Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

"Ερωτόκριτος" (θεατρική διασκευή), της Χρυσούλας Σκλαβενίτη

928 views

Published on

Θεατρική διασκευή για 31 παιδιά

Published in: Education

"Ερωτόκριτος" (θεατρική διασκευή), της Χρυσούλας Σκλαβενίτη

  1. 1. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ ΚΑΙ ΑΡΕΤΟΥΣΑ Σκηνικό: Εικόνα με τον Ερωτόκριτο και την Αρετούσα τρεις θρόνοι λάβαρα (5) + (2 για μάχη) κοντάρια (2) άλογα (3) λαγούτα (2) παράθυρο καρδιά κεντήματα (2) λουλούδι (1) δαχτυλίδι (1) φιρμάνι βασιλιά για αγώνες (1) σκηνικό με αγώνες κονταρομαχίας σκηνικό μάχης χρυσό στεφάνι (1) κουτί με δώρο ένα μεγάλο δαχτυλίδι και κορώνα για Αρετούσα (προξενητή) ήλιο φεγγάρι αστέρι αέρας τραπέζι, καρεκλάκι, πένα και χαρτί (Κορνάρος) Έναρξη: ορχηστρικό Εσάς εδώ που ήρθατε σήμερα στη γιορτή μας Συντρόφους στο ταξίδι μας, σας θέλουμε μαζί μας. Στο χρόνο θα γυρίσουμε, ταξίδι θα σας πάμε και στου παραμυθιού τη γη, τους ήρωες ξυπνάμε. Την Αρετούσα, κόρη όμορφη και κόρη παινεμένη και τον γενναίο Ερωτόκριτο που ήταν αγαπημένοι Και επεράσανε πολλά, ζήσανε μονιασμένοι σε μια μεγάλη αγκαλιά πολλά ευτυχισμένοι. Καθίστε αναπαυτικά, κλείστε τα κινητά σας τα μάτια σας ν' ανοίξετε, πολύ καλά τα αυτιά σας Αρχίζει η ιστορία μας, χαρείτε τα παιδιά σας!
  2. 2. Μουσική Σκηνικό: τρεις θρόνοι ήλιο, φεγγάρι, αέρα και αστέρι 1η Σκηνή: Μπαίνουν οι αφηγητές 1, 2, 3, 4, ο Ηράκλης και η Αρτέμη. Οι αφηγητές κάνουν έναν κύκλο στη σκηνή και παίρνουν θέση δυο δεξιά και δυο αριστερά των θρόνων. Ο Ηράκλης και η Αρτέμη κάνουν στη συνέχεια ένα κύκλο και κάθονται στους θρόνους στενοχωρημένοι. Οι αφηγητές κρατούν ήλιο, φεγγάρι, αέρα και αστέρι και στη δεύτερη στροφή τα σηκώνουν ψηλά, ενώ στην τελευταία (4) βγαίνει η Αρετούσα πίσω από το θρόνο της (στη μέση) και την κρατούν αγκαλιά οι γονείς της όρθιοι. 1. Στους περασμένους του καιρούς στην πόλη της Αθήνας ο Ηράκλης ήταν βασιλιάς ο ξακουστός ο ρήγας Και της κυράς του τ΄ όνομα το λέγανε Αρτέμη φρόνιμη ήταν κι όμορφη, μοσχομεγαλωμένη Ευτυχισμένοι ζούσανε, οι δυο τους μες στα πλούτη, ένα μόνο τους έλειπε μες στη ζωή ετούτη, κι από την στενοχώρια τους κόντευαν ν΄ αποθάνουν που δεν μπορούσανε κι αυτοί ένα παιδί να κάνουν. 2. Τον ήλιο και τον ουρανό, τ΄ αγέρι το φεγγάρι όλο παρακαλούσαν να τους γενεί η χάρη, να αποκτήσουνε παιδί, και διάδοχο να έχουν μ΄ αγάπη και με φρόνηση γλυκά να το νταντεύουν. Τα παρακάλια έπιασαν και μια καλήν ημέρα Έφερε η βασίλισσα στον κόσμο θυγατέρα Και η χώρα όλη χάρηκε, γλέντι μεγάλο εστήθη Και ηρέμησε έτσι η καρδιά στου βασιλιά τα στήθη. 3. Η πόλη, οι κάμποι, τα βουνά, άστραφταν και γελούσαν την ομορφιά του κοριτσιού, στην πλάση διαλαλούσαν Φεγγάρι είχε για πρόσωπο, ριχτά μαλλιά στην πλάτη Χαμόγελο είχε δροσερό και στην καρδιά αγάπη.
