Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Hpv wszystko co powinieneś o nim wiedzieć

19,534 views

Published on

Zastanawiasz się czym jest wirus HPV? Jak można się nim zarazić? Dlaczego powoduje raka?

Published in: Health & Medicine
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Hpv wszystko co powinieneś o nim wiedzieć

  1. 1. Wirus HPV wszystko o wirusie brodawczaka ludzkiego i zagrożeniach, jakie niesie ze sobą zakażenie czyli HPV w pytaniach i odpowiedziach
  2. 2. Spis treści: Co to jest HPV?.........................................................................................................................................2 Jakie wyróżniamy typy wirusa HPV? Co powoduje obecność poszczególnych typów wirusa? ...............3 W jaki sposób rozprzestrzenia się wirus?.................................................................................................6 Ryzyko zakażenia się wirusem..................................................................................................................7 Dlaczego tak się dzieje, że obecność wirusa HPV powoduje raka?..........................................................8 Czy wirus HPV zagraża także mężczyznom? ............................................................................................9 Skąd będę wiedzieć, że jestem zakażony wirusem HPV? Czy są jakieś objawy?................................... 10 Czy wirusa HPV można leczyć?.............................................................................................................. 12 W jaki sposób diagnozuje się wirusa HPV? ........................................................................................... 13 Kto powinien wykonać badanie?........................................................................................................... 14 Jak mogę zlecić wykonanie testu?......................................................................................................... 15 Czy można uchronić się przed wirusem?............................................................................................... 15 Najważniejsza profilaktyka… ................................................................................................................. 16 Jestem zakażony wirusem. Czy stanowię zagrożenie dla moich bliskich? ............................................ 17 Czy można pozbyć się wirusa HPV raz na zawsze?................................................................................ 17 Mam już wynik badania genetycznego… Co dalej?............................................................................... 18
  3. 3. Co to jest HPV? HPV, to nazwa wirusa brodawczaka ludzkiego (Human Papilloma Virus). Wirusy są tworami, które posiadają cechy zarówno organizmów żywych, jak i materii nieożywionej. Towarzyszą nam na co dzień, choć ich obecność odczuwamy zazwyczaj dopiero wtedy, kiedy atakują nasz organizm wywołując różne dolegliwości i symptomy chorobowe. Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) należy do rodziny tzw. Papillomawirusów. Jest to cała grupa wirusów, których obecność wiąże się m.in. z pojawianiem się zmian nowotworowych. HPV jest wirusem występującym bardzo powszechnie. Szacuje się, że około 50% populacji ludzkiej na którymś etapie swojego życia przechodzi zakażenie HPV. Jednakże wirus wirusowi nierówny. Do dnia dzisiejszego odkryto ponad 120 typów wirusa HPV. Różnią się one między sobą zarówno miejscem „ataku” na gospodarza, jak również samym stopniem zagrożenia, jakie niesie ze sobą infekcja. Jakie wyróżniamy typy wirusa HPV? Co powoduje obecność poszczególnych typów wirusa? Istnieją typy wirusa, które atakują komórki skóry, jak również takie, które wywołują infekcje narządów moczowo-płciowych kobiet i mężczyzn. Te pierwsze powodują tworzenie się brodawek, potocznie nazywanych kurzajkami. Te drugie z kolei, mogą powodować szereg zmian – od
