Á noitiña daquel día,
o día primeiro da semana,
estaban os discípulos nunha
casa coas portas pechadas por
medo aos xudeus.
Nisto entrou Xesús,
púxose no medio e díxolles:
PAZ A
VOSOTROS…
Ciclo C
PAZ convosco
E dito isto exhalou o seu alento
sobre eles e díxolles:
- Recibide o Espírito Santo:
Aos que lles perdoedes os pecados,
quedaranlles perdoados:
Aos que llelos reteñades,
quedaranlles retidos.
Xn 20, 19-23
O Papa Bieito XVI subliñaba que en Pentecoste
o Espírito Santo concede aos fieis
o don de comprender.
“Supera as rupturas iniciadas en Babel
– a confusión dos corazóns,
que nos enfronta uns a outros -, e abre as fronteiras”.
 O vento do Espírito sácanos de noso individualismo
 Ábrenos á comprensión de todos
 Axúdanos a superar os nosos límites e prexuízos
 Introdúcenos no pobo de Deus que é esencialmente
católico, é dicir universal.
O Papa subliña
a importancia do saúdo
de Xesús que desexa
aos seus o don da paz.
Unha paz que non nace
dos ferrollos,
senón das presenzas do Señor
no medio das comunidades,
chamadas a vencer o medo.
Xesús exhala o seu alento
sobre os discípulos
e comunícalles o seu Espírito
para que poidan perdoar
os pecados.
O alento de Xesús recorda o sopro de Deus
sobre o home inicial para que teña vida.
O Espírito ofrécenos a paz e,
grazas ao perdón de Deus, inicia en cada un
de nós unha nova creación
e unha nova revelación da súa vontade.
 O vento impetuoso e
 O sopro da brisa.
Evócannos a forza e beleza do natural,
pero remítenos a un mundo sobrenatural.
A festa de Pentecoste é representada
por dous símbolos bíblicos:
Así é o Espírito de Deus.
Purifícanos e arranca as nosos ancoraxes.
O furacán rise das fronteiras. E o vento de Deus invítanos a
superar os nosos particularismos,
aldeanismos e nacionalismos.
Grazas ao vento purifícase o ambiente contaminado,
pero ninguén o pode deter cando sopra impetuoso.
Grazas ao alento podemos respirar e vivir.
Pero o alento é silandeiro.
Cando se fai sonoro indícanos
que estamos enfermos.
Tamén o perdón é discreto.
O griterío das prazas o das promesas políticas non
se compaxina co perdón que nos dá a paz
e crea verdadeiras comunidades.
Pai celestial,
ti déchesnos o Espírito para
que nos encha de vida
e nos guíe polos caminos do
amor.
Fainos dóciles
á súa orientación para que
vivamos na unidad
e na paz.
Por Xesucristo noso Señor.
Amén.
8º pentecoste c 2013

8º pentecoste c 2013

  • 1.
    Á noitiña daqueldía, o día primeiro da semana, estaban os discípulos nunha casa coas portas pechadas por medo aos xudeus. Nisto entrou Xesús, púxose no medio e díxolles: PAZ A VOSOTROS… Ciclo C PAZ convosco
  • 2.
    E dito istoexhalou o seu alento sobre eles e díxolles: - Recibide o Espírito Santo: Aos que lles perdoedes os pecados, quedaranlles perdoados: Aos que llelos reteñades, quedaranlles retidos. Xn 20, 19-23
  • 3.
    O Papa BieitoXVI subliñaba que en Pentecoste o Espírito Santo concede aos fieis o don de comprender. “Supera as rupturas iniciadas en Babel – a confusión dos corazóns, que nos enfronta uns a outros -, e abre as fronteiras”.
  • 4.
     O ventodo Espírito sácanos de noso individualismo  Ábrenos á comprensión de todos  Axúdanos a superar os nosos límites e prexuízos  Introdúcenos no pobo de Deus que é esencialmente católico, é dicir universal.
  • 5.
    O Papa subliña aimportancia do saúdo de Xesús que desexa aos seus o don da paz. Unha paz que non nace dos ferrollos, senón das presenzas do Señor no medio das comunidades, chamadas a vencer o medo.
  • 6.
    Xesús exhala oseu alento sobre os discípulos e comunícalles o seu Espírito para que poidan perdoar os pecados. O alento de Xesús recorda o sopro de Deus sobre o home inicial para que teña vida.
  • 7.
    O Espírito ofrécenosa paz e, grazas ao perdón de Deus, inicia en cada un de nós unha nova creación e unha nova revelación da súa vontade.
  • 8.
     O ventoimpetuoso e  O sopro da brisa. Evócannos a forza e beleza do natural, pero remítenos a un mundo sobrenatural. A festa de Pentecoste é representada por dous símbolos bíblicos:
  • 9.
    Así é oEspírito de Deus. Purifícanos e arranca as nosos ancoraxes. O furacán rise das fronteiras. E o vento de Deus invítanos a superar os nosos particularismos, aldeanismos e nacionalismos. Grazas ao vento purifícase o ambiente contaminado, pero ninguén o pode deter cando sopra impetuoso.
  • 10.
    Grazas ao alentopodemos respirar e vivir. Pero o alento é silandeiro. Cando se fai sonoro indícanos que estamos enfermos.
  • 11.
    Tamén o perdóné discreto. O griterío das prazas o das promesas políticas non se compaxina co perdón que nos dá a paz e crea verdadeiras comunidades.
  • 12.
    Pai celestial, ti déchesnoso Espírito para que nos encha de vida e nos guíe polos caminos do amor. Fainos dóciles á súa orientación para que vivamos na unidad e na paz. Por Xesucristo noso Señor. Amén.