Successfully reported this slideshow.

ความตกลงการค้าสินค้าของอาเซียน Aec prompt 1_บทที่2

454 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

ความตกลงการค้าสินค้าของอาเซียน Aec prompt 1_บทที่2

  1. 1. บทที่ 2 ความตกลงการคาสินคาของอาเซียน (ASEAN Trade in Goods Agreement: ATIGA) 2.1 ความเปนมา ความตกลงการคาสินคาของอาเซียน (ASEAN Trade in Goods Agreement) หรือชื่อยอวา “ATIGA” เปนความตกลงที่เกิดขึ้นภายในแผนประชาคมเศรษฐกิจ อาเซียน (AEC Blueprint) ที่ตองการใหอาเซียนเปนตลาดเดียวและเปนฐานการ ผลิตรวมกัน โดยมีการเคลื่อนยายอยางเสรีของสินคา บริการ การลงทุน แรงงานที่มี ทักษะ และการเคลื่อนยายเงินทุนอยางเสรีมากขึ้น ความตกลง ATIGA เปนความ ตกลงที่มีเกี่ยวของกับความตกลง สินคาหลายฉบับที่อาเซียนเคยใหสัตยาบันมา กอนหนานี้ คือ (1) ความตกลงวาดวยสิทธิพิเศษทางการคาอาเซียน (the Agreement on ASEAN Preferential Trading Arrangements : ASEAN PTA)ซึ่งเปนการใหสิทธิ พิเศษโดยสมัครใจ และแลกเปลี่ยนสินคากับสินคา สิทธิพิเศษสวนใหญเปนการลด ภาษีศุลกากรขาเขา และการผูกพันอัตราอากรขาเขา ณ อัตราที่เรียกเก็บอยู ลง นามเมื่อป 1977 มีผลบังคับใชเมื่อ 1 มกราคม 1978 (2) การใชความตกลงวาดวยการใชอัตราภาษีพิเศษที่เทากันสําหรับเขต การคาเสรีอาเซียน ป 1992 (the Agreement on the Common Effective Preferential Tariff Scheme for the ASEAN Free Trade Area : CEPT) ซึ่งเกิด จากการประชุมสุดยอดผูนําอาเซียน (ASEAN Summit) ครั้งที่ 4 เมื่อวันที่ 27-28
  2. 2. AEC Prompt  14 มกราคม 1992 ณ ประเทศสิงคโปร โดยผูนําอาเซียนตกลงที่จะใหมีการจัดตั้งเขต การคาเสรี(ASEAN Free Trade Area : AFTA) โดยมีการกําหนดการปรับลดอัตรา ภาษีระหวางอาเซียนดวยกันคือ อาเซียนเดิม 6 ประเทศ และอาเซียนใหม 4 ประเทศ โดยมีตารางการปรับลดอัตราภาษีดังนี้ ตารางที่ 4 กรอบระยะเวลาการปรับลดอัตราภาษีของอาเซียนเดิม ป 2000 ป 2001 ป 2002 ป 2003 ป 2010 รอยละ 85 ของ IL มีอัตราภาษีเหลือ 0-5% รอยละ 90 ของ IL มีอัตราภาษีเหลือ 0-5% ทุกรายการของ IL มีอัตราภาษีเหลือ 0-5% ทุกรายการของ IL มี อัตราภาษีเหลือ 0-5% และรอยละ 60 ของ IL มีภาษีรอยละ 0 ทุกรายการของ IL มีอัตราภาษีเหลือ 0 หมายเหตุ : IL คือ บัญชีภาษีสินคา (Inclusion List) ที่มา : กรมการคาตางประเทศ กระทรวงพาณิชย ตารางที่ 5 กรอบระยะเวลาการปรับลดอัตราภาษีของอาเซียนใหม เวียดนาม ลาวและพมา กัมพูชา 1.ป 2010 รอยละ 80 ของ IL มีอัตรา ภาษีรอยละ 0 2.ป 2015 รอยละ 100 ของ IL มี อัตราภาษีรอยละ 0 1.ป 2010 รอยละ 80 ของ IL มีอัตรา ภาษีรอยละ 0 2.