  4. 4. powstawania niegroźnych brodawek płciowych (tzw. kłykciny kończyste), po powstawanie zmian rakowych zagrażających życiu Pacjenta. Wszystkie znane typy wirusa HPV można podzielić na dwie główne grupy pod względem ich zdolności do wywoływania raka: I. TYPY NISKIEGO RYZYKA Inaczej nazywane są typami niskoonkogennymi. Do grupy tej należą przede wszystkim typy wirusa wywołujące brodawki na skórze rąk, czy też stóp. Są to zazwyczaj typy HPV1 oraz HPV2. Do grupy wirusów niskiego ryzyka onkogennego zaliczamy również niektóre z typów przenoszonych drogą płciową. Wirusy te inicjują tworzenie się brodawek płciowych, tzw. kłykcin kończystych. Są to najczęściej typy HPV 6 i 11, ale również: 13, 30, 32, 34, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 53, 54, 55, 56, 57, 59, 61, 62, 64, 66, 68, 69. Kłykciny kończyste (łac. condylomata acuminata) zwane są inaczej brodawkami płciowymi, bądź wenerycznymi. Badania wykazały, że kontakt seksualny z osobą posiadającą brodawki płciowe u 75% osób spowoduje rozwój objawów w przeciągu 3 miesięcy. Stosowanie prezerwatyw minimalizuje ryzyko zakażenia wirusem do 25%, ale go nie wyklucza. Kłykciny kończyste powstawać mogą również wskutek autoinfekcji, a więc przeniesienia wirusa np. HPV2 z innych części ciała. Zainfekowanie dziecka wirusem brodawczaka przez matkę w trakcie porodu, doprowadzić może do powstania zespołu RRP – nawracającej brodawczakowatości układu oddechowego. Jest to łagodne schorzenie, w którym dochodzi do powstawania zmian w obrębie układu oddechowego
  5. 5. noworodka. Zmiany te mogą wywoływać przewlekłą chrypkę lub powodować trudności w oddychaniu. Uwaga! Brodawki płciowe mogą być również wywoływane wysokoonkogennymi typami wirusa HPV (HPV 16, 18)! II. TYPY WYSOKIEGO RYZYKA Inaczej nazywane są typami onkogennymi lub wysokoonkogennymi. To głównie tym typom wirusa poświęcony jest niniejszy e-book, z racji zagrożenia, jakie niesie ze sobą zakażenie typami onkogennymi. Typy wirusa HPV zaliczane do grupy wysokiego ryzyka onkogennego są przede wszystkim przyczyną nowotworów szyjki macicy. Inne rodzaje nowotworów układu moczowo-płciowego, które powodowane są długotrwałą obecnością wysokoonkogennych typów HPV, to nowotwór odbytu, sromu, penisa, czy pochwy. Niestety nie jest to pełna lista rodzajów nowotworów wywoływanych przez HPV. Typy wirusa wysokiego ryzyka wywołują bowiem również raka jamy ustnej, krtani i gardła (zazwyczaj typ HPV 21, 22 oraz 23). Typy wirusa HPV wysokiego ryzyka onkogennego stanowią realne, bezpośrednie zagrożenie naszego zdrowia, a nawet życia. Wirusy te są tym bardziej niebezpieczne, że bardzo często infekcja typami wysokoonkogennymi nie wiąże się z żadnymi objawami! Osoba zakażona wirusem nie tylko narażona jest na wystąpienie raka, ale również może nieświadomie przekazywać wirusy partnerom seksualnym.
  6. 6. Najczęściej spotykane wysokoonkogenne typy wirusa HPV, to typy: 16, 18, 31, 33, 35, 52, 58, 67. Troszkę historii… Odkrywcą wirusa HPV jest niemiecki Profesor, wirusolog Herald zur Hausen. Za swoje odkrycie w 2008r. uhonorowany został Nagrodą Nobla. To dzięki niemu świat dowiedział się, że niepozorny wirus HPV może powodować zagrażające życiu Pacjentek zmiany nowotworowe. Dzięki pracom Profesora Hausena, na przełomie lat 80. i 90. na szeroko zakrojoną skalę przeprowadzone zostały badania epidemiologiczne, które jednoznacznie udowodniły związek między obecnością wirusa HPV, a rozwojem raka szyjki macicy. W jaki sposób rozprzestrzenia się wirus? Wirus brodawczaka ludzkiego może rozprzestrzeniać się poprzez:  Kontakty z naskórkiem – w ten sposób przenoszą się niskoonkogenne typy wirusa powodujące powstawanie brodawek (tzw. kurzajki).  Kontakty seksualne – tą drogą rozprzestrzeniane są zarówno wirusy powodujące powstawanie brodawek płciowych (tzw. kłykcin kończystych), jak i wirusy onkogenne, wywołujące m.in. raka szyjki macicy, czy też np. nowotwory gardła (seks oralny). Uwaga! Wirusy HPV przenoszą się poprzez każdy typ kontaktu seksualnego!
