Wat gedachten over geloven, vertrouwen en energie Deel 1

Axioma: Trust = Thrust

Stelling: Doelen kun je alleen effectief...
> Vertrouwen komt te voet, maar gaat te paard.
Vertrouwen wint men langzaam, maar kan men vlug verliezen.

> Zijn woorden ...
> Een goed geloof en een kurken ziel dan kun je drijven.
Combinatie van goed vertrouwen en luchthartigheid.

> Een ongelov...
In de lijn van 'Geloven' het ik ook gevonden: 'Faith' (Geloof) en 'Believe'
(Overtuiging)

Main Entry: Faith
Pronunciation...
Vertrouwen is iets wat ik ervaar als iets natuurlijks. We worden ermee geboren.
Vol vertrouwen komen we ter wereld, klaar ...
transacties.
Zonder vertrouwen zijn regels vaak niet effectief.

> Regels zijn nooit sluitend te maken. Vertrouwen is een ...
feitelijk weerstend verandering van positie (°S) wordt het letterlijk ingedrukt, geprikkeld, versneld.
Deze versnelling (E...
mensen hebben het 'licht' gezien en dansen met veel vertrouwen over straat!

Een Ongewenste en snelle verandering van 'vis...
Ze worden uitgedrukt in het verschil in afstand gedeeld door het verschil in tijd.
Hier staat feitelijk; als je gedurende ...
Vandaar de 'relativiteit' of liever 'relativiteit' ;>

Je kunt het ook zo uitdrukken:

Fysisch Metafysisch
_______________...
Hoe we met emoties omgaan hangt dus af van hoe we indrukken of prikkels waarderen. Dat
waarderingsproces is ook beter beke...
En dat is nu precies waar we last van hebben. De RC, de richtingscoëfficiënt, van een heleboel mensen is
zodanig 'omgeboge...
Let op. Ik pleit niet voor losbandigheid. Ik ervaar bestemming als een gedelegeerde
verantwoordelijkheid. Zonder bestemmin...
Op hoofdlijnen kun je de mensheid op 4 hoofdgroepen verdelen. Frappant dat MBTI (Jung) dat doet,
Human Design (astrologie)...
Bovenstaande tekst is geschreven:
Door Jan Vis, filosoof.

HET BEGRIP GELOOF II
Doordat wij het woord “geloof” gebruiken s...
moet geloven om iets voor elkaar te krijgen... En andersom, door niet te geloven ontstaat er niets.

Maar geloof bestaat b...
spiritueels in zich heeft. Als dat zo is - we zijn immers alle een creatie van de Creator - ligt geloof daarin
in hetzelfd...
Het zien van je wensen, dromen en je talenten als ware het je eigen kinderen.. brengt je heel dicht bij
de zorg, de toewij...
ook gerealiseerd wordt maar het geeft misschien wel een milde blik ten aanzien van jezelf en je
omgeving op de loop der di...
of Rudolph Steiner or Bo-Yin-Ra (why not Schneiderfranken [the latter's real name]? Anyway, I thank
you for your good inte...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Creatiespiraal

2,089 views

Published on

discussie Marinus Knoope "Geloven"

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
2,089
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
6
Actions
Shares
0
Downloads
11
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Creatiespiraal

