Αμπελόκηποι Αθήνας και Συνεντεύξεις: Συνέντευξη με τον κύριο Δημήτρη Ζαρίφη

Αμπελόκηποι Αθήνας και Συνεντεύξεις: Συνέντευξη με τον κύριο Δημήτρη Ζαρίφη

• 1.
  Συνέντευξη με τονκ. Δημήτρη Ζαρίφη (04/11/2019) / Σχολικό έτος: 2019-2020/ Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής [1] Συνέντευξη με τον κύριο Δημήτρη Ζαρίφη (Ο κύριος Δημήτρης Ζαρίφης απάντησε στις ερωτήσεις της ομάδας μας. Η παραπάνω φωτογραφία είναι από τα προσφυγικά στην Πανόρμου) 56ο Γυμνάσιο Αθήνας Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής Σχολικά έτη: 2019-2020
• 2.
  Συνέντευξη με τονκ. Δημήτρη Ζαρίφη (04/11/2019) / Σχολικό έτος: 2019-2020/ Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής [2] Συνέντευξη με τον κ. Δημήτρη Ζαρίφη [56ο] Πώς βρεθήκατε στους Αμπελόκηπους; [Δ.Ζ.] Γεννήθηκα το 1952. Η πατρική μου οικογένεια έζησε μέχρι το 1958 στα Τρίκαλα αρχικά και μετά στην Αταλάντη και τη Θήβα. Δημόσιοι υπάλληλοι οι γονείς. Η πρώτη μου επαφή με τους Αμπελοκήπους ήταν σε αυτά τα χρόνια, όταν ερχόμασταν σε συγγενείς μας που έμεναν στα Προσφυγικά της Πανόρμου, στον Συνοικισμό που ήταν πίσω από τον σημερινό κινηματογράφο “Δαναός”, στη συμβολή Πανόρμου-Κηφισίας και όπου τώρα έχουν μείνει ελάχιστα με χρήση ταβέρνας και παρόμοια. Οι συγγενείς μου, θείος της μητέρας μου και η οικογένειά του, είχαν μικρό μπακάλικο μέσα σε αυτόν τον Συνοικισμό, σχετικά κοντά στις τότε κοινόχρηστες τουαλέτες. Οι τουαλέτες ήταν δημόσιες, κοινόχρηστες, σε λίγο περιτοιχισμένο χώρο κυκλικού σχήματος. Υπήρχαν χαμηλά σπιτάκια, χωμάτινα στενά δρομάκια, με αποχέτευση τα αυλάκια καταμεσής των δρόμων για τα νερά της βροχής, μπάνιο σε σκάφη, νερό με βυτίο του Δήμου, ασβεστωμένα χαμόσπιτα και γαρυφαλλιές , σμυρναίικα μακρόσυρτα και πλανταχτερά, σεβντάς και πόνος... Περί το 1959 οι γονείς μου αγόρασαν οικόπεδο στην Τρικάλων και Κανδάνου. Και οι δύο δρόμοι τότε ήταν σε αυτό το σημείο χωματόδρομοι και η Κανδάνου στην ουσία τότε ήταν ρεματάκι. Και σήμερα στις βροχές είναι δρόμος απορροής των νερών της βροχής προς Μεσογείων, όταν τα ανεπαρκή φρεάτια και αγωγοί ομβρίων δεν προλαβαίνουν να δέχονται τον όγκο νερού, αφού δεν υπάρχει πια χώμα για να απορροφά κάποια ποσότητα. Στην Τρικάλων με Βαρδουσίων ήταν ο θερινός κινηματογράφος “Αλάμπρα”, όπου λίγο παλιότερα ήταν βουστάσια. Η Τρικάλων δεν έβγαινε Μεσογείων, γιατί ακριβώς στο υψωματάκι Τρικάλων με Καλαμών υπήρχε προπολεμική βίλα, με μαντρότοιχο περιμετρικά σε μεγάλη αυλή και πολλά πεύκα, σε συνέχεια αυτών του πάρκου Σχολής Χωροφυλακής. Μόνιμος κάτοικος στην Τρικάλων έγινα σε ηλικία 17 ετών (1968), όταν ήλθα από τη Θήβα για φροντιστήρια στην Αθήνα. Στην αρχή έμενα στο υπόγειο της πολυκατοικίας Τρικάλων με Κηφισίας για έναν χρόνο και μετά στην ιδιοκτησία μας Τρικάλων-Κανδάνου, όπου κτίσθηκε σιγά-σιγά πολυκατοικία. Επί της Κανδάνου απέναντι ήταν από προ 1950 η ταβέρνα “Γεράσιμος”, που μάζευε πολλούς γνωστούς Αθηναίους της εποχής. Λειτουργούσε
• 3.