  3. 3. Γεμάτη ήταν αρετές, και λούσα δεν φορούσε και με το λόγο το γλυκό, όλους τους συμπονούσε Ήταν απλή, ήταν γλυκιά, σαν δροσερό κλωνάρι που άνθιζε και άστραφτε, σαν το μαργαριτάρι 4. Επλήθαινε στην ομορφιά, στη γνώση και τη χάρη Κι Αρετούσα την είπανε για τσ΄ αρετής τα κάλλη που σκόρπαγε στο διάβα της, πουλιά, λουλούδια, αρώματα, έκλεινε στην αγκάλη.
  4. 4. Μουσική Φεύγουν οι αφηγητές Σκηνικό: Τρεις θρόνοι καρδιά Σκηνή 2η: Η Αρετούσα, οι γονείς της καθισμένοι στους θρόνους. Βγαίνουν οι αφηγητές 5, 6 και ο Πεζόστρατος. Κάνουν όλοι έναν κύκλο κι ο Πεζόστρατος γονατίζει μπρος το βασιλιά. Στον αφηγητή 6, εμφανίζεται ο Ερωτόκριτος, και ο Πεζόστρατος σηκώνεται και τον πλησιάζει και κάθονται στην άκρη της σκηνής κοιτώντας τους βασιλιάδες. στο τέλος της αφήγησης ο Ερωτόκριτος ακουμπά μια καρδιά στα πόδια της Αρετούσας 5. Σύμβουλο είχε ο βασιλιάς πιστό μες στην αυλή του το γέροντα Πεζόστρατο κι άκουε τη συμβουλή του σε όλα τα ζητήματα που η πόλη του ζητούσε να δώσει λύσεις άμεσες, σοφές, σωστές δοκούσε. Ο σύμβουλος είχε για γιο ένα παλικάρι του κόσμου όλου, των γονιών του, ήτανε το καμάρι. Ερωτόκριτο τον λέγανε, κι όσοι τον ξέραν λέγαν πως ήτανε της αρχοντιάς και τσ΄ αρετής η φλέβα. 6. Ήταν δεκαοχτώ χρονών, μα ΄χε γερόντου γνώση και αντρειά και δύναμη και φρόνηση άλλη τόση Μα στην αγάπη άμαθος ήταν στ΄ αλήθεια γι΄ αυτό το βέλος του Έρωτα τον βρήκε μες στα στήθια Την Αρετούσα αγάπησε, με δύναμη και πόνο κι όλο ονειρευόταν το φιλί, που θα ΄διωχνε το φόβο που ΄χε κρυφά μες στην καρδιά πως η χιλιοπαινεμένη η Αρετούσα η όμορφη, ποτέ δεν θα τον θέλει.
  5. 5. Μουσική φεύγουν όλοι εκτός από τον Ερωτόκριτο Σκηνικό: Τρεις θρόνοι (είναι πάντα στη σκηνή) Λαγούτα παράθυρο καρεκλάκια για παραμάνα και Ανθή Λουλούδι (το πετά στον Ερωτόκριτο) Σκηνή 3η: Μπαίνει αφηγητής 7 και ο Πολύδωρος. Ο αφηγητής στέκεται σε θέση συγκεκριμένη και ο Πολύδωρος πλησιάζει τον Ερωτόκριτο στο κέντρο της σκηνής. Μετά το διάλογό τους παίρνουν τα λαγούτα και πλησιάζουν το παράθυρο της Αρετούσας και κάνουν πώς παίζουν (μουσική) 7. Στον φίλο του τον καρδιακό - Πολύδωρο τον λέγαν - τον πόνο του ομολογεί, την αγάπη που τον καίει. Λυπάται ο Πολύδωρος τον φίλο του και κλαίει λόγια καλά και συνετά, γυρίζει και του λέει.* Πολύδωρος: Ρωτόκριτε, τι να σου πω; Ποτέ μου δε θαρρούσα πως θα ερωτευόσουνα, εσύ την Αρετούσα! Στο νου σου πώς εχώρεσε τέτοια μεγάλη ελπίδα; Φίλε μου, τέτοιον κουζουλό, ποτέ δεν ξαναείδα! Συ είσαι κατώτερος και εκείνη ρηγοπούλα πώς πέρασε από το μυαλό, έστω για μια στιγμούλα πως θα της πάρεις το μυαλό και άντρας της θα γίνεις; Ο βασιλιάς αν θα σε νιώσει, εσένα ποιος θα σε γλυτώσει; Ερωτόκριτος: Αδέρφι μου, Πολύδωρε, το ξέρω, το κατέχω πως με τον έρωτα αυτόν ξεμπέρδεμα δεν έχω Φλόγα μου καίει την καρδιά και δεν μπορώ να γιάνω και για την Αρετούσα μου θα πέσω να πεθάνω. *Νύχτα οι δυο φίλοι πήγανε έξω από το παλάτι να τραγουδήσουν του Έρωτα τις πίκρες και τα πάθη Και την αυγή αξημέρωτα γλυκά στην Αρετούσα τραγούδια λέγανε πολλά και ξύπνια την κρατούσαν.