  1. 1. Wat gedachten over geloven, vertrouwen en energie Deel 1 Axioma: Trust = Thrust Stelling: Doelen kun je alleen effectief bereiken als je de mentale energie van je Visie kunt transformeren naar fysieke energie. Het woord 'Geloven' is 'gestolen' door de gelovigen dus ik zal het verderop ook hebben over Vertrouwen... Geloven en vertrouwen zijn nauw verbonden met perfectioneren. Als je Perfectie opzoekt in het woordenboek, dan vind je de betekenis 'Volmaaktheid' wat staat voor 'zonder gebrek'. Perfectie betekend - vrij vertaald - zo maken dat het overeenkomt met het oorspronkelijke idee. immers, 'zonder gebrek' verondersteld een 'iets dat een geheel is', 'een geheel'. 'Helen' betekend ook weer in de oorspronkelijk - perfecte - staat brengen. Het is iets wat in medische praktijk gebruikelijk is; daar vinden we de 'Heelmeesters'. Vertrouwen is aandrijving Als gevolg....vertrouwen is blijkbaar iets dat variabel is Paradox: Vertrouwen = Wantrouwen Vertrouwen, wat weten we er van? In ons dagelijkse leven wordt het woord 'Vertrouwen' vaak in de mond genomen. Maar, wat is vertrouwen eigenlijk? Wat betekend vertrouwen? Hoe werkt vertrouwen? Kun je vertrouwen ruiken, horen, zien, proeven, voelen? Hoe ga je er mee om en wat doet het met je? In het menselijk verkeer kan vertrouwen worden omschreven als de Verwachting dat de wederpartij zich houdt aan zijn woord, gewekte verwachtingen honoreert, oog heeft voor mijn belang en zich niet uitsluitend richt op zijn eigen voordeel. Tegelijk bestaat altijd het risico dat het vertrouwen wordt geschonden. Dat wordt vooral belangrijk als de relatie toch niet zo profijtelijk is als verwacht. Of wanneer zich voor een partij een aantrekkelijk alternatief aandient; vertrouwen betekent dan dat die partij de verleidingen weerstaat en toch loyaal blijft. Vertrouwen houdt de bereidheid in om verder te kijken dan alleen het eigenbelang, althans het eigenbelang op korte termijn. Vertrouwen kun je wel proberen te ritualiseren, bijvoorbeeld door 'te Trouwen'. De partners verwachten dan trouw. Vertrouwen echter is een werkwoord. Stop je met werken aan trouw, dan is die na een tijdje ver te zoeken. Vandaar Ver-trouwen En helaas geldt vaak: Verwachting is uitgestelde teleurstelling Over 'vertrouwen' heb ik de volgende gezegde en quotes gevonden: > Iemand je laatste dubbeltje toevertrouwen. Je hebt alles voor hem/haar over. (Nou ja, we weten wat er met onze dubbeltjes is gebeurd...) > Vertrouw op Allah, maar houdt uw kamelen goed in de gaten. > Vertrouwen is goed, controle is beter. Controleren is belangrijk voor een goede gang van zaken > Zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten.
  2. 2. > Vertrouwen komt te voet, maar gaat te paard. Vertrouwen wint men langzaam, maar kan men vlug verliezen. > Zijn woorden zijn niet te vertrouwen. Hij liegt, is oneerlijk. > Het is gelukkiger om soms bedot te worden dan om geen vertrouwen te hebben. Samuel Johnson (1750) > Hij die wantrouwt moet het minst vertrouwd worden. Theognis (666 voor Christus) Officieel betekend 'Vertrouwen' volgens 'Van Dale': ver•´trou•wen1 (het ~) 1 geloof in iemands betrouwbaarheid => fiducie; <=> wantrouwen 2 [pol.] de tot uiting gebrachte overtuiging van de volksvertegenwoordiging dat het regeringsbeleid met haar inzichten overeenstemt ver•´trou•wen2 I {onov.ww.} 1 (met 'op') [ook abs.] zich verlaten, rekenen op => staat maken op II {ov.ww.} 1 betrouwbaar achten Het Antonym (tegenovergestelde) van vertrouwen is Wantrouwen ´wan•trou•wen1 (het ~) 1 afwezigheid van vertrouwen => achterdocht, argwaan ´wan•trou•wen2 (ov.ww.) 1 geen vertrouwen hebben in => met argusogen bekijken, het zijne denken van, nattigheid voelen, het niet begrepen hebben op, het niet voorzien hebben op. Wat gedachten over geloven, vertrouwen en energie Deel 2 Blijkbaar gaan Vertrouwen en Wantrouwen hand in hand. Ze zijn elkaars Paradox. Vertrouwen heeft ook iets 'Spritueels'. Dat is de reden dat de 'Geloven' er dankbaar gebruik van maakt. Geloof volgens 'Van Dale': ge•´loof (het ~) 1 vertrouwen in de waarheid van iets => fiducie 2 vast en onwankelbaar vertrouwen op God en Gods woord 3 geloofsovertuiging Met het woord 'Fiducie' wordt met 'afloop' het begrip 'Tijd' geïntroduceerd: fi•´du•cie (de ~ (v.)) [inf.] 1 vertrouwen op een goede afloop Een blik bij: http://www.spreekwoord.nl/ levert een aantal spreekwoorden en gezegden met 'Geloof': > Die gauw gelooft, is gauw bedrogen. Je moet niet te goedgelovig zijn.
  3. 3. > Een goed geloof en een kurken ziel dan kun je drijven. Combinatie van goed vertrouwen en luchthartigheid. > Een ongelovige Thomas. Iemand die niet snel iets gelooft. Overigens, Wie kent Thomas? > Geloof verzet bergen. Vertrouwen maakt 'Aktie' mogelijk. > Het beste geloof is gereed geld. Met contant geld krijgt men snel het vertrouwen. > Hij weet van God noch gebod. Een mens zonder geloof. > Iemand in zijn geloof laten. Doen alsof hij gelijk heeft. > Kwaad geluk maakt kwaad geloof. Als het geluk je tegenzit, is geld lenen erg lastig. > Van laster, die toch niemand gelooft, gelooft iedereen minstens de helft. Van laster blijft toch veel hangen. > Die geloven haasten niet. Vertrouwen in de goede afloop geeft rust. > Geloven in een betere toekomst. Morgen wordt het beter... (en van uitstel komt afstel) Wat gedachten over geloven, vertrouwen en energie Deel 3 Een uitstapje bij onze Angelsaksische soortgenoten geeft nog meer inzicht via het begrip 'Trust'. Dit vond ik bij het online woordenboek van Webster: www.m-w.com : Main Entry: Trust Pronunciation: 'tr&st Function: noun Etymology: Middle English, probably of Scandinavian origin; akin to Old Norse traust trust; akin to Old English trEowe faithful -- more at TRUE Date: 13th century 1 a : assured reliance on the character, ability, strength, or truth of someone or something b : one in which confidence is placed 2 a : dependence on something future or contingent : HOPE b : reliance on future payment for property (as merchandise) delivered : CREDIT 3 a : a property interest held by one person for the benefit of another b : a combination of firms or corporations formed by a legal agreement; especially : one that reduces or threatens to reduce competition 4 archaic : TRUSTWORTHINESS 5 a (1) : a charge or duty imposed in faith or confidence or as a condition of some relationship (2) : something committed or entrusted to one to be used or cared for in the interest of another b : responsible charge or office c : CARE, CUSTODY <the child committed to her trust> - in trust : in the care or possession of a trustee
  4. 4. In de lijn van 'Geloven' het ik ook gevonden: 'Faith' (Geloof) en 'Believe' (Overtuiging) Main Entry: Faith Pronunciation: 'fAth Function: noun Inflected Form(s): plural faiths /'fAths, sometimes 'fA[th]z/ Etymology: Middle English feith, from Old French feid, foi, from Latin fides; akin to Latin fidere to trust -- more at BIDE Date: 13th century 1 a : allegiance to duty or a person : LOYALTY b (1) : fidelity to one's promises (2) : sincerity of intentions 2 a (1) : belief and trust in and loyalty to God (2) : belief in the traditional doctrines of a religion b (1) : firm belief in something for which there is no proof (2) : complete trust 3 : something that is believed especially with strong conviction; especially : a system of religious beliefs synonym see BELIEF - in faith : without doubt or question : VERILY Main Entry: Believe Pronunciation: b&-'lEv Function: verb Inflected Form(s): be•lieved; be•liev•ing Etymology: Middle English beleven, from Old English belEfan, from be- + lyfan, lEfan to allow, believe; akin to Old High German gilouben to believe, Old English lEof dear -- more at LOVE Date: before 12th century intransitive senses 1 a : to have a firm religious faith b : to accept as true, genuine, or real <ideals we believe in> <believes in ghosts> 2 : to have a firm conviction as to the goodness, efficacy, or ability of something <believe in exercise> 3 : to hold an opinion : THINK <I believe so> transitive senses 1 a : to consider to be true or honest <believe the reports> <you wouldn't believe how long it took> b : to accept the word or evidence of <I believe you> <couldn't believe my ears> 2 : to hold as an opinion : SUPPOSE <I believe it will rain soon> - be•liev•er noun - not believe : to be astounded at <I couldn't believe my luck> Wat gedachten over geloven, vertrouwen en energie Deel 4 Als ik de verklaringen, de spreekwoorden en gezegden op mij laat inwerken dan krijg ik het 'gevoel' dat ik met vertrouwen de sleutel heb tot het sturen van mijn Energie. Vertrouwen behoort tot een soort 'Regeltechniek'. Dat is een lastige. Want dat verondersteld dat ik met vertrouwen ook 'controle' kan krijgen over datgene wat ik doe. En dat feitelijk is dat ook wat we met z'n allen doen. Althans, proberen te doen. Terecht of onterecht wordt vertrouwen, of liever gezegd het ontbreken daaraan, in onze samenleving gebruikt voor het inrichten en samenstellen van Rituelen, Regels, Procedures en Wetten. Daarbij geldt dat voor de een het eindresultaat leid tot groot vertrouwen en bij de ander tot groot wantrouwen. Vertrouwen heeft daarmee ook een verband met 'Bestemming'. De 'bestemming' van de 'een' is per definitie anders dan die van een 'ander'. De een is een appelboom, de ander is een perenboom. Ieder individu is in de ogen van een ander 'een ander'. Op basis van deze observatie kun je stellen; als je jezelf niet vertrouwd kun je een ander niet vertrouwen' of 'je vertrouwd een ander als jezelf'. Vandaar het gezegde van de Waard. NATUURLIJK VERTROUWEN