ป 2015 รอยละ 100 ของ IL มี อัตราภาษีรอยละ 0 1.ป 2010 รอยละ 60 ของ IL มีอัตรา ภาษีรอยละ 0 2.ป 2015 รอยละ 100 ของ IL มี อัตราภาษีรอยละ 0 หมายเหตุ : IL คือ บัญชีภาษีสินคา (Inclusion List) ที่มา : กรมการคาตางประเทศ กระทรวงพาณิชย (3) ความตกลงดานศุลกากรอาเซียน (ASEAN Agreement on Custom) ป 1997 เปนผลจากการประชุมอธิบดีกรมศุลกากรอาเซียนเมื่อวันที่ 4-5 กันยายน 1996 ที่ประเทศอินโดนีเซีย โดยขอตกลงดังกลาวมีวัตถุประสงคคือมีการรวมมือ ดานศุลกากรในอาเซียน เชน Harmonization of Customs Valuation Systems, Harmonization of Tariff Nomenclature, Common Customs Form และ Harmonization of Customs Proceduresเปนตน
  3. 3. ทางรอดสินคาเกษตรที่สําคัญของไทยภายใตประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน  15 (4) กรอบความตกลงในขอตกลงยอมรับรวมกันของอาเซียน (the ASEAN Framework Agreement on Mutual Recognition Arrangements : MRAs) ป 1998 อาเซียนไดเรงปรับประสานมาตรฐานสินคาและจัดทําความตกลงการยอมรับ รวม (Mutual Recognition Arrangements : MRAs) เพื่ออํานวยความสะดวกทาง การคา ซึ่งเทากับเปนการลดอุปสรรคทางการคาที่มิใชภาษีระหวางกัน โดยไดเริ่ม ดําเนินการปรับประสานมาตรฐานสินคา 20 กลุม สวนใหญเปนเครื่องใชไฟฟา เชน เครื่องปรับอากาศ ตูเย็น วิทยุ และโทรทัศน เปนตน ในสวนของการจัดทํา MRAs นั้น ปจจุบันอาเซียนไดจัดทําความตกลงวาดวยการยอมรับรวมรายสาขา สําหรับอุปกรณ ไฟฟาและอิเล็กทรอนิกส (Electrical and Electronic Equipment) และความตกลง วาดวยการยอมรับรวมวาดวยการรับรองการขึ้นทะเบียนผลิตภัณฑเครื่องสําอาง (ASEAN MRA on Product Registration Approvals for Cosmetics) และอยู ระหวางการจัดทํา MRAs สําหรับสินคายา และอาหาร (Prepared Foodstuff) (5) กรอบความตกลงดานอิเล็กทรอนิกสของอาเซียน (e-ASEAN Framework Agreement) เปนการลงนามของผูนําของอาเซียนทั้ง 10 ประเทศ ใน วันที่ 24 พฤศจิกายน 2000 ณ ประเทศสิงคโปร ซึ่งจะกําหนดแนวทางเสริมสราง ความรวมมือระหวางประเทศสมาชิกอาเซียนในดานเทคโนโลยีสารสนเทศและ สื่อสารเพื่อใหภูมิภาคอาเซียนเชื่อมโยงกันดานอิเล็กทรอนิกสอยางสมบูรณแบบ สาระสําคัญของกรอบความตกลงดานอิเล็กทรอนิกสของอาเซียน ไดแก การ กําหนดมาตรการที่จะพัฒนาอาเซียนใหเขาสูยุคเทคโนโลยีสารสนเทศอยางแทจริง ใน 5 ดานหลัก คือ 1) การวางโครงสรางพื้นฐานดานเทคโนโลยีสารสนเทศ 2) การสงเสริมและอํานวยความสะดวกในการใชพาณิชยอิเล็กทรอนิกส
