puno ng tuwa at sigasig, pinagsisikapan hindi lamang ang sariling kapakanan at kundi maging ang kabutihan ng buong sangkatauhan. Buong kasabikan kong sinasalubong ang pagdating ng bagong panahon; totoong sa puso’t isip ko’y hindi ako nabibilang sa daigdig ng mga Indian, kundi sa piling ng aking mga puting kapat id na babae na tumatanaw sa malayong kanluran. Kung pahihintulutan lamang ng mga batas ng aking bayan, wala akong ibig gawin kundi ang ipagkaloob ang sarili sa mga nagtratrabaho;t nagsisikap na bagong kababaihan ng Europe; subalit nakatali ako sa mga lumang tradisyong hindi maaaring suwayin. Balang araw maaaring lumuwag ang tali at kami’y pawalan, ngunit lubhang malayo pa ang panahong iyon. Alam ko, maaaring dumating iyon, ngunit baka pagkatapos pa ng tatlo o apat na hebenerasyon. Alam mo ba kung paano mahalin ang bago at batang panahong ito ng buong puso’t kaluluwa kahit nakatali sa lahat ng batas, kaugalian at kumbensyon ng sariling bayan. Tuwirang sumasalungat sa kaunlarang hinahangad ko para sa aking mga kababayan ang lahat ng mga institusyon naming. Wala akong iniisip gabi’t araw kindi ang makagawa ng paraang malabanan ang mga lumang tradisyon naming. Alam kong para sa aking sarili’y magagawa king iwasan o putulin ang mga ito, kaya lamang ay may mga buklod na matibay pa sa alinmang lumanag tradisyon na pumipigil sa akin; at ito ang pagmamahal na inuukol ko sa mga pinagkakautangan ko ng buhay, mga taong nararapat kong pasalamatan sa lahat ng bagay. May karapatan ba akong was akin ang puso ng mga taong walang naibigay sa akin kundi pagmamahal at kabutihan, mga taong nag-alaga sa akin ng buong pagsuyo? Ngunit hindi lamang tinig nito ang umaabot sa akin; ang malayo, marikit at bagong-silang na Europe ay nagtutulak sa aking maghangad ng pagbabago sa kasalukuyang kalagayan. Kahit noong musmos pa ako’y may pang-akit na sa aking pandinig ang salitang “emansipasyon”; may isang naiibang kabuluhan ito, isang kahulugang hindi maaabot ng aking pang-unawa. Gumigising ito para sa hangarin ang pagsasarili at kalayaan-isang paghahangad na makatayong mag-isa. Ang puso ko’y sinusugatan ng mga kondisyong nakapaligid sa akin at sa iba, buong lungkot na pinag-aalab ang mithiin kong magising ang aking bayan. Patuloy na lumapit ang mga tinig na galing sa malayong lupain, umaabot sa akin, at sa kasiyahan ng ilang nagmamahal sa akin at sa kalungkutan ng iba, dala ntio ang binhing sumupling sa aking puso, nag-ugat, sukmibol hanggang sa lumakas at sumigla. Ngayo’y kailangang sabihin ko ang ilang bagay ukol sa sarili upang magkakilala tayo. Panganay ako sa tatlong babaing anak ng Regent ng Japara. Ako’y may anim na kapatid na lalki at babae. Ang lolo kong si Pangeran Ario Tjondronegoro ng Demak ay isang kilalang lider ng kilusang progresibo noong kapanahunan niya. Siya rin ang kaunaunahang regent ng gitnang Java na nagbukas ng pinto para sa mga panauhin mula sa ibayong dagat-ang sibilisasyong Kanluran. Lahat ng mga anak niya’y may edukasyong European, at halos lahat ng iyon (na ang ilan ay patay na ngayon) ay umiibig o umibig sa kanlurang minana sa kanilang ama; at nagdulot naman ito sa mga anak nila ng uri ng pagpapalaking nagisnan nila mismo. Karamihan sa mga pinsan ko’t nakatatandang kapatid na lalaki ay nag-aral sa Hoogere-Burger School, sng pinakamataas na institusyon ng karunungang matatagpuan ditto sa India. Ang bunso sa tatlong nakatatandang kapatid kong lalaki’y tatlong taon na ngayong nag-aaral sa Netherlands at naglilingkod din naman doon bilang sundalo ang dalawa pa. Samantala, kaming mga babae’y bahagya nang magkaroon ng pagkakataong makapag-aral dahil na rin sa kahigpitan n gaming lumang tradisyon at kumbensyon. Labag sa aming kaugaliang pag-aralin ang mga babae, lalo’t kailangang lumabas ng bahay araw-araw para pumasok sa eskwela. Ipinagbabawal n gaming kaugalian na lumabas man lamang ng bahay ang babae. Hindi kami pinapayagang pumunta saan man, liban lamang kung sa paaralan, at ang tanginglugar na pagtuturong maipagmamalaki ng syudad naming na bukas sa mga babae ay ang libreng grammar school ng mga European. Nang tumuntong ako ng ikalabindalawang taonng gulang, ako ay itinali sa bahay-kinailangang “ikahon” ako. Ikinulong ako at pinagbawalang makipag-uganayan sa mundong nasa labas ng bahay, ang mundong hindi ko na makikita marahil liban kung kasama ko na ang mapapangasawang estranghero, isang di -kilalang lalaking pinili ng mga magulang ko, ang lalaking ipinagkasundo sa akin nang di ko namamalayan. Noong banding huli, nalaman kong tinangka ng mga kaibigan kong European na mabago ang pasyang ito ng mga magulang ko para sa akin, isang musmos pa na nagmamahal sa buhay, subalit wala silang nagawa. Hindi nahikayat ang mga magulang ko; nakulong ako nang tuluyan. Apat na mahahabang taon ang tinagal ko sa pagitan ng makapal na pader, at hindi ko nasilayan minsan man ang mundong nasa labas. Hindi ko alam kung paano ko pinalipas ang mga oras. Ang tanging kaligayahang naiwan sa aki’y pagbabasa ng
mga librong Dutch at ang pakikipagsulatan sa mga kaibigang Dutch na hindi naman ipinagbawal. Ito-ito lamang ang nagiisang liwanag na nagpakulay sa hungkag at kainip-inip na panahong iyon, na kung inalis pa sa akin ay lalo nang nagging kaawa-awa ang kalagayan ko. Lalo sigurong nawalan ng kabuluhan ang buhay ko’t kaluluwa. Subalit dumating ang kaibigan ko’t tagapagligtas-ang Diwa ng panahon; umalingawngaw sa lahat ng dako ang mga yabag niya. Nayanig sa paglapit niya ang palalo’t matatag na balangkas ng mga lumang tradisyon. Nabuksan ang mga pintong mahigpit na nakasara, kusa ang iba, ang iba nama’y pilit at bahagya lamang ngunit bumukas pa rin at pinapasok ang mga di-inanyayahang panauhin. Sa wakes, nakita kong muli ang mundo sa labas nang ako’y maglabing-anim na taon. Salamat sa Diyos! Malalabasan ko ang aking kulungan nang Malaya at hindi nakatali sa isang kung sinong bridegroom. At mabilis pang sumunod ang mga pangyayari nagpabalik sa aming mga babae ng mga nawala naming kalayaan. Nang sumunod na taon, sa oras ng pagtatalaga sa poder ng bata pang Prinsesa (bilang Reyna Wilhemina ng Netherland), “opisyal” na inihandog sa amin ng mga magulang naming an gaming kalayaan. Sa kauna-unahang pagkakataon sa aming buhay, pinyagan kaming umalis sa bayan naming at pumunta sa siyudad na pinadarausan ng pagdiriwang para sa okasyong iyon. Anong dakila tagumpay iyon! Ang maipakita ng mga kabataang babaeng tulang naming ang sarili sa labas, na imposibleng mangyari noon. Nasindak ang “mundo” nagging usap-usapan ang “krimeng” iyon na dito’y wala pang nakagagawa. Nagsaya an gaming mga kaibigang European, at para naman sa amin, walang reynang yayaman pa sa amin. Subalit hindi pa ako nasisiyahan. LAgi, ibig kong makarating sa malayo, mas malayo. Wala akong hangaring makapamista, o malibang. Hindi iyon ang dahilan ng paghahangad kong magkaroon ng kalayaan. Ibig kong malaya upang makatayo ng mag-isa, mag-aral, hindia para mapailalim sa sinuman, at higit sa lahat, hindi para pag-asawahin nang sapilitan. Ngunit dapat tayong mag-asawa, dapat, dapat. Ang hindi pag-aasawa ang pinakamalaking kasalanang magagawa ng isang babaeng Muslim. Ito ang pinakamalaking maipagkakaloob ng isang katutubong babae sa kanyang pamilya. At ang pag-aasawa para sa amin-mababaw pa ngang ekspresyon ang sabihing miserable. At paano nga ba hindi magkakaganoon, kung tila ginawa lamang para sa lalaki ang mga batas, kung pabor para sa lalaki at hindi para sa babae ang batas at kumbensyon; kung ang lahat ng kaluwaga’y para sa kanya lang?