  Συνέντευξη με τονκ. Δημήτρη Ζαρίφη (04/11/2019) / Σχολικό έτος: 2019-2020/ Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής [3] χειμώνα-καλοκαίρι σε όμορφη αυλή με δένδρα. Λειτούργησε μέχρι και πριν κάποια χρόνια σε υπόγειο. [56ο] Πόσα και ποια ήταν τα μέλη της οικογένειάς σας; [Δ.Ζ.] Πατέρας, μητέρα, γιαγιά από μητέρα και 3 παιδιά - 2 αγόρια και ένα κορίτσι - 6 άτομα σε καλό τεσσάρι διαμέρισμα. [56ο] Οι γονείς σας από πού κατάγονταν; [Δ.Ζ.] Από γειτονικά χωριά της Θήβας. [56ο] Που μένατε συγκεκριμένα; [Δ.Ζ.] Ως παραπάνω. [56ο] Στην περιοχή των Αμπελοκήπων πόσα χρόνια μένετε; [Δ.Ζ.] Παρότι ερχόμουν τακτικά στην παραπάνω περιοχή των Αμπελοκήπων από το 1953, μόνιμος κάτοικος στην οδό Τρικάλων έγινα το 1968 και έμεινα μόνο μεταξύ 1968-1979 σαν μαθητής στο 10ο Γυμνάσιο και μετά φοιτητής στην Ιατρική και στρατεύσιμος. Έφυγα νωρίς από την πατρική μου οικογένεια, όταν παντρεύτηκα. Αλλά βέβαια συνέχιζα και συνεχίζω να παρίσταμαι στην οδό Τρικάλων αδιαλείπτως και συχνά, λόγω της πατρικής μου οικογένειας και ιδιοκτησίας. [56ο] Ήταν μεγάλη η περιοχή; Είχε πολλά σπιτάκια/σπίτια/πολυκατοικίες; [Δ.Ζ.] Σε εκείνα τα χρόνια είχε αρχίσει ήδη με εντατικούς ρυθμούς η "πολυκατοικιοποίηση". Υπήρχαν, βέβαια, σπιτάκια προσφυγικά στην περιοχή της Πανόρμου και πολλές προπολεμικές μονοκατοικίες με αυλές, αλλά ραγδαία έφθιναν από την αντιπαροχή. [56ο] Σε ποια περιοχή πήγατε όταν φύγατε; [Δ.Ζ.] Αρχικά στην Αργυρούπολη το 1979 και από 1984 στην επαρχία. Καλαμάτα 1982-1987 και από 1988 μέχρι σήμερα στον Βόλο.
• 4.
  Συνέντευξη με τονκ. Δημήτρη Ζαρίφη (04/11/2019) / Σχολικό έτος: 2019-2020/ Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής [4] [56ο] Η περιοχή που μένατε πώς ήταν; Να πούμε λίγο για τις αναμνήσεις σας. Πού γεννηθήκατε, πώς ήταν η ζωή... [Δ.Ζ.] Ως παραπάνω. Ακόμα και το 1970 τα παρκαρισμένα Ι.Χ. αυτοκίνητα στην Τρικάλων, αλλά και σε όλους τους ανάλογους δρόμους των Αμπελοκήπων, ήταν ένα κάθε 15-20 μέτρα. Στη δεκαετία του 1950 από την Κηφισίας πέρναγε ένα αυτοκίνητο κάθε 2-3 λεπτά και άκουγες από μακριά, από τους κάθετους δρόμους, τα άσπρα/κρεμ λεωφορεία με τον σκούρο μπλε ουρανό, όταν αραιά και πού περνούσαν από τη Λεωφόρο. Μου είχε κάνει εντύπωση ο θόρυβος των λεωφορείων... να ανεβαίνει, να κορυφώνεται και να εξαφανίζεται σιγά-σιγά. Ο κινηματογράφος “Αλαμπρα” ήταν κήπος με γιασεμιά και παίζαμε με τα χώματα στη συμβολή Τρικάλων με Κανδάνου, που δεν είχε ασφαλτόστρωση. Μαγαζάκια υπήρχαν στις γειτονιές για τα είδη καθημερινής χρήσης. [56ο] Στο σπίτι που μένατε, πώς ήταν τα πράγματα; [Δ.