  7. 7. Przyjmuje się, że ponad 40 różnych typów wirusa HPV przenoszonych jest drogą płciową.  Wirus HPV może również zostać przekazany noworodkowi przez matkę w trakcie porodu.  Autoinfekcja wirusem HPV – przeniesienie wirusa np. z brodawek występujących na rękach, w okolice narządów płciowych. Ryzyko zakażenia się wirusem. Na infekcję onkogennymi typami wirusa HPV narażony jest praktycznie każdy, kto rozpoczął współżycie seksualne. Niemniej jednak, pewne zachowania i czynniki wyraźnie zwiększają ryzyko zakażenia się wirusem HPV. Oto najważniejsze z nich:  wczesne rozpoczęcie współżycia płciowego,  nie stosowanie prezerwatyw,  duża liczba partnerów seksualnych,  brak należytej higieny intymnej. Inne czynniki, które predysponują do infekcji wirusem HPV, to:  długotrwałe przyjmowanie tabletek hormonalnych,  palenie papierosów,  duża liczba przebytych porodów.
  8. 8. Zgodnie z badaniami przeprowadzonymi przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), na całym świecie około 650 mln ludzi posiada infekcję narządów moczowo-płciowych wirusem HPV. Szczyt zakażeń zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet przypada na okres między 15, a 25 rokiem życia. Częstotliwość infekcji maleje wraz z wiekiem, co wiązać można ze stabilizacją życia seksualnego u osób starszych i z mniejszą ilością partnerów seksualnych. Dlaczego tak się dzieje, że obecność wirusa HPV powoduje raka? Już samo określenie „rak”, czy też „nowotwór złośliwy” budzi nasze przerażenie. Pamiętajmy jednak, że rak nie pojawia się od razu… Raka nie należy się bać. Unikanie tematu nie sprawi, że będziemy zdrowsi, a wręcz przeciwnie. W walce z nowotworami niezwykle ważna jest sama profilaktyka oraz odpowiednio wczesne reagowanie na pojawiające się zmiany. HPV a rak. Miejmy świadomość tego, że zmiany, które doprowadzają do powstania raka rozwijają się często latami i przebiegają w kilku etapach. Dlatego tak ważne jest, aby wykonywać regularne badania w celu zidentyfikowania obecności samego wirusa HPV oraz w celu wykrycia pierwszych zmian rakowych w obrębie narządów moczowo-płciowych. Pozwala to na uchwycenie problemu na jego początkowych etapach, co Pacjentowi gwarantuje niemalże wyzdrowienie. Rak szyjki macicy. Obecność onkogennych wirusów HPV w pierwszym etapie powoduje powstawanie dysplazji, czyli zmian przedrakowych. Forma prekursorowa raka szyjki macicy zwana jest inaczej śródnabłonkową neoplazją szyjki macicy (neoplasia intraepithelialis cervicalis, Cervical Intraepithelial Neoplasia = CIN).