More Related Content

DOCX
Ang magkaibigan
bySuarez Geryll
 
DOCX
Ang Paglalakbay ni Bibeng Pabebe (Modernong Pabula)
byCj Punsalang
 
PDF
Nganong Gidaladala Ni Bao Ang Iyang Balay
byHuni-huni
 
PDF
Naay Bagyo, Mangandam Ta!
byHuni-huni
 
PPTX
Aralin 11-LAKI SA HIRAP_rubydevera.pptx
byResettemaereano
 
PPT
Sandaang damit ni fanny garcia
byLerma Sarmiento Roman
 
DOCX
ANG ALAMAT NG BAHAGHARI.docx
byXiaVU
 
PPT
PAGONG AT MATSING PART 2
byherculesvalenzuela
 
Ang magkaibigan
bySuarez Geryll
 
Ang Paglalakbay ni Bibeng Pabebe (Modernong Pabula)
byCj Punsalang
 
Nganong Gidaladala Ni Bao Ang Iyang Balay
byHuni-huni
 
Naay Bagyo, Mangandam Ta!
byHuni-huni
 
Aralin 11-LAKI SA HIRAP_rubydevera.pptx
byResettemaereano
 
Sandaang damit ni fanny garcia
byLerma Sarmiento Roman
 
ANG ALAMAT NG BAHAGHARI.docx
byXiaVU
 
PAGONG AT MATSING PART 2
byherculesvalenzuela
 

What's hot

PPT
Uri ng panitikan
bySCPS
 
PPTX
ELEMENTO NG MAIKLING KWENTO
byHiie XD
 
PPTX
Ang Sampung Natatanging Nobelang Filipino
byMckoi M
 
PPTX
Pagmamalabis, Pagpapalit-tawag, Pagpapalit-saklaw
byCool Kid
 
PPTX
Tunggalian
bymichael saudan
 
PPTX
suliranin at solusyon sa edukasyon
byalleyahRivera
 
DOCX
Calabrzon march lyrics
byJoelPatropez1
 
DOCX
Haiku
byRob II
 
DOCX
Tayutay
bygirlie serantes
 
PPTX
Iba’t ibang mga matalinghagang salita
byRenalyn Arias
 
PPTX
Pagpapasidhi ng damdamin
byLABNIG NATIONAL HIGH SCHOOL
 
DOCX
HALIMBAWA NG MGA DULA
byasa net
 
PPTX
URI NG AWITING-BAYAN
byAsmaiUso
 
PPT
Filipino 9 Iba’t-ibang Paraan ng Pagpapahayag ng Emosyon o Damdamin
byJuan Miguel Palero
 
DOCX
Mga Halimbawa ng Tayutay
byJustinJiYeon
 
PPTX
Pangatnig
byRhich Praxides
 
PPTX
Iba't Ibang Paraan sa Pagkilala ng Kahulugan
byRosemarie Gabion
 
PPTX
Dagli
bymichael saudan
 
PPTX
Filipino 9 Tanka at Haiku
byJuan Miguel Palero
 
DOC
Uri ng pang abay
byMacky Mac Faller
 
Uri ng panitikan
bySCPS
 
ELEMENTO NG MAIKLING KWENTO
byHiie XD
 
Ang Sampung Natatanging Nobelang Filipino
byMckoi M
 
Pagmamalabis, Pagpapalit-tawag, Pagpapalit-saklaw
byCool Kid
 
Tunggalian
bymichael saudan
 
suliranin at solusyon sa edukasyon
byalleyahRivera
 
Calabrzon march lyrics
byJoelPatropez1
 
Haiku
byRob II
 
Tayutay
bygirlie serantes
 
Iba’t ibang mga matalinghagang salita
byRenalyn Arias
 
Pagpapasidhi ng damdamin
byLABNIG NATIONAL HIGH SCHOOL
 
HALIMBAWA NG MGA DULA
byasa net
 
URI NG AWITING-BAYAN
byAsmaiUso
 
Filipino 9 Iba’t-ibang Paraan ng Pagpapahayag ng Emosyon o Damdamin
byJuan Miguel Palero
 
Mga Halimbawa ng Tayutay
byJustinJiYeon
 
Pangatnig
byRhich Praxides
 
Iba't Ibang Paraan sa Pagkilala ng Kahulugan
byRosemarie Gabion
 
Dagli
bymichael saudan
 
Filipino 9 Tanka at Haiku
byJuan Miguel Palero
 
Uri ng pang abay
byMacky Mac Faller
 

Viewers also liked

PPT
Maikling Kwento
byrosemelyn
 
PPTX
Filipino aralin 4
byRyan Paul Nayba
 
DOCX
Filipino modyul 1 mga akdang pampanitikan ng mediterranean
byEemlliuq Agalalan
 