Ζ.] Έμενα σε διαμέρισμα νεόκτιστης πολυκατοικίας που εξακολουθεί να υπάρχει σε άριστη κατάσταση. Αλλά στον Προσφυγικό Συνοικισμό τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τα συχνά ασβεστώματα και η κατά το δυνατόν συχνή και επιμελής καθαριότητα των περισσότερων κατοίκων έσωζαν την κατάσταση. Βέβαια εκεί η κοινωνική επαφή ήταν άμεση και σε σωστές βάσεις. [56ο] Θυμάστε κάτι από το σχολείο; Πώς ήταν τα πράγματα; [Δ.Ζ.] Παιδί της επαρχίας εγώ, που είχα έλθει στην Αθήνα για φροντιστήρια στην 5η και 6η γυμνασίου, είχα λίγη συμμετοχή στη σχολική ζωή του 10ου Γυμνάσιου και απλά παρακολουθούσα για να τελειώσω. Η προσοχή μου ήταν στο φροντιστήριο “ΑΤΤΙΚΟΝ” - Ομόνοια. Τα μαθήματα του σχολείου τα κοίταζα στο τρόλεϊ, πηγαίνοντας στην/ερχόμενος από την Ομόνοια. Μάλλον λίγα πράγματα θυμάμαι, αφού δεν είχα και πολλά ελκυστικά για να μου μείνουν και σαν σε όνειρο μου έρχονται κάποια ελάχιστα, από αδιάφορα μέχρι και αρνητικά, στρεσογόνα, λόγω των τότε μαθητικών υποχρεώσεων, από την εκεί μαθητική/σχολική ζωή. Πολύ περισσότερα και σαφώς πιο ευχάριστα θυμάμαι από το φροντιστήριο.
• 5.
  Συνέντευξη με τονκ. Δημήτρη Ζαρίφη (04/11/2019) / Σχολικό έτος: 2019-2020/ Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής [5] [56ο] Πού ήταν το σχολείο σας; [Δ.Ζ.] `Όπως παραπάνω. Συλλειτουργούσε στον ίδιο χώρο το 3ο Γυμνάσιο (νομίζω) σε εναλλαγή πρωϊνής/απογευματινής βάρδιας. και το 16ο Γυμνάσιο (πάλι νομίζω) στη Σεβαστουπόλεως. Το 10ο Γυμνάσιο είχε πολύ καλό όνομα, ήταν αυστηρό της εποχής και με πολλές επιτυχίες στις εισαγωγικές. Από τη δική μου τάξη νομίζω όλοι μπήκαν σε όποια σχολή ήθελαν, εκτός από έναν συμμαθητή που έφυγε χωρίς να δώσει εξετάσεις για ΗΠΑ και έναν άλλον που έμεινε εκτός ανώτατων σχολών, αλλά δεν είχε και ανάγκη. Το 3ο Γυμνάσιο ήταν πιο χαλαρό σχετικά και το 16ο, πολύ περισσότερο χαλαρό και με ό,τι αυτό συνεπάγεται. [56ο] Μέσα στην τάξη ήσασταν αρκετά παιδιά; Θυμάστε αριθμό; [Δ.Ζ.] Περίπου 30 στο τμήμα. Λογικά πράγματα για την εποχή. [56ο] Σας άρεσε κάτω το προαύλιο; Παίζατε με τα άλλα παιδιά; [Δ.Ζ.] Καλό και μεγάλο ήταν. [56ο] Ποια ήταν τα παιχνίδια σας; [Δ.Ζ.] Ό,τι στις ηλικίες μεγάλων γυμνασιακών τάξεων, αν μπορούν να θεωρηθούν παιχνίδια· οι αθλοπαιδιές και τα όργανα γυμναστικής. [56ο] Από διάβασμα πώς πήγαιναν τα πράγματα; [Δ.Ζ.] Λίγο μέχρι ελάχιστο για το σχολείο, τόμοι ολόκληροι σε φυσική, χημεία, ανατομία, βιολογία για το φροντιστήριο. [56ο] Είχατε δάσκαλο, δασκάλα; Θυμάστε τα ονόματά τους; [Δ.Ζ.] Καθηγητές. Αλεξανδρόπουλος γυμνασιάρχης μαθηματικός, Κοντός φιλόλογος, Θέος (νομίζω) θεολόγος - μέχρι εκεί. [56ο] Είχε συσσίτια στο σχολείο; [Δ.Ζ.] Όχι.
• 6.