  9. 9. Dysplazja to nic innego, jak anormalne zmiany w wyglądzie komórek (a więc zmiany cytologiczne) oraz w budowie tkanki nabłonkowej szyjki macicy. Zmiany te poprzedzają zmiany nowotworowe, są ich pierwszym zwiastunem. Dysplazja dotyczy głównie warstwy nabłonkowej komórek i nie przenosi się do tkanek położonych głębiej. Zmiany dysplastyczne mogą samoistnie cofnąć się, ale nie można wykluczyć konieczności interwencji lekarskiej w celu usunięcia niebezpiecznych, bo będących przyczynkiem do rozwoju raka, zmian. Kolejny etap choroby, to tzw. rak przedinwazyjny (inaczej zwany rakiem śródnabłonkowym, lub rakiem 0 stopnia). Zmiany komórkowe przypominają takie, jakie występują w dysplazji dużego stopnia. Na tym etapie, nowotwór również jest jeszcze łatwo wyleczalny, jednakże istnieje bardzo duże ryzyko przekształcenia istniejących zmian w stadium raka inwazyjnego, który stanowi następny, końcowy już etap choroby. Sama nazwa – rak inwazyjny – sugeruje, że jeśli w okresie występowania tego stadium choroby nie podejmie się żadnego leczenia, rak dokona inwazji na cały organizm i najprawdopodobniej go zabije. Z praktyki lekarskiej niestety wynika niezbicie, że pacjentki z nowotworem szyjki macicy bardzo często zgłaszają się po poradę zbyt późno, aby móc zagwarantować wyleczenie. Szczyt zachorowań na raka szyjki macicy przypada na okres między 45, a 59 lat. Czy wirus HPV zagraża także mężczyznom? Wirus HPV większości z nas kojarzy się z rakiem szyjki macicy, a więc z chorobą, która dotyka kobiety. Czy rzeczywiście tylko one narażone są na zgubne skutki infekcji wirusem?
  10. 10. Otóż długotrwała infekcja wysokoonkogennymi typami wirusa HPV jest równie niebezpieczna dla mężczyzn, jak i dla kobiet. Dowiedziono, że wirus HPV może powodować stany nowotworowe prącia i odbytu. Stąd też, niezwykle ważna jest profilaktyka nie tylko w przypadku kobiet, ale również i mężczyzn. Zwłaszcza tych, u których partnerek seksualnych wykryto infekcję wirusem HPV. Skąd będę wiedzieć, że jestem zakażony wirusem HPV? Czy są jakieś objawy? Wirusów nie widać gołym okiem. W niektórych przypadkach możemy jedynie odczuwać skutki zakażenia w postaci różnego rodzaju symptomów, czy powikłań. Jakie to objawy? Typy niskoonkogenne wirusa powodują zazwyczaj powstawanie brodawek płciowych. Brodawki występują najczęściej w okolicach narządów płciowych:  u kobiet zlokalizowane są na wargach sromowych i kroczu, jak również w okolicach odbytu;  u mężczyzn zmiany pojawiają się na napletku prowadząc do załupka, czy stulejki. Kłykciny kończyste tworzą się także na powierzchni żołędzi. Brodawki płciowe to twory, które w rzadkich przypadkach mogą wystąpić także w rejonie cewki moczowej, jak również w jamie ustnej – na języku, błonie śluzowej gardła, czy też na wargach i krtani. Objawem zakażenia niskoonkogennymi typem wirusa HPV może być również brodawczak krtaniowy u noworodków. Wielkość i kształt brodawek bywają różne. Mogą to być zarówno niewielkie zmiany brodawkowe (czasem niewidoczne gołym okiem!), aż po wielkie, kalafiorowate twory. Te brodawki, które są niewykrywalne przy oględzinach
  11. 11. zainfekowanych okolic, można zidentyfikować przy badaniu kolposkopowym, lub przy pomocy kwasu octowego. Typy wysokoonkogenne wirusa HPV najczęściej nie powodują żadnych objawów! Oznacza to, że możesz być zakażony zupełnie o tym nie wiedząc! Jeżeli jednak Pacjent posiada długotrwałą infekcję wirusem, może dojść do wystąpienia następujących objawów:  stany przedrakowe i rakowe szyjki macicy,  zmiany rakowe sromu, rak brodawkowaty,  zmiany rakowe odbytnicze i okołoodbytnicze,  zmiany rakowe gardła i krtani. Jak zapewne zauważyłeś, objawami obecności wysokoonkogennych typów wirusa są zmiany nowotworowe. Zmiany te powstają po upływie dłuższego okresu czasu od momentu infekcji i są już jej niebezpiecznym powikłaniem. Pamiętaj, że jedynym sposobem wczesnego wykrycia infekcji wysokoonkogennymi typami wirusa HPV, jest badanie genetyczne, które potwierdza lub wyklucza obecność DNA wirusa w badanym materiale. Badanie takie pozwoli na uchwycenie infekcji nim dojdzie do wystąpienia do jakichkolwiek objawów. Wirus HPV jest w stanie latami przebywać się w organizmie, nim dojdzie do pierwszych zmian rakowych wywołanych jego obecnością. Badania naukowców dowiodły, że nawet 50% zakażeń wirusem HPV może przebiegać zupełnie bezobjawowo!