DOCX
Buod ng nobelang pusong walang pagibig ni roman reyes
byJames Robert Villacorteza
 
PPTX
Elemento ng Kuwento
byMckoi M
 
DOCX
Maikling kwento
bySi Madeline
 
DOCX
Kwento
byJohn Anthony Teodosio
 
PPTX
Elemento ng maikling kwento
byAlex Jose
 
PPTX
Regalo sa Guro (Maikling Kuwento)
byarseljohn120
 
PPTX
Ang batang babae at ang uod
byJelor Mendoza
 
PPTX
Uri ng pang uring pamilang
bychelsea aira cellen
 
PPTX
Kuwentong Pambata
bygenbautista
 
DOC
Dalawang uri ng paghahambing
byPRINTDESK by Dan
 
PPTX
Ang Alamat Ng Buko
byCharish Ann Martin Ü
 
PPTX
Manok at uwak
byJelor Mendoza
 
PDF
Filipino Grade 10 Learner's Module
byPRINTDESK by Dan
 
Maikling Kwento
byrosemelyn
 
Filipino aralin 4
byRyan Paul Nayba
 
Filipino modyul 1 mga akdang pampanitikan ng mediterranean
byEemlliuq Agalalan
 
Buod ng nobelang pusong walang pagibig ni roman reyes
byJames Robert Villacorteza
 
Elemento ng Kuwento
byMckoi M
 
Maikling kwento
bySi Madeline
 
Kwento
byJohn Anthony Teodosio
 
Elemento ng maikling kwento
byAlex Jose
 
Regalo sa Guro (Maikling Kuwento)
byarseljohn120
 
Ang batang babae at ang uod
byJelor Mendoza
 
Uri ng pang uring pamilang
bychelsea aira cellen
 
Kuwentong Pambata
bygenbautista
 
Dalawang uri ng paghahambing
byPRINTDESK by Dan
 
Ang Alamat Ng Buko
byCharish Ann Martin Ü
 
Manok at uwak
byJelor Mendoza
 
Filipino Grade 10 Learner's Module
byPRINTDESK by Dan
 

Similar to HALIMBAWA NG MAIKLING KWENTO

DOCX
"Pangako" - Sarah Mae S. Cadorna
byUniversity Student Council-Molave
 
DOCX
Saan Ko Matatagpuan ang Langit - Kimberly P. Daelto
byUniversity Student Council-Molave
 
DOCX
The untold story
byJenita Guinoo
 
DOCX
Malayong malapit
byUniversity Student Council-Molave
 
PPTX
6. FILIPINO W-5.pptx para sa grade two mag aaral
byJosephTaguinod1
 
PDF
Paglalarawan ng idea_at_damdamin
byicgamatero
 
DOCX
Paalam sa pagkabata
byGirlie Valdevia
 
PDF
ISANG ARAW, SA GUBAT.pdf
byIrishMontimor
 
DOCX
Nobela - kamalayang walang dangal
bygluisito1997
 
DOCX
Paalam sa pagkabata
byMaertly Sasuman
 
DOCX
PANGITAIN
byJenita Guinoo
 
PDF
Agusan-Colleges-In1talumpati.pdf ni ivy B. Oloverio
byssuser6409f0
 
PDF
Agusan-Colleges-In1talumpati.pdfbalane ivy
byssuser6409f0
 
PPTX
Mga Teoryang Pampanitikan
byAdmin Jan
 
PPTX
Filipino 9 Quarter 1 Module 1 PowerPoint
byDIANEBORROMEO4
 
DOCX
"Simbahan" - Miracent A. Tanbelda
byUniversity Student Council-Molave
 
PPTX
Ok lng sa Yo c Eric Tay.pptx by textbooks
byRyanAceSarmiento2
 
DOCX
maikling kwento.docx
byJelyTaburnalBermundo
 
DOCX
Filipino 9 - Narra
byDanLexterLaulita
 
DOCX
YUMAYAPOS-ANG-TAKIPSILIM.docx
byNCCollegeofGeodeticE
 
"Pangako" - Sarah Mae S. Cadorna
byUniversity Student Council-Molave
 
Saan Ko Matatagpuan ang Langit - Kimberly P. Daelto
byUniversity Student Council-Molave
 
