Une vie meillure dans un autre monde1

321 views

Published on

Published in: Art & Photos
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Une vie meillure dans un autre monde1

  1. 1. Une vie meillure dans un autre monde Ik ga mijn updates van ‘Une vie meillure dans un autre monde’ voortaan hier plaatsen omdat de plaatjes op de sims 2 site het niet meer doen. Ik ga eerst de andere updates overplaatsen. Dit is dus de eerste update!
  2. 2. <ul><li>Ik ren, zo hard als ik kan. Ik kijk vaak naar achter. Ik hoor hun stemmen in mijn hoofd nagalmen. </li></ul><ul><li>&quot;Ik heb haar daar heen zien rennen!&quot; hoor ik een jongen roepen. Ik schrik, zigzaggend ren ik tussen de bomen door. Hun snelle voetstappen worden duidelijker. Mijn hersenen worden snel op gang gebracht. 'Waar moet ik me verstoppen?' gaat door me heen. Ik duik achter de dichtstbijzijnde steen. </li></ul>
  3. 3. <ul><li>Ik houd mijn adem in. Bang. Bang voor de pesters. Angstig dat ze me pijn gaan doen. </li></ul>
  4. 4. <ul><li>&quot;Waar is ze heen?&quot; vraagt een meisje. &quot;Ze kan nooit ver weg zijn,&quot; zegt een jongen. &quot;Splitsen!&quot; hoor ik dezelfde jongen op commanderende toon roepen. Ik hoor voetstappen in verschillende richtingen rennen. Na vijf minuten durf ik pas op te staan. </li></ul>
  5. 5. <ul><li>Ik neem mijn geheime weg om uit het bos te komen. Ik ken het bos ondertussen heel goed. De groep pesters stalkt mij iedere dag. Ondertussen stromen de tranen over mijn wangen. </li></ul>
  6. 6. <ul><li>Ik kom huilend het huis binnen. Ik moet langs de keuken om naar mijn kamer te gaan. Ik sluip langs mijn moeder naar de trap. </li></ul>
  7. 7. <ul><li>&quot;Hoi lieverd, hoe was je dag?&quot; vraagt mijn moeder, Grace. </li></ul>
  8. 8. <ul><li>Ik kan een snik niet onderdrukken. Verschrikt ren ik de trap op. Ongemerkt begin ik steeds harder te snikken. Ik ga op het balkon zitten. Mijn favoriete plekje om mijn emoties te verwerken. </li></ul>
  9. 9. <ul><li>Mama komt het balkon op. Ik staar voor me uit. Ik zeg geen woord. &quot;Saffier?&quot; probeert mama voorzichtig. Ik blijf stil. Ik ben in mijn eigen fantasiewereld. Daar ben ik een beroemde krijger die alle schurken verslaat. Papa en mama begrijpen niet dat ik geen prinses wil zijn. Mijn kamer is roze, mijn kleding is roze. Alles is roze. Mijn lievelingskleur is zwart. Mama vindt zwart te donker. Ik zeg nu maar niks meer over mijn fantasiewereld. Vroeger probeerde ik het nog. Mama werd iedere keer boos als ik er over begon. Dus ik ben maar stil. </li></ul>
  10. 10. <ul><li>&quot;Saffier?&quot; zegt mama nu boos. Ik zucht en kijk haar aan. &quot;Wat is er met je?&quot; vraagt ze geïrriteerd. &quot;Ik was onderweg naar huis gevallen, niks aan de hand.&quot; Ik glimlach om mijn leugen te bevestigen. Ik vertel mijn ouders nooit over de pesters. Ik ben bang dat ze naar de pesters toe gaan en dat ze mij uit gaan lachen. Ik verzin dus constant leugens. &quot;Oké dan.&quot; Grace loopt het balkon weer af en ik hoor haar hakken weerklinken op de trap. </li></ul>
  11. 11. <ul><li>De tranen doemen weer op. Ik ga aan mijn kaptafel zitten. &quot;Ik wens dat ik in mijn fantasiewereld ben, waar ik gerespecteerd wordt en waar ik schurken kan verslaan,&quot; fantaseer ik. Ik lach om mijn wens. &quot;Zo iets kan toch helemaal niet.&quot; Ik zucht. </li></ul>
  12. 12. <ul><li>&quot;Saffier, eten!&quot; roept Grace. Ik schrik op uit mijn gedachten. Papa is thuis. Mama begint nooit met het eten als papa er niet is. &quot;Saffier!&quot; roept mama nog eens, dit keer boos. Ik sta snel op en ren naar beneden. </li></ul>
  13. 13. <ul><li>&quot;Niet rennen op de trap, Saffier,&quot; verzucht mama. &quot;Laat dat kind toch.&quot; Ik glimlach. Papa neemt het voor mij op! &quot;Hoe was je dag, lieverd?&quot; vraagt mama. Papa vertelt over zijn dag en over de blunder van een collega. Hij buldert van het lachen. Ik zink weer weg in mijn fantasiewereld. </li></ul>

×