  12. 12. Czy wirusa HPV można leczyć? Odpowiedź brzmi: Niestety nie! Sam wirus HPV nie podlega leczeniu. Pocieszające jest jednak to, że większość infekcji wirusem HPV mija samoistnie. W zdecydowanej większości przypadków – nawet 80% osób zakażonych – organizm jest w stanie samodzielnie poradzić sobie z infekcją i prędzej, czy później, wirus zostaje wyeliminowany. Dzieje się tak zazwyczaj po czasie od kilku miesięcy, do 3 lat od momentu zarażenia. Jednakże pozostałe 20% osób zainfekowanych wirusem HPV posiada tzw. infekcję przetrwałą, która może ciągnąć się miesiącami, a nawet latami. Statystyki wykazują, że długotrwałe zakażenie HPV aż 500-krotnie zwiększa ryzyko rozwoju szyjki macicy. A zatem, pod wpływem jakich czynników infekcja wirusem HPV staje się przetrwała? Dlaczego nie we wszystkich przypadkach wirus zostaje usunięty z organizmu? Naukowcy dowodzą, że wpływ na to mają takie czynniki, jak immunosupresja, a więc hamowanie działania układu odpornościowego, infekcja wirusem HIV, czynniki genetyczne, czy np. palenie papierosów. Wszystkie wymienione czynniki osłabiają funkcjonowanie układu immunologicznego, co może uniemożliwić walkę z wirusem. Badania wykazały, że zmiany nowotworowe szyjki macicy mogą pojawiać się po upływie 10-20 lat od momentu zakażenia, ale obserwowano przypadki, kiedy do procesu nowotworowego doszło już po 2 latach od czasu infekcji! Samego wirusa HPV wyleczyć się nie da, natomiast można leczyć skutki infekcji wirusem. Istnieją łatwo dostępne metody, które pozwalają pozbyć się kłykcin kończystych wywoływanych niskoonkogennymi typami wirusa, jak również stanów przedrakowych szyjki macicy, czy też nowotworów.
  13. 13. W jaki sposób diagnozuje się wirusa HPV? Wirusa HPV nie da się wykryć przy pomocy zwykłego badania ginekologicznego, cytologicznego, czy też urologicznego. Niemniej jednak, od kilku lat na polskim rynku badań medycznych dostępne są testy genetyczne, pozwalające na jednoznaczne zidentyfikowanie wirusa HPV. Co więcej, testy te nie tylko wykrywają samą obecność wirusa, ale umożliwiają również określenie typu wirusa, a więc zaklasyfikowanie infekcji do niskiego- lub wysokiego ryzyka nowotworowego. W przypadku kobiet, materiałem do badań jest wymaz pobierany z szyjki macicy przez lekarza ginekologa, lub np. położną. Pobranie materiału następuje w sposób analogiczny, jak do badania cytologicznego. Trwa kilkanaście sekund i jest całkowicie bezbolesne. Z kolei w przypadku mężczyzn, standardowym materiałem do testów jest wymaz z cewki moczowej. Taka próbka powinna być pobierana przez lekarza urologa. Niektórzy pacjenci wolą pobierać wymaz samodzielnie, ale w takiej sytuacji zawsze istnieje ryzyko otrzymania negatywnego wyniku badania (brak wirusa HPV) z uwagi na nieumiejętne pobranie materiału, a nie na brak infekcji. Jeśli istnieje podejrzenie infekcji wirusem HPV gardła, czy też krtani, materiał pobierany jest z górnych dróg oddechowych. Na wyniki badań w kierunku obecności wirusa HPV zazwyczaj oczekuje się do 10 dni roboczych. Tyle czasu trwa cała procedura, która daje Ci jednoznaczną odpowiedź, czy jesteś narażony na ryzyko wystąpienia nowotworu… Jeśli chcesz uzyskać więcej informacji na temat badania, kliknij tutaj lub skontaktuj się z Laboratorium pod numerem infolinii 0 800 702 741.