  5. 5. Vertrouwen is iets wat ik ervaar als iets natuurlijks. We worden ermee geboren. Vol vertrouwen komen we ter wereld, klaar om aan de gang te gaan met onze bestemming. Meestal gaat dat niet van een leien dakje. Heel veel ouders en opvoeders doen er, meestal onbewust en niet opzettelijk, alles aan om het natuurlijke vertrouwen van kinderen te deformeren. Het resultaat is dat we inmiddels met z'n allen flink in de zorgen zijn beland. Het is maar net waar je aandacht aan besteed; dat groeit. Vertrouwen heeft een Passieve kant; niet sleutelen aan hetgeen is gecreëerd door de Creator. Vertrouw op de natuur en haar cycli. De houding die daar bij hoort is die van welwillendheid en bereidheid naar jezelf en de wereld. Dit is naar mijn mening een 'natuurlijk' vertrouwen waaruit je veel kracht kunt putten. Zodra echter 'natuur' wordt vervangen door 'Dogma' zijn de rapen gaar. Het verantwoordelijke gedrag dat voortkomt uit het besef dat je een bent met de natuur en daar middels je bestemming een bijdrage aan levert maakt plaats voor een zo mogelijk nog ongrijpbaarder fenomeen waarmee je jezelf doorgaans slecht kunt identificeren. Veel mensen lopen rond met het 'gevoel' dat 'het geloof' niet van hun is. Maar ja, waar moet je dan op vertrouwen? En vertrouwen heeft een Actieve kant; zelf, spelend en lerend, creëren en bijdragen aan een beter bestaan. Kortom, vertrouwen is noodzakelijk om iets te kunnen manifesteren; letterlijk, iets met je lijf, je handen te maken Vertrouwen gaat dan gepaard met scherpe waarneming, reflectie en kritiek. En heel belangrijk hierbij: intuïtie en een vrij stromen van energie via emoties. Voor het succesvol realiseren van je 'Bestemming' heb je vertrouwen nodig. Zowel aan de Geestelijke, Spirituele of Metafysische kant, en ook aan de Fysieke, Fysische kant. In het ene geval heet het 'Geloof'. Aan de andere kant noem ik het 'Acteren'; een combinatie van 'Aktie' en 'Volharden'. Vertrouwen levert de Energie die nodig is voor het succesvol 'Manifesteren' van 'De Bestemming'. Leuk om te weten Jan, maar hoe zit het nu met die regeltechniek? En hoe het zit met 'regelgeving' in het dagelijkse leven. In situaties waarbij sprake is van (relatief) weinig regels wordt bij escalatie, malversies, geweld enz., als in een reflex, gedacht aan nieuwe regels. Echter, te veel regelgeving wordt ervaren, en werkt is doorgaans ook, verstarrend. Verstarring is negatief, ineffectief en bovendien inefficiënt. Veel energie gaat er bij verloren. Voorbeelden zijn het dichttimmeren van zakelijk afspraken, vuistdikke CAO's en onevenredig veel aandacht voor de juridische en financiële verantwoording door mensen die juist geacht worden creatief te innoveren. Wat gedachten over geloven, vertrouwen en energie Deel 5 De relatie vertrouwen-regelgeving bestaat: > Het opgewekt vertrouwen en de goede trouw (bona fides) zijn bouwstenen > van het contractenrecht en vormen de grondslag van elke overeenkomst. Vertrouwen is de basis van de parlementaire democratie en daarmee van alle wetgeving. > Vertrouwen kan regulering voorkomen (Confidus). Veel regels zijn een gevolg van een gebrek aan vertrouwen. > Regels - althans een minimum - zijn vaak juist nodig om vertrouwen te scheppen. > Regels alleen zijn onvoldoende als vertrouwensbasis voor relaties en
  6. 6. transacties. Zonder vertrouwen zijn regels vaak niet effectief. > Regels zijn nooit sluitend te maken. Vertrouwen is een noodzakelijke aanvulling. Er is dan 'Fidusie' nodig. Of soms; 'Iemand geloven op z'n mooie ogen'. Toekomstige situaties zijn nooit geheel te voorzien en in regels te vangen. Partijen moeten vertrouwen dat zij met elkaar een oplossing zullen vinden. Bij duurzame relaties en innovatieve projecten bijvoorbeeld is dat uitermate belangrijk. Ook uitgebreide controle en aandacht voor handhaving nemen de bezwaren tegen te veel regelgeving niet weg. De mazen van het net zullen nooit volledig sluiten: elke wet en regel kent openingen. De ervaringen in de Verenigde Staten, bij uitstek een gejuridificeerde samenleving, zijn illustratief. De paradox is dat een aantal boekhoudschandalen juist veroorzaakt is door te veel regels; veel juristen zoeken namelijk voortdurend naar slinkse wegen en constructies om dezelfde regels te omzeilen met als gevolg: gebrekkige transparantie (zoals in het voorbeeld van Enron). Als vertrouwen een stapje opzij doet verschijnt wantrouwen. Zelfs in de Verenigde Staten ontstaat nu enig begrip voor een regelgeving die vooral 'principle based' is en minder 'rule based' (bijvoorbeeld in de discussie over richtlijnen voor accountants). Wat gedachten over geloven, vertrouwen en energie Deel 6a VERTROUWEN ALS ONDERDEEL VAN EEN NATUURWET Bij de bovenstaande verkenning vallen mij twee belangrijke zaken op. 1. Vertrouwen heeft 'Metafysische' aspecten; Spiritualiteit, Waardering en Emoties. 2. Vertrouwen heeft Fysische aspecten; Kennis en het vermogen tot Aktie en Volharding; Manifestatie, de aktieve kant van emoties. Ik had ze al eerder voorgesteld. Al deze aspecten zijn terug te voeren naar 'Energie' en de manier waarop we er mee omgaan. Het is zeker interessant om eens te inventariseren welke woorden ik in verband kan brengen met het begrip 'Energie' in de context van het bovenstaande. In willekeurige volgorde denk ik aan: Capaciteit, Kracht, Emoties, Liefde, Haat, Onverschilligheid, Blijdschap, Droefheid, Bestemming, Verplaatsing, Snelheid, Tijd, Versnelling, Volharden, Werk, Plezier, Verandering, Aktie, Wilskracht, Idee, Overtuiging, Perfectie, Emotie, Gevoel, Prikkel, Stimulans, Voortbestaan, Beweging, Functie, Functioneren, Modes, Impuls, Massa, Lengte, Stroom, Vergelijken, Kennis, Missie, Weerstand, Aandrijving, Bandbreedte, Integreren, Differentiëren, Positief, Negatief, Goed, Slecht, Verleden, Heden en Toekomst. Ik ga proberen om vertrouwen uit te drukken in iets waar we blindelings op vertrouwen; ons gezichtsvermogen. Strikt fysisch bekeken levert ons gezichtsvermogen een bijdrage aan ons bestaan. De meeste van ons denken niet veel over ons gezichtvermogen. We vertrouwen er op dat het functioneert. Daarin zijn we doorgaans onverschillig. Ons gezichtsvermogen draagt er toe bij dat we ons kunnen verplaatsen. Verplaatsen kunnen we waarnemen; we vergelijken waar we zijn met waar we naar toe willen. Het 'hier en nu' versus 'de bestemming'. Dat doen we voortdurend. Een verandering van plaats wordt in de tijd onmiddelijk waargenomen als gevolg van een verandering van prikkel op ons netvlies (2x!). Ik kan deze zin ook anders weergeven: Een °S wordt °t waargenomen als gevolg van °a enz. Waarbij '°' staat voor Verandering, 'S' voor Plaats of Positie, 't' voor 'Tijd' en 'a' voor Prikkel. We worden letterlijk 'geprikkeld' door licht golfdeeltjes die met een bepaalde snelheid tegen ons netvlies botsen. Omdat het netvlies 'Weerstand' biedt tegen kracht die hiervan het gevolg is, het netvlies biedt
  7. 7. feitelijk weerstend verandering van positie (°S) wordt het letterlijk ingedrukt, geprikkeld, versneld. Deze versnelling (Eng: Accelleration of °a) heeft een energieomzetting tot gevolg die uiteindelijk in onze hersenen wordt verwerkt tot beelden. Omdat dat verwerkingsproces is wat het is, is er vaak sprake van 'Illusie'. De een 'ziet' de zaken letterlijk anders dan de ander; er is sprake van een vertrouwenscrisis, maar dat terzijde. Altijd geld dat we zien wat we herkennen, wat we al weten. Als dat niet zo is, dan is er Verbazing. Bij voorkeur kijken we naar wat we willen zien. Of liever gezegd, wat we graag willen zien, datgene wat we liefhebben. Naar mate een oog fysiologisch beter in staat is om met de prikkels om te gaan is er sprake van slechter of beter gezichtsvermogen. Gezichtsvermogen is iets anders dan 'Focus'. Vergelijk de zoomfunctie van een camera. Ons oog kent niet zoiets als een zoomfunctie. Daarvoor heeft de natuur benen bedacht. Als je iets beter wilt bekijken, dan moet je er naar toe... Het z.g. brandpunt van onze ogen ligt min of meer vast. Als dat punt op de verkeerde plek ligt is een correctie nodig; je draagt een bril of contactlenzen. Een bril is dus een middel om de 'Focus' te beïnvloeden. Sommige mensen hebben een uitstekend gezichtvermogen, maar zijn stekeblind omdat ze slecht in staat zijn om te 'focusseren'. De combinatie van Focus en gezichtvermogen levert een persoon een bepaald beeld, een 'visie' van de werkelijkheid. Het levert hem/haar minder/meer vertrouwen. Een 'bijziende' persoon is zonder bril een gevaar op de weg. En een 'verziend' persoon heeft een brilletje nodig om te lezen. Wat gedachten over geloven, vertrouwen en energie Deel 6b Het is maar net waar je focus ligt. Is het u wel eens opgevallen hoe sommige mensen welhaast panisch reageren als er iets vervelends met hun bril gebeurt. De bril, een extern object, levert een belangrijke bijdrage aan het gevoel van 'Perfectie' van de brildrager; zolang er niets met de bril gebeurt verandert er niets met de daaraan verbonden emotie. De brildrager 'vertrouwd' de bril. Of beter, vertrouwd het functioneren van de bril. De bril voelt 'vertrouwd'. De bril levert een vertrouwde bijdrage; een goed gevoel. De bril is een deel van hunzelf. Verder redenerend; iedere verandering aan de bril (°Bril) heeft een verandering van versnelling (°a) tot gevolg die weer een verandering