Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Os xéneros literarios

1,472 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Os xéneros literarios

  1. 1. UNIDADE 12OS XÉNEROS LITERARIOS
  2. 2. XÉNEROSLírica: a descrición dos elementos serve para evocar o sentido emocional.Narrativa: o autor sitúase coma unespectador, contempla os sucesos exteriores a el e recréaos para o receptor.Dramática: os personaxes senten e actúan ante o receptor.
  3. 3. Outros xéneros Non ficción Oratoria: Historia: Didáctica: definida polo concibidadefinida pola seu carácter como unhasúa intención oral e narración de ensinar. finalidade obxectiva de persuasiva. feitos reais.
  4. 4. Xénero lírico• Voz poética: primeira persoa que asume a enunciación do texto poético• Ti lírico: o destinatario do enunciado.• Argumento: acontecementos ou situacións que transmite o poema.• Estrutura: partes en que se pode dividir o poema.• Tema: Idea central que rexe a organización do poema
  5. 5. Subxéneros líricos maioresOda Himno Elexía Epístola Égloga
  6. 6. Subxéneros líricos menores Subxéneros líricos menores Epigrama Madrigal
  7. 7. Presento a testimuña das feridas-mocedá derrubada,tronzada frol de arelas-e doume aos berros fondos dos camiños.Ollade cómo estamos mutilados,ergueitos os muñós apodrecidosna noite interminábel.Vede qué longas sombras dondaspasan correndo, fuxindo cara á morte,pola sede calada de aquil día-Día da Dor sin Nome-que ha de escribirse aínda nas estrelas.Presento a testimuña dos aldraxese doume o medo dos primeiros homesque alcenderon lumieiras nos curutose creeron na libertá dos soños. Celso Emilio Ferreiro
  8. 8. Xénero narrativo: narrador PARTICIPACIÓN: Voz:. Interna EMISOR Primeira persoa,. Externa (non formaparte da historia) Segunda persoa, Terceira persoa. NARRADOR EN 1ª PERSOA NARRADOR EN 3ª PERSOA (HETERODIEXÉTICO): (AUTODIEXÉTICO)Participa como personaxe na historia Fóra da narración narrada. . Omnisciencia neutral: o narrador conta.. Eu protagonista:personaxe . Omnisciencia autorial: o narrador comenta e critica.principal da acción. . Omnisciencia selectiva: limita o seu coñecemento a unha parte da. Eu personaxe: función secundaria historia.. Eu testemuña: observador . Omnisciencia multiselectiva: vai adoptando o punto de vista de distintos personaxes.
  9. 9. Xénero narrativo: narrador
  10. 10. Xénero narrativo: TempoTempo da • Secuencia cronolóxica que transcorre entre o suceso máis antigo relatado e o máis recente. historia • Ordenación lineal e progresiva.Tempo do • Manipulación que o narrador realiza no tempo da historia. • Dous tipos de manipulación temporal: Selección dos matariais narrativos (ELIPSE, PAUSA, SUMARIO, ESCENA) e discurso a súa ordenación • A historia pode ser contada de maneira lineal e progresiva • Pode ser contada introducindo alteracións na orde temporal: ANACRONÍASOrdenación • Tipos de anacronías: FLASH BACK ou Analepse (retrocesos), FLASH FORWARD ou Prolepse (avanzar acontecementos), e SIMULTANEIDADE.
  11. 11. Xénero narrativo: espazo
  12. 12. Xénero narrativo: espazoO espazo está formado polos distintoslugares en que se desenvolve a historiaO espazo referencial é aquel ao queremiten os topónimosO espazo narrativo é a manipulación doselementos referenciais.
  13. 13. Xénero narrativo: espazo Función Función Función referencial ou estrutural: o simbólica: adeíctica: espazo espazo ten descrición do descrito con importancia para a espazo retrata os precisión para conformación da estados de ánimo realzar a estrutura narrativa. dun personaxe. verosimilitude.
  14. 14. Xénero narrativo: personaxesNon Personaxes principais ou protagonistas:todos agonistas e antagonistasteñen amesmaimporta Personaxes secundariosncianarrativa Personaxes de ambientación
  15. 15. Xénero narrativo: personaxes Pola súa caracterización Personaxes planos Personaxes redondos
  16. 16. Xénero narrativo: personaxes Proso pogra fía Etolo Descr Etope xía ición a Retra to
  17. 17. Xénero narrativo: narratario• Segunda persoa implícita no relato: destinatario da mensaxe narrativa.
  18. 18. Xénero narrativo: estilo