  4. 4. AEC Prompt  16 3) การเปดเสรีดานการคา การบริการและการลงทุนที่เกี่ยวของกับ เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร 4) การพัฒนาสังคมแหงเทคโนโลยี 5) การนําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใชในการบริการของรัฐ (6) พิธีสารเกี่ยวกับการดําเนินการเกี่ยวกับพิกัดอัตราศุลกากรฮารโมไนซของ อาเซียน (the Protocol Governing the Implementation of the ASEAN Harmonized Tariff Nomenclature) ป 2003 และในป 2004 อาเซียนไดเริ่มเปลี่ยน มาใชระบบพิกัดอัตราศุลกากรฮารโมไนซอาเซียน หรือ AHTN เพื่อใหศุลกากรของทุก ประเทศสมาชิกใชพิกัดอัตราศุลกากรที่เปนมาตรฐานเดียวกันในระดับตัวเลข 8 หลัก (7) กรอบความตกลงวาดวยการรวมกลุมสาขาสําคัญของอาเซียน (ASEAN Framework Agreement for the Integration of Priority Sectors) (2004) ผูนํา อาเซียนไดลงนามในกรอบความตกลงวาดวยการรวมกลุมสาขาสําคัญ และรัฐมนตรี เศรษฐกิจอาเซียนลงนามในพิธีสารรายสาขา (ASEAN Sectoral Integration Protocol) ในการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 10 เมื่อเดือน พฤศจิกายน 2004 ณ กรุง เวียงจันทร สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (8) ความตกลงวาดวยการอํานวยความสะดวกดานศุลกากรดวยระบบ อิเล็กทรอนิกส ณ จุดเดียวของอาเซียน (ASEAN Agreement to Establish and Implement the ASEAN Single Window) ป 2005 โดยกําหนดใหประเทศสมาชิก อาเซียนเดิม 6 ประเทศ จัดตั้ง National Single Window ใหแลวเสร็จ ภายในป 2008 และประเทศ CLMV ใหดําเนินการใหแลวเสร็จ ภายในป 2012 เพื่อเชื่อมตอ เปน ASEAN Single Window ตอไป
  5. 5. ทางรอดสินคาเกษตรที่สําคัญของไทยภายใตประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน  17 2.2 สาระสําคัญของความตกลงการคาสินคาของอาเซียน (ATIGA) ความตกลงการคาสินคาของอาเซียน (ASEAN Trade in Goods Agreement) หรือ ATIGA ปรับปรุงจากความตกลงฉบับเดิม ที่เรียกวา ความตกลงวาดวยการใช อัตราภาษีพิเศษที่เทากันสําหรับเขตการคาเสรีอาเซียน หรือ “the Agreement on the Common Effective Preferential Tariff Scheme for the ASEAN Free Trade Area : CEPT” มีวัตถุประสงคสําคัญเพื่อสรางกฎเกณฑทางการคาระหวางอาเซียน ใหมีความชัดเจน โปรงใสมากขึ้น และครอบคลุมเรื่องมาตรการทางภาษี และมิใช ภาษี ซึ่งจะทําใหการคาสินคาระหวางประเทศสมาชิกอาเซียนมีอุปสรรคทางการคา ระหวางกันนอยที่สุดนําไปสูการเปนประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community : AEC) ในป 2015 โดยเปนไปในทํานองเดียวกับประชาคม เศรษฐกิจยุโรปในระยะเริ่มแรกที่มีตลาดและฐานการผลิตรวมกัน และจะมีการ เคลื่อนยายสินคา บริการ การลงทุน เงินทุน และแรงงานฝมือโดยปราศจาก อุปสรรคใดๆ ซึ่งเนื้อหาของความตกลง ATIGA ประกอบดวย เนื้อหา 