van Perfectie (°P) tot gevolg heeft. Een 'vergoedering' van °Bril zal als liefde worden ervaren, een 'verslechtering' van °Bril als haat. Een en hetzelfde object levert prikkels (versnellingen) op die variabel worden ervaren op een schaal van haat-onverschilligheid-liefde. Naarmate de °a van het externe object groter is zal deze evenredig van invloed zijn op het gevoel van Perfectie (°P). De weg er naartoe wordt afgelegd met een daaraan gekoppelde bewegingssnelheid °v. Die bewegingssnelheid komt feitelijk overeen met een bepaalde Emotie of 'Mood'. Is er weinig prikkel, dan is er weining emotie. Is er veel prikkel, dan is er veel Emotie. Praktisch; als je een brildrager langzaam zijn bril afzet (kleine °a), dan zal hij/zij daar zeker emotioneel op reageren; Een °a leidt tot °v. De verandering is bovendien proportioneel. Een grote °a leidt tot een proportioneel grote °v. Een bril van iemand zijn hoofd afslaan (grote °a) kan onvoorspelbare gevolgen hebben. Je bril op de grond is vervelend, maar nu zit er iets in je oog... De eerste reactie is; au, dat is vervelend! Shit, Nee! Moet mij dat weer overkomen Je wrijft eens in je ogen en realiseert je ineens met afschuw dat het een metaalsplinter moet zijn van het metaal slijpen dat je eerder op de dag hebt gedaan. Je moet alles uit je handen laten vallen en meteen naar het oogziekenhuis. Je bent slechts de helft (!) van je 'visie' kwijt maar deze duw van wantrouwen (negatieve °a) is vreselijk! Bij de aankomst in het oogziekenhuis krijg je te horen dat je snel kunt worden geholpen. Dat lucht een beetje op. Als de behandelend arts een beetje zucht, dan voel je dat het helemaal mis is. Je krijgt te horen dat het een zware operatie gaat worden, want de splinter zit er diep in... Het zal de lezer duidelijk zijn dat nu niet meer de splinter, maar de oogarts het externe object is geworden die je meeneemt op een reis van haat naar liefde, afhankelijk van de uitkomst van de operatie... Je weet niet wat je kunt verwachten. En zoals ik al eerder opmerkte is verwachting uitgestelde teleurstelling. Je balanceert tussen hoop en vrees. Wat gedachten over geloven, vertrouwen en energie Deel 7 Met andere woorden: Een Gewenste en snelle verandering van 'visie', D.w.z. heel veel liefde, levert heel veel blijdschap;
  8. 8. mensen hebben het 'licht' gezien en dansen met veel vertrouwen over straat! Een Ongewenste en snelle verandering van 'visie', D.w.z. heel veel haat, levert heel veel droefheid; mensen trekken zich terug, sluiten ramen en deuren en verkleven; de depressie loert! Ok, het is een open deur. En dat allemaal bij gelijk blijvende lichtintensiteit. Overigens kunnen we ook zonder ons gezichtvermogen prima functioneren. Vergelijk mensen die geen gezichtsvermogen hebben. Mensen 'geloven' in externe objecten. Externe objecten; lees ook andere mensen, leveren een bijdrage aan hun gevoel van Perfectie. Vertrouwen speelt een cruciale rol in de Energiebalans die daaraan gekoppeld is. Vertrouwen geeft richting aan hoe we Energie inzetten. Energie is te meten door stromen te vergelijken. Wat je meet zijn dan hoeveelheden deeltjes die zich met een bepaalde snelheid verplaatsen. Vergelijk water of elektriciteit; onder de douche 'meet' je een straal water. Feitelijk is dat wat we met alles doen; we kunnen alleen verschillen waarnemen. Energie manifesteert zich naast een stroomverschijnsel ook als een golfverschijnsel. Licht is daarvan een voorbeeld. En afhankelijk van het experiment is Energie uit te drukken in Massa (E=mc²) of Golven (E=hf). Beide worden uitgedrukt in 'Vermogen'. Deze laatste is wellicht nieuw voor de meeste onder ons, maar iedereen heeft wel eens gehoord van 'lichtgolven' of 'hersengolven'. En zo heb je aan de ene kant 'Materie' te pakken en aan de andere kant 'Gedachte'. En wat blijkt, die twee zitten onlosmakelijk aan elkaar vast. Ons lichaam is een supergecompliceerde energie omzetter! Leuk in dit verband is op te merken dat 'geld' in feite een speciale vorm van Energie is. Beperk ik mij tot 'beweging'; dynamica dan heb ik daarvoor het volgende bedacht: Fysisch Metafysisch _______________________________ 1. °S °P 2. °v °M (Mood als specifieke Emotie) 3. °a °f (Vertrouwen, 'f'idus) 4. °Massa °Gedachte (Uitgedrukt in Kwaliteit van Weerstand) 5. °Kracht °Kracht (Wilskracht) 6. °Tijd (Abs.) °Tijd (Relatief) 7. °Energy (kin) °Energy (quantum) Wat staat hier? In de eerste kolom 'Fysisch' staat: 1. °S staat voor Plaats of Positie. Je kunt ook zeggen 'Plaats van Bestemming'. Feitelijk is 'verplaatsing' het enige wat wij kunnen waarnemen. De Plaats wordt uitgedrukt in 'Meter'. 2. °v staat voor de verandering van de Snelheid waarmee iets zich verplaatst. Heeft °S een statisch karakter. In °v is de factor Tijd verwerkt; iets verplaatst zich met een bepaalde snelheid uitgedrukt in seconden of minuten of uren; De tijd is een middel om het ritme of frequentie van de verplaatsing weer te geven. 3. °a staat voor 'Versnelling'. Wil je iets van z'n plaats krijgen, in beweging zetten, dan zal je het een duwtje moeten geven. Versnellingen komen dus niet uit de lucht vallen.
  9. 9. Ze worden uitgedrukt in het verschil in afstand gedeeld door het verschil in tijd. Hier staat feitelijk; als je gedurende een bepaalde tijd met een voorwerp iets doet, dan gaat dat voorwerp bewegen over een bepaalde afstand. Dat 'iets doen' betekend een Kracht ('F' voor Force) in een bepaalde richting uitoefenen. Het element 'richting' zit besloten in versnelling. Massa immers is een ander woord voor weerstand. 4. °Massa. De definitie van het begrip massa is; 'De mate waarin een voorwerp weerstand biedt tegen verandering'; een knikker hoef je slechts een klein tikje te geven en hij gaat rollen, een piramide krijg je niet van z'n plaats. Of? Hoe dan ook. Om een bepaalde massa te verplaatsen moet je er een hoop energie in stoppen; er flink tegenaan duwen. Als een voorwerp gaat bewegen, dan heb je feitelijk de weerstand overwonnen die dat zelfde voorwerp in zich heeft. 5. °Kracht. In de 'Dynamica' wordt kracht weergegeven als: F=M.a; Kracht is Massa x versnelling. Als je nu een kracht gedurende een bepaalde tijd over een bepaalde afstand uitoefent, dan kost dat Energie. En zo zie je dat alles in de wereld van de beweging, onze fysische wereld is terug te voeren naar slechts drie elementen; Plaats, Tijd en Massa. Zowel snelheid en versnelling kun je uitdrukken in Plaats en Tijd En nu de tweede kolom. 1. °P. Betekent verandering van Perfectie. In ons hoofd bestaat niet zoiets als 'Plaats'. Er bestaan wel 'gedachten' over 'Bestemming'. De Indianen noemen het 'Missie'. In de Realiteit geeft 'Perfectie' aan in hoeverre we van de 'Bestemming' af zijn. Vandaar dat het geoorloofd is om te spreken van 'Verandering van Perfectie' oftewel °P. Fysisch gezien heeft zo °S dezelfde functie als °P. Er is alleen sprake van een ander energie niveau. 2. °M Mood of Emotie hebben we nodig om ons te verplaatsen. Hieruit kun je afleiden dat een negatieve emotie ons van onze Bestemming weg beweegt, We voelen ons minder goed, minder Perfect. Een positieve emotie ons van naar Bestemming toe beweegt, we voelen ons beter, Perfecter. 3. °f. Vertrouwen ('f' voor faith) heeft dezelfde functie als versnelling. Wil je tot emotie komen, dan zul je er energie, vertrouwen in moeten stoppen. Een verandering van Vertrouwen °f heeft dus altijd een verandering van emotie °M tot gevolg. Vergelijk een verandering van versnelling die resulteert in een verandering van snelheid 4. °Gedachte. In ons hoofd bestaat geen Massa. Onze hersenen hebben weliswaar massa, maar onze gedachten niet. Die hebben wel weerstand. Met name tegen verandering. Dat klopt ook wel. Een gedachte of idee kun je niet veranderen. Je kunt een idee wel vervangen door een ander idee maar niet veranderen. Ideeën druk ik uit in 'Kwaliteit'. Een 'goed' idee, een idee dat ons in potentie dichter bij onze bestemming breng, heeft veel Kwaliteit. Een idee dat ons minder Perfect doet voelen is 'een slecht Idee'. 5. °Kracht; Wilskracht= Gedachte x Vertrouwen Als je een bepaald idee vermenigvuldigd met vertrouwen, dan ontstaat daaruit wilskracht; Je kunt daarmee kracht gaan uitoefenen op andere gedachten; dat verklaart meteen waarom ideologieën zo krachtig botsen. Ideologieën bevatten n.l. veel Energie; veel opgeslagen Vertrouwen in het bijbehorende idee. Dit heet dan 'Dogma'. 6. °Tijd (Relatief) In ons hoofd zijn we in staat om ons in de tijd te verplaatsen.
