Orakel 1

342 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
342
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
2
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Orakel 1

  1. 1.
  2. 2. Evy is een jonge archeologe, ze is voor opgravingen in Griekenland en krijgt tussen de opgravingen door te maken met onthulling over haar verleden die haar hele leven op zijn grondvesten laat trillen...<br />
  3. 3. Met een zucht veegt Evy het zweet van haar voorhoofd. Ze laat het kwastje wat ze in haar hand heeft liggen op de plek waar ze net heeft gegraven liggen en staat op. Haar collega's zijn bezig met het afborstelen en in veiligheid brengen van de net opgegraven dingen. <br />
  4. 4. Evy klopt het zand van haar broek en doet een pluk haar achter haar oor. 'Evy, kom eens helpen!' hoort ze. Terwijl ze naar de plek loopt van waar ze het geluid heeft gehoord, kijkt ze naar de prachtige natuur om haar heen. Snel plukt ze een rijpe olijf van een van de bomen en steekt hem in haar mond. <br />
  5. 5. 'Weet jij wat dit is?' vraagt Jonas terwijl hij wijst op een stukje wat hij net heeft blootgelegd. Het lijkt op een paar stenen. 'Ik weet niet, misschien is het een stuk van een huis, die hebben we hier in de omgeving wel meer gevonden.' Jonas knikt. 'Weet je, leg het maar verder bloot, dan zullen we vanzelf zien wat het is.' Evy staat op en loopt naar haar eigen gebied. <br />
  6. 6. Een kleine tien minuten later is Evy weer begonnen met haar werk. 'Evy!' Jonas komt aangrend. 'Wat is er Jonas?' Hij drukt zij hand tegen zijn zei en begint te hijgen. 'Er zijn nog meer stenen gevonden, ze lijken precies op het stukje wat ik je net liet zien.' Evy laat het kwastje wat ze in haar handen heeft meteen vallen. 'Op hoeveel meter afstand van jou plek?' Jonas wrijft over zijn voorhoofd. 'Tien tot twintig meter.' <br />
  7. 7. Evy vliegt Jonas om de hals. 'Dat is geweldig!  We kunnen een villa, een theater of misschien wel een kerk hebben blootgelegd!' Jonas kijkt haar aan, hij beseft niet dat hij weleens een hele belangrijke ontdekking gedaan kan hebben. 'Is dat zo speciaal dan?' Evy knikt heftig. 'Zijn de anderen nog bezig, met stukken blootleggen?' Dit keer is het Jonas die knikt. 'Goed zo!  Zeg maar dat ze zo door moeten gaan, ik kijk of hier ook nog wat ligt.' Jonas knikt begrijpend en loopt dan snel weer weg. <br />
  8. 8. Na een paar uur hard zwoegen is het hele gebied blootgelegd. 'Jongens, kan even iedereen komen?' roept Evy over het terrein. Als iedereen aan de lange tafel zit. 'Goed werk!  Van jullie allemaal!  Ik ga morgen naar de stad om te overleggen, en te zeggen dat we wat groots hebben gevonden. Dat betekend dat jullie vrij hebben!' Een geroezemoes stijgt op vanaf de tafel. 'Natuurlijk wel betaald.' zegt Evy snel.<br />
  9. 9. Als de zon onder begint te gaan wordt het gebied afgezet, en pakken de mensen hun spullen in. Er wordt wat gezwaaid in als het licht begint te schemeren kan ook Evy weg. 'Ga je mee wat drinken vanavond?' vraagt Jonas. 'Graag, waar spreken we af?' Ze zag hoe Jonas over zijn kin wreef. 'Dat kleine cafeetje in het dorp. Daar hebben ze lekker ouzo!' Evy knikt. 'Ik ben er over een uurtje, ik ga me thuis even opfrissen.'<br />
  10. 10. Als Evy in haar auto stapt en de parkeerplaats afrijdt, begint ze spontaan mee te zingen met de radio. 'Wat een prachtdag!  Een geweldige ontdekking en nog lekker wat drinken!' Evy rijdt de parkeerplaats voor haar huurhuisje op.<br />
  11. 11. Als ze de binnenplaats van het huisje oploopt ziet ze meteen de vertrouwde olijfboom in het midden. Ze kijkt omhoog en ziet de met sterren bezaaide hemel. In Nederland leek hij al zo groot maar hier in Griekenland leek hij nog veel groter. <br />