  6. 6. Μουσική (παίζουν λαγούτα) Σκηνικό: Τρεις θρόνοι (είναι πάντα στη σκηνή) Λαγούτα παράθυρο καρεκλάκια για παραμάνα και Ανθή Λουλούδι (το πετά στον Ερωτόκριτο) Σκηνή 4η: φεύγει ο αφηγητής 7 και μπαίνει ο 8 Πίσω από το παράθυρο εμφανίζεται και Αρετούσα και παραδίπλα (να φαίνονται κάθονται και κεντούν η παραμάνα και η Ανθή) 8. Η Αρετή σας άκουσε τα όμορφα τραγούδια γυρίζει προς τη νένα της και λέει τα λόγια ετούτα:** Αρετούσα: Νένα μου, το τραγούδι αυτό, αυτή η γλυκιά φωνή του φέρνει το μέλι στην καρδιά, λαχτάρα στην ψυχή μου Νένα μου αγαπημένη, άκουσες και εσύ αυτή την όμορφη φωνή; Παραμάνα: Άκουσα ένα αηδόνι, μέσα στη νύχτα να κελαηδά κάτω από το βασιλικό δωμάτιο, πόνο και αγάπη να σκορπά. Ποιος να ΄ναι αυτός που τραγουδά; Παιδί μου, πρόσεχε πολύ γιατί είσαι άμαθη, καλή κι η αγάπη αν θα σε χτυπήσει, με πόνο πολύ θα σε ποτίσει. Ανησυχώ, και θα στο πω! Είσαι παιδί μου, σ΄ αγαπώ! Πρόσεχε κόρη μου πολύ! Είναι η αγάπη δύσκολη! Αρετούσα: Νένα μου, θέλω να σ΄ ακούσω, μα η καρδιά μου είναι τρελή Χτυπάει με δύναμη και θέλει κι άλλο τραγούδι να ακουστεί. ** Κι ύστερα γυρνάει στην Ανθή, την φιλενάδα την καλή. Πιάνει το χέρι της και λέει τον πόνο που νιώθει στην ψυχή Αρετούσα: Άκου Ανθή κι εσύ και πες μου, πώς να αντέξει η καρδιά; Τέτοια γλυκιά φωνή, τραγούδι που αγκαλιάζει την ψυχή!
  7. 7. Ανθή: Αρετούσα μου καλή, φίλη εσύ καρδιακή, Ακούω και σκιρτώ κι εγώ και θέλω από τη μια να σου πω να ΄σαι προσεκτική πολύ, μα απ την άλλη νιώθω πως, καρδιά και νου είναι εκεί Σε εκείνον τον τραγουδιστή, σ΄ έχει μαγέψει και μπορεί καλό μεγάλο να σε βρει! Να ΄ναι αυτός ο πρίγκιπας σου, που ταίρι θα γίνει και άνθρωπός σου! **Μικρή ήτανε και άμαθη η όμορφη Αρετούσα και στης αγάπης τον καημό, έπεσε όπως σε γκρεμό Η όρεξη της κόπηκε, δεν ήθελε να φάει κι η σκέψη της στων τραγουδιών την μουσική πετάει.