The untold story
byJenita Guinoo
 
Malayong malapit
byUniversity Student Council-Molave
 
6. FILIPINO W-5.pptx para sa grade two mag aaral
byJosephTaguinod1
 
Paglalarawan ng idea_at_damdamin
byicgamatero
 
Paalam sa pagkabata
byGirlie Valdevia
 
ISANG ARAW, SA GUBAT.pdf
byIrishMontimor
 
Nobela - kamalayang walang dangal
bygluisito1997
 
Paalam sa pagkabata
byMaertly Sasuman
 
PANGITAIN
byJenita Guinoo
 
Agusan-Colleges-In1talumpati.pdf ni ivy B. Oloverio
byssuser6409f0
 
Agusan-Colleges-In1talumpati.pdfbalane ivy
byssuser6409f0
 
Mga Teoryang Pampanitikan
byAdmin Jan
 
Filipino 9 Quarter 1 Module 1 PowerPoint
byDIANEBORROMEO4
 
"Simbahan" - Miracent A. Tanbelda
byUniversity Student Council-Molave
 
Ok lng sa Yo c Eric Tay.pptx by textbooks
byRyanAceSarmiento2
 
maikling kwento.docx
byJelyTaburnalBermundo
 
Filipino 9 - Narra
byDanLexterLaulita
 
YUMAYAPOS-ANG-TAKIPSILIM.docx
byNCCollegeofGeodeticE
 

More from asa net

DOCX
PROYEKTO SA ARALING PANLIPUNAN
byasa net
 
DOCX
SCARFT BOOK GRADE IV
byasa net
 
DOCX
MGA NATATANGING PILIPINO SA IBA'T IBANG LARANGAN
byasa net
 
DOCX
Dictionary in EAST
byasa net
 
DOCX
KINDS OF DANCES
byasa net
 
DOCX
Festival in Philipppines
byasa net
 
DOCX
MODYUL SA FILIPINO
byasa net
 
DOC
MGA SEKTOR NG EKONOMIYA
byasa net
 
PDF
KINDS OF LETTER
byasa net
 
DOCX
festivals
byasa net
 
PDF
LEARNING MATERIALS GRADE 7 TO 8
byasa net
 
DOCX
FLORANTE AT LAURA KABANATA 1 TO 64
byasa net
 
DOCX
WINDOW CARD A2
byasa net
 
DOCX
NOLI KABANATA 1 TO 49
byasa net
 
DOCX
Noli KABANATA 1 TO 49
byasa net
 
DOCX
MODYUL SA FILIPINO V
byasa net
 
DOCX
MONOCOT
byasa net
 
DOCX
MODYUL SA EPP
byasa net
 
DOCX
Mga Batayang Pang Himnasyo
byasa net
 
DOCX
EL FILIBUSTERISMO KABANATA 1 TO 10
byasa net
 
PROYEKTO SA ARALING PANLIPUNAN
byasa net
 
SCARFT BOOK GRADE IV
byasa net
 
MGA NATATANGING PILIPINO SA IBA'T IBANG LARANGAN
byasa net
 
Dictionary in EAST
byasa net
 
KINDS OF DANCES
byasa net
 
Festival in Philipppines
byasa net
 
MODYUL SA FILIPINO
byasa net
 
MGA SEKTOR NG EKONOMIYA
byasa net
 
KINDS OF LETTER
byasa net
 
festivals
byasa net
 
LEARNING MATERIALS GRADE 7 TO 8
byasa net
 
FLORANTE AT LAURA KABANATA 1 TO 64
byasa net
 
WINDOW CARD A2
byasa net
 
NOLI KABANATA 1 TO 49
byasa net
 
Noli KABANATA 1 TO 49
byasa net
 
MODYUL SA FILIPINO V
byasa net
 
MONOCOT
byasa net
 
MODYUL SA EPP
byasa net
 
Mga Batayang Pang Himnasyo
byasa net
 
EL FILIBUSTERISMO KABANATA 1 TO 10
byasa net
 

Recently uploaded

PPTX
Pakikibahagi ng pamilya sa pamayanan.pptx
byGwen190214
 
PPTX
week 2 ppt.pptxgfsagdfsghasfdasgdcvsbadcbsc
byJennyrosePelingan
 
PPTX
ap10q4week1 bnjfgjuuitiesstrwytiuuoi.pptx
bystephaniejadeguia
 
PPTX
PAghahambing ng halaga ng pera ng Pilipinas
bymatatagcurriculum1
 
PPTX
WEEK 3 FILIPINO power point presentation
byalyssamaeamemita
 
PPT
talento at hilig.ppt EDUKASYON SA PAGPAPAHALAGA
byFranceszDelaFuente
 
PPTX
sariling pagpapahalaga sa mga ambag ng mga ofw
byClarenceManuel5
 
PPTX
Presentation - Kontekstwal na Pahiwatig .pptx
byJemiahSandoval
 
PPTX
Q4-Gmrc 5 quarter 5 WEEK 2 Power point.pptx
byjaneldomingo
 
PPTX
paggalang sa dignidad at sekswalidad.pptx
byMarivicBulao
 
PPTX
pagiging mapagpasalamat sa diyos values education 8.pptx
byAnnaMae39
 
PPTX
FILIPINO FOURTH QUARTER WEEK THREE GRADE 6
byCRYSTALANNEPEREZ
 
PPTX
El Filibusterismo — Buod Kabanata 6-12. Grade 10 Filipino
byvictorfregillana
 
PPTX
ESP10 ..................sekswalidad.pptx
byAracelySamson
 
PPTX
CO1 SANHI AT BUNGA PPT 2025 GRADE 2 DEMONSTRATION.pptx
byMaryGraceAgcaoiliYag
 