  12. 12. Evy maakt het licht in de badkamer aan en kleedt zich meteen om. Als ze de douchecabine in stapt en de kraan aandraait merkt ze dat de boiler het weer eens niet doet. 'Dan maar een koude douche.' mompelt ze tegen zichzelf.<br />
  13. 13. Vanuit de badkamer loopt Evy naar de keuken waar ze een bakje noedels in de magnetron zet. Ze gaat aan de keukentafel zitten tikt met haar vingers op het tafelblad. Terwijl ze op de noedels wacht glijdt haar blik door de keuken. Veel persoonlijke spullen staan er niet. Alleen de familiefoto die aan het spijkertje aan de muur hangt. <br />
  14. 14. Piep piep!  Evy wordt ruw uit haar gedachten gewekt door de magnetron die aangeeft dat hij klaar is. Snel staat ze op. Als ze het dampende bakje uit de magnetron haalt gaat ze snel aan tafel zitten. Met grote happen schrokt ze de inhoud van het bakje naar binnen, een van haar slechte gewoonte. Dat had ze overgehouden aan het mannen wereldje waarin ze werkte. Er waren niet veel vrouwelijke archeologen en al helemaal niet zo'n goede als Evy. <br />
  15. 15. Ze zet het bakje in de afwasmachine, snel wast ze haar handen. In de gang kijkt ze nog even in de spiegel. Ze werkte haar make-up bij en strijkt een paar plukken haar uit haar gezicht. Ze pakt haar autosleutels van het haakje onder het prikbord en liep naar de auto. <br />
  16. 16. Als ze het dorpsplein oprijdt ziet ze de auto van Jonas nog niet staan. Evy stapt uit haar auto en doet hem op slot. Dan gaat ze op het terras zitten. Een ober komt langs en vraagt wat ze wil drinken. 'Een ouzo alsjeblieft.' zegt ze. De ober knikt en loopt met het dienblad in zijn handen weg. 'Ha Evy!' hoort ze achter zich.<br />
  17. 17. 'Hoi, alles goed?' vraagt Evy. Jonas knikt, en ploft op het stoeltje naast haar. Evy neemt een slok van haar drankje. 'Jij ook?' Alweer knikt Jonas. Evy besteld nog een ouzo. 'Evy?' 'Ja?' antwoordt ze. 'Ik weet niet of ik je valse hoop heb gegeven toen ik je mee uitvroeg.' zegt Jonas. 'Valse hoop?' vraagt Evy. 'Je weet wel wat ik bedoel ik ben niet verliefd op je.' zegt hij. 'Ik ook niet op jou!' lacht Evy. <br />
  18. 18. Na een paar uurtjes gezellig op het terras vindt Evy het tijd om naar huis te gaan. 'Ik moet morgen nog naar de stad, ik heb dus ook geen zin in een kater.' Jonas knikt. 'Ik ga ook maar eens.' De twee vrienden nemen afscheid. Evy stapt snel in haar auto en start hem.<br />
  19. 19. Als ze voor de tweede keer die avond de parkeerplaats bij haar huis oprijdt, sluit ze de auto goed af en loopt naar binnen. Snel hangt ze de sleutel weer aan het haakje. Dan loopt ze naar de slaapkamer, waar ze haar kleding verruilt voor haar pyjama en snel de dekens openslaat, om lekker in haar bed te kruipen. <br />
  20. 20. Als Evy de volgende morgen opstaat bonkt haar hoofd verschrikkelijk. Moe loopt ze naar de keuken waar ze twee paracetamol in een glas water gooit. Snel gooit ze koffie in de filter en drukt op het knopje. Dan pakt ze het glas met de paracetamol en drinkt het leeg. <br />
  21. 21. Als de kop koffie klaar is pakt ze de mok en gaat aan tafel zitten. Langzamerhand wordt het bonken minder en na een halfuur kan ze normaal op haar benen staan. Als ze de mok in de afwasmachine zet loopt ze naar de badkamer. <br />
  22. 22. Daar stapt ze in de douche, het warme water doet haar goed, en als ze uit de douche stapt, voelt ze zich weer kiplekker. Snel poetst ze haar tanden en doet wat parfum op. <br />