  8. 8. Μουσική Φεύγουν αφηγητής 8, Ερωτόκριτος, Πολύδωρος, παραμάνα και Ανθή. Παραμένει η Αρετούσα Σκηνικό: τρεις θρόνοι φιρμάνι Σκηνή 5η Μπαίνουν αφηγητής 9, κι ο βασιλιάς που δίνει στο τέλος στον 9 ένα φιρμάνι να το τοιχοκολλήσει. Ο βασιλιάς χαϊδεύει τα μαλλιά της Αρετούσας 9. Ο Ρήγας την κορούλα του την έβλεπε να λιώνει. Δίχως φαΐ η ομορφιά μαραίνεται, τελειώνει. Και για να δει χαμόγελο στην κόρη του ν΄ ανθίσει να την ιδεί να χαίρεται, να την καλοκαρδίσει, στους αντρειωμένους, όπου γης, στέλνει να τους καλέσει, αρματωμένοι να ΄ρθουνε σε αγώνα να πιαστούνε. Και στο κονταροχτύπημα αυτός που θα νικήσει, από τα χέρια τσ΄ Αρετής, ολόχρυσο στεφάνι απάνω στο κεφάλι του περήφανος θα βάνει
  9. 9. Μουσική Φεύγουν βασιλιάς και Αρετούσα και αφηγητής 9 Μπαίνουν Ερωτόκριτος, Πολύδωρος και αφηγητής 10 Σκηνικό: τρεις θρόνοι κοντάρι, άλογο Σκηνή 6η Τα δυο αγόρια κοιτούν το φιρμάνι και ο αφηγητής. Έχουν κοντά τους το κοντάρι και το άλογο του Ερωτόκριτου. 10. Τ΄ άκουσε κι ο Ερωτόκριτος, του Πολυδώρου λέει πως η ψυχή της Αρετής, κατέχει πως θα κλαίει Αν τύχει κι απ΄ τα χέρια της αφήσει να του πάρει τ΄ ολόχρυσο στεφάνι της, άλλο παλικάρι. Ο Πολύδωρος συμφώνησε στου φίλου του την γνώμη γυάλισαν το κοντάρι του, γυμνάσαν το άλογό του Να ΄ναι έτοιμο να αγωνιστεί για το χρυσό στεφάνι που η Αρετούσα θα ΄βανε στου νικητή το κεφάλι.
  10. 10. Μουσική σάλπιγγες Φεύγουν ο 10, και τα δυο αγόρια Σκηνικό: Τρεις θρόνοι Σκηνικό αγώνα Κοντάρια άλογα Σκηνή 7η Μπαίνουν με μεγαλοπρέπεια βασιλιάς, βασίλισσα και Αρετούσα και αφηγητές 11, 12, 13, 14, 15. κάθονται στο θρόνο και μπαίνει σκηνικό με αγώνες. Χαμηλά παίζει πίσω η μουσική. Στο τέλος στην αφήγηση 15 εμφανίζονται στη σκηνή ο Ερωτόκριτος και ο Κυπρίδημος με κοντάρια και άλογα 11. Και να η ώρα έφτασε, ήρθεν εκείνη η μέρα των αντρειωμένων τα σπαθιά να σκίσουν τον αέρα Ρηγόπουλα, αφεντόπουλα, τρανοί καβαλαραίοι αρματωμένοι φτάνουνε στην Αρετής τα μέρη Τα φλάμπουρα υψώθηκαν ψηλά εις τον αέρα και οι σάλπιγγες ηχούσαν και ακούγονταν ως πέρα Και το παλάτι έλαμπε κι ο κόσμος μαζεμένος χειροκροτούσε με χαρά σα να ΄ταν μαγεμένος 12. Ήρθεν ο Ρήγας και ψηλά, έκατσε στο θρονί του και παραδίπλα οι άρχοντες και όλοι οι δικοί του Ήρθε και η Βασίλισσα η όμορφη Αρτέμη στον κύρη δίπλα κάθισε με όλη την αρχοντιά της Κι ύστερα βγήκε σαν αστρί, η όμορφη Αρετούσα κι όλοι εμαγεύτηκαν ωσάν την εθωρούσαν γιατί ήταν σαν θεά λαμπρή, σαν ΄λόγιομο φεγγάρι που βγήκε στη ανατολή τη νύχτα να γλυκάνει 13. Και όλα τ΄ αρχοντόπουλα στα γόνατα επέσαν να προσκυνήσουν το αστρί, τον ήλιο, το φεγγάρι Το Ρήγα και τη Ρήγισσα, την όμορφή τους κόρη που από το χέρι της ο νικητής ολόχρυσο θα έπαιρνε στεφάνι.