PPTX
Araling Panlipunan 4 Quarter 4 - week 3 COT 4.pptx
byMaritesSoldevilla1
 
PPTX
kabanata 1-3 noli me tangere grade 9.pptx
byArianRusvelOblepias
 
PPTX
Paglinang ng positibong disposisyon bilang mamamayan.pptx
byAnchoRheyseanG
 
PPTX
Q4-FILIPINO 4 WEEK 1-PPT POWERPOINT PRESENTATION
bylaniepablo2
 
PDF
sektor ng agrikultura _20260204_011807_0000.pdf
bymayangelicmabayao1
 
Pakikibahagi ng pamilya sa pamayanan.pptx
byGwen190214
 
week 2 ppt.pptxgfsagdfsghasfdasgdcvsbadcbsc
byJennyrosePelingan
 
ap10q4week1 bnjfgjuuitiesstrwytiuuoi.pptx
bystephaniejadeguia
 
PAghahambing ng halaga ng pera ng Pilipinas
bymatatagcurriculum1
 
WEEK 3 FILIPINO power point presentation
byalyssamaeamemita
 
talento at hilig.ppt EDUKASYON SA PAGPAPAHALAGA
byFranceszDelaFuente
 
sariling pagpapahalaga sa mga ambag ng mga ofw
byClarenceManuel5
 
Presentation - Kontekstwal na Pahiwatig .pptx
byJemiahSandoval
 
Q4-Gmrc 5 quarter 5 WEEK 2 Power point.pptx
byjaneldomingo
 
paggalang sa dignidad at sekswalidad.pptx
byMarivicBulao
 
pagiging mapagpasalamat sa diyos values education 8.pptx
byAnnaMae39
 
FILIPINO FOURTH QUARTER WEEK THREE GRADE 6
byCRYSTALANNEPEREZ
 
El Filibusterismo — Buod Kabanata 6-12. Grade 10 Filipino
byvictorfregillana
 
ESP10 ..................sekswalidad.pptx
byAracelySamson
 
CO1 SANHI AT BUNGA PPT 2025 GRADE 2 DEMONSTRATION.pptx
byMaryGraceAgcaoiliYag
 
Araling Panlipunan 4 Quarter 4 - week 3 COT 4.pptx
byMaritesSoldevilla1
 
kabanata 1-3 noli me tangere grade 9.pptx
byArianRusvelOblepias
 
Paglinang ng positibong disposisyon bilang mamamayan.pptx
byAnchoRheyseanG
 
Q4-FILIPINO 4 WEEK 1-PPT POWERPOINT PRESENTATION
bylaniepablo2
 
sektor ng agrikultura _20260204_011807_0000.pdf
bymayangelicmabayao1
 

HALIMBAWA NG MAIKLING KWENTO

  • 1.
    “Babalik Karin” Dalawangtaon ng kasal sina Diego at Tessie. Sa matagl nilang pagsasama ay ni hindi sila nagkaroon ng anak. Marami na silang sinubukang gamut para lamang mapadali ang pagbubuntis ni Tessie ngunit sa kabila ng pagod at hirap na kanilang dinaranas ay hindi parin ito nagbunga. Mabait at mapag-alagang asawa si Tessie. Lahat ay ginagawa niya para lang mapaligaya ang asawa maliban na lamang sa kagustuhang magkaroon ng anak. Ito ang kaisa-isang bagay na hindi kayang ibigay ni Tessie kay Diego, ang magkaroon gng anak. Ang akala ni Tessie ay masaya na si Diego at kontento na sa kanyang piling ngunit hindi, siya’y nagkamali. Nalaman niyang si Diego ay may kinakasamang iba at ngakaroon pa ito ng mga anak sa babae. Ang masaklap, ang kinakasama ng kanyang asawa ay ang matalik niyang kaibigan. “A no bang mali ang ginawa ko sayo? Bakit mo ako ginaganito? Ha?” A ng mangiyak-ngiyak na sabi ni Tessie kay Diego. “Wala! Wala! Pero may isang bagay na hindi mo kayang ibigay sa akin na siyang makapagpapaligayn sa akin ng lubusan. Gustong-gusto kong maging ama Tessie,. Gusto kong may tumawag saking papa. Gusto kong tawagin akong ama,…….. narinig mo yon? Narinig mo yon Tessie ha? Iyon ang tunay na makapagpapaligaya sa akin Tessie, kaya patawad….. humihina ang boses ni Diego. “Iiwan na kita Tesssie”. Mahal kita Diego,. . .mahal na mahal, alam mo naming lahat ay binibigay ko sayo mapaligaya kalang, pero alam mo naming parehas nating ginaw ang lahat mabuntis lang ako! Pero hindi!........hindi! , parehas lang tayo Diego, parehas lang tayo, gusto ko ring magkaanak. Gusto ko ring marinig na tawagin akong mama. Gustong-gusto!, alam mo ban g nadarama kong inggit sa tuwing nakakakita ako ng mga kasama ng kanilang mga anak/ alam mo ba?? Ha? Mahirap rin para sa akin Diego, napakahirap………huh….huhuhuh…..huhuh..” A ng nanginginig na boses ni Tessie habang umiiyak. “Sanay maintindihan mo ako Tessie”. Nakapagdesisyon na ako…….. iiwan na kita…….mas mabuting maghiwalay nalang tayo!” “Ha?” bakas sa mukha ni Tessie ang pag-aalal at tumutulo ang luha sa kanyang mga mata…….” Ganon nalang ba kadali iyon Diego?.. ganon nalang ba?. Baliwala nalang ba sayo ang mga pinagdaanan natin? Ha? Basta-basta mo nalan ba akong iiwan? Yon ba? Yon ba?........ ang pasigaw-sigaw na sambit ni Tessie na pawing nababaliw at habang umiiyak,. “Hindi rin madali ang desisyon kong ito Tessie, pero habang nagsasama tayo ay hinding-hindi ko matatamasan ang kaligayahang hinahanap ko!” A ng mga salitang ito ang lumabas sa bibig ni Diego habang nag-iimpaki ng mga gamit. “Iiwan na kita Tesssie, iiwan na kita paalam………” Diego, diego, diego……….huh…..huhuh…….. huhuhuh……halos lumubog na sa lupa si Tesssie habang umiiyak na parang bata at parang nasisisraan ng ulo. Pero hindi parin lumingon sa Diego kay Tessie, sa halip ay nagpatuloy pa ito sa paglakad. Unti-unti nang bumagsak si Tessie sa lupa at nawalan ito ng malay. Kinabukasan, naroon parin ang sakit na naramdaman ni Tessie naroon parin ang bigat sa kanyang dibdib. Hinding-hindi niya makakalimutan ang sakit na dinulot ni iniwan ni Diego sa kanya. Pero sa kabila ng pasakit na idinulot ni Diego kay Tessie ay hindi parin niya maalis-alis ang pag-ibig niya kay Diego. Sa nangyari, ay wala paring nagbago, mahal parin niya si lito at umaasa pari siya na baling araw ay babalikan siya ni Diego.
  • 2.
    Taon na anglumipas. Nanatiling mapag-isa si Tessie dahil naniniwala siyang babalik sa kanya si Diego. Nagging bulag sa pag-ibig sa Tessie. Mahal parin niya sa Diegokahit alam niyang may kinakasama na itong iba. Sinubukan ni Tessie na bisitahin si Diego , sinubukan niya kahit alam niyang masasaktan siya kapag nakikita niyang may iba nang kinakasama si Diego. Alam niya ang adress ni Diego sa maynila. Pinuntahan niya ito. Laking gulat na lamang niya nang Makita niya si Diego na hinihimas-himas ang tiyan ng isang babae na kung iyo,y titingnan ay malapit na ang kapanganakan nito. Sa maria ang babae na kanyang nakita. Sa maria ay ang matalik na kaibigan ni Tessie, nagging kaklase niya ito mula elementary hanggang hayskul. Palagi niya itong kasama, sa kasiyahan at kalungkutan. Kapatid niya ito kung ituring. Hindi niya sukat akalain na ang taong tinuring niyang kapatid ay ang taong tatraydor sa kanya at ang taong aagaw sa kanyang kasiyahan. Hindi makapaniwala si Tessie sa nasaksihan, hindi niya maipaliwanag