Download to read offline
Uploaded byTotsaporn Inthanin
ทำวัตรเย็น แปล powerpoint 18 หน้า.pdf
ทำวัตรเย็น แปล powerpoint 18 หน้า ที่มา https://readgur.com/doc/2426922/%E0%B8%AD%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%87-%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B9%82%E0%B8%98-%E0%B8%A0%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B2
ทำวัตรเย็น แปล powerpoint 18 หน้า.pdf
- 1.
- 2. อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ ภะคะวา พระผู้มีพระภำคเจ้ำ เป็นพระอรหันต์ ดับเพลิงกิเลสเพลิงทุกข์สิ้นเชิง ตรัสรู้ชอบได ้โดยพระองค์เอง พุทธัง ภะคะวันตัง อะภิวาเทมิ ข ้ำพเจ ้ำอภิวำทพระผู้มีพระภำคเจ ้ำ, ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบำน (กรำบ) บทนมัสการพระรัตนตรัย
- 3. สฺวากขาโต ภะคะวะตา ธัมโม พระธรรมเป็นธรรมที่พระผู้มีพระภำคเจ ้ำ, ตรัสไว ้ดีแล ้ว ธัมมัง นะมัสสามิ ข ้ำพเจ ้ำนมัสกำรพระธรรม (กรำบ)
- 4. สุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ พระสงฆ์สำวกของพระผู้มีพระภำคเจ้ำ, ปฏิบัติดีแล ้ว สังฆัง นะมามิ ข ้ำพเจ ้ำนอบน้อมพระสงฆ์ (กรำบ)
- 5. บทนมัสการพระพุทธเจ้า นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภำคเจ้ำ, พระองค์นั้น อะระหะโต ซึ่งเป็นผู้ไกลจำกกิเลส สัมมา สัมพุทธัสสะ ตรัสรู้ชอบได ้โดยพระองค์เอง (ว่ำ ๓ หน)
- 6. บทบูชาพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ นะโม เม สัพพะพุทธานังอุปปันนานัง มะเหสินัง ตัญหังกะโร มะหาวีโร เมธังกะโร มะหายะโส สะระณัง กะโร โลกะหิโต ทีปังกะโร ชุตินธะโร โกณฑัญโญ ชะนะปาโมกโข มังคะโล ปุริสาสะโภ สุมาโน สุมาโน ธีโร เรวะโต ระติวัฑฒะโน โสภีโต คุณะสัมปันโน อะโนมะทัสสี ชะนุตตะโม ปะทุโม โลกะปัชโชโต นาระโท วะระ สาระถี ปะทุมุตตะโร สัตตะสาโร สุเมโธ อัปปะฎิปุคคะโล
- 7. สุชาโต สัพพะโลกัคโค ปิยะทัสสีนะราสะโภ อัตถะทัสสี การุณิโก ธัมมะทัสสี ตะโมนุโท สิทธัตโถ อะสะโม โลเก ติสโส จะ วะทะตัง วะโร ปุนโน จะ วะระโท พุทโธ วิปัสสี จะ อะนูปะโม สิขี สัพพะหิโต สัตถา เวสสะภู สุขะทายะโก กะกุสันโธ สัตถะวาโห โกนาคะมะโน ระณัญ ชะโห กัสสะโป สิริสัมปันโน โคตะโม ศากยะปุงคะโว ฯ
- 8. บทพิจารณาสังขาร สัพเพ สังขารา อะนิจจา สังขำรคือร่ำงกำยจิตใจ,แลรูปธรรมนำมธรรมทั้งหมดทั้งสิ้น มันไม่เที่ยง,เกิดขึ้นแล ้วดับไป มีแล ้ว หำยไป สัพเพ สังขารา ทุกขา สังขำรคือร่ำงกำยจิตใจ, แลรูปธรรมนำมธรรมทั้งหมดทั้งสิ้น มันเป็นทุกข์ทนยำก, เพรำะเกิดขึ้นแล ้ว แก่ เจ็บ ตำยไป สัพเพ ธัมมา อะนัตตา สิ่งทั้งหลำยทั้งปวง, ทั้งที่เป็นสังขำรแลมิใช่สังขำรทั้งหมด ทั้งสิ้น, ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน, ไม่ควรถือว่ำเรำว่ำของเรำ ว่ำตัว ว่ำตน ของเรำ