  14. 14. Kto powinien wykonać badanie? Na infekcję wirusem HPV narażony jest każdy, kto odbył stosunek seksualny. Ilość partnerów i częstotliwość stosunków płciowych oczywiście zwiększa ryzyko zakażenia, ale nawet jeden akt płciowy może skutkować zarażeniem. Niemniej jednak, niektórzy z nas są dużo bardziej narażeni na zakażenie, niż pozostali. Badanie genetyczne w kierunku wirusa HPV z pewnością powinny wykonać osoby, które:  praktykują zachowania seksualne wysokiego ryzyka (częsta zmiana partnerów seksualnych, przygodne stosunki płciowe),  miały kilku partnerów seksualnych,  zauważyły u siebie zmiany w obrębie narządów moczowo-płciowych (podejrzenie brodawek płciowych),  posiadają nieprawidłowe wyniki badań cytologicznych,  chcą się zaszczepić przeciwko wirusowi HPV i posiadają już za sobą inicjację seksualną,  ich partner seksualny (obecny lub były) jest lub był zakażony wirusem HPV. Jak mogę zlecić wykonanie testu?
  15. 15. Jeśli chcesz wykonać badanie w kierunku obecności wirusa HPV, skonsultuj się z doświadczonym lekarzem ginekologiem lub urologiem. Lekarz powinien krok po kroku przeprowadzić Cię przez procedurę wykonania testu – od momentu pobrania próbki, aż po wydanie Ci jednoznacznego wyniku badania. Jeżeli jednak nie masz dostępu do kompetentnego lekarza, który zaznajomiony jest z problematyką infekcji wirusem HPV i ryzykiem, jakie ona ze sobą niesie, możesz zwrócić się bezpośrednio do laboratorium genetycznego i zlecić taki test jako osoba prywatna. Testy diagnozujące wirusa HPV są testami pełnoodpłatnymi; na chwilę obecną nie możliwości refundowania badań przez NFZ. Czy można uchronić się przed wirusem? Niestety nie ma 100% możliwości uchronienia się przed wirusem! Żaden ze sposobów nie da gwarancji, że się nie zakazisz. Niemniej jednak, w dość dużym stopniu możemy ograniczyć ryzyko infekcji. Stosowanie prezerwatyw pozwala zmniejszyć ryzyko zakażenia nawet o 75%. Same prezerwatywy nie chronią w 100% przed możliwością zakażenia wirusem HPV, gdyż te rejony, które nie są chronione przez prezerwatywę, mogą być miejscem infekcji. Ryzyko zakażenia się wirusem maleje wraz ze stabilizacją życia seksualnego (stały, zaufany partner). Jednakże nawet w takim przypadku ryzyko infekcji nie zostaje całkowicie wykluczone, gdyż osoby będące w wiernym związku mogą zarazić się, jeśli któryś z partnerów miał wcześniej kontakty seksualne z innymi osobami.