ang sakit na nadarama tila sinakluban ng langit. Nagsisikip ang dibdib at agad na sumilay ang mga luha sa kanyang mga mata. Hindi namalayan ni Tessie na nakatingin na pala sa kanya sina Marie at Diego. Agad niyang pinahid ang mga luha at pabilis na tumakbo palayo. Sinubukan siyang habulin ni Marie ngunit hindi niya ito naabutan. Hindi sinasadyang nagtagpo ang landas ng dalawa, sina Tessie at Marie. Nagkatinginan ang dalawa. Masama ang tingin ni Tessie kay Marie at hindi niya maiwasang mapaiyak sapagkat si marie ang matalik niyang kaibigan. Nang biglang tumalikod si Tessie ay agad siyang tinawag ni Marie. “Tessie sandali…….. Tessie hintay”. Nagpatuloy parin sa paglaalkad si Tessie, hinabol siya ni Marie hanggang sa naabutan. Nang naabutan na ni Marie si Tessie ay agd niyang hinaakan sa balikat si Tessie. Paglingon na paglingon ni Tessie ay agad sinalubong sa sampal si Marie na habang umiiyak. “Walang hiya ka!!! Pano mo nagawa sa akin ito Marie, ha? Itinuring kitang higit pa sa aking kadugo, ngunit anong ginawa mo? Inagaw mo sa akin ang kaligayahan ko. Alam mong mahal na mahal ko si Diego Marie, mahal na mahal. Pero anong ginawa mo? Inagaw mo siya sa akin”. Hindi ko sinsasadya Tes, hindi. Patawrin mo na ako Tes. Muli ay dumapo ang mga kamay ni Tessie sa mukha ni Marie, isang malakas na sampal. Parehong umiiyak sina Tessie at Marie. Paulit-ulit na humingi ng tawad si Marie kay Tessie ngunit nagmatigas ito si Tessie, agad siyang umalis at pinahid ang mga luha sa mata. Iniwan niya sin g nakaluhod. Napag-isip-isip ni Tessie na bumalik na lamang sa probinsiya. Ginaw niya kahit labag sa kanyang kaloobang babalik ng mag-isa. Sa kabila ng mga pangyayaring nasaksihan ay nagging bulag parin siya sa pag-ibig ni Diego at umaasa pa siyang baling araw ay babalik at babalik parin si Diego sa kanyang piling na magsasama silang masaya’t matiwasay.
  • 3.
    Kwento ng IsangDayuhang Pinoy Si Ryeowook Camorra ay isang guro na nagtuturo sa isang pribadong paaralan.Ang kanyang tinituro ay tungkol sa asignaturang Agham ukol sa Kimiko (Chemistry III).Sa kanyang pangalan ay isang Koreano pero lahing Pinoy.Ang ina niya ay isang Koreano habang ang kanyang ama ay isang Pilipino.Si Ryeowook ay matangkad,mabait at matalino pero siya ay isang maykaya lamang sa buhay.Nang mga ilang taon ay namatay ang kanyang Ina dahil sa sakit na kanser.Nagdesisyon ang kanyang ama na bumalik siya sa ibang bansa upang magtrabaho bilang isang doktor.si Ryeowook ay laging iuugnay sa kanyang kariktan ng buhay o kahit saan mang kagandahan sa isang tanawin, sa isang kaisipan o maging sa isang tunog.Nagsisikap siyang magtrabaho para sa kanyang pamilya.Si Ryeowook ay pangkaraniwang lamang. May nakapansin sa sanya bakit guro ang kinuha niyang trabaho imbes na ang kanyang itsura ay pwedeng ipasok sa mga pang opisinang trabaho. Tinawag si Ryeowook na "G. Mabuti"dahil siya ay magaling magturo at mabait sa mga estudyante.Minsan siyay palabiro sa mga estudyante.Nang minsan papunta si Ryeowook sa isang gilid ng silid-aklatan upang doo'y umiyak. Naalala niya ang mga pangyayaring naganap sa kanyang mga magulang. Napansin niyang mayroon ding isang babaeng estudyante na kanyang kaeskwela na doo'y umiiyak. Tinanong niya ito ngunit ito'y di-nagsalita… Nagkasabay sa pag-uwi si Ryeowook at ang batang babae na si Anita. Nang mga oras na iyon,naalala ng bata ang itatanong niya kay Mabuti. Nag uusap sila bakit umiyak si Anita sa gilid ng silid aklatan.Sinagot niya na "Kasi po G.,naalala ko po ang aking nmga magulang.Iniwan nila ako sa aking lola,at hindi ko po alam kung buhay pa po ba sila sa ngayon?".Nadama ni Ryeowook ang lungkot at lumuha ang kanyang mga mata.Habang nag-uusap sila pa-uwi,ang sinabi ni Ryeowook,"Huwag kang umiyak,ipagdasal mo ang mga magulang mo kung silay nabubuhay pa ngayon."Pagkatapos ay may halong biruan si Ryeowook at humalakhak ng malakas si Anita. Sa tuwing nagtuturo ng asignaturang Kimiko III,si G. Mabuti ay walang siyang binigkas kundi ang kanyang buhay.Ikinuwento niya iot at ibinahagi sa kanyang mag-aaral.Makalipas ang pagkukuwento ng isang oras,umiyak at naawa ang mga mag-aaral.Alam nila kung gaano kahirap ang buhay ng gurong si Ryeowook. Mataas sana ang pangarap ni Ryeowook para sa kanyang magulang.Nang dumating ang kanilang kahirapan sa kanilang buhay,hindi na niya ito natuloy ang pag-aaral niya.Gusto niya sana itong magiging isang magaling na doktor tulad ng kanyang ama.Kapag naituloy niya ang pagiging isang magaling na doktor ay gagamutin niya ang kanyang Ina, pero wala na siyang pera pampaaral niya sa medisina dahil ang pera ay ibinili niya ng gamot sa kanyang Ina.May pag asa pa si Ryeowook na pumasok ulit at mag-aral ng medisina para mabago ang kanyang buhay sa pagiging mahirap,at gagamutin niya ang mga taong maysakit.Ipapakita niya ito sa mga mamamayan kung gaano ba ito kagaling si Ryeowook magturo sa paaralan at sa pagiging niyang doktor.
  • 4.
    . DAYUHAN - uenaventura S. Medina, Jr. Isang gabi, napakislot sa pagkakahiga ang persona ng maikling kwentong ito (may-akda) nang marinig na naman niya ang daing ng kanyang masakiting ama mula sa silid nito. Nagbalikwas siya para tunguhin ang silid ng kanyang ama, subalit nagbaga na naman ang kanyang damdaming hindi maipaliwanag. Nang buksan niya ang kanyang pinto, nakita niya ang kanyang ina at sa pamamagitan ng tingin nito'y alam na niya ang dapat gawin. Pumunta siya sa lansangang-bayan para tawagin si Dr. Santos. Sumama naman ang doktor para tingnan ang kalagayan ng kanyang ama. Matagal ng may sakit ang kanyang ama ngunit hindi rin lubusang gumaling dahil sa lagi nitong sinusuway ang bilin ng doktor. Kung paalalahanan naman ng kanyang ina, nagagalit ang kanyang ama dahil alam daw nito ang kanyang ginagawa. Dahil tanging lalaking sa pamilya, ay inako na niya ang tungkuling tumawag ng manggagamot sa anumang oras naroroon siya tuwing maririnig niya ang daing ng kanyang ama. Iyon ay isang gawain na matapat na niyang nagagampanan matapos ibinilin sa kanya ng mga kapatid ang kalagayan ng kanilang ina nang nagsisama ang mga ito sa kanilang napangasawa sa Kabisayaan. At ito nga ang kanyang ginagawa, ang