- 9. สัพเพ สังขารา อะนิจจาติยะถา ปัญญายะ ปัสสะติ เมื่อใด บุคคลเห็นด ้วยปัญญำว่ำ สังขำรทั้งปวงไม่เที่ยง อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข เอสะ มัคโค วิสุทธิยา เมื่อนั้น ย่อมเบื่อหน่ำยในทุกข์ ที่ตนหลงนั่นแหละ เป็นทำงแห่งพระนิพพำน อันเป็นธรรมเครื่องหมดจด สัพเพ สังขารา ทุกขาติ ยะถา ปัญญายะ ปัสสะติ เมื่อใด บุคคลเห็นด ้วยปัญญำว่ำ สังขำรทั้งปวงเป็นทุกข์
- 10. อะถะ นิพพินทะติ ทุกเขเอสะ มัคโค วิสุทธิยา เมื่อนั้น ย่อมเบื่อหน่ำยในทุกข์ ที่ตนหลงนั่นแหละ เป็นทำงแห่งพระนิพพำน อันเป็นธรรมเครื่องหมดจด สัพเพ ธัมมา อนัตตาติ ยะถา ปัญญายะ ปัสสะติ เมื่อใด บุคคลเห็นด ้วยปัญญำว่ำ ธรรมทั้งปวง เป็นอนัตตำ อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข เอสะ มัคโค วิสุทธิยา เมื่อนั้น ย่อมเบื่อหน่ำยในสิ่งที่เป็นทุกข์ ที่ตนหลงนั่นแหละ เป็นทำงแห่งพระนิพพำน อันเป็นธรรมเครื่องหมดจด
- 11. บทพิจารณา ปัญจอภิณหปัจจเวกขณะ เรำมีควำมแก่เป็นธรรมดำ ล่วงพ ้นควำมแก่ไปไม่ได้ เรำมีควำมเจ็บไข ้เป็นธรรมดำ ล่วงพ ้นควำมเจ็บไข ้ไปไม่ได ้ เรำมีควำมตำยเป็นธรรมดำ ล่วงพ ้นควำมตำยไปไม่ได ้ เรำละเว ้นเป็นต่ำง ๆ คือว่ำ พลัดพรำกจำกของรัก ของเจริญใจทั้งหลำย
- 12. เรำมีกรรมเป็นของ ๆ ตน เป็นผู้รับผลของกรรม เป็นผู้มีกรรมเป็นกำเนิด เป็นผู้มีกรรมเป็นเผ่ำพันธุ์ เป็นผู้มีกรรมเป็นที่พึ่งอำศัย จักทำกรรมอันใดไว้ จะดีหรือชั่วก็ตำม ย่อมเป็น ผู้รับผล ของกรรมนั้น เรำทั้งหลำย พึงพิจำรณำเนือง ๆ อย่ำงนี้แล ฯ
- 13. ปัจฉิมโอวาท วยธัมมา สังยารา อัปปมาเทนสัมปาเทถ สังขำรทั้งหลำยมีควำมเสื่อมสลำยไปเป็นธรรมดำ ท่ำนทั้งหลำยจงทำควำมไม่ประมำณให ้ถึงพร ้อมเถิด
- 14. เจริญเมตตาแก่ตนเอง อะหัง สุขิโต โหมิ ขอให้ข ้ำพเจ ้ำมีควำมสุข อะหัง นิททุกโข โหมิ ขอให ้ข ้ำพเจ ้ำปรำศจำกควำมทุกข์กำยและทุกข์ใจ อะหัง อะเวโร โหมิ ขอให ้ข ้ำพเจ ้ำปรำศจำกเวรและกรรม
- 15. อะหัง อัพพะยาปัชโฌ โหมิ ขอให้ข ้ำพเจ ้ำปรำศจำกอุปสรรคอันตรำยทั้งปวง สุขี อัตตานัง ปริหะรามิ ขอให ้ข ้ำพเจ ้ำจงมีสติและสัมปชัญญะอยู่ทุกเมื่อ รักษำกำย วำจำ ใจ ให ้พ ้นจำกทุกข์ภัยทั้งสิ้นเถิด
- 16. เจริญพรหมวิหาร สัพเพ สัตตา สัตว์ทั้งหลำยที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่ เจ็บ ตำย ด ้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น อะเวรา โหนตุ จงเป็นสุข ๆ เถิด, อย่ำได ้มีเวรแก่กัน อะโรคา โหนตุ จงเป็นสุข ๆ เถิด อย่ำได ้มีควำมเจ็บไข ้ ลำบำกกำย ลำบำก ใจเลย
- 17. อัพพะยาปัชฌา โหนตุ จงเป็นสุข ๆเถิด อย่ำได ้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย อะนีฆา โหนตุ จงเป็นสุข ๆ เถิด อย่ำได ้มีควำมทุกข์กำย ทุกข์ใจเลย สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุฯ จงมีควำมสุขกำยสุขใจ รักษำตัวของตน ให ้พ ้นจำกทุกข์ภัย ทั้งสิ้นเถิด