11 บท มี 98 ขอ สามารถสรุปไดดังนี้ เมื่อพิจารณาในบทแรก จะเปนรายละเอียดของบทบัญญัติทั่วไปในการ จัดทําความตกลงการคาสินคาของอาเซียน (ATIGA) สาระสําคัญจะกลาวถึง วัตถุประสงค คํานิยามตางๆ เชน อากรศุลกากร ขอจํากัดการปริวรรตเงินตรา ตางประเทศ สินคาที่ไดถิ่นกําเนิด เปนตน เพื่อความเขาใจที่ตรงกันของประเทศ สมาชิก และการทําความเขาใจในขอบเขตการจําแนกพิกัดของสินคา การประติบัติ เยี่ยงชาติที่ไดรับความอนุเคราะหยิ่ง คาธรรมเนียมและคาภาระเกี่ยวกับการนําเขา สงออก มาตรการปกปองเพื่อรักษาดุลการชําระเงิน การเก็บรักษาขอมูลการคา อาเซียน การสงเสริมการมีสวนรวมของกลุมประเทศสมาชิก ขอยกเวนทั่วไป
  6. 6. AEC Prompt  18 โดยขอยกเวนทั่วไปนี้ ไดระบุชัดเจนวาประเทศสมาชิกจะตองไมเลือกปฏิบัติตาม อําเภอใจหรือไมมีเหตุผลระหวางประเทศสมาชิกดวยกัน สวนขอยกเวนดานความ มั่นคงนั้น ไดทําความเขาใจวาในขอตกลงฉบับนี้ไมมีขอความใดๆ ที่ตีความไป ในทางกีดกันหรือหามไมใหประเทศสมาชิกดําเนินตามกรอบพันธกรณีภายใตกฎ บัตรสหประชาชาติเพื่อการรักษาสันติภาพและความมั่นคงระหวางประเทศ เปนตน ในบทตอมาจะวาดวยเรื่องการเปดเสรีอัตราภาษี มีเนื้อหาครอบคลุมในเรื่อง การลดหรือยกเลิกอากรขาเขาของประเทศในกลุมสมาชิก ซึ่งในความตกลง ประเทศสมาชิกจะตองยกเลิกอากรขาเขาของสินคาทุกรายการที่มีการคาระหวาง ประเทศสมาชิกภายในป 2010 สําหรับประเทศสมาชิกอาเซียน 6 ประเทศ5 และ สําหรับประเทศ CLMV6 ภายในป 2015 โดยมีความยืดหยุนใหถึงป 2018 สวนการ ยกเลิกโควตาอัตราภาษี (Tariff Rate Quotas : TRQs) ที่ประเทศสมาชิกแตละ ประเทศจะตองไมนําโควตาอัตราภาษีมาใชกับการนําเขาสินคาใดที่มีถิ่นกําเนิด จากประเทศสมาชิก หรือการสงออกสินคาใดๆ ไปยังอาณาเขตของประเทศสมาชิก และในความตกลงนี้ประเทศที่ระบุวาจะตองยกเลิกโควตาอัตราภาษี (TRQs) มี 2 ประเทศดวยกัน คือ ไทยและเวียดนาม โดยไทยจะตองยกเลิกตั้งแต 1 มกราคม 2008 , 2009 และสิ้นสุดที่ป 2010 สวนเวียดนามจะตองยกเลิกตั้งแต 1 มกราคม 2013, 2014, 2015 และยืดหยุนไดถึงป 2018 สวนอีกประเด็นในบทนี้ที่มี ความสําคัญก็คือ วิธีการและขั้นตอนในการแกไขหรือการระงับการใหขอลดหยอน ชั่วคราว ในกรณีที่ประเทศสมาชิกประสบกับความยากลําบากในสถานการณ 5 ประเทศสมาชิกอาเซียน 6 ประเทศ ประกอบดวย บรูไน ดารุสซาลาม อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟลิปปนส สิงคโปรและ ไทย 6 ประเทศ CLMV ประกอบดวย กัมพูชา ลาว พมา และเวียดนาม