  19. 19. Xénero narrativo: estilo• Estilo directo: o narrador reproduce o diálogo por medio de verbos introdutorios, dous puntos, comiñas, guións…• Estilo indirecto: o narrador recolle as palabras ou pensamentos dos personaxes no seu propio discurso mediante cláusulas subordinadas.• Monólogo interior: é a expresión dos pensamentos e sentimentos dos personaxes con total liberdade.
  20. 20. Xénero narrativo: estilo• Estilo indirecto libre: fórmula mixta de grande expresividade. A voz dos personaxes mestúrase coa do narrador. A marca fundamental é o uso dos verbos en copretérito: «Cando estiveron sós, o señor comezou a felicitar, con palabras bastante claras, a Emma pola súa herdanza, despois a falar de cousas indiferentes, que andaba sempre así, así, nin ben nin mal. Traballaba como un condenado aínda que só gañaba para ir tirando, a pesar do que dicía a xente. Emma deixábao falar. ¡Aburríase tanto desde había dous días!
  21. 21. Aquí moitas veces me preguntan se na nosa casa había auga corrente e se tiñamos coche ecousas así. Claro, auga corrente si que tiñamos. Aquí diso non hai. Nós temos sorte porquetemos un baño e un pequeno tanque coa auga quente, aínda que ma me prohibe poñelo enmarcha porque é eléctrico e está nun cuarto cheo de auga, o cal pode levar á morte segura.Lakshmi contoume que unha curmá súa, unha desas cuartas ou quintas, morreuprecisamente no baño, electrocutada.Hai días nos que nin sequera poñemos a auga quente, vai moita calor. E outros nos que nonpodemos porque non hai luz e non funciona o tanque eléctrico. Isto pasa a miúdo no veránporque non hai auga suficiente para producir electricidade. E que terá que ver a auga coaelectricidade? Explícovolo nun segundo: a electricidade que chega á nosa casa provén dunencoro enorme no río Kaveri. A auga pasa co moita forza por unhas portas e dalgunhamaneira produce electricidade, que logo viaxa ás casas polos postes eses da luz. Cando nonchove e non hai auga suficiente no encoro, non entra con forza nas comportas, así que nonhai luz. Así se resume que algo que pasa a quilómetros da nosa casa acabe por determinarque ma e mais eu (en todo Devastnaa, para o caso), se acabe duchando en auga fría. María Reimóndez: Usha
  22. 22. Xénero teatral• A súa singularidade vén dada polo seu carácter de fenómeno mixto: pertence ao campo da literatura, pois fai uso da linguaxe verbal de forma artística, mais sitúase no campo do espectáculo, á marxe do literario.• A finalidade do teatro é a representación
  23. 23. Xénero teatral FORMAS ESTRUTURAIS ACTO: baséase na unidade do RÍXIDAS tempo, cun discorrer temporal continuo e progresivo CADRO: baséase na ESCENA: unidade mínima de unidade de estrutura teatral. Muda aespazo, representado sobre escena cada vez que un o escenario mediante o personaxe entra ou sae do decorado escenario
  24. 24. A fala dos personaxes DiálogoMonólogo Parte
  25. 25. Xénero teatral • TraxediaXéneros • Comediateatrais • Traxicomedia • Drama
  26. 26. Xénero teatralClímax Anticlímax
  27. 27. Xénero teatral: códigos non verbaisSignos actorais Signos acústicosSignos visuais Signos espaciais
  28. 28. CARMIÑAE: (Entrando.) ¡Manolitus! ¡Meu amado! (Corren un cabo do outro paraabrazárense.)MANOLITUS: ¡Carmiñae!, ¡Carmiñae!, ¡Carmiñae! ¡Por fin xuntos e sós! Estamospor fin xuntos e sós nesta natureza salvaxe, sen vixilancia, sós, co bosque comoúnica testemuña.CARMIÑAE: Si, sós, por fin sós.MANOLITUS: Sós por fin, gracias ós deuses estámo-los dous sós e íllados domundo.CARMIÑAE: (Nun suspiro.) Sós, sós, sós. MANOLITUS: (Suspirando asemade.)Sós.CARMIÑAE: (Logo dunha pausa de ollares tenros.) E haberá que facer algo paranon aburrirse, digo eu, ¿non?; como estamos tan sós...MANOLITUS: Oes, pois tes razón. (Sentan collidos da man no toro da árbore epensan un anaco en silencio.) ¡Xa sei o que podemos facer!CARMIÑAE: ¿Que?MANOLITUS: Eh... ben, nada.CARMIÑAE: Non me sexas vergoñoso, dime o que era.MANOLITUS: Non muller... era unha parvada... ademais non vas querer...CARMIÑAE: (Mimosa.) Dime o que era, anda.MANOLITUS: Ti o parchís non o trouxeches, ¿ verdade?CARMIÑAE: (Decepcionada.) Non... ¿e se xogaramos ás prendas? O achado do Castro, de Manuel Nuñez Singala

×