  10. 10. Vandaar de 'relativiteit' of liever 'relativiteit' ;> Je kunt het ook zo uitdrukken: Fysisch Metafysisch _______________________________ 1. °S °P 2. °v=d°S/dt °M=d°P/dt 3. °a=d²°S/dt² °f=d²°P/dt² 4. °Massa °Gedachte (Uitgedrukt in Kwaliteit van Weerstand) 5. °F °F (Wilskracht= Gedachte x Vertrouwen) 6. °Time (Abs.) °Tijd (Relatief) 7. °Energy [1] °Energy [2] [1] E=mc², [2] E=hf [1]=[2] E=mc²=hf (!) Wat staat hier dus: Fysisch Metafysisch _______________________________ 1. Plaats = Bestemming (Wat is jouw Bestemming?) 2. Motie = Emotie (Motion = Emotion) 3. Versnelling = Vertrouwen (Thrust = Trust) 4. Dingen = Gedachte (Things = Thoughts) Ergo: 5. Je kunt dingen met je gedachten verplaatsen 6. Je dromen kun je realiseren 7. Energetisch zit alles aan elkaar vast, dus pas op wat je denkt! Energetisch technisch maakt het, blijkt, geen bal uit of je je energie stopt in een slechte gedachte of in een goede gedachte. Begin ik bij 'Bestemming' en ga de klok rond, dan ervaar ik dit als volgt: Om een bepaalde bestemming te kunnen bereiken zul je eerst moeten nadenken over de optimale 'Emotie', de mindset, de strategie. Vervolgens vertrouwen opbouwen (Capaciteit) en dat geheel communiceren. Communiceren betekend dus niets anders dan 'aan het Universum toevertrouwen'. 'Dingen' komen vervolgens in beweging, want er wordt energie in gestoken. En zo kom je met een van te voren bepaalde snelheid op de Plaats van Bestemming. Daarin schuilt het Succes. Als je dat op de juiste manier weet te waarderen, dan kun je ontspannen en nadenken over de volgende bestemming. Afhankelijk van de 'richting' van je bestemming; 'wens' of 'zorg' ga je ook die kant op. Waar je aandacht (energie) aan geeft, groeit. Besteed je aandacht aan 'de zorg', dan beland je in de zorgen; Besteed je aandacht aan files, dan beland je in de file; Besteed je aandacht aan corrupte directeuren die te veel verdienen; je vindt ze. Besteed je aandacht aan handelende aandeelhouders, dan worden je aandelenhouders aandeelhandelaren; Besteed je aandacht aan organisatie en kwaliteit, dan verlies je je klanten uit het oog. Het is net wat je doel is. Zorgen hebben de vervelende neiging om sneller uit te komen dan wensen. Ze worden geholpen door de zwaartekracht. Hou dat op je netvlies! Je kunt ook andersom redeneren: Als ik een bepaalde 'indrukking' of prikkel ervaar als gevolg van een uitwendige oorzaak, dan zal die prikkel indien als 'goed' worden geëvalueerd, mij een positieve emotie opleveren. Het goede gevoel dat daar het gevolg van is, draagt bij aan mijn Perfectie. Indien de prikkel als 'slecht' wordt geëvalueerd, dan zal mij dat een negatieve emotie opleveren. Het slechte gevoel dat daar het gevolg van is, verkleind mijn Perfectie.
  11. 11. Hoe we met emoties omgaan hangt dus af van hoe we indrukken of prikkels waarderen. Dat waarderingsproces is ook beter bekend als 'Ego'. Ik noem het '1/x'. Je kunt het ook op de volgende manier weergeven: Afhankelijk van de uitkomst van de oogoperatie zien we bij een gelijkblijvende uitwendige oorzaak (De oogarts) het volgende waarnemen: Mode van Perfectie: 'Visie' °P | | Spectrum van °M Emoties: Droefheid (-) Verveling (0) Blijdschap (+) °Paniek °Angst °Lelijk | °Mooi °Hoop °Feest! | Visie Totaal Veel Beetje Geen Beetje Veel Totaal Verlies/Winst | ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ RC Spectrum van °f Vertrouwen: Haat (-) Afschuw Klootzak Onverschillig Aardig Bijzonder Liefde (+) Oogarts Oogarts Oogarts Oogarts Oogarts Oogarts Oogarts Vertrouwen is de overtuiging dat een uitwendige oorzaak een verandering van Perfectie brengt. We krijgen een bepaalde indruk. We ontvangen de uitkomst van de operatie. Ons 'geluk' wordt bepaald door de manier waarop we met 'succes', het resultaat van de 'operatie' omgaan. Hoe we er mee omgaan wordt bepaald door ons karakter. Dat heb ik weergegeven als ~~~~ De 'Realiteitscurve' (RC) bepaald of een verbetering van onze 'Visie' aanleiding geeft tot een blijvend gevoel van °Lelijk of een groot °Feest! Je ziet ook dat jouw benadering van de oogarts, lees: jouw vertrouwen in hem/haar, van directe invloed is op het eindresultaat. En als je dat allemaal niet 'Ziet' wordt het wellicht tijd van een afspraak met een opticien ;> Wat gedachten over geloven, vertrouwen en energie Deel 8 HOE NU VERDER MET VERTROUWEN? In de Netwerkmaatschappij waar we met z'n allen keihard aan werken schuilt een groot probleem. Relaties - zowel zakelijke als persoonlijke - krijgen een steeds tijdelijker en losser karakter. Dit losse karakter heeft invloed op de manier hoe we met energie omgaan en als gevolg daarvan hoe we met vertrouwen omgaan. Vertrouwen geeft richting aan hoe we energie inzetten. Als er van hogerhand geen 'bestemming' meer wordt doorgegeven, dan worden we teruggeworpen op onze eigen bestemming. Op zich is daar niets op tegen. Je eigen bestemming beleven is prima. Echter, de meeste van ons zijn anders geconditioneerd. Het volgen van je eigen bestemming is primair gelabeld als 'egoïstisch', een niet mis te verstane zonde in de Calvinistische polder. Zonder vertrouwen echter, heeft ook de digitale maatschappij geen fundament. Het is een paradox, relaties worden losser, en als gevolg er is steeds meer vertrouwen nodig. Dit is het dilemma. En tegelijkertijd zit daar de sleutel. Wat namelijk is het enige wat we met z'n allen losser kunnen maken? Precies, het zijn de verklevingen van ons eigen lijf die de verandering in de weg staan. De weg naar bestemming gaat via onze Emoties.
  12. 12. En dat is nu precies waar we last van hebben. De RC, de richtingscoëfficiënt, van een heleboel mensen is zodanig 'omgebogen' dat het 1:1 beleven van hun emoties een onmogelijk zaak is geworden. Emoties als verdriet, woede, teleurstelling maak ook van vreugde zijn in de loop van de tijd afgebogen en gedempt. Noem het blokkades, noem het overtuiging, noem het geloof. Feit is dat als vertrouwen gaat stromen en een obstakel tegenkomt de energie dan toch ergens anders naar toe moet. Dat gaat nu eenmaal niet anders. En als dat echt niet lukt dan stapelt de energie zich op. Net als bij een dam, de boel verkleefd. Alles komt tot stilstand. Tot het moment dat de zaak in elkaar stort of uit elkaar klapt. Met als gevolg onbeheerste emoties. Vergelijk een ballon. Ga maar eens een ballon opblazen tot dat 'ie knapt. Het eerste wat je tegenkomt is weerstand. Zowel van de ballon als van jezelf. Probeer het maar eens. Het is hetzelfde als over hete kolen lopen. Het gaat allemaal over vertrouwen en zelfvertrouwen. Iemand die zichzelf vertrouwd hoeft niet over kolen te lopen om te ervaren dat er zoiets is als een bestemming. Jezelf accepteren zoals je bent en je bestemming te leven vereist veel meer moed dan vuurlopen. De hogere legerleiding en hun vazallen vragen, neen, eisen dat wij onze emoties beheersen. Mannen mogen inmiddels wel huilen, maar worden toch een beetje raar aangekeken. Boosheid en woede zijn nog steeds taboe. Onze seksualiteit, een prima middel om emoties mee te beheren, is in handen gevallen van de commercie. Zo mogelijk nog een groter Dogma dan Kerk en Staat. Onze emotie van 'lust' blijft ook bij hun een 'Zonde' (vergelijk de reclame van 'de 7 zonden' van een of andere ijscomaker). De basishouding van de staat, en kerk en de commercie is 'Wantrouwen'. Op geraffineerde wijze worden we allemaal weggehouden van onze 'wasdom', onze volwassenheid. Een individu die duidelijk zijn bestemming uit, vergelijk Pim Fortuijn, wordt weggehoond en letterlijk en figuurlijk opgeblazen. Op kleinere schaal is dit nu ook aan de hand met heel veel kleine ondernemers. Ze worden letterlijk en figuurlijk opgeblazen door een staat die steeds hogere eisen stelt zonder daar iets tegenover te stellen. De discussie over de bestemming is weg. En daarmee ook het gevoel van richting. Columnisten (wie kun je nog vertrouwen) roepen om meer 'dompteurs' om ons te helpen onze 'dierlijke driften' te beteugelen. Zonder bestemming koersen we af op een politiestaat. De ultieme verkleving. Ik stel: geef een dwarse Marokkaan een bestemming en hij gaat er fluitend heen. Als je niet weet waar je je energie in moet stoppen, dan stop je het in rottigheid; naar beneden dus. Zorgen worden geholpen door de zwaartekracht. Wensen worden geholpen door Wilskracht. Zwaartekracht en Wilskracht houden elkaar in balans. De enige manier om te leren lopen is te waarderen hoe het is om te vallen. Ieder kind weet dat. Maar vallen is niet per definitie slecht. 'Vallen' is slechts een staat van verkeren. De zwaartekracht helpt je naar beneden; vertrouwd. Je wilskracht helpt je weer overeind; vertrouwd De weg naar boven of naar beneden gaat via emoties; wankel evenwicht. Een goede balans is blijkbaar te vinden in de balans tussen lichaam en geest. Harmonie. Ik definieer het als; samen werken aan de vreugde van een ander. Blijkbaar begint dat bij mijzelf. Mijn lichaam vertrouwd mijn geest. Mijn geest vertrouwd mijn lichaam. Samen werken ze aan mijn bestemming. Die is cruciaal. Daaraan werken is van het hoogste belang. Ook het taalgebruik zal er aan moeten geloven: Op hoger niveau is een daarvoor een cultuuromslag nodig: Dus: Hiernamaals wordt Hiernumaals 'Nederland Distributieland' wordt 'Bovenland Funland' Overheid wordt Onderheid Gezondheidszorg wordt gezondheidswens Ziekenhuis wordt Beterhuis File wordt Plaats van Bezinning Politieagent wordt 'Bewaker van het Plezier' Roker wordt Loser Poldermodel wordt Pleziermodel 'Luctor Et Emergo' wordt 'Dit is het Paradijs en daar handel ik naar'