  7. 7. ทางรอดสินคาเกษตรที่สําคัญของไทยภายใตประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน  19 ที่ไมอาจคาดการณได ซึ่งประเทศสมาชิกสามารถแกไขหรือระงับการการลดหรือ ยกเลิกอากรขาเขาได ในกรณีตัวอยางที่ยกมาในความตกนี้ คือ ขาว และน้ําตาล สําหรับกฎวาดวยถิ่นกําเนิดสินคา จะอยูในบทที่ 3 สาระสําคัญจะกลาวถึง หลักเกณฑการไดถิ่นกําเนิดของสินคา โดยแยกเปนสินคาที่ไดมาหรือมีการผลิต ทั้งหมดในประเทศสมาชิกผูสงออก และสินคาที่ไมไดมาหรือไมมีการผลิตทั้งหมด ทั้งนี้สัดสวนมูลคาการผลิตของอาเซียน หรือ สัดสวนมูลคาการผลิตในภูมิภาค (Regional Value Content : RVC) ตองไมนอยกวารอยละ 40 จึงจะมีสิทธิไดรับ การปฏิบัติที่เปนพิเศษทางภาษีศุลกากร ซึ่งสูตรในการคํานวณสัดสวนมูลคาการ ผลิตของอาเซียน มีใหเลือกใช 2 วิธีดังตอไปนี้ 1) วิธีทางตรง RVC = ตนทุนวัสดุในอาเซียน+คาแรงทางตรง+ตนทุนคาดําเนินการทางตรง+ตนทุนอื่นๆ+กําไร X100 ราคา FOB 2) วิธีทางออม RVC = ราคา FOB – มูลคาวัสดุหรือ ชิ้นสวนสินคาที่ไมไดถิ่นกําเนิด X 100 ราคา FOB
  8. 8. AEC Prompt  20 โดย ตนทุนวัสดุในอาเซียน คือ มูลคา CIF ของวัสดุ ชิ้นสวน หรือสินคาที่ไดถิ่น กําเนิด ซึ่งไดรับมาหรือผลิตไดเองโดยผูผลิตในการผลิตสินคานั้น มูลคาของวัสดุ ชิ้นสวน หรือสินคาที่ไมไดถิ่นกําเนิด คือ มูลคา CIF ณ ขณะที่ นําเขาสินคา หรือสามารถพิสูจนการนําเขาได หรือราคาที่ไดรับการยืนยันครั้งแรก ที่ชําระสําหรับสินคาที่ไมทราบถิ่นกําเนิดภายในอาณาเขตของประเทศสมาชิกที่ซึ่ง การผลิตหรือการแปรสภาพไดกระทําขึ้น ตนทุนคาแรงทางตรง จะรวมไปถึง คาจางแรงงาน คาตอบแทน และ สวัสดิการแรงงานอื่นๆ ที่เกี่ยวของกับกระบวนการผลิต ราคาFOBหมายถึง มูลคาของสินคา ณ ทาเรือตนทาง ซึ่งรวมคาขนสงจนถึง ทาเรือหรือสถานที่สุดทายสําหรับขนสงสินคาไปตางประเทศ ราคา FOB จะตอง คํานวณโดยการบวกรวมมูลคาของวัสดุ ตนทุนการผลิต กําไร และตนทุนอื่นๆ นอกจากนั้นการสะสมสินคาที่ไดถิ่นกําเนิดในประเทศสมาชิก เมื่อสินคานั้น ถูกนําไปใชในอีกประเทศสมาชิกหนึ่งเพื่อเปนวัสดุสําหรับการผลิตสินคาสําเร็จรูปที่ มีสิทธิที่จะไดรับการปฏิบัติที่เปนพิเศษทางภาษีศุลกากรนั้น ใหถือวาไดถิ่นกําเนิด ในประเทศสมาชิกประเทศหลังซึ่งการผลิตหรือการแปรรูปของสินคาขั้นสุดทายได เกิดขึ้น ถา RVC ของวัสดุ นอยกวารอยละ 40 สัดสวนมูลคาการผลิตของอาเซียนที่ ใชสะสมไดตามหลักเกณฑ RVC จะถือสัดสวนโดยตรงตามมูลคาที่เกิดขึ้นจริง ภายในประเทศ โดยมีเงื่อนไขวา สัดสวนนั้นเทากับหรือมากกวารอยละ 20 สินคาที่ ไดถิ่นกําเนิดในอาณาเขตของประเทศสมาชิกจะยังคงรักษาไวซึ่งสถานะของ
