Β’ κλίση ουσιαστικών
Ηδεύτερη κλίση στα αρχαία ελληνικά περιλαμβάνει
ονόματα:
αρσενικά και θηλυκά σε: -ος
ουδέτερα σε: -ον
Τα αρσενικά και τα θηλυκά της β' κλίσης έχουν τις
ίδιες καταλήξεις στον ενικό και στον πληθυντικό.
Τα ουδέτερα σχηματίζουν στον ενικό και στον
πληθυντικό τρεις πτώσεις όμοιες: την ονομαστική, την
αιτιατική και την κλητική.
3.
Καταλήξεις των ουσιαστικών
τηςΒ’ κλίσης
Αρσενικό και θηλυκό Ουδέτερο
Ενικός
αριθμός
Πληθυντικός
αριθμός
Ενικός
αριθμός
Πληθυντικός
αριθμός
Ονομ. -ος -οι -ον -α
Γεν. -ου -ων -ου -ων
Δοτ. -ῳ -οις -ῳ -οις
Αιτ. -ον -ους -ον -α
Κλητ. -ε -οι -ον -α
Παρατηρήσεις για τοντονισμό
Η κατάληξη –α στον πληθυντικό των ουδετέρων είναι
βραχύχρονη, π.χ. τὰ δῶρα (γι' αυτό τονίζουμε με
περισπωμένη, αφού μακρά παραλήγουσα πριν από
βραχεία λήγουσα περισπάται)
Η δίφθογγος –οι, όταν βρίσκεται στο τέλος κλιτής
λέξης, είναι βραχύχρονη, π.χ. αἱ νῆσοι
Η γενική και η δοτική των ουσιαστικών β’ κλίσης, όταν
τονίζονται στη λήγουσα, περισπώνται και στον ενικό
και στον πληθυντικό, π.χ. τοῦ ἀγροῦ, τῷ ἀγρῷ
τῶν ἀγρῶν, τοῖς ἀγροῖς
8.
Παρατηρήσεις για τοντονισμό
Τα οξύτονα και παροξύτονα ουσιαστικά β’ κλίσης
διατηρούν τον τόνο τους στην ίδια συλλαβή σε όλες τις
πτώσεις, π.χ. ὁ νομός, τοῦ νομοῦ, τῷ νομῷ, τὸν νομόν
Τα προπαροξύτονα ουσιαστικά β' κλίσης τονίζονται
στην προπαραλήγουσα, όταν η λήγουσα είναι βραχεία
π.χ. ὁ ἄνθρωπος, οἱ ἄνθρωποι.
Ο τόνος τους κατεβαίνει στην παραλήγουσα, όταν η
λήγουσα είναι μακρά
π.χ. τοῦ ἀνθρώπου, τῶν ἀνθρώπων