  13. 13. Let op. Ik pleit niet voor losbandigheid. Ik ervaar bestemming als een gedelegeerde verantwoordelijkheid. Zonder bestemming is vertrouwen een losse kreet. En zonder vertrouwen geen bestemming. Door in alle vrijheid over vertrouwen en bestemming te denken ben ik op het bovenstaande gekomen. Ik spreek de hoop uit dat het je tot voordeel stemt. Succes met jouw bestemming! Een vraag aan mijn adres was; 'Wat is je "pointe?"'... Welnu, uit mijn wetmatige benadering kun je opmaken dat de (Fysische) Plaats die iemand inneemt hard gekoppeld is aan zijn/haar (metafysische) niveau van Perfectie. Plaats en Perfectie hangen nauw samen met iemands 'wording' en 'zijn'. Dat uit zich in een gevoel van succes zodra een individu 'beweegt' binnen de grenzen van zijn/haar vermogen en een gevoel van falen zodra dat het niet het geval is. Immers, ieder individu manifesteert binnen de grenzen van zijn/haar natuurlijke vermogen. Vergelijk de appelboom die nooit een perenboom zal worden. Dit uit zich primair in de manier hoe een individu omgaat met zijn/haar dromen en secundair in zijn/haar overtuigingen. Ergo, matcht een overtuiging (geloof) niet met het 'eigen vermogen', dan is daar meteen de mismatch waar Marinus het over heeft: "Toch zijn er in de praktijk ook grenzen aan wat je durft en kunt geloven. Als je die grenzen negeert word je voor jezelf en daarmee ook voor de anderen ongeloofwaardig". Feitelijk is dit ook aan de hand met de 'geloven' en de bijbehorende 'gelovigen'. Immers, een 'geloof' (lees: godsdienst) neemt een fundamenteel andere plaats in en is dus in de basis in conflict met het individu dat het probeert te overtuigen. Op basis van het model moet je dus concluderen dat een dogma fundamenteel ondeugdelijk is en vergif voor een individu die streeft naar het vergroten van het inzicht in zijn/haar eigen vermogen. Op basis van de door mij geformuleerde wiskundige vergelijkingen zou je de rest van de stellingen van Marinus (bijv. Dat is geen ziekte dat is gewoon zoals het werkt en waarmee je je voordeel kunt doen door je geest te voeden met overtuigingen die jouw welzijn ondersteunen.) eenvoudig kunnen afleiden. Een middel om te 'meten' of je met je overtuiging on-track bent is de Emotie. Mijn 'leidmotief' hierbij is"Motion = Emotion" (gebaseerd op mijn ontdekking Trust (geloof) = Thrust. Met andere woorden: je overtuigingen versnellen je in een bepaalde richting en je emoties geven aan of dat de juiste is. Het geheel van Perfectie, Emotie en Vertrouwen is daarmee een complex regelmechanisme dat ten dienste staat van je natuurlijke vermogen om te realiseren waarvoor je bent gemaakt... Overigens is alles en iedereen afgeleid van een oorspronkelijk 'Idee' (in mijn model het Metafysisch equivalent van Massa). Maar welk mechanisme zit daar dan achter? De hele gecreëerde natuur is opgebouwd vanuit het (Goddelijk/Godinnelijk?) verlangen tot zelfbewustzijn, d.w.z. bewust reflecteren op de eigen creërende natuur. Daarmee is manifestatie geworden tot middel i.p.v. doel. Vergelijk de Creatiespiraal die dit proces beschrijft. Wellicht dat bovenstaande eerdere schrijfselen verduidelijkt. +++++++++++++++++++++++++++++++++++++
  14. 14. Op hoofdlijnen kun je de mensheid op 4 hoofdgroepen verdelen. Frappant dat MBTI (Jung) dat doet, Human Design (astrologie) en ook McWhinney. Die Mcwhinney was zelf een groot Mythic, zo groot dat ie het zelf niet in de gaten had. Zijn verdeling was als volgt, the Sensory, the Unitary, The Social en the Mythic. Met enige kennis van Engels kun je wel inschatten waar de ook vaak onrealistische en grenzeloze ideeën vandaan komen. Daar heb je de anderen weer voor nodig om er iets toepasbaars van te maken in welke context dan ook. De essentie van de Mythic is de grenzeloze "fantasie " en "creatie". Of dat aan een geloof is op te hangen, dat denk ik niet. Of de gehele natuur is opgebouwd vanuit het verlangen tot zelfbewustzijn, wie weet. Het kan tevens zo zijn dat daar "wij gedeeld zijn" (lees paradijs) we de behoefte hebben weer terug te keren tot één eenheid. Daar waar het verlangen naar elkaar toe leidt (Holy Matrimony). Deze eenheid doet ons weer dichter bij onze schepper staan (is ons geloof?). Almaas verwoordt het behalen van deze bewustzijn door het loslaten van al onze beperkingen, waardoor we alle vormen en rollen kunnen aannemen zonder daar oordelen of vooroordelen aan te hangen, nu komen we deze negen beperkte mensheden (lees enneagrammatische types) elke dag tegen. Ik geloof dat dit doel een verlangen en streven is. Alhoewel we slechts een fractaal zijn van die Schepper, zij het een goddelijke, geloof ik dat we nooit in staat zullen zijn dat te creëren wat Hij (ooit) creëerde. Wij creëren dus op "beperkte schaal". Zijn vorm van creatie kun je een topologische actie noemen, een niet te beredeneren creatie van tijd en ruimte (Kosmos). Gelooft u in deze Topologist ? Wilfred HET BEGRIP GELOOF I In de Nederlandse taal (over andere talen durf ik geen uitspraak te doen) schept het woord “geloof” verwarring omdat het in een drietal betekenissen voorkomt. Dat bleek ook weer op het genoemde congres. Ten eerste gebruiken wij dat woord als wij “godsdienst” bedoelen en het dus hebben over het dienstbaarheidstelsel, het machtsstelsel van de kerken. Maar ook als wij niet de godsdienst bedoelen levert het woord “geloof” geharrewar op. Het kan namelijk zoiets betekenen als “kijk hebben op”, “zien dat het zo is”, maar ook “aannemen dat iets is zoals het je verteld wordt”. Sommigen spreken in het eerste geval over “geloven in” en in het tweede over “geloven aan”, maar ik vind niet dat dit de zaak nu zoveel duidelijker maakt, voornamelijk omdat “geloven in” meer in de sfeer ligt van “vertrouwen hebben in”. Hoe dan ook, beide betekenissen verschillen wezenlijk hierin dat het in het eerste geval gaat om een innerlijke zaak van een bepaalde persoon en in het tweede om een uiterlijke zaak, iets dat van buitenaf tot je komt en dat je letterlijk aan neemt. Nu eerst iets over de innerlijke zaak. Uit ervaring weet ik dat die gewoonlijk het beste te begrijpen is als ik hem vergelijk met het kunstenaarschap. De kunstenaar namelijk geeft, als het goed is, gestalte aan zijn innerlijke werkelijkheid. Hij probeert die werkelijkheid ervaarbaar, waarneembaar te maken en hij spreekt daarbij in de beelden van zijn eigen artistieke taal. Maar welke beelden hij ook gebruikt, zijn kunst wordt pas dàn kunst als het gaat over “de werkelijkheid” en aspecten daarvan. Het is dan ook zijn opgave die werkelijkheid als een innerlijke zaak zo helder mogelijk te maken, d.w.z. haar in zichzelf zo helder mogelijk te leren zien, hetgeen ook betekent dat hij haar gaandeweg ontdoet van ingeprente onechte en vertekende voorstellingen. Nu kan je opmerken dat dit een volkomen subjectieve aangelegenheid is, maar dan zeg ik : wat zou dat, is de zaak daarom per definitie onwaar, een drogbeeld? En ik voeg er aan toe : noem mij eens één zaak die in laatste instantie niet subjectief is. Zelfs de objectieve waarnemingen van de wetenschappelijke onderzoeker hangen ten nauwste samen met die onderzoeker en zijn wereldbeeld. Voor mij is het verwijt van subjectiviteit dus een slag in de lucht, iets wat op zichzelf als argument nietszeggend is. Waar het om gaat is dit : mensen hebben de werkelijkheid niet alleen om zich heen staan, maar zij kunnen haar ook als een innerlijke wereld kennen en nu is het in de cultuurontwikkeling lange tijd zo geweest dat men zijn kennis, zijn weten in de eerste plaats putte uit de innerlijke wereld. Globaal gesproken was dat in de gehele oudheid het geval. Je kunt zeggen : men zag hoe het zat en dat komt in grote lijnen overeen met het kunstenaarschap, vandaar dat de oudheid blijk geeft van unieke kunstzinnigheid die als een gouden draad door heel het leven heen liep. En nu is voor ons het verwarrende dat wij dit “zien hoe het is” benoemen met het woord “geloof”, althans voor zover wij de overleveringen daarvan aantreffen in de bijbel en in andere oude geschriften.
  15. 15. Bovenstaande tekst is geschreven: Door Jan Vis, filosoof. HET BEGRIP GELOOF II Doordat wij het woord “geloof” gebruiken schuiven wij er ongemerkt een andere betekenis overheen, en wel die van onze westerse cultuur: aannemen dat iets zo is. Als en voorzover je de werkelijkheid als een innerlijke zaak ziet valt er niets wel of niet aan te nemen. Zij vertoont zich als een onmiddellijke waarheid, die onmiskenbaar is. Je kunt er niet omheen. Het enige wat je kunt doen is je er in verdiepen en er voortdurend over nadenken en het is vooral dit laatste dat langzaam maar zeker de fouten in je interpretatie van het geziene aan het licht brengt. Zo kon het gebeuren dat denkers uit de oudheid vaak met een verrassend helder inzicht in de werkelijkheid kwamen, iets waarvoor men thans, ook in wetenschappelijke kringen, gelukkig meer oog begint te krijgen. Maar: als je je, zoals in het westen na de oudheid het geval is, richt op de uitwendige werkelijkheid zoals die om je heen staat, de werkelijkheid als verzameling van afzonderlijke mensen en dingen, is er van een onmiskenbare waarheid geen sprake. Het geloof, in de betekenis van “zien”, is vervangen door geloof in de zin van “aannemen dat iets zo zit” en daarvoor is het nodig dat je overtuigd wordt, dat beweringen onderbouwd en bewezen worden. In de klassieke zin van het woord ben je dan ongelovig, d.w.z. je gaat niet meer van “het zien” uit. Je moet dan overtuigd worden om iets aan te kunnen nemen. Daarom moest het christendom, toen het zich over het westen ging uitleggen, de heidenen ervan verzekeren dat het allemaal echt gebeurd was en op die toer zijn de kerken nog steeds. Daarom zijn onze godsdiensten, inclusief de Islam, inhoudelijk zo verschrikkelijk banaal, zo zonder enige diepgang en daarom is het zo belangrijk dat Jezus echt bestaan heeft. Hoe moet je anders die ongelovigen overtuigen? Zonder bewijs neemt hij het niet aan, “gelooft” hij het niet ! Bovenstaande tekst is geschreven: Door Jan Vis, filosoof. Ik geloofde al niet direct dat die woorden van jou waren Jan, te verbindend. ;-)Wat dat betreft is ge- loven een raar woord. Net als be-loven. Het zou iets met "eren" of eer toekennen" te maken kunnen hebben. Althans zuiver Nederlands beschouwd. Leuke discussie om je geloof uit te proberen inzake realiteit of