  23. 23. Nadat Evy zich heeft aangekleed, hoort ze de telefoon rinkelen. Snel rent ze naar de gang. 'Met Evy' '…' 'Goed, en met jullie?' '…' 'Waarom komen jullie hier nou weer heen?''…''Ja, mam, ik kom jullie ophalen.''…''Doei.' <br />
  24. 24. Evy hangt snel op. 'Waarom komen pap en mam, precies op deze dag.' Verzucht ze. Snel loopt ze naar de slaapkamer om zich om te kleden. Dan haast ze zich naar de gang om de autosleutels te pakken en om even later weg te rijden.<br />
  25. 25. Als Evy de grote parkeerplaats voor het bedrijf inrijdt. Houdt ze snel in, een grote kerel vraagt in het Grieks waar ze naartoe moet. Als ze het allemaal heeft uitgelegd mag ze meteen doorrijden. Snel parkeert ze haar auto en loopt naar binnen.<br />
  26. 26. Bij de balie wordt haar naam gevraagd. 'Evy Bakker, ik kom voor meneer Dijkstra.' De vrouw knikt en wijst dat ze door moet lopen. Als ze plaatsneemt in het gangetje gaat de deur vrijwel meteen open. 'Evy!  Wat leuk je weer te zien. Ben je weer neergestreken in Griekenland?' vraagt meneer Dijkstra. 'Ja, alleen heb ik iedereen vandaag vrij moeten geven, we hebben een opgraving gedaan en we zijn er niet zeker van wat het is.'<br />
  27. 27. Als Evy aan het bureau zit vraagt meneer Dijkstra of ze alles haarfijn uit wil leggen. 'We vonden eerst een paar stenen, ik dacht dat het de fundering van een huis was, toen hoorde ik dat er ook dezelfde stukken steen waren gevonden op twintig meter afstand van de eerste vindplaats. Toen hebben we een gebied van twintig bij vijftien blootgelegd.' Meneer Dijkstra fronst. 'Evy, heb jij enig idee wat het zou kunnen zijn?' vraagt hij. 'Ik heb zitten denken aan een villa, een theater of een kerk. Maar dan hadden we meer spullen die met die drie dingen te maken hebben moeten vinden.' <br />
  28. 28. Wat hebben jullie dan gevonden?' vraagt hij. 'Een paar potten aardewerk, en iets wat leek op een muurschildering van een vrouw die met iets kon praten wat er niet leek te zijn.' zegt Evy. 'Een medium?' 'Zou kunnen. Ik had nog nooit zoiets gezien.' 'Nou, ik heb een vermoeden, en als dat waar blijkt te zijn dan moeten jullie er nog voorzichtiger mee zijn als dat je nu al bent.' 'Mag ik dat vermoeden weten?' Vraagt ze. 'Dat mag je weten, ik zit te denken aan een orakel.' <br />
  29. 29. 'Een orakel!  Maar de laatste die is gevonden is die in Delphi en dat is al duizenden jaren geleden.' Meneer Dijkstra knikt. 'Zoals je de muurschildering uitlegde, leek het me dat dat de vrouw de goden om hulp kwam vragen, en antwoord kreeg.' zegt hij. 'Dat is geweldig, als het echt een orakel blijkt te zijn!' Weer knikt meneer Dijkstra. 'Evy, ik ga vanmiddag naar de vindplaats. Ik bel je als ik ergens zeker van ben.' 'Oké!  Dan hoor ik het straks.' 'Tot bels.' <br />
  30. 30. Als Evy haar auto weer instapt kan ze een vreugdedans nog net onderdrukken. Ze stapt in de auto en begint aan het tochtje naar het vliegveld.<br />
  31. 31. Evy staat al een tijdje in de ontvangsthal als ze het gezicht van haar moeder uit de menigte op ziet duiken. 'Evy!  Wat zie je er goed uit!' Haar moeder omhelst haar vrolijk. Als even later ook haar vader voor haar neus staat, kijkt Evy haar ouders vrolijk aan. 'Kom, we gaan naar mijn huis.' <br />
  32. 32. In de auto praten haar ouders over Nederland en hoe het met haar familie gaat. Als ze bij haar huisje aankomen roept haar moeder meteen: 'Evy wat een leuk huis!' Evy knikt en pakt de koffers en tassen van haar ouders uit de kofferbak. Als ze even later aan de keukentafel zitten begint haar moeder te praten. 'Evy, we zijn niet voor niets in Griekenland. We komen met een reden.' Evy knikt begrijpend. 'Ja, Evy. We moeten je wat vertellen...' <br />

×