  Συνέντευξη με τονκ. Δημήτρη Ζαρίφη (04/11/2019) / Σχολικό έτος: 2019-2020/ Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής [6] [56ο] Πώς ήταν τα πράγματα στην τάξη; Τρώγατε και ξύλο καμιά φορά; [Δ.Ζ.] Δεν υπήρχε ξύλο στο Γυμνάσιο σε αυτές τις τάξεις. Αλλά σε μικρότερες τάξεις Γυμνασίου έπεφτε καμιά σφαλιάρα, τράβηγμα αυτιού και καρπαζιά. Και κλασική βέργα, βίτσα ή χάρακας στο Δημοτικό, σχεδόν σε καθημερινή διάταξη. [56ο] Σκανταλιές κάνατε; [Δ.Ζ.] Όπως όλα τα παιδιά, όλων των εποχών. Πάντως όχι "τραβηγμένα" πράγματα. [56ο] Είχατε επιστάτη στο σχολείο; [Δ.Ζ.] Υπήρχε. [56ο] Το σχολείο είχε κυλικείο; Ψωνίζατε από εκεί; Αγόραζαν τα παιδιά; [Δ.Ζ.] Ναι. [56ο] Τι αγοράζατε κυρίως; Είχε και κουλουράκια; [Δ.Ζ.] Είχε και κουλουράκια και ό,τι είχαν όλα τα είδη του τότε και μάλλον και τα περισσότερα έχουν ανάλογα τώρα. [56ο] Όταν τελειώνατε το σχολείο, πηγαίνατε σπίτι; [Δ.Ζ.] Σε αυτές τις ηλικίες σπίτι-φροντιστήριο και μάλλον μόνο μέχρι εκεί. Άντε και κάνα κινηματογράφο για Σαββατοκύριακο ή καμιά βόλτα στο Κέντρο. [56ο] Είχατε και ξαδέλφια κοντά; Άλλους συγγενείς; [Δ.Ζ.] Άλλους συγγενείς μεγαλύτερους και τα αδέλφια μου μικρότερα. [56ο] Οι κάτοικοι έβγαιναν και κάθονταν στις πόρτες; [Δ.Ζ.] Στον Συνοικισμό καθημερινά, στις άλλες περιοχές σπάνια. [56ο] Τον χειμώνα έκανε κρύο; [Δ.Ζ.] Όπως περίπου τώρα
• 7.
  Συνέντευξη με τονκ. Δημήτρη Ζαρίφη (04/11/2019) / Σχολικό έτος: 2019-2020/ Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής [7] [56ο] Για ζέστη τι είχατε; [Δ.Ζ.] Στην αρχή πετρελαίου σόμπα και αργότερα κεντρική (καλοριφέρ) [56ο] Νερό είχε το σπίτι; [Δ.Ζ.] Ναι. [56ο] Ηλεκτρικό είχε; [Δ.Ζ.] Ναι. [56ο] Εσείς είχατε αυλή στο σπίτι; Εκτός από τον δρόμο υπήρχε κάτι άλλο; [Δ.Ζ.] Όχι. [56ο] Τα παιδιά στο σχολείο ήταν στην ίδια κατάσταση ή υπήρχαν παιδιά που ξεχώριζαν; [Δ.Ζ.] Όλα μεσοαστικής τάξης στο 10ο Γυμνάσιο. [56ο] Στο σχολείο γίνονταν διακρίσεις ανάμεσα στα παιδιά; Υπήρχαν παιδιά που τα κορόιδευαν; [Δ.Ζ.] Χαβαλές γινόταν, αλλά δεν είχα αντιληφθεί bulling. Αλλά και -καλώς ή κακώς- το επίπεδο ευαισθησίας σε τέτοια θέματα ή και παρενόχλησης προς τα κορίτσια ήταν διαφορετικά απ΄ ό,τι σήμερα. [56ο] Θέλατε να αλλάξετε γειτονιά; Πώς σας φάνηκε; [Δ.Ζ.] Όχι. Καλή ήταν για αυτήν την φάση και τους σκοπούς της ζωής μου. Σίγουρα υπήρχαν και καλύτερες και επίσης σίγουρα δεν είναι καλή σήμερα για έναν που έζησε τότε στους Αμπελοκήπους και μετά στην επαρχία. Σήμερα έρχομαι απλά για να φύγω. [56ο] Είχατε φίλους εδώ; [Δ.Ζ.] Λίγους.
• 8.