  11. 11. Πόσα όμορφα αρχοντόπουλα ήταν εκεί στη μέση και θαύμαζαν τη λυγερή και τα γλυκά της μάτια και όλα τους ελπίζανε να κλέψουν τη ματιά της μαζί με το στεφάνι της, μαζί και την καρδιά της 14. Εβάρεσαν οι σάλπιγγες, τα βούκινα λαλούνε τους πολεμάρχους προσκαλούν στη μάχη να ριχτούνε κι όσοι καλά μονομαχούν και νικητές λογιούνται ένας απά στον άλλονε θέλουνε να ριχτούνε. Ώσπου να βγει ο νικητής, ο τελικός του αγώνα Και το όνομά του αθάνατο να μείνει στον αιώνα. Για το χατίρι τσ΄ Αρετής με λύσσα πολεμάνε σαν τον αέρα γρήγορα και σαν αετοί πετάνε. 15. Κι αφού εχάσαν οι πολλοί, στου αγώνα τα τερτίπια δυο μείνανε μονάχοι τους στου τελικού τα δίχτυα Ξαναβαρούν οι σάλπιγγες, τους νικητές καλούνε τους δυο που απομείνανε στη μάχη να ρισχτούνε. Κι οι δυο τους θέλανε μαθές τη νίκη να την πάρουν και από το χέρι τσ΄ Αρετής στεφάνι να φορέσουν να φτάσει η δόξα τους ψηλά στον ήλιο και τα αστέρια και στην καρδιά της όμορφης του Ρήγα θυγατέρα.
  12. 12. Μουσική Φεύγουν 11, 12, 13, 14, 15 παραμένουν οι βασιλείς, Αρετούσα, Ερωτόκριτος και Κυρπίδημος Μπαίνουν 16, 17, 18 Σκηνικό: τρεις θρόνοι κοντάρια άλογα χρυσό στεφάνι Σκηνή 8η: Ξεκινούν να αγωνίζονται και στο τέλος πέφτει ο Κυπρίδημος κάτω. Πλησιάζει ο Ερωτόκριτος θρόνο Αρετούσας και του βάζει στα μαλλιά χρυσό στεφάνι. 16. Στη μια μεριά ο Ρωτόκριτος στέκει ασπροφορεμένος κι απέναντι ο Κυπρίδημος τον βλέπει οργισμένος της Κύπρου το ρηγόπουλο, ο φοβερός πετρίτης που ΄λαμπε σαν αυγερινός και σαν αποσπερίτης. Με τ΄ άρματα του τα καλά, ομορφοπλουμισμένα, που άλλον τέτοια να φορά δεν είχαν δει κανένα. Περήφανος και λαμπερός, της Κύπρου το καμάρι λέει τότε του Ρωτόκριτου κρατώντας το κοντάρι Κυπρίδημος: Ρωτόκριτε σε λένε θαρρώ, αυτό είναι το όνομά σου κι έχω ακούσει εγώ πολλά για την αφεντιά σου Γενναίος είσαι και καλός στα άρματα και στη μάχη Μα τώρα εδώ θα νικηθείς από ένα παλικάρι της Κύπρου το ρηγόπουλο που ήρθε για να πάρει από το χέρι τσ΄ Αρετής ολόχρυσο στεφάνι. 17. Κι ως να το πει, απάνω του όρμηξε καβαλάρης σίφουνας, άνεμος σωστός, άγριος μακελάρης. Τ΄ άλογα φρουματίσανε απ΄ την πολλή τη βιάση κι ένας τον άλλον πάσκιζε πώς να κουτρουβαλιάσει.
  13. 13. Τα δόρατα εσκίσανε με βία τον αέρα κι έπεσανε με δύναμη το ένα πάνω στ΄ άλλο Με λύσσα χτυπηθήκανε, τα μάτια τους αστράφταν κι οι δυο τους σαν σε πόλεμο αληθινό χτυπιόταν. 18. Από τους δυο πιο δυνατός, εκείνη την ημέρα εφάνηκε ο Ρωτόκριτος. Και στ΄ Αρετής πιο πέρα η δόλια η καρδούλα της εκόντευε να σπάσει γιατί φοβόταν μην τυχόν και τον καλό της χάσει. Ενίκησε ο Ρωτόκριτος, στη Ρήγα γονατίζει και με χρυσό η Αρετή στεφάνι τον στολίζει Κι ο κόσμος όλος χαίρονταν για τ΄ άξιο παλικάρι που ΄χει περίσσια αντρειά, και φρόνηση και χάρη.