tulungan ang ina sa pag-aalaga sa kanyang ama. Lubos na lamang ang kanyang pagtataka kung bakit nasabi ng kanyang mga nakakatandang kapatid na siya na ang bahala sa kanilang ina. May mga bagay siyang hindi nalalaman na tanging mga kapatid lamang niyang nakakatanda ang nakakaalam mula sa kanilang pinag-uusapan. Ngunit nabuo na sa isip nito ang pinag-uusapan nila, sapagkat sa ibang umpukan sa maliit na pamayanang iyon, ay narinig niya: Ang kanyang ama, si Ading at isang sanggol. At sa isip niya, marahil ay marami pang Ading at marami pang sanggol sa buhay ng kanyang ama. Ang mga luhang nakikita niya sa kanyang ina, ang hinanakit ng kanyang mga kapatid sa ama, ang natuklasang katotohanan tungkol sa ama at kay Ading at sa sanggol ay ang mga rason marahil kung bakit nakakaramdam siya ng isang damdaming dayuhan. At iyon nga ang kanyang nararamdaman sa tuwing makikita niya ang ama sa silid nito at tila ba isa siyang dayuhan sa pook na iyon. Nang marating na niya at ni Dr. Santos ang kanilang bahay, nakita niya ang ina at dalawang nakakabatang kapatid sa pinto ng silid ng kanyang ama. Pumunta siya sa sariling silid ngunit muling nagbalikwas ng marinig ang mga hirap na paghingal at pigil na pag-iyak. Nasalubong niya si Dr. Santos at sinabihan na maiwan nalang at huwag na siyang ihatid dahil kakailanganin daw siya. Mula sa mga sinasabi ng kanyang ina, iyakan ng mga kapatid hanggang sa nakaratay na ama, napagtanto niyang nalalapit na talaga ang oras ng kamatayan ng kanyang ama. May kumurot sa kanyang laman, at bigla ay nadama niyang kilala na niya ang silid na iyon at lumapit siya siya sa ama.
  • 5.
    Walang panginoon – Deogracias rosario Ito ay kwento ng isang lalaking nagngangalang Marcos na sukdulan ang galit sa mayamang asenderong si Don Teong. Si Don Teong ang kontrabida sa buhay ng pamilya ni Marcos. Siya ang dahilan kung bakit namatay sa sama ng loob ang ama, dalawang kapatid, at kasintahan ni Marcos. Ang kasintahan ni Marcos ay si Anita, anak ni Don Teong. Ilang beses nang tinitimpi ni Marcos ang kaniyang galit kay galit kay Don Teong, kung hindi lang dahil sa ina niya ay matagal na sanang wala sa mundo si Don Teong. Para kay Marcos ang pang-aapi ni Don Teong ay hindi lamang simpleng pang-aalipin sa pamilya nila kundi pagyurak na rin sa kanilang dangal at pagkatao. Sina Marcos ay pinagbabayad ng buwis para sa lupang kanilang sinasaka kahit na ito'y kanilang minana sa kanilang mga ninuno. Dahil sa walang kakayahang ipagtanggol ang kanilang karapatan, napipilitan silang magbayad sa kanilang sariling pag-aari. iyan ang dahilan ng pagkamatay ng kaniyang ama at dalawang kapatid. Namatay silang punung-puno ng sama ng loob kay Don Teong na matagal nilang pinagsilbihan. Lalong sumidhi ang galit ni Marcos kay Don Teong nang malaman niyang ang ahilan ng pagkamatay ng kaniyang kasintahang si Anita ay si Don Teong. Sinaktan ni Don Teong si Anita na siyang ikinamatay nito. Sa dami nang mga nawalang mahal sa buhay ni Marcos, hindi katakatakang takot siyang marinig ang animas, ang malungkot na tunog ng kampana. Hidni pa aman humuhupa ang galit niya, siya namang pagdating ng isang kautusan ng pamahalaan na sila ay pinaaalis na sa kanilang tahanan, ngayon pang malago na ang kanyang palayan dahil sa dugo at pawis sa maghapong pagbubukid. Binigyan sila ni Don Teong ng isang buwang palugit upang lisanin ang lupang kanilang tinitihan. Alam niyang ang mga nangyayaring iyon sa buhay nila ay kagagawan ng mapangsamantalang si Don Teong. Dahil sa galit na nararamdaman ni Marcos kay Don Teong, nag-isip siya ng paraan kung paano siya makakapaghiganti dito. Nagbihis si Marcos nang tulad ng kay Don Teong at kaniyang pinahihirapan ang kaniyang paboritong alagang kalabaw. Ginawa niya iyon upang magalit ang kalabaw sa imahe ni Don Teong. Pinag-aralang mabuti ni Marcos ang bawat kilos ni Don Teong at inabangan niyang mamasyal sa bukid si Don Teong nag hapong iyon. Pinakawalan niya ang kaniyang kalabaw at hinayaang suwagin ang kaawa-awang si Don Teong. Kinabukasan, huling araw na pananatili ng mag-ina sa bukid, habang nagiimpake na sila ng kanilang mga gamit, mabilis na kumalat ang balitang patay na si Don Teong. Mahinahong pinakinggan ni Marcos ang malungkot na tunog ng kampana, hindi tulad ng dati na ayaw na ayaw niya itong marinig. Sa halip na ipanalangin niya ang kaluluwa ng namatay na si Don Teong ay mas inisip pa niya ang kaniyang matapang na kalabaw.
  • 6.
    KAY ESTELLA ZEEHANDELAAR Salin ni Ruth Elynia S. Mabanglo Mula sa Mga Liham ng Isang Prinsesang Javanese Japara, Mayo 25, 1899 Ibig na ibig kong makilala ng isang “babaeng moderno” iyong babaeng malaya, nakapagmamalaki’t makaakit ng aking loob! Iyong masaya, may tiwala sa sarili, masigla’t maagap na hinaharap ang buhay, puno ng tuwa at sigasig, pinagsisikapan hindi lamang ang sariling kapakanan at kundi maging ang kabutihan ng buong sangkatauhan. Buong kasabikan kong sinasalubong ang pagdating ng bagong panahon; totoong sa puso’t isip ko’y hindi ako nabibilang sa daigdig ng mga Indian, kundi sa piling ng aking mga puting kapat id na babae na tumatanaw sa malayong kanluran. Kung pahihintulutan lamang ng mga batas ng aking bayan, wala akong ibig gawin kundi ang ipagkaloob ang sarili sa mga nagtratrabaho;t nagsisikap na bagong kababaihan ng Europe; subalit nakatali ako sa mga lumang tradisyong hindi maaaring suwayin. Balang araw maaaring lumuwag ang tali at kami’y pawalan, ngunit lubhang malayo pa ang panahong iyon. Alam ko, maaaring dumating iyon, ngunit baka pagkatapos pa ng tatlo o apat na hebenerasyon. Alam mo ba kung paano mahalin ang bago at batang panahong ito ng buong puso’t kaluluwa kahit nakatali sa lahat ng batas, kaugalian at kumbensyon ng sariling bayan. Tuwirang sumasalungat sa kaunlarang hinahangad ko para sa aking mga kababayan ang lahat ng mga institusyon naming. Wala akong iniisip gabi’t araw kindi ang makagawa ng paraang malabanan ang mga lumang tradisyon naming. Alam kong para sa aking sarili’y magagawa king iwasan o putulin ang mga ito, kaya lamang ay may mga buklod na matibay pa sa alinmang lumanag tradisyon na pumipigil sa akin; at ito ang pagmamahal na inuukol