fysische wet of de metafysica. Tracht voor jezelf te achterhalen waarop je "weten" (overtuiging) is gebaseerd. Je zult merken dat heel veel "weten" vanuit overtuigingen toch niet zo zeker is dan je ooit dacht. Als er gevoelsmatig twijfel kan insluipen, was dit "weten" dus "geloven". De realiteit is weggevallen. De symboliek vanuit de bijbel is blijkbaar voor het Christendom een must om te geloven. Woorden van de Mytic die gelooft dat alles kan : When you're a Mythic you believe that everything is possible.Life is full of opportunities. You generate ideas and concepts all the time. A Mythic creates his own unique theory and his theory is really a theory about himself. A Mythic is unaware of this. To become aware of this he has to face the facts. He needs to switch to a Sensory world view or accept the view of another who is able to see the world this way. This is very difficult for a Mythic because a Mythic is very Will-full. A Mythic is convinced he is the only person who understands the world and some day the the World will understand what a genius is. This will never happen when he is alive. Mythics become a Myth when they are dead. A Mythic is also an Artist. He produces paintings, poems and even theory but his theory is mostly uncomprehensible for other just like poetry. Only Mythics understand Mythics. They feel the Field of Meaning. A Mythic does not understand that the others don't understand him because his poetry is "the way it is". It tells everything there is to say." (Will McWhinney †) Grz and sweet dreams (Freud, morgen misschien meer in die context) In de context van deze discussie is het wellicht interessant eens over het begrip 'ongeloof' te filosoferen. Geloof in de context van de Creatiespiraal is een integraal onderdeel van een groter mechanisme. Dat verondersteld dat het geheel niet functioneert zonder dit afzonderlijke deel. D.w.z. manifestatie functioneert niet zonder Geloof. Daarmee is Ongeloof uitgesloten. Immers, men
  16. 16. moet geloven om iets voor elkaar te krijgen... En andersom, door niet te geloven ontstaat er niets. Maar geloof bestaat bij de gratie van ongeloof en vise versa. Ze zijn feitelijk gelijk en een zaak. Zo is de ontkenning van het geloof tegelijk de bevestiging ervan, en dat ook omgekeerd. De meest interessante observatie ontstaat wanneer we de discussie over Geloof en Ongeloof uitschakelen. Onmiddellijk ontstaat dan zicht op de Werkelijkheid en de vraag: 'wat is waar?'. En dat is leuk want 'Waar' heeft ook de betekenis van Plaats en Richting. Geloven is dus eigenlijk ook een oproep tot het bepalen van richting. Waar gaan we naartoe? Door toe te geven aan Ongeloof introduceer je de onbepaaldheid, het richtingsloze, het stuurloze. Maar dat maakt het allemaal ook meteen een stuk spannender! De toekomst is aan de Ongelovigen! Hi5 Jan Rufer Als je het hebt over innovaties en vernieuwingen: Op de eerste pagina van deze discussie gaf ik aan dat "Geloven" en "Vertrouwen" in mijn beleving goed naast elkaar kunnen bestaan, hetgeen ik vervolgens illustreerde met het verhaal hoe ik als kleine jongen, vol Vertrouwen, over het de nok van het dak van de school durfde te lopen. Naderhand ben ik mij bewust geworden van de gevaren daarvan en ik geloof ook oprecht dat die gevaren reëel zijn, ondanks dat er in al die jaren -bij mijn weten- nooit een kind van dat dak is gevallen. In overdrachtelijke zin zit de vernieuwing voor mij in mijn toegenomen kennis over de risicoos van op het dak klimmen en over de nok lopen. Extrapolerend zou het dan voor mij persoonlijk een innovatie zijn, wanneer ik die toegenomen kennis kan integreren in mijn oorspronkelijke onverschrokkenheid. Als ik dan over de nok zou lopen, zou ik dat doen terwijl ik mij in het algemeen bewust ben van de risico’s, maar in het bijzonder in het Vertrouwen dat ik het -nog steeds- kan! Met vriendelijke groet, Nico Mooie associatie Nico, Enerzijds verrijkt rationalisering je, anderzijds doet het je beperken in onverschrokkenheid en wellicht stappen te maken "dingen" te creëren die elke realist (bangerik) zou afraden. Een ander gelijksoortige oefening uit mijn belevenissen : Over een smalle richel lopen zonder de "afgrond te zien" gaat prima. En als dit wel zichtbaar is ? Je zou toch van jezelf overtuigd moeten kunnen zijn of in jezelf geloven dat je op dei richel blijft lopen in plaats van in de diepte te willen vallen ? Hoe dicht ligt geloven in je zelf het vasthouden aan je dromen ? Daar waar kinderlijke dromen wellicht nog het dichtst bij de realiteit (1 op 1 kopie van de wens) liggen en die van de opgegroeiden meer verminkt zijn door de ervaringen en rationalisering. Ligt creatie in die fase dan ook niet heel dicht bij het geloof in jezelf en daarmee het onbewuste ? Is het dat het ongeloof toeneemt door de mate van ouder worden waardoor deze vertaling vanuit het onbewuste (de latente droom-wens-creativiteit) verminkt raakt zoals gezegd waardoor de onverschrokkenheid, de puurheid steeds verder uit het zicht verdwijnt ? (de tv-reclame van een bekende chocomel toont dat heel goed). Dan kost het nogal wat moeite te achterhalen wat een droom bij je daadwerkelijk creëert of wil dat je gaat creëren (je wens vervullen). In een andere discussie (Business Spiritualiteit) heb ik eens de vraag gesteld in hoeverre creativiteit iets
  17. 17. spiritueels in zich heeft. Als dat zo is - we zijn immers alle een creatie van de Creator - ligt geloof daarin in hetzelfde vlak. Het lijkt mij dan ook niet zo verwonderlijk dat beide aan elkaar gerelateerd zijn. Geloof en (spirituele) Creatie versus de "aardse" creatie tezamen met de overtuiging. Kunnen we deze creatie ook intuïtieve creativiteit noemen, net zoals we (althans ik) ook over creatieve intuïtie kunnen spreken ? Beste mensen.. Zijn we het spoor al bijster, of kan iedereen het nog volgen?? Eerlijk gezegd, ik heb niet alle bijdragen gelezen.. Maar zie het onderwerp van het geloof in de eigen creativiteit/ creatie hier voorbij komen. Dat spreekt me aan. Ik werk tijdens mijn lessen vaak met beeldmetaforen. Mag ik jullie in deze aan de hand nemen bij een van die beeldmetaforen het beeld van "het eigen kindje"? De Zuid-Afrikaanse dichter, Elisabeth Eybers begint een van haar sonnetten aan haar ongeboren kind met de volgende omschrijving: Voor ons mekaar leer ken, terwyl jy nog, drang van my liggaam is, droom van my gees.." Het gaat hier om haar kind, maar... en dat nemen we hier even aan, ook om haar "creatie": Vanuit de drang (welke dan ook) komt hier de creatie tot stand. Wij zijn landurig zwanger, met alle mooie dromen en angsten over wat ons te wachten staat en alle obstakels die ons onderweg doen struikelen, tot de geboorte. Zo is het scheppen van een creatie.. vanuit die gedachte niet een ijdel geloven in wat er helemaal niet is... alswel het vermogen en de spankracht om met het krachtenveld om te kunnen gaan tussen conceptie en de geboorte. Enerzijds zorgen voor de optimale condities... en anderzijds wat er is in al zijn onvolkomenheid en perfectie aanvaarden. Zoals de onvoorwaardelijke liefde voor je eigen kind... ook als het niet geboren is, nog voor diens verschijning. Vanuit dat beeld begon ik de introductie van 2e jaar studenten op de opleiding waar ik les geef. Zij hadden definitief gekozen voor een studierichting en dit was de start daarvan: Op de vraag "Wie van jullie heeft al kinderen" zag ik veertig stomverbaasde gezichten voor mijn neus.. Krap twintig jaar, nee ze hadden geen kinderen en waren daar ook helemaal niet mee bezig. "Da's fijn want kinderen vragen veel aandacht van je en jullie beginnen net aan een opleiding. Maar stel nu eens.. dat alle talenten, je wensen en verwachtingen waarmee je nu de opleiding begint weldegelijk je "kinderen" zijn.. en jullie in wezen vanaf nu allemaal ouder zijn? Wat zou dat betekenen??" (eh.. beschuit met muisjes?) "Wat heeft dat kind nodig om bij jou als ouder op te kunnen groeien? Wat kun je en wil je als ouder bijdragen?" Het was snel duidelijk..in koppels van 2-3 studenten gingen ze aan de slag.. de metafoor bleek te werken..ook voor de studenten.. plotseling hadden ze allemaal een kind gekregen en gingen ze elkaar vertellen over dat kind..hoe het eruit ziet, wat het kan, whoe lastig het was.. en leuk... etc. Het werd een drukte van belang! Wat gebeurt er met een kind dat geen aandacht krijgt.?? (gaat zeuren) Wat gebeurt er als je met dat kind gaat spelen? ( heb je heel veel pret en het zal je eeuwig dankbaar zijn!) Wat gebeurt er als jij als ouder vindt dat je kind toch minstens een beroemdheid moet worden. (ai.... ) etc. etc..