  9. 9. ทางรอดสินคาเกษตรที่สําคัญของไทยภายใตประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน  21 ถิ่นกําเนิดแรก หากถูกสงออกจากอีกประเทศสมาชิกหนึ่งซึ่งยังไมมีการดําเนินการ ที่เกินไปจากรายการที่ระบุไว โดยหลักเกณฑขั้นต่ําในการผอนปรน คือ สินคาที่ไมผานการเปลี่ยนพิกัด อัตราศุลกากร จะถือวาไดถิ่นกําเนิด ถามูลคาของวัสดุที่ไมไดถิ่นกําเนิดที่ใชในการ ผลิตสินคาซึ่งไมผานการเปลี่ยนพิกัดอัตราศุลกากรที่กําหนด คิดแลวไมเกินรอยละ 10 ของมูลคาFOBของสินคา และสินคานั้นเปนไปตามหลักเกณฑการไดถิ่นกําเนิด อื่นๆ ที่กําหนดไวในความตกลง สําหรับการมีคุณสมบัติของการเปนสินคาที่ไดถิ่น กําเนิด และมูลคาของวัสดุที่ไมไดถิ่นกําเนิดตามที่ระบุในขางตน จะตองรวมอยูใน มูลคาของวัสดุที่ไมไดถิ่นกําเนิดสําหรับกฎวาดวยถิ่นกําเนิดสินคา RVC ที่ใชบังคับ สําหรับสินคานั้น รวมไปถึงหลักเกณฑในการพิจารณาวาสินคานั้นไดถิ่นกําเนิด หรือไม ของวัสดุที่ใชเปนบรรจุภัณฑและใชในการบรรจุหีบหอ อุปกรณประกอบ อะไหล เครื่องมือ วัสดุที่เหมือนกันและใชแทนกันไดและองคประกอบใดที่ไมมีผล ตอถิ่นกําเนิดสินคา ซึ่งการอางสิทธิวาสินคามีคุณสมบัติที่จะไดรับการปฏิบัติที่เปน พิเศษทางภาษีศุลกากรนั้น ตองไดรับการรับรองโดยหนังสือรับรองถิ่นกําเนิดสินคา (From D) ซึ่งออกโดยหนวยงานราชการที่ไดรับมอบหมายโดยประเทศสมาชิกผู สงออกและไดแจงใหประเทศสมาชิกอื่นทราบแลวตามระเบียบปฏิบัติในการออก หนังสือรับรองถิ่นกําเนิดสินคาที่ไดระบุไวในความตกลง ในดานมาตรการที่มิใชภาษีศุลกากร ในบทที่ 4 ในความตกลงไดระบุไววา ประเทศสมาชิกจะตองไมนํามาตรการที่มิใชภาษีศุลกากรใดๆ มาใช ในการนําเขา สินคาของประเทศสมาชิก หรือการสงออกสินคา ไปยังประเทศสมาชิกอื่น เวนแต จะเปนไปตามสิทธิและพันธกรณีของตนภายใต WTO หรือเปนไปตามความตกลง ATIGA ซึ่งครอบคลุมการยกเลิกขอจํากัดดานปริมาณโดยทั่วไป การยกเลิก
  10. 10. AEC Prompt  22 อุปสรรคที่มิใชภาษีศุลกากรอื่นๆ ขอจํากัดการปริวรรตเงินตราตางประเทศและ วิธีดําเนินการออกใบอนุญาตนําเขาดวย โดยเนนใหประเทศสมาชิกแตละประเทศ จะตองทําใหมั่นใจในความโปรงใสของมาตรการที่ไมใชภาษีศุลกากรของตน ดานการอํานวยความสะดวกทางการคา บทที่ 5 เนื้อหาจะเปนการกําหนด วัตถุประสงค ขอบเขต และหลักการของแผนการทํางานเกี่ยวกับการอํานวยความ สะดวกทางการคารวมกันของประเทศสมาชิก ซึ่งจะครอบคลุมทั้งเรื่องพิธีการ ศุลกากร กฎระเบียบและขั้นตอนทางการคา มาตรฐานและการปฏิบัติตาม มาตรฐาน มาตรการสุขอนามัยและสุขอนามัยพืช ความตกลงวาดวยการอํานวย ความสะดวกดานศุลกากรดวยระบบอิเล็กทรอนิกส ณ จุดเดียว และเรื่องอื่นๆ ที่ ระบุโดยคณะมนตรีเขตการคาเสรีอาเซียน โดยจะตองมีการติดตามความคืบหนา ของแผนการดําเนินการทุกๆ 2 ป เพื่อทําใหมั่นใจวา การดําเนินการของการอํานวย ความสะดวกทางการคาเปนไปอยางมีประสิทธิภาพ สวนเรื่องขอบเขตของพิธีการศุลกากรตางๆ ที่เกี่ยวของกับสินคาที่มีการ คาขายกันระหวางกลุมประเทศสมาชิก ในความตกลงนี้ระบุไวในบทที่ 6 โดยตาม กฎหมาย ระเบียบขอบังคับและนโยบายของประเทศสมาชิก เนื้อหาไดระบุ รายละเอียดของขอบเขตและแนวทางที่ประเทศสมาชิกที่จะตองทําใหมั่นใจวา พิธี การศุลกากร และแนวปฏิบัติตางๆ ของประเทศตนสามารถคาดการณได มีความ ตอเนื่อง โปรงใส และอํานวยความสะดวกทางการคา โดยในที่นี้รวมถึงการตรวจ ผานสินคาที่รวดเร็วดวย สําหรับมาตรฐาน กฎระเบียบทางเทคนิค และกระบวนการตรวจสอบและ รับรองในบทที่ 7 เปนขอตกลงที่เกี่ยวกับการกําหนดขอบเขตดานมาตรฐาน
  11. 11. ทางรอดสินคาเกษตรที่สําคัญของไทยภายใตประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน  23 กฎระเบียบทางเทคนิค และกระบวนการตรวจสอบและรับรอง ของประเทศสมาชิก เพื่อปรับมาตรฐานแหงชาติของแตละประเทศใหเปนไปในทิศทางเดียวกัน เพื่อให มั่นใจวาจะไมสรางอุปสรรคที่ไมจําเปนตอการคา ในการจัดตั้งเปนตลาดและฐาน การผลิตเดียวกันของอาเซียน และในเวลาเดียวกันเพื่อใหมั่นใจวาสามารถบรรลุ วัตถุประสงคอันชอบธรรมของกลุมประเทศสมาชิก ประเทศสมาชิกแตละประเทศ จะตองรับรองวาสถาบันมาตรฐานแหงชาติของตนยอมรับ ในการปรับประสาน มาตรฐานแหงชาติเขาหากัน โดยกลุมประเทศสมาชิกตองนํามาตรฐานระหวาง ประเทศที่เกี่ยวของมาใชเปนทางเลือกแรก ซึ่งเมื่อจัดทํามาตรฐานแหงชาติฉบับ ใหม หรือเมื่อทบทวนมาตรฐานที่มีอยู ในกรณีที่ไมมีมาตรฐานระหวางประเทศ มาตรฐานแหงชาติของแตละประเทศตองถูกปรับใหไปในแนวทางเดียวกัน โดยใน ที่นี้กลุมประเทศสมาชิกจะตองทําใหมั่นใจวากระบวนการตรวจสอบและรับรองไม ถูกจัดทํา นํามาใช หรือใชเพื่อหรือใชโดยมีผลตอการสรางอุปสรรคทางเทคนิคที่ไม จําเปนตอการคา และกระบวนการตรวจสอบและรับรองที่ผูจัดหาผลิตภัณฑที่มีถิ่น กําเนิดในเขตแดนของประเทศสมาชิกอื่นจะตองปฏิบัติใหสอดคลองและจะตองไม เขมงวดกวากระบวนการตรวจสอบและรับรองสําหรับผูจัดหาผลิตภัณฑอยาง เดียวกันที่มีถิ่นกําเนิดภายในประเทศ ในดานของมาตรการสุขอนามัยและ สุขอนามัยพืช ที่ประเทศสมาชิกทุกประเทศตองใชมาตรฐานเดียวกันนั้น ในบทที่ 8 จะระบุบทบัญญัติและพันธกรณีที่ประเทศสมาชิกจะนํามาตรการสุขอนามัยและ สุขอนามัยพืช (Sanitary and Phytosanitary Measures : SPS) ไปใชในประเทศ ของตน ซึ่งในบทนี้จะรวมไปถึงการแลกเปลี่ยนขอมูลทางดานสุขอนามัย โดยเฉพาะกรณีในสถานการณฉุกเฉินที่เกี่ยวกับวิกฤตความปลอดภัยของอาหาร เชนการควบคุมแมลงศัตรูพืช และการระบาดของโรค เปนตน เพื่อปกปองชีวิต
