Ενότητα 28, Ο Ελευθέριος Βενιζέλος πρωθυπουργός. Η βενιζελική πολιτική της περιόδου 1910 - 1912.

Ενότητα 28, Ο Ελευθέριος Βενιζέλος πρωθυπουργός. Η βενιζελική πολιτική της περιόδου 1910 - 1912.

• 1.
  ΕΝΟΤΗΤΑ 28, ΟΕλευθέριος Βενιζέλος πρωθυπουργός: η βενιζελική πολιτική της περιόδου 1910-1912. Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία, Γ΄ Γυμνασίου, σελ. 84
• 2.
  Το συλλαλητήριο της14ης Σεπτεμβρίου 1909, στο Πεδίον του Άρεως. Λαϊκή εικόνα της εποχής (Εθνικό Ιστορικό Μουσείο).
• 3.
  Μετά το κίνηματου 1909, ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος κάλεσε τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην Αθήνα και του πρότεινε την πρωθυπουργία. Ο Κρητικός πολιτικός, όμως, αρνήθηκε. Η Αναγέννηση της Ελλάδας στις 15 Αυγούστου 1909 (λαϊκή λιθογραφία).
• 4.
  Καθ' οδόν απότην Κρήτη για τον Πειραιά, ο Ελ. Βενιζέλος σταμάτησε στη Σύρο, όπου έγινε δεκτός από τα μέλη του «Λαϊκού Συλλόγου» (Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη).
• 5.
  Επίσης ο Βενιζέλοςδεν συμφώνησε με εκείνους που ζητούσαν την κατάργηση της μοναρχίας. Έκρινε ότι μια τέτοια απόφαση θα δίχαζε τον λαό σε μια στιγμή που αναμένονταν κρίσιμες εξελίξεις στην περιοχή. Karl Haupt, δεκαετία 1900, οικογενειακός περίπατος της Βασιλικής Οικογενείας της Ελλάδος μπροστά στο άγαλμα του Λόρδου Βύρωνα, με φόντο το Ζάππειο.
• 6.
  Έτσι, συμφωνήθηκε ανάμεσα στονΣύνδεσμο, τον βασιλιά, τα παλαιά κόμματα και τον Βενιζέλο να γίνουν εκλογές για την ανάδειξη αναθεωρητικής Βουλής και όχι συντακτικής, όπως ζητούσαν ορισμένοι. Η βασιλική οικογένεια της Ελλάδας επί Γεωργίου Α΄, σε λιθογραφία του Σ. Χριστίδη.
• 7.
  Να μελετήσετε τηνπηγή. Ποια άποψη υποστηρίζει ο Ελ. Βενιζέλος; Πώς αντιμετωπίζει το αίτημα για σύγκληση συντακτικής Βουλής; Ποιο θεωρεί ότι πρέπει να είναι το εύρος των μεταρρυθμίσεων;
• 8.
  Τελικά, μετά απόδύο εκλογικές αναμετρήσεις (Αύγουστος και Νοέμβριος 1910), το Κόμμα των Φιλελευθέρων, που μόλις είχε ιδρυθεί από τον Βενιζέλο και αποτελούνταν κυρίως από νέους πολιτικούς, κέρδισε την πλειοψηφία στη Βουλή. Αθήνα, 16 Αυγούστου 1916, ο Ελευθέριος Βενιζέλος εκφωνεί λόγο από τον εξώστη του διώροφου σπιτιού του στην οδό Πανεπιστημίου.
• 10.
  Αδελφοί Ρωμαΐδη, αρχές20ου αιώνα, Αθήνα, άποψη Ακρόπολης με δέντρο καταμεσής της λεωφόρου Βασιλίσσης Όλγας.
• 12.
  Στην προώθηση των παραπάνωμεταρρυθμίσεων καταλυτικό ρόλο έπαιξε και η ολιγομελής αλλά ιδιαίτερα δραστήρια ριζοσπαστική κοινοβουλευτική ομάδα των Κοινωνιολόγων με επικεφαλής τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου.
• 13.
  Το σάλπισμα τουτσολιά για τη μεγάλη εξόρμηση της 5ης Οκτωβρίου 1912, που σε 9 μήνες θα έχει διαπλάσει την Ελλάδα.
• 14.
  Παράλληλα, ο Βενιζέλος ασχολήθηκε μετην αναδιοργάνωση των ενόπλων δυνάμεων, φρόντισε να αποκτήσει ισχυρή επιρροή στο στράτευμα και επιδίωξε την αξιοποίηση όλων των αξιωματικών.
• 15.
  Στο πλαίσιο αυτό, επανάφερεστην ηγεσία του στρατού τον διάδοχο Κωνσταντίνο, επιλογή που προκάλεσε αντιδράσεις ανάμεσα στους βενιζελικούς. W. & D. Downey, περ. 1910, ο Διάδοχος Κωνσταντίνος.
• 16.
  Όλες οι παραπάνω βενιζελικέςπολιτικές πρωτοβουλίες συνδέονταν στενά με την εκτίμηση του Βενιζέλου ότι η Ελλάδα σύντομα θα έπρεπε να πάρει μέρος σε πόλεμο για να επιτύχει τους εθνικούς της στόχους.
• 17.
  Υπό αυτό τοπρίσμα πρέπει να ερμηνευθούν η συμβιβαστική στάση του Βενιζέλου απέναντι στη μοναρχία, τα μέτρα που προώθησε υπέρ των ασθενέστερων κοινωνικών τάξεων και η στρατιωτική ανασυγκρότηση της χώρας. Αναστάσιος Γαζιάδης, 1912, το θωρηκτό Αβέρωφ και ο Ελληνικός Στόλος στον Φαληρικό Όρμο την παραμονή της κήρυξης του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου.
• 18.
  Πειραιάς, 1915, οελληνικός στόλος αγκυροβολημένος.
• 20.
  Οι εκλογές τουΜαρτίου 1912 εξελίχθηκαν σε θρίαμβο του κόμματος των Φιλελευθέρων. Φάνηκε καθαρά ότι μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας πίστευε ότι ο Βενιζέλος ήταν ο ηγέτης που μπορούσε να επιλύσει μεγάλα κοινωνικά και εθνικά ζητήματα. Παράλληλα, σημειώθηκε η ριζικότερη μέχρι τότε πολιτική ανανέωση με την εκλογή μεγάλου αριθμού νέων βουλευτών. Αθήνα, 1912, Πλατεία Συντάγματος.