  18. 18. Het zien van je wensen, dromen en je talenten als ware het je eigen kinderen.. brengt je heel dicht bij de zorg, de toewijding en de aandacht die er voor nodig zijn om ze te ontplooien en te ontwikkelen.. je hebt hooggespannen verwachtingen.. maar accepteert ze onvoorwaardelijk zoals ze zijn. Terug naar geloof... en het geloof in je eigen wensen en creaties.. hoe geloof je in je eigen creaties en je eigen talenten ook als deze nog niet zijn volbracht...nog niet zichtbaar zijn? Als niemand ziet dat je zwanger bent terwijl je hele lichaam al op z'n kop staat? Het geloof (de aanname) dat je talenten, je wensen, aandacht verdienen vanuit dezelfde toewijding mildheid, discipline, tederheid, gedrevenheid, relativering als was je ouder van je eigen kind... helpt (mij..i.i.g.) in het spanningsveld tussen werkelijkheid (nu) en wens (toekomst) in uiten, in handelen; in oefenen, in zoeken en proberen en reflecteren; Doe ik het goed? Moet ik het even laten rusten, of juist even doorzetten? Nog even een verhaaltje voorlezen..... of een gedicht.. van Elisabeth Eybers bijvoorbeeld? Danielle Dank je Danielle, mooie metafoor. @Danielle Cuppens Mooie metafoor, maar het doet mij een beetje pijn. Het is door omstandigheden e.d. niet van gekomen een eigen kind te krijgen. Wel heb ik gezorgd of zorg ik voor kinderen van andere biologische vaders. Ik beschouw(de) ze meer als mijn 'vriend'. Mijn kleinkind komt misschien het dichtste in de buurt bij jouw metafoor. Maar ook dat begon zeer moeizaam... Zij heeft het 'net' overleefd. Ik vat geloof op als 'overtuigd zijn'. Ben ik er nu van overtuigd dat al mijn wensen te realiseren zijn? Helaas twijfel ik daaraan. Dingen lopen soms heel anders in het leven. Je komt dan op de vraag hoe je met die onvervulde of niet te realiseren wensen of verlangens moet omgaan. Groet, Pieter Pieter, ik kan het gevoel niet geheel delen met je maar mij werd vooraf eenzelfde scenario geschetst wat volgens mij soortgelijke gevoelens opriep. Gelukkig is het bij een voorspelling gebleven, dat wel, ik heb 2 prachtige dochters. Volgens mij heb je zelf het antwoord al gegeven. Het enige verschil is in jouw geval een biologische band. Als dat ruimschoots gecompenseerd wordt door een goede emotionele band, voel je dan uiteindelijk toch nog verschil ? Hoeveel kinderen zijn geen soulmates met hun ouders en hoeveel anderen wel ? Waar ligt uiteindelijk de meerwaarde of de belangrijkste meerwaarde ? Danielle, dank voor je prachtige metafoor, het laat mij beseffen dat zorg en aandacht voor mijn wensen tot een mooie ontwikkeling daarvan komen waardoor mijn geloof in mij met mijn talenten en mijn kunnen in een eigen tempo kan groeien. Hart. groet Karin Hensen @Pieter, Het had ook een andere metafoor kunnen zijn. Bijvoorbeeld een brug in een landschap. De metafoor van -het kind en de ouder- (of kinderwens?) zit inderdaad dicht op de huid. Een dergelijke beeldmetafoor kan m.i. juist daarom bijdragen aan het spectrum van mogelijkheden om aan de slag te gaan met je wensen. Het is (slechts) een manier om je te verhouden tot je wensen en verlangens, evenals de moed, de hoop en de teleurstelling van het moment die daaraan verbonden zijn; de betekenis die je daaraan geeft. Daarmee probeer ik vanuit mijn visie en ervaring bij te dragen aan de discussie over de manier waarop wij ons verhouden tot de genoemde paradox. (@Marinus) Daarin bestaat m.i. geen garantie dat je wens
  19. 19. ook gerealiseerd wordt maar het geeft misschien wel een milde blik ten aanzien van jezelf en je omgeving op de loop der dingen.. Ook als (een deel van) je leven anders is dan je gehoopt of gedacht had. Ook: niet gerealiseerde wensen geven ruimte aan andere wensen; mijn twee kinderen waren er allebei niet geweest, hadden in tijd en ruimte niet kunnen bestaan als ik niet ook twee miskramen had gehad. Enne... als je toch gaat lezen, lees ook dat andere boek eh..de ontknooping.. sluit mooi aan.. Danielle Gisteren ging ik boodschappen doen en had ik een bijzondere gewaarwording: ik ervoer tijd als een lineair mechanisme, dat slechts één kant op gaat. Voor zover ik het op dit moment kan bevatten, kun je niet terug gaan in de tijd. Maar ten aanzien van vooruitgaan in de tijd heb je in principe de keuze tussen zelf "stilstaan" en je door de tijd mee te laten voeren, of proberen zoveel mogelijk vooruit te kijken en eventueel "vooruit te hollen", om ervoor te zorgen dat je op het juiste moment op de juiste plaats bent. De komende tijd [;-)] ga ik mijn best om meer bewust te worden van dit mechanisme. Maar, @ Wilfred: Gezien jouw verwijzingen naar Ouspensky: wat zijn jouw gedachten hierover? Met hartelijke groet, @Nico: mijn gevoel zegt dat tijd niet bestaat. Het is handig bij het maken van afspraken, meer niet. Het gekke is dat ik soms geheel terug ben in wat is geweest bij het ruiken van een geur of als iemand iets zegt waardoor ik daar weer kan zijn. In het nu kan ik op twee plaatsen zijn bij wijze van, in het nu en in het verleden. Laat ik maar in het nu leven, dat is al moeilijk genoeg. Met betrekking tot Ouspensky ligt hij in relatie met Gurdjieff's Fourth Way en G's Movements. Dat zijn aspecten die ik in de academie doorvoer. Praten we over tijdloosheid, dan komt oa Jung om de hoek kijken. Het onbewuste is tijdloos, heeft geen massa en kan daardoor met de expansie van het heelal meegaan (lees tijd). Wij met massa zijn daartoe niet in staat. We zijn te traag. Vergelijk eens het Dopplereffect met geluid. Stel dat kennis en informatie toebehoren aan die dimensie van energie, dan is het gemakkelijk te begrijpen hoe voorspellingen en déja vu's werken. Immers deze gedachte/informatie-energieën kennen geen tijdsbesef en landen daar waar de antenne op deze informatie is getuned. dat terzijde. Jung en Gurdjieff lagen elkaar niet zo, getuige de brief over Gurdjieff. Zie hier het citaat. Letter : 13 July 1954. It is of interest not only because it lays out Jung's attitudes toward Gurdjieff and Ouspensky, but also touches on his own unique position as an "empiricist of experience" -- a position which often causes considerable consternation among casual readers of his work, taking it to mean that he is a "scientist" rather than a "mystic," which, of course, is incorrect; he was a "scientist of the mystical experience," or one who, having encountered God, chose to describe it in the language of science rather than mysticism. "I am not a philosopher . . . but an empiricist who describes the progress of his [inner] experiences [with the higher Self]; thus, my work has no absolute beginning and no all-encompassing end. It is like the life of an individual, which suddenly becomes visible somewhere but rests on definite though invisible foundations, so has no proper beginning and no proper end, ceasing just as suddenly and leaving questions behind which should have been answered. You do not know my later (and perhaps more important works yet. I therefore enclose a list of them. As for the writings of Ouspensky and Gurdjieff, I know enough to satisfy me that I have no time for them. I seek real knowledge and therefore avoid all unverifiable speculation. I have seen enough of that as a psychiatrist. You might as well recommend Mme. Blavatsky's Isis Unveiled or the compendious opus
  20. 20. of Rudolph Steiner or Bo-Yin-Ra (why not Schneiderfranken [the latter's real name]? Anyway, I thank you for your good intentions. It is so difficult to establish facts that I detest anything that obscures them ... Yours sincerely, C. G. JUNG" and .... Wilfred Leonardo B. ;-) Komt dat een beetje tegemoet aan je vraagstelling Nico ? @ Nico Leuk hoe je met je verhaal over de tijd inhaakt op °f=d²°P/dt². Hier staat: (verandering van) Geloof = de tweede afgeleide van (verandering van) Perfectie naar de tijd. Fysisch gezien is tijd lineair - althans zo meten we haar, maar Metafysisch gezien is ze dat niet. Vandaar dat je in het theater van je gedachten alle kanten uit kan schieten maar in de realiteit is er alleen het hier- en nu... Bij 'Plannen' (zie De Creatiespiraal) maak je handig gebruik van dit fenomeen. Maar feitelijk wat je doet is je Geloof op een andere manier weergeven. Plannen is de gewenste Perfecte uitkomst (wens, droom, visie, bouwplan enz.) vastleggen in de tijd. Aan het einde van dat proces staat de uitkomst nog steeds niet vast. Door mogelijke uitkomsten te elimineren, bijv. door je geloof te dogmatiseren kun je wel gaan sturen op de gewenste uitkomst. Met name de inquisitie was daar sterk in bedreven. Immers, niet conformeren aan het door de kerk, gewenste geloof betekende een gewisse dood. En tegenwoordig zijn bijv. ook de juristen en de belastingdienst heel bekend met dit principe. Feitelijk gaat deze observatie op voor om het even welke kerk. Een dogma is vergif voor het vertrouwen in het eigen kunnen. Uit de formule kun je ook afleiden dat je door dogmatiseren of juridificeren feitelijk bezig bent om Perfectie te verkleinen. Immers als de uitkomst is 1 Geloof, dan kan er ook maar 1 Perfectie (de bijbehorende tijd is dan overigens 1 oftewel stilgezet!) In de dagelijkse praktijk zie je dat terug in de vorm van 'verkleving' van de samenleving. De vraag die dan ook onmiddellijk opkomt is; 'Wie of Wat is Perfect?'. En ik kan mij nauwelijks voorstellen dat dat de bedoeling is van 'God'. En zou het zou zijn dat hij (of zij) Perfect is, dan vraag ik mijn af waarom hij/zij heeft gekozen voor veelzijdigheid. Dat is namelijk wat we terugzien in de gecreëerde natuur. In combinatie met ons geloof in geld en groei verandert onze leefomgeving daar echter zienderogen van een met kansen en mogelijkheden naar een met onbekende onbekenden... Vandaar mijn oproep aan de Ongelovigen ! Je kunt dat ook vertalen naar een 'Ministerie van Chaos'. Immers, als je gaat nadenken over 'De Perfecte Wereld / het Paradijs' dan kom je ogenblikkelijk uit bij Chaos. Ter illustratie: als ik door de natuur loop, dan valt het mij op dat je helemaal geen rechte lijnen tegenkomt en ook wij zijn geheel en al opgebouwd uit 'natuurlijke krommen'. Een vrouw met rechte tieten zou vierkant worden uitgelachen! Rechtlijnigheid (dogma) en zaaksgevolg rechte lijnen zijn het resultaat van menselijk (gemakzuchtig!) handelen. En verder excuses als ik een beetje afdwaal... Hi5 Jan Rufer

×