Ενότητα 1, Η εποχή του Διαφωτισμού. Μέρος 2ο. Το κίνημα του Διαφωτισμού. Ιστορία Γ΄ Γυμνασίου
1.
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΠΌΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΗΣ
ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΕΩΣ ΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ
19ΟΥ ΑΙΩΝΑ
ΕΝΟΤΗΤΑ 1. Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ
ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ
Το κίνημα του Διαφωτισμού
Σελ. 11 - 13
• απορρίπτει κάθε
αυθεντία
•κριτική σε κάθε
υφιστάμενη γνώση
• Αποδέχεται τη λογική ως
το μόνο ασφαλή τρόπο
ερμηνείας κόσμου
• πιστεύει στη διαρκή
πρόοδο του ανθρώπου
• αναπτύσσεται στη Γαλλία
του 18ο αι.
• σταδιακά εξαπλώνεται
κορυφαίοι φιλόσοφοι/ διαφωτιστές :
εξυπηρετεί τις επιδιώξειςτης
αστικής τάξης (επιθυμεί συμμετοχή
στη λήψη των πολιτικών αποφάσεων)
όλοι οι
άνθρωποι έχουν δικαιώματα
ζωής, ιδιοκτησίας, ισότητας
απέναντι στο νόμο, ελευθερίας
σκέψης και έκφρασης
καμία εξουσία
δεν μπορεί να
τα αφαιρέσει
6.
John Locke (1632–1704)
Τα άτομα δέχτηκαν να παραχωρήσουν ορισμένες
από τις ελευθερίες τους , προκειμένου να
συμβιώσουν, και το κράτος εγγυήθηκε αυτή τη
συμφωνία, το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ. Αν το
κράτος παραβεί τους όρους του συμβολαίου αυτού
και γίνει τυραννικό, τότε οι άνθρωποι έχουν
δικαίωμα αντίστασης
8.
Η πολιτική εξουσία
πρέπεινα βρίσκεται στα
χέρια του λαού κι όχι
κάποιου ηγεμόνα
Η γενική βούληση είναι η
σύνθεση των ατομικών
βουλήσεων μέσα από την οποία
εκφράζεται το δημόσιο συμφέρον.
• Εκφράζεται με τη συμμετοχή του
λαού στη λήψη των αποφάσεων.
ΖΑΝ ΖΑΚ ΡΟΥΣΟ
επηρέασε την
πολιτική του18ου
αι.
πολλές από τις αρχές του
Διαφωτισμού είναι
θεμέλια των σύγχρονων
δημοκρατιών
Φωτισμένη δεσποτεία:
παραλλαγή της απόλυτης
μοναρχίας, κατά την οποία
εφαρμόστηκαν ορισμένες
ιδέες του Διαφωτισμού
περιορισμός των
προνομίων των
ανωτέρων τάξεων
μέτρα κοινωνικής
πρόνοιας
ενίσχυση
Γραμμάτων και
Τεχνών
επιρροή των ιδεών του
Διαφωτισμού στην
Αμερικανική και τη
Γαλλική Επανάσταση
Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας
13.
Ορισμένοι μονάρχες εφάρμοσαν
κάποιεςαπό τις ιδέες του Διαφωτισμού
για να γίνει το κράτος τους
αποτελεσματικότερο και να
ισχυροποιήσουν την εξουσία τους. Αυτή
η παραλλαγή απόλυτης μοναρχίας
ονομάστηκε
ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΔΕΣΠΟΤΕΙΑ
Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας (1712 – 1786)
Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας (1717 – 1780)
Ιωσήφ Β΄ των Αψβούργων (1741 - 1790)
Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας, η
επονομαζόμενη «Μεγάλη»
(1729 – 1796)
οι περισσότεροι
ήταν ντεϊστές
•πίστευαν ότι ο θεός
είναι δημιουργός του
κόσμου, αλλά δε
ρυθμίζει την τύχη του
και δεν παρεμβαίνει
στις ανθρώπινες
υποθέσεις
άλλοι ήταν
άθεοι
όλοι ασκούσαν κριτική
στην καθολική εκκλησία
για τον φανατισμό της
πίστευαν στην καθιέρωση της ανεξιθρησκίας
http://hdl.handle.net/10795/270
Ζαν Ζακ Ρουσό:
ηεκπαίδευση πρέπει
να βασίζεται στην
προσωπική
αναζήτηση του
μαθητή
ο δάσκαλος:
• δεν πρέπει να λειτουργεί ως αυθεντία
• πρέπει να θέτει ερωτήματα και να
καθοδηγεί το μαθητή στην ανακάλυψη
των απαντήσεων
η οικονομία θαέπρεπε
να λειτουργήσει φυσικά
χωρίς δηλαδή
κρατικό
παρεμβατισμό και
μερκαντιλισμό
Γαλλία
Φρανσουά Κενέ
Αγγλία
Άνταμ Σμιθ
Γεννήθηκε ο όρος
οικονομικός
φιλελευθερισμός
το κράτος δεν
πρέπει να
παρεμβαίνει παρά
ελάχιστα στην
οικονομική ζωή
Συλλογικό έργο
33 τόμων
γνώσεις– ιδέες –
αντιλήψεις των
Διαφωτιστών για
οικονομικά – κοινωνικά –
πολιτικά – γενικά θέματα
Πρωτεργάτες : Ντιντερό,
Ντ’ Αλαμπέρ
Ντιντερό
Ντ΄Αλαμπέρ
25.
αρχικά ανώτερα
μορφωμένα
στρώματα
μεεκλαϊκευμένα
βιβλία ευρύτερα
τμήματα της
κοινωνίας
από τη Γαλλία
διαδόθηκαν οι ιδέες
σε όλη την Ευρώπη
και έξω από αυτήν