Cantiga de escarnio

2,301 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
2,301
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
816
Actions
Shares
0
Downloads
9
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Cantiga de escarnio

  1. 1. A CANTIGA MÁIS ANTIGA CONSERVADA É PRECISAMENTE DE ESCARNIO, O QUE NOS AMOSA A PRÁCTICA CORTESÁ DE MODA DAQUELA.
  2. 2. O trobar burlesco é igual de convencional que os outros xéneros. Chanzas entre trobadores obedecen a un código aceptado previamente.
  3. 3. Caracterización • Burlescas e satíricas para divertir ao público • Critícanse tanto persoas como hábitos • Serven de documentos porque amosan a sociedade dese tempo, crenzas, ... • Usan o xogo de palabras e o equívoco • Gran diversidade temática e tonal • Sorprenden polo seu desenfado e ausencia de pudor
  4. 4. Caracterización • A cantiga de escarnio baséase na aequivocatio, é dicir, na utilización de palabras con dobre sentido que agochan significados ocultos. • A palabra aequivocatio provén do latín AEQUIVOCUS = ambiguo, equívoco, que pode entenderse en máis dun sentido. AEQUIVOCUM>AEQUIVOCARE>AEQUIVOCATIO • A cantiga de maldicir, en cambio, é aquela na cal se utilizan palabras directas para satirizar. O léxico é explícito.
  5. 5. O Xénero de Escarnio e maldicir procede do SIRVENTÉS MORAL PROVENZAL, composición na que os trobadores occitanos criticaban persoas ou malos costumes da sociedade cunha finalidade moral. NA GALIZA PRESENTA VARIOS TEMAS:
  6. 6. A COVARDÍA DALGÚNS NOBRES NA BATALLA, A POBREZA NA QUE OUTROS NOBRES CAÍAN, ...
  7. 7. … OS VICIOS DO CLERO OU A DUBIDOSA MORAL DAS SOLDADEIRAS.
  8. 8. TAMÉN OS XOGRARES ERAN OBXECTO DE BURLA NESTAS CANTIGAS, RIDICULIZÁNDOSE A SÚA HABELENCIA POÉTICA.
  9. 9. Foi un día Lopo jograr á cas dun infançón cantar; e mandou-lh’ ele por don dar tres couces na garganta; e fui-lh’ escass’, a meu cuidar,
  10. 10. NA CANTIGA DE ESCARNIO UTILÍZASE A RETRANCA E O DOBRE SENTIDO OU IRONÍA. ESTE VERSO FAI ALUSIÓN A UN CABALEIRO COVARDE QUE FUXIU A PORTUGAL NUNHA BATALLA: Don Foão, que eu sei que há preço de ligeiro, …
  11. 11. Abadessa, oi dizer que erades mui sabedor de todo ben; e, por amor de Deus, queréde-vos doer de min, que hogano casei, que ben vos juro que non sei máis que un asno de foder. (Afonso Eanes do Cotón) MAIS A DE MALDICIR USA PALABRAS DIRECTAS, SEN EUFEMISMOS.
  12. 12. ESTAS CANTIGAS ADOITABAN SER DE MESTRÍA POLA NECESIDADE DE USO DE LÉXICO VARIADO, DANDO MOITA MÁIS INFORMACIÓN DE COBRA A COBRA.
  13. 13. Temas • de tipo sexual: soldadeiras e abadesas. • de feitos históricos: guerra contras os mouros... • sátiras de vicios, costumes ou defectos físicos. • crítica a clases sociais e oficios: médicos, relixiosos, infanzóns... • literaria: contra outros poetas e xograres e crítica da morte por amor.
  14. 14. Clasificación • Sátira social: tratan sobre vicios, costumes, defectos, cargos eclesiásticos ou estamentos sociais (ex. a avaricia dos infanzóns). • Sátira literaria: composicións en que se atacan mutuamente trobadores e xograres (ex. a falta de talento). • Sátira política: critican feitos históricos da época medieval (ex. nobres que cambian de bando nunha guerra).
  15. 15. Clasificación • Sátira moral: tratan sobre a corrupción, os abusos dos poderosos ou a decadencia das antigas virtudes (ex. o triunfo da mentira no mundo). • Sátira sexual: composicións que tratan sobre a condición sexual, o clero, os cornudos ou as soldadeiras (ex. a homosexualidade).

×