  Συνέντευξη με τονκ. Δημήτρη Ζαρίφη (04/11/2019) / Σχολικό έτος: 2019-2020/ Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής [8] [56ο] Ποια ήταν τα τοπόσημα της περιοχής που μένατε; [Δ.Ζ.] Αγία Τριάδα, “Ερυθρός”, Σχολή Χωροφυλακής , “Τέρμα” Αμπελοκήπων και οι κινηματογράφοι των Αμπελοκήπων. [56ο] Τηλέφωνα υπήρχαν; [Δ.Ζ.] Ναι. [56ο] Υπήρχαν κάποια νεοκλασικά, ωραία σπίτια στην περιοχή; [Δ.Ζ.] Πολλά. [56ο] Ποια εποχή θα προτιμούσατε; Την τωρινή ή την εποχή εκείνη; [Δ.Ζ.] Δεν μπορώ να συγκρίνω. Πάντως προσωπικά και σίγουρα την ζωή της επαρχίας όλων των εποχών. [56ο] Σήμερα πώς σας φαίνεται εδώ η περιοχή; [Δ.Ζ.] Άστα να πάνε! [56ο] Εσείς πού μένετε τώρα; [Δ.Ζ.] Βόλο. [56ο] Τι θα θέλατε για την περιοχή; [Δ.Ζ.] Μεγάλο ερώτημα που δεν ξέρω αν έχει εφικτή απάντηση. Πάντως γενικά μου φαίνεται σχεδόν απάνθρωπη και δε μπορώ να πω ότι πολεοδομικά πλέον χωρούν αλλαγές. Ίσως μόνο κοινωνικές δράσεις και οργάνωση γειτονιάς. Και αυτό με πολλή προσπάθεια λόγω των ποικίλων και διαφορετικών ενδιαφερόντων, πολυπολιτισμικών πλέον κατοίκων και εθνοτήτων. [56ο] Έχετε κρατήσει καθόλου επαφές με συμμαθητές σας; Βρίσκεστε; Μιλάτε; [Δ.Ζ.] Όχι.
• 9.
  Συνέντευξη με τονκ. Δημήτρη Ζαρίφη (04/11/2019) / Σχολικό έτος: 2019-2020/ Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής [9] [56ο] Έχετε κάποια πολύ δυνατή ανάμνηση από το παρελθόν, κάτι που να σας έχει μείνει πάρα πολύ έντονα στη μνήμη σας; [Δ.Ζ.] Πολλές, αλλά όχι σημαντικά καθοριστικές για εμένα από τους Αμπελοκήπους. Μάλλον περαστικός ήμουν, έστω και αν βρίσκομαι συχνότατα, 2-3 φορές μηνιαίως και για 2-3 ημέρες εκεί, ακόμα και σήμερα. [56ο] Διασκεδάσεις; [Δ.Ζ.] Εκτός Αμπελοκήπων. [56ο] Κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε για τον συνοικισμό; [Δ.Ζ.] Δεν έζησα εκεί. Επειδή γνώριζα και τον Προσφυγικό Συνοικισμό της Θήβας - Τενεκέ Μαχαλά - τα αρνητικά ήταν πολύ περισσότερα από τα πραγματικά καλά (πχ. ανθρώπινες σχέσεις και επαφές) ή τα ωραιοποιημένα εξ ανθρώπινης ανάγκης, ιδιοσυγκρασιών και συνήθειας. [56ο] Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη συνέντευξη και τις πληροφορίες που μας δώσατε. [Δ.Ζ.] Παρακαλώ. Ευχαριστούμε πάρα πολύ τον κύριο Δημήτρη Ζαρίφη για τις πληροφορίες που μας έδωσε, καθώς και για τις τρεις φωτογραφίες από το προσωπικό του αρχείο, όπου εμφανίζεται στη μία ο κινηματογράφος "Αλάμπρα" λίγο πριν την κατεδάφισή του και στις άλλες δύο ο συνοικισμός Πανόρμου, μεταξύ Πανόρμου-Κηφισίας και Μετρό Πανόρμου.
• 10.
  Συνέντευξη με τονκ. Δημήτρη Ζαρίφη (04/11/2019) / Σχολικό έτος: 2019-2020/ Συντακτική και Φωτογραφική Ομάδα Εργαστηρίου Πληροφορικής [10] Παράρτημα Φωτογραφίες: Εικόνα 1: Ο αδελφός της μητέρας μου, αεροπόρος, στον Συνοικισμό Πανόρμου ο οποίος με κρατά αγκαλιά Εικόνα 2: Περπατώντας στον Συνοικισμό Πανόρμου Οι φωτογραφίες είναι μεταξύ της συμβολής Πανόρμου με Κηφισίας και της στάσης του Μετρό Πανόρμου. Εικόνα 3: Ο κινηματογράφος "Αλάμπρα" λίγο πριν κατεδαφιστεί. Από το προσωπικό αρχείο του κυρίου Ζαρίφη. Συντακτική και φωτογραφική ομάδα εργαστηρίου Πληροφορικής 56ου Γυμνασίου Αθήνας Σχολικό έτος: 2019-2020