  14. 14. Μουσική Φεύγουν όλοι μπαίνουν 19, Πεζόστρατος, Ερωτόκριτος και ο βασιλιάς. Ο Βασιλιάς κάθεται στο θρόνο του ο αφηγητής δεξιά και αριστερά οι άλλοι δυο Σκηνικό: τρεις θρόνοι Σκηνή 9η: Συζητούν πατέρας και γιος. Φεύγει ο Ερωτόκριτος Ο Πεζόστρατος πάει στο βασιλιά, προσκυνά και κάνουν τον διάλογο. Ο βασιλιάς θυμώνει σηκώνεται όρθιος και κάνει νεύμα άγριο στον Πεζόστρατο να φύγει. Φεύγει με κατεβασμένο κεφάλι 19. Κι έτσι αποφάσισε ο Ρωτόκριτος μια μέρα και τον Πεζόστρατο, έπιασε και του ΄πε του πατέρα*** Ερωτόκριτος: Πατέρα μου, του βασιλιά, αγαπώ τη θυγατέρα και θέλω εγώ το ταίρι της να γίνω κάποια μέρα. Εσένα σε παρακαλώ που είσαι ο γονιός μου Στο Ρήγα να πας και να του πεις πως θέλω του τη κόρη σε γάμο του τηνέ ζητώ, στεφάνι να της βάλω. ***Παγώνει ο Πεζόστρατος στο άκουσα ετούτο μα ΄χε το γιο μονάκριβο που χάρη του ζητούσε. Πεζόστρατος: Ρήγα και μέγα βασιλιά, ο γιος μου εδώ με στέλνει στη ρηγοπούλα θέλει στεφάνι να φορέσει. άκου την αγάπη των παιδιών και δώσε την ευχή σου γάμο να ετοιμάσουμε με φρόνηση και χάρη. *** Μα ο βασιλιάς σαν άκουσε την προξενιά του γάμου εθύμωσε και άστραψε σαν κεραυνός μπροστά του. Βασιλιάς: Λωλός εσύ είσαι γέροντας και χάσου από μπροστά μου πώς να ζητήσεις τόλμησες εσύ τούτη τη χάρη; Γυναίκα του ο Ρωτόκριτος την Αρετή να πάρει; Όσο για τον Ρωτόκριτο και την αποκοτιά του στην εξορία να διωχτεί θέλω η αφεντιά του
  15. 15. Μουσική Φεύγει ο Πεζόστρατος, ο 19 και ο βασιλιάς Μπαίνει η Αρετούσα και ο Ερωτόκριτος και ο 20 Δεξιά ο αφηγητής στο κέντρο το ζευγάρι Σκηνικό: τρεις θρόνοι δαχτυλίδι Σκηνή 10η: Μιλάνε, της κρατά το χέρι, του δίνει δαχτυλίδι και τη φιλά στο μάγουλο 20. Μεσάνυχτα ο Ερωτόκριτος στην Αρετούσα πάει Αχ! την ψυχή ο έρωτας πως την καρδιοχτυπάει φιλί της δίνει ένα γλυκό στα γόνατά της πέφτει και ύστερα αποχαιρετισμό της λέει και δακρύζει**** Ερωτόκριτος: Τα μαθες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα; ο Kύρης σου μ’ εξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα Kαι πώς να σ’ αποχωριστώ, και πώς να σου μακρύνω, και πώς να ζήσω δίχως σου στο ξορισμόν εκείνο; Όρκο σου κάνω πως θα ζω μόνο για να γυρίσω αφού δίχως εσένανε δε θέλω πια να ζήσω. **** Η Αρετούσα τ΄ άκουσε και πέφτει ν΄ αποθάνει βγάνει το δαχτυλίδι της στο χερί του το βάνει. Αρετούσα: Το δαχτυλίδι τούτο εδώ να το φοράς στο χέρι Γιατί να ξέρεις - όσο ζω- θα 'μαι δικό σου ταίρι Τώρα μονάχα ο θάνατος μπορεί να μας χωρίσει μα, αν είν΄ η αγάπη δυνατή, στο τέλος θα νικήσει.