  12. 12. AEC Prompt  24 และสุขภาพของของมนุษย สัตว พืช ของประเทศสมาชิกผูนําเขา โดยประเทศ สมาชิกแตละประเทศจะตองแสวงหาโอกาสที่จะขยายความรวมมือระหวางกันให มากขึ้น ในดานการใหความชวยเหลือทางวิชาการ ดานความรวมมือและการ แลกเปลี่ยนขอมูลระหวางประเทศสมาชิกอื่นๆ ที่เกี่ยวของกับมาตรการสุขอนามัย และสุขอนามัยพืชที่เปนประโยชนรวมกัน ซึ่งตองสอดคลองกับวัตถุประสงคและขอ ผูกพันที่กําหนดในแผนงานการจัดตั้งประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน สวนมาตรการเยียวยาทางการคา ไดระบุไวในบทที่ 9 โดยในความตกลงฉบับ นี้มีเพียง 2 มาตรการเทานั้น คือ 1) มาตรการปกปอง ซึ่งเปนการคงไวของสิทธิและพันธกรณีภายใต ขอ 19 ของ GATT 1994 และ WTO วาดวยมาตรการปกปอง หรือ ขอ 5 ของ ความตกลงวาดวยการเกษตร 2) อากรตอบโตการทุมตลาดและการอุดหนุน โดยประเทศสมาชิกยืนยัน ที่ จะใชสิทธิและพันธกรณีตอกันในกรณีที่เกี่ยวกับการใชมาตรการตอบโต การทุมตลาดและภายใต ขอ 6 ของ GATT 1994 สวนในกรณีที่เกี่ยวของ กับการอุดหนุนและมาตรการตอบโตการอุดหนุนประเทศสมาชิกยืนยันที่ จะยังใชสิทธิและพันธกรณีภายใต ขอ 16 ของ GATT 1994 ที่ระบุไวใน ภาคผนวก 1A ของความตกลง WTO เชนกัน สําหรับในบทที่ 10 และ 11 จะกลาวถึงหนวยงานและบทบาทของหนวยงาน ที่เกี่ยวของกับความตกลงฉบับนี้ โดยจะเปนหนวยงานที่ดูแลดานกลไกในการหารือ และการใหคําปรึกษาในขอตกลงตางๆ ระหวางประเทศสมาชิก รวมถึงการทบทวน และแกไขบทบัญญัติ โดยในขอตกลงไดกําหนดใหรัฐมนตรีเศรษฐกิจอาเซียน
  13. 13. ทางรอดสินคาเกษตรที่สําคัญของไทยภายใตประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน  25 (AEM)7 จะตองจัดตั้งคณะมนตรีเขตการคาเสรีอาเซียน ประกอบดวยผูแทนใน ระดับรัฐมนตรี 1 คนจากประเทศสมาชิกแตละประเทศและเลขาธิการอาเซียน ใน การทําหนาที่ของคณะมนตรีเขตการคาเสรีอาเซียนซึ่งจะตองไดรับการสนับสนุน จากการประชุมเจาหนาที่อาวุโสดานเศรษฐกิจของอาเซียน (SEOM)8 และเพื่อให บรรลุผลตามหนาที่ SEOM สามารถจัดตั้งคณะทํางานตามความเหมาะสม เชน คณะกรรมการประสานงานการดําเนินการภายใตความตกลง ATIGA (CCA)9 เพื่อใหความชวยเหลือในการทํางานของ SEOM โดยในการทํางานของ SEOM จะตองทําใหมั่นใจในเรื่องการปฏิบัติตามความตกลงฉบับนี้ ซึ่งจะตองประสานและ ไดรับการสนับสนุนจากคณะทํางานดานเทคนิคและคณะกรรมการตางๆ ภายใต ความตกลง โดยประเทศสมาชิกทุกประเทศจะตองจัดตั้งหนวยงาน AFTA เพื่อทํา หนาที่เปนศูนยกลางในการประสานงานของประเทศใหดําเนินการตามความตกลง ATIGA สวนความสัมพันธกับความตกลงฉบับอื่นๆ ที่เปนความตกลงดาน เศรษฐกิจทุกฉบับของอาเซียนที่มีอยูกอนการมีผลบังคับใช ATIGA ใหมีผลบังคับ ใชตอไป 7 The ASEAN Economic Ministers : AEM 8 The Senior Economic Officials Meeting : SEOM 9 The Coordinating Committee on the implementation of ATIGA : CCA
  14. 14. AEC Prompt  26

×