Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Metody pomiaru i zarządzania ryzykiem (1)

724 views

Published on

.

Published in: Economy & Finance
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Metody pomiaru i zarządzania ryzykiem (1)

  1. 1.  Ryzyko płynności - korelacja terminów zapadalności aktywów i wymagalności pasywów  Ryzyko stopy procentowej - określenie terminów przeszacowania aktywów i pasywów  Ryzyko inwestycji – wybór instrumentu, ocena emitenta, strategia doboru instrumentów do portfela)
  2. 2. Metoda pomiaru Zastosowanie Stopień trudności Luka płynności Ocena dopasowania przepływów środków pieniężnych Niski dla terminów kontraktowych, średni dla terminów urealnionych Ocena depozytów rdzennych Ocena struktury pasywów Niski Ocena aktywów płynnych Ocena płynności aktywów Niski Luka stopy procentowej Ocena pozycji o stałym oprocentowaniu Niski Duration Ocena pozycji o stałym oprocentowaniu oraz inwestycji w papiery dłużne Średni Analiza wrażliwości Ocena pozycji o stałym i zmiennym oprocentowaniu Wysoki – niezbędne dane historyczne Modele VaR Ocena pozycji o stałym i zmiennym oprocentowaniu Wysoki – niezbędne dane historyczne Analiza portfelowa Ocena portfela inwestycyjnego Średni
  3. 3.  Konstrukcja luki obejmuje zestawienie terminów zapadalności aktywów i wymagalności pasywów  Sprawozdanie luki powinno być urealnione  Szczególną wagę należy przywiązywać do najkrótszych okresów  W tych okresach należy zapewnić nadwyżki środków
  4. 4.  Depozyty rdzenne stanowią depozyty długoterminowe i osady we wkładach  Depozyty rdzenne wyznaczane są indywidualnie dla poszczególnych banków  Ich miarą jest relacja depozytów rdzennych do wartości aktywów ogółem
  5. 5.  Wysoka wartość wskaźnika oznacza stabilne źródła finansowania  Obliczany na podstawie obserwacji zachowania klientów w przeszłości
  6. 6.  Aktywa płynne ocenia się indeksem płynności  Wysoki poziom wskaźnika świadczy o wysokiej jakości aktywów płynnych – możliwości ich sprzedaży po dobrej cenie  Wzór: Gdzie: udział poszczególnych pozycji w portfelu
  7. 7.  Luka bada niedopasowanie terminów przeszacowania oprocentowania aktywów i pasywów  Ocena udziału aktywów i pasywów o stałej i zmiennej stopie procentowej w strukturze bilansu (w sumie bilansowej)
  8. 8.  Wzór: x  gdzie: ΔWO – zmiana wyniku odsetkowego banku LUKAi - wielkość luki okresowej w i-tym okresie Δr – przewidywana zmiana stopy procentowej Wi - waga mierząca długość okresu, dla którego zmieni się oprocentowanie n – liczba wyodrębnionych pasm luki i – numer okresu
  9. 9.  Analiza czasu trwania  Pozwala na ocenę wpływu zmian rynkowych stóp procentowych na wartość rynkową banku, w tym zmianę wartości inwestycji w dłużne papiery wartościowe księgi handlowej  Średni okres pozostający do wykupu danego instrumentu finansowego (średni okres odzyskania środków z inwestycji – zamrożenia oprocentowania aktywów i pasywów)
  10. 10. gdzie: n – liczba okresów wypłaty dochodu (kuponów) t - numer okresu r – stopa procentowa (dyskonta) - wpływy z tytułu odsetek i spłaty kapitału w okresie t
  11. 11. gdzie: PV – wartość instrumentu r – stopa dyskonta
  12. 12.  Stosowana do analizy ryzyka stopy procentowej całego banku  Bada wpływ zmian stóp procentowych na rynkową wartość kapitału własnego  DGAP = DA - Dpk Gdzie: DGAP – luka duration DA - duration aktywów Dp - duration zobowiązań
  13. 13.  Stosunek wartości rynkowej zobowiązań do wartości rynkowej aktywów gdzie: -- zmiana wartości rynkowej kapitału własnego PV(A) – wartość bieżąca aktywów
  14. 14.  Pozycje o zmiennym oprocentowaniu tworzą ryzyko bazy  Każda pozycja o zmiennym oprocentowaniu otrzymuje określony współczynnik elastyczności informujący o zmianie oprocentowania danej pozycji w relacji do zmiany oprocentowania rynkowego  Współczynnik elastyczności obliczany jest na podstawie danych historycznych
  15. 15.  Badają odchylenie od wartości docelowej powstające na skutek jednostkowej zmiany parametru rynkowego  Należą do nich wariancja i odchylenie standardowe in plus i in minus
  16. 16. Gdzie: n - liczba obserwacji (dla małej próby n -1) x – analizowana zmienna x’ – średnia z obserwacji analizowanej zmiennej
  17. 17.  Syntetyczna miara skali ryzyka  Kwotowe wyrażenie poziomu ryzyka z zastosowaniem metod statystycznych  Możliwość porównania różnych rodzajów ryzyka, w tym: - Kredytowego - Stopy procentowej - Inwestycji - Rynkowego - Operacyjnego
  18. 18.  Jest miarą strat oczekiwanych i nieoczekiwanych  Koncentruje się na odchyleniach negatywnych  Jej kompleksowość wynika z połączenia oceny zmienności i wrażliwości  Wymaga oceny rozkładu prawdopodobieństwa
  19. 19.  Gdzie: - wartość początkowa portfela - stopa zwrotu z inwestycji - poziom istotności - wartość oczekiwana stopy zwrotu - współczynnik wynikający z rozkładu normalnego, którego wartość zależy od poziomu istotności - odchylenie standardowe
  20. 20.  Dla rozkładu jednostronnego wynosi VaR = oczekiwana strata (zysk) – maksymalna strata przy danym α Lub VaR (absolutny) = maksymalna strata przy danym α α(%) c 5 1,65 1 2,33 0,13 3,0 0,03 3,43
  21. 21.  Pozwala na analizę, oczekiwanych stóp zwrotu i ryzyka inwestycji łącznie dla instrumentów wchodzących w skład portfela  Ryzyko portfela wyrażone jest odchyleniem standardowym i korelacją między poszczególnymi aktywami (instrumentami)  Im mniejsza korelacja, tym mniejsze ryzyko portfela
  22. 22.  Portfel składa się z dwóch aktywów Gdzie: - ryzyko portfela - udział aktywu 1 w portfelu - udział aktywu 2 w portfelu ( ) - ryzyko aktywu 1 mierzone odchyleniem standardowym - ryzyko aktywu 2 mierzone odchyleniem standardowym - korelacja między stopami zwrotu aktywu 1 i aktywu 2 - kowariancja (łączna zmienność) aktywów 1 i 2

×