ko sa mga pinagkakautangan ko ng buhay, mga taong nararapat kong pasalamatan sa lahat ng bagay. May karapatan ba akong was akin ang puso ng mga taong walang naibigay sa akin kundi pagmamahal at kabutihan, mga taong nag-alaga sa akin ng buong pagsuyo? Ngunit hindi lamang tinig nito ang umaabot sa akin; ang malayo, marikit at bagong-silang na Europe ay nagtutulak sa aking maghangad ng pagbabago sa kasalukuyang kalagayan. Kahit noong musmos pa ako’y may pang-akit na sa aking pandinig ang salitang “emansipasyon”; may isang naiibang kabuluhan ito, isang kahulugang hindi maaabot ng aking pang-unawa. Gumigising ito para sa hangarin ang pagsasarili at kalayaan-isang paghahangad na makatayong mag-isa. Ang puso ko’y sinusugatan ng mga kondisyong nakapaligid sa akin at sa iba, buong lungkot na pinag-aalab ang mithiin kong magising ang aking bayan. Patuloy na lumapit ang mga tinig na galing sa malayong lupain, umaabot sa akin, at sa kasiyahan ng ilang nagmamahal sa akin at sa kalungkutan ng iba, dala ntio ang binhing sumupling sa aking puso, nag-ugat, sukmibol hanggang sa lumakas at sumigla. Ngayo’y kailangang sabihin ko ang ilang bagay ukol sa sarili upang magkakilala tayo. Panganay ako sa tatlong babaing anak ng Regent ng Japara. Ako’y may anim na kapatid na lalki at babae. Ang lolo kong si Pangeran Ario Tjondronegoro ng Demak ay isang kilalang lider ng kilusang progresibo noong kapanahunan niya. Siya rin ang kaunaunahang regent ng gitnang Java na nagbukas ng pinto para sa mga panauhin mula sa ibayong dagat-ang sibilisasyong Kanluran. Lahat ng mga anak niya’y may edukasyong European, at halos lahat ng iyon (na ang ilan ay patay na ngayon) ay umiibig o umibig sa kanlurang minana sa kanilang ama; at nagdulot naman ito sa mga anak nila ng uri ng pagpapalaking nagisnan nila mismo. Karamihan sa mga pinsan ko’t nakatatandang kapatid na lalaki ay nag-aral sa Hoogere-Burger School, sng pinakamataas na institusyon ng karunungang matatagpuan ditto sa India. Ang bunso sa tatlong nakatatandang kapatid kong lalaki’y tatlong taon na ngayong nag-aaral sa Netherlands at naglilingkod din naman doon bilang sundalo ang dalawa pa. Samantala, kaming mga babae’y bahagya nang magkaroon ng pagkakataong makapag-aral dahil na rin sa kahigpitan n gaming lumang tradisyon at kumbensyon. Labag sa aming kaugaliang pag-aralin ang mga babae, lalo’t kailangang lumabas ng bahay araw-araw para pumasok sa eskwela. Ipinagbabawal n gaming kaugalian na lumabas man lamang ng bahay ang babae. Hindi kami pinapayagang pumunta saan man, liban lamang kung sa paaralan, at ang tanginglugar na pagtuturong maipagmamalaki ng syudad naming na bukas sa mga babae ay ang libreng grammar school ng mga European. Nang tumuntong ako ng ikalabindalawang taonng gulang, ako ay itinali sa bahay-kinailangang “ikahon” ako. Ikinulong ako at pinagbawalang makipag-uganayan sa mundong nasa labas ng bahay, ang mundong hindi ko na makikita marahil liban kung kasama ko na ang mapapangasawang estranghero, isang di -kilalang lalaking pinili ng mga magulang ko, ang lalaking ipinagkasundo sa akin nang di ko namamalayan. Noong banding huli, nalaman kong tinangka ng mga kaibigan kong European na mabago ang pasyang ito ng mga magulang ko para sa akin, isang musmos pa na nagmamahal sa buhay, subalit wala silang nagawa. Hindi nahikayat ang mga magulang ko; nakulong ako nang tuluyan. Apat na mahahabang taon ang tinagal ko sa pagitan ng makapal na pader, at hindi ko nasilayan minsan man ang mundong nasa labas. Hindi ko alam kung paano ko pinalipas ang mga oras. Ang tanging kaligayahang naiwan sa aki’y pagbabasa ng
  • 7.
    mga librong Dutchat ang pakikipagsulatan sa mga kaibigang Dutch na hindi naman ipinagbawal. Ito-ito lamang ang nagiisang liwanag na nagpakulay sa hungkag at kainip-inip na panahong iyon, na kung inalis pa sa akin ay lalo nang nagging kaawa-awa ang kalagayan ko. Lalo sigurong nawalan ng kabuluhan ang buhay ko’t kaluluwa. Subalit dumating ang kaibigan ko’t tagapagligtas-ang Diwa ng panahon; umalingawngaw sa lahat ng dako ang mga yabag niya. Nayanig sa paglapit niya ang palalo’t matatag na balangkas ng mga lumang tradisyon. Nabuksan ang mga pintong mahigpit na nakasara, kusa ang iba, ang iba nama’y pilit at bahagya lamang ngunit bumukas pa rin at pinapasok ang mga di-inanyayahang panauhin. Sa wakes, nakita kong muli ang mundo sa labas nang ako’y maglabing-anim na taon. Salamat sa Diyos! Malalabasan ko ang aking kulungan nang Malaya at hindi nakatali sa isang kung sinong bridegroom. At mabilis pang sumunod ang mga pangyayari nagpabalik sa aming mga babae ng mga nawala naming kalayaan. Nang sumunod na taon, sa oras ng pagtatalaga sa poder ng bata pang Prinsesa (bilang Reyna Wilhemina ng Netherland), “opisyal” na inihandog sa amin ng mga magulang naming an gaming kalayaan. Sa kauna-unahang pagkakataon sa aming buhay, pinyagan kaming umalis sa bayan naming at pumunta sa siyudad na pinadarausan ng pagdiriwang para sa okasyong iyon. Anong dakila tagumpay iyon! Ang maipakita ng mga kabataang babaeng tulang naming ang sarili sa labas, na imposibleng mangyari noon. Nasindak ang “mundo” nagging usap-usapan ang “krimeng” iyon na dito’y wala pang nakagagawa. Nagsaya an gaming mga kaibigang European, at para naman sa amin, walang reynang yayaman pa sa amin. Subalit hindi pa ako nasisiyahan. LAgi, ibig kong makarating sa malayo, mas malayo. Wala akong hangaring makapamista, o malibang. Hindi iyon ang dahilan ng paghahangad kong magkaroon ng kalayaan. Ibig kong malaya upang makatayo ng mag-isa, mag-aral, hindia para mapailalim sa sinuman, at higit sa lahat, hindi para pag-asawahin nang sapilitan. Ngunit dapat tayong mag-asawa, dapat, dapat. Ang hindi pag-aasawa ang pinakamalaking kasalanang magagawa ng isang babaeng Muslim. Ito ang pinakamalaking maipagkakaloob ng isang katutubong babae sa kanyang pamilya. At ang pag-aasawa para sa amin-mababaw pa ngang ekspresyon ang sabihing miserable. At paano nga ba hindi magkakaganoon, kung tila ginawa lamang para sa lalaki ang mga batas, kung pabor para sa lalaki at hindi para sa babae ang batas at kumbensyon; kung ang lahat ng kaluwaga’y para sa kanya lang?