  16. 16. Najważniejsza profilaktyka… Skoro wirusa nie można leczyć, jak można chronić się przed groźnymi dla zdrowia i życia skutkami zakażenia wirusem? Główną profilaktykę nowotworów powodowanych wirusami HPV stanowi zapobieganie samym infekcjom wirusem, a więc przede wszystkim bezpieczne zachowania seksualne (posiadanie jednego partnera, stosowanie prezerwatyw). Część lekarzy zachwala również skuteczność szczepionek przeciw wirusowi, które mają zapobiegać długotrwałym infekcjom wirusem. Do profilaktyki przeciwnowotworowej zaliczamy również badania cytologiczne, które są w stanie wychwycić niebezpieczne dla zdrowia zmiany już na bardzo wczesnym etapie ich powstawania. Zmiany takie bezpośrednio poprzedzają tworzenie się groźnych zmian rakowych. Stąd też, regularne badania cytologiczne pozwalają na możliwie najszybsze zareagowanie na obecność patologicznych komórek w szyjce macicy, co z kolei chroni kobietę przed rozwojem nowotworu. Jestem zakażony wirusem. Czy stanowię zagrożenie dla moich bliskich? Główną drogą rozprzestrzeniania się wirusa są kontakty seksualne. Dlatego też, na infekcję najbardziej narażony jest Twój partner seksualny. Jeśli jesteś zainfekowany wirusem HPV, zadbaj o bezpieczeństwo osoby, z którą współżyjesz. Przede wszystkim poinformuj ją o zakażeniu oraz o tym, że istnieje
  17. 17. możliwość wykonania badania genetycznego, diagnozującego infekcję. Postaraj się również nakłonić partnera na wizytę u lekarza. Ogranicz ryzykowne zachowania seksualne. Stosuj prezerwatywy. Czy można pozbyć się wirusa HPV raz na zawsze? Jak już zostało wspomniane, zakażenie wirusem HPV bardzo często ustępuje samoistnie. 80% ludzi przechodzi infekcję w sposób zupełnie nieświadomy – Pacjent ulega zakażeniu, po czym, na skutek odpowiedzi układu immunologicznego, organizm pozbywa się wirusa. Takie samoistne wyleczenie się z infekcji nie daje jednakże pełnej odporności przeciw wirusowi HPV. Przebycie infekcji nie gwarantuje więc, że Pacjent nie ulegnie zakażeniu w przyszłości. Nie można pozbyć się wirusa raz na zawsze; jedyne, co możemy zrobić, to minimalizować ryzyko kolejnych zakażeń poprzez odpowiednie zachowania oraz regularnie poddawać się badaniom identyfikującym obecność wirusa HPV. Pamiętaj, że w 1/5 przypadków, często na skutek upośledzenia funkcjonowania układu odpornościowego, organizm w ogóle nie zwalcza infekcji! Mam już wynik badania genetycznego… Co dalej?  Jesteś zdrowy? Gratulacje!  Pamiętaj o odpowiedniej profilaktyce i wykonuj regularne badania kontrolne w celu monitorowania obecności infekcji.  Masz infekcję? Po pierwsze, nie wpadaj w panikę! Samo stwierdzenie, że jesteś zakażony wirusem HPV nie oznacza jeszcze, że występują u Ciebie jakiekolwiek zmiany nowotworowe! Z drugiej strony, wyniku testu nie należy bagatelizować. Przede wszystkim, wynik badania genetycznego skonsultuj z lekarzem. Lekarz ginekolog lub urolog
  18. 18. powinien poinformować Cię, czy jesteś zakażony typem wirusa o niskim, czy też o wysokim ryzyku zachorowania na nowotwór, a także wyjaśnić Ci rolę wirusa w mechanizmach powstawania nowotworów narządów moczowo-płciowych. Podczas wizyty pamiętaj o ustaleniu z lekarzem harmonogramu kolejnych wizyt kontrolnych i badań monitorujących przebieg infekcji. Pamiętaj, że problem infekcji wirusem HPV nie dotyczy tylko Ciebie. Zadbaj także o bezpieczeństwo Partnera seksualnego. Nakłoń go do wizyty lekarskiej i do wykonania badania w kierunku obecności wirusa HPV. Więcej na temat badań w kierunku HPV dowiesz się ze strony www.testdna.pl

×