  16. 16. Μουσική Φεύγουν το ζευγάρι και ο 20 Μπαίνει ο 21, 22, 23, βασιλιάς, βασίλισσα, Αρετούσα και προξενητής Σκηνικό: τρεις θρόνοι δώρο προξενητή Σκηνή 11η: Κάθονται στο θρόνο και δέχονται προξενητή που προσκυνά και αφήνει δώρο στα πόδια του βασιλιά και πάει στο πλάι. 21. Και σαν να μην τους έφταναν ετούτοι οι μπελάδες έρχονται από το Βυζάντιο τρανοί προξενητάδες***** Προξενητής: Ρήγα Ηράκλη την ευχή στην κόρη σου να δώσεις βασίλισσα να την ιδείς και να την καμαρώσεις, του Βυζαντίου ο άρχοντας μας έστειλε σε σένα, την Αρετή να πάρουμε πολύ μακριά στα ξένα Ρήγισσα θα ΄ναι ξακουστή σ΄ Ανατολή και Δύση μα τέτοια τύχη ποιος γονιός θέλει να τη μποδίσει; ***** Ο Ρήγας σαν τους άκουσε έβαλε με το νου του ταίρι το γληγορότερο να δώσει του παιδιού του. Η Αρετούσα το ΄μαθε κι έπεσε ν΄ αποθάνει κάποιον που δεν αγάπησε άντρα της να τον κάνει. Ηράκλης: Κόρη μου ετοιμάσου για το γάμο Της Πόλης το ρηγόπουλο γαμπρό λέω να κάμω Αρετούσα: Πατέρα μου, θερμά παρακαλώ σας Ο γάμος αυτός δε γίνεται που ΄χετε στο μυαλό σας Εγώ το ναι δεν θα το πω. Κάλλιο να ξεψυχήσω. 22. Κι ήρθε και η μάνα της η όμορφη Αρτέμη Να της μιλήσει να της πει σαν μάνα προς θυγατέρα πως ο γάμος τούτος σα γενεί, όλα θα είναι ωραία *****
  17. 17. Αρτέμη: Άκουσε Αρετούσα μου, κόρη μονάκριβή μου και είναι η τύχη σου καλή με δόξα κεντημένη Θα γίνεις ρήγισσα τρανή, στης Πόλης τα παλάτια και όλοι θα σε σέβονται, θα σ΄ αγαπούν, θα θέλουν τη χάρη σου να χαίρονται και την καλή καρδιά σου Και ο Ρήγας σου θρονί χρυσό στημένο σε προσμένει μαζί να βασιλεύετε να ζείτε σαν χρυσό ταίρι. *****Μα η Αρετούσα δεν ακούει και κάνει το δικό της δε δέχεται τα στέφανα, και πρώτη της φορά της δεν τους ακούει τους γονιούς και κλαίει και φωνάζει ότι το μόνο ταίρι για αυτήν στον κόσμο που υπάρχει είναι ο Ερωτόκριτος και δυνατά το φωνάζει. 23. Ο Ηρακλής που τ΄ άκουσε πολύ του κακοφάνη Την Αρετούσα στη στιγμή, στα σίδερα τη βάνει. Κι εκεί σκληρά την κράτησε την γνώμη της ν΄ αλλάξει. Αλλά δεν τα κατάφερε γιατί η θυγατέρα, καρδιά είχε δυνατή γεμάτη με αγάπη για τον εξόριστο το νιό που ήξερε πώς θα ΄ρθει.
  18. 18. Μουσική Φεύγουν όλοι μπαίνουν αφηγητές 24, 25 Σκηνικό: τρεις θρόνοι σκηνή μάχης Σκηνή 12η: κρατούν σκηνικό με μάχη 24. Χρονάκια τρία πέρασαν, ωσότου κάποια μέρα κραυγή πολέμου φοβερή, έσκισε τον αέρα Ο Βασιλέας της Βλαχιάς μάζωξε τον στρατό του Το σύνορό τους έλεγε πως ήταν λαθεμένο και τον Ηράκλη να ιδεί ήθελε πεθαμένο. 25 Μάχες πολλές γινότανε και σκοτωμοί περίσσοι σε κάμπους, λόφους και βουνά, σπαθιά και όχι λύση οι νιοι στη μάχη χάνονταν και ο πόλεμος κρατούσε Ο Ηράκλης δεν εμπόραγε τους Βλάχους να νικήσει κι η χώρα του μες το χαμό, τώρα πώς θα επιζήσει;
  19. 19. Μουσική φεύγουν 24, 25 μπαίνουν 26, 27, 28, βασιλιάς και Ερωτόκριτο Σκηνικό: τρεις θρόνοι σπαθιά, άλογα Σκηνή 13η: Ο βασιλιάς πολεμά στον αέρα και πέφτει στο έδαφος Μπαίνει Ερωτόκριτος, στέκεται μπροστά του και πολεμά στον αέρα και στο τέλος τον σηκώνει και το βοηθά να καθίσει στο θρόνο του και ο βασιλιάς τον κοιτά με θαυμασμό 26 Τ΄ άκουσε ο Ρωτόκριτος τα θλιβερά μαντάτα πως στην Αθήνα πλάκωσαν των Βλάχων τα φουσάτα Τα άρματά του ζώνεται, το μάυρο του σελώνει και στην Αθήνα γρήγορα σαν άνεμος ζυγώνει. Ήθελε σαν πολεμιστής την χώρα του να βοηθήσει και να μπορεί το Ρήγα του να κάμει να νικήσει. Φτάνει κοντά και τι να δει, στη μάχη μες στη μέση το βασιλιά σε κίνδυνο μεγάλο να ΄χει πέσει Ορμάει ο Ερωτόκριτος μ΄ όλη τη δύναμή του μήπως του Ρήγα να σωθεί μπορέσει η ζωή του Λιοντάρι μοιάζει άγριο σαν τους εχθρούς χτυπάει Φωνάζει άγρια πολύ και τον εχθρό λυγάει 27 Χτυπάει οχτρούς με το σπαθί, χτυπιέται δε λυγάει με κόπο και υπομονή το βασιλιά βοηθάει Αίμα σκορπάει στους εχθρούς που τρέχουν να ξεφύγουν Σαν γίγαντα τον βλέπουνε και τρέμουν το σπαθί του Με τόλμη και αντρεία πολύ στο τέλος του νικάει και ασφαλή το βασιλιά μέσα στα τείχη πάει 28 Κι ο βασιλιάς τον θαύμασε για την πολύ αντρεία αποθαμένος θα ΄τανε χωρίς τη δική του χρεία Γι΄ αυτό που του έχάρησε σήμερα τη ζωή του μαζί θα τον εκράταγε δίπλα του, σαν παιδί του. τέκνο και κληρονόμο του σε όλα τον αφήνει την κόρη του την Αρετή ταίρι του, του τη δίνει
  20. 20. Μουσική Φεύγουν 26, 27, 28 Μένουν βασιλιάς, Ερωτόκριτος Μπαίνουν 29, 30, βασίλισσα, Αρετούσα, παραμάνα, Ανθή, Πολύδωρος, Πεζόστρατος Σκηνικό: τρεις θρόνοι Σκηνή 14η: Έρχεται πρώτη η Αρετούσα και ο βασιλιάς της δίνει το χέρι της στο Ερωτόκριτο και αγκαλιάζονται Μπαίνει η βασίλισσα και κάθεται στο θρόνο Μπαίνουν οι υπόλοιποι χαρούμενοι σε μια άκρη και χειροκροτούν Κάθεται Ο Ερωτόρκριτος και η Αρετούσα στο θρόνο και σηκώνεται βασιλιάς και βασίλισσα και πάνε στην άκρη με τους άλλους 29 Αυτά του είπε κι ύστερα τους φύλακες φωνάζει την Αρετούσα απ΄ τη φυλακή να φέρουνε διατάζει Δίχως καιρό να χάσουνε, τους άρχοντες μαζώνουν του γάμου κάνουνε γιορτή, γλεντούνε, ξεφαντώνουν Κι η Αρετούσα τα ΄χασε που βρήκε την αγάπη Εκείνη που επίστευε πως για πάντα είχε χάσει 30. Αγαπημένο γίνανε αντρόγυνο οι δυο τους μ΄ ανθούς όλοι τούς εραίνανε κι ευχές για το καλό τους παιδάκια κάνανε πολλά και πάντα αγαπημένοι βασίλευαν στην πόλη τους την όμορφα χτισμένη Με φρόνηση και με αντρειά, με γνώση και σοφία εγίνανε παράδειγμα μέσα στην ιστορία.
  21. 21. Μουσική Χορεύουν όλοι μαζί Φεύγουν 29, 39 και όλοι οι υπόλοιποι Μπαίνει 31 και Κορνάρος σκηνικό: τρεις θρόνοι Καρέκλα, τραπέζι πένα και χαρτί Σκηνή 15η Κάθεται ο Κορνάρος σε καρεκλάκι και κάνει πως γραφεί Σηκώνεται και λέει το ποίημα του 31 Κι αυτός που την κατέγραψε τούτη την ιστορία και να την κάνει ποίημα βρήκε την ευκαιρία καιρός του να φανερωθεί με παρησσιά και θάρρος και τον παρουσιάζουμε Βιτσέντσος ο Κορνάρος. Κορνάρος: Βιντσέτσος είμαι ποιητής και στη γενιά Κορνάρος Στη Σητεία εγγενήθηκα της Κρήτης και ανετράφη κι εκεί στην τάξη εσύνταξα της Αρετής τα πάθη Και τέλος ένα λόγο καλό θέλω να πω ακόμα προτού πεθάνει ο άνθρωπος ένα να σκεφτεί ακόμα Δεν πρέπει να υποχωρεί, να μην πισωγυρίζει Μον΄ πρέπει ν΄ αγωνίζεται και πάντα να ελπίζει. Μουσική Βγαίνουν όλοι στη σκηνή: οι αφηγητές Έναρξης και 1-10, 11-20, 21-31 κάνουν υπόκλιση Κυπρίδημος, Κορνάρος, Πολύδωρος, Πεζόστρατος Παραμάνα και Ανθή Ηράκλης και Αρτέμη Ερωτόκριτος και Αρετούσα. Λένε όλοι το